Kavram
daemon
- Yunanca
- δαίμων (daimōn); δαιμόνιον (daimonion)
- Latince
- daemon; daemonium
- Almanca
- Dämon
- Fransızca
- démon
- İngilizce
- demon
- Türkçe
- cin
Gündelik anlamdan felsefi anlama
Gündelik Yunancada daimōn adı konmamış tanrısal güçtür. Platoncu gelenekte tanrı ile insan arasındaki orta katmanın teknik adı olur: Tanrı insana karışmadığından dilekler ve armağanlar cinler aracılığıyla taşınır. Hristiyan Latincesinde kelime, gökten atılıp havaya hapsedilmiş kötü tinleri anlatır.
Tarih içinde
| Dönem | Düşünür | Anlam | Kaynak |
|---|---|---|---|
| Klasik | Platon | Tanrıyla ölümlü arasında aracı | Şölen 202d–e; daimon; daimonion |
| Roma | Apuleius | Üç katlı evrende havanın canlıları; duaları ve armağanları taşır; kehanet ve büyü onlara aittir | De deo Socratis; Augustinus, De civitate Dei VIII 14–22 |
| Roma | Hermes Trismegistos | Sanatla heykellere bağlanan ruhlar; insanın yaptığı tanrılar | Asclepius; De civitate Dei VIII 23–24, 26 |
| Hristiyan | Augustinus | Halkların tanrıları; gökten atılmış, havada hapsedilmiş, tanrı sanılmak isteyen kibirli ve aldatıcı tinler; aracı olamazlar | De civitate Dei VII 33, VIII 14–24, IX |
Dönüşüm: Değer işareti tersine döner. Platon'da aşkı da taşıyan tanrısal aracı, Augustinus'ta insanı Tanrı'dan uzak tutan sahte aracıya dönüşür; gerçek aracının yerine konan rakiptir (mediator).
Dillerde karşılıkları
| Dil | Karşılık | Köken ve kullanım |
|---|---|---|
| Yunanca | δαίμων; δαιμόνιον | Platon, Şölen 202d–e: tanrıyla ölümlü arasındaki ara varlık. Ayrıntı: daimon. |
| Latince | daemon; daemonium | Yunancadan alıntı. Apuleius, De deo Socratis: "cinsçe canlı, ruhça tutkulu, zihince akıllı, bedence havaî, zamanca ebedî". |
| Almanca / Fransızca | Dämon / démon | İki dilde de olumsuz değer baskındır. |
| İngilizce | demon |
Türkçe karşılığı
cin. Rakip: "daimon", "şeytan", "iblis", "ruh". Postsocratics'te Yunanca terim "daimon" diye bırakılmıştır, çünkü orada değer yüklü değildir. Augustinus'ta ise daemon artık kötü tindir; "cin" bu değeri ve havada yaşayan görünmez varlık anlamını verir. "Şeytan" diabolus'a ayrılmıştır.
"Cin" dersen Apuleius'un övdüğü aracı varlığı daha baştan Augustinus'un gözüyle okutmuş olursun; "daimon" dersen Augustinus'un yaptığı değer değişikliğini gizlersin. Kitaptaki tartışma tam bu kaymayı konu edindiği için (Sokrates'in Tanrısı başlığının utancı, VIII 14) tercih bir yorumdur.
Atıf ve kaynak notu
Apuleius'un görüşünü burada büyük ölçüde Augustinus'un seçip aktardığı biçimiyle okuyoruz; De deo Socratis'in kendisi günümüze ulaşmıştır ve karşılaştırılabilir.
İlgili kavramlar
Çevirilerde şu karşılıklarla geçiyor: cinlerin, Cinler, cinlerine, cinlerden, cinlerle, cinlere
Metinlerde işaretlendiği yerler
15 yer · 15 eser
Çeviride kavramın özellikle işaretlendiği yerler. Geçtiği bütün yerler için aramayı kullanın.
- Augustinus, Tanrı Devleti7.23
- Augustinus, El Kitabı (İman, Ümit ve Sevgi Üzerine)29
- Augustinus, Lütuf ve Hür İrade ÜzerinePL44.891
- Augustinus, Tashihler2.56.2
- Boethius, Felsefenin Tesellisi4.P6_2
- Pseudo-Dionysios Areopagites, Dionysios Külliyatıs224
- Sevillalı Isidorus, Etimolojiler8.5_3
- Sevillalı Isidorus, Farklar (Kelimelerin Hususiyeti Üzerine)2.14
- Sevillalı Isidorus, Hükümler1.29
- Sevillalı Isidorus, Eşanlamlılar (Günahkâr Ruhun Ağıtı)1_8
- Sevillalı Isidorus, Kilise Vazifeleri Üzerine2.21
- Descartes, İlk Felsefe Üzerine Meditasyonlar7
- Hegel, Hukuk Felsefesinin Ana Hatları123
- Nietzsche, Putların AlacakaranlığıGD-Sokrates-4
- Nietzsche, İnsanca, Pek İnsanca IMA-126