Kavram
Donum
- Yunanca
- δωρεά (dōrea), δῶρον (dōron)
- Latince
- donum; munus "armağan, hediye"; donatum "bağışlanmış"; donator "veren"
- Almanca
- Gabe
- Fransızca
- don
- İngilizce
- gift
- Türkçe
- armağan
Gündelik anlamdan felsefi anlama
Gündelikte donum "verilen şey, hediye, sunu". Augustinus bunu Teslis'in en ince ayrımlarından birine taşır: Kutsal Ruh Baba'dan "doğmuş olarak değil, verilmiş olarak" çıkar; bu yüzden oğul değildir (V 14, 15). Verilen şey hem verene hem alana bağlanır; bu yüzden Kutsal Ruh hem Baba'nın ve Oğul'un hem de "bizim" Ruh'umuzdur. Ebedî olarak armağandır, zamansal olarak "bağışlanmış"tır (donatum): Armağan verilmeden önce de olabilir, bağışlanmış ise ancak verildiğinde denir (V 15, 16–16, 17). Böylece zamansal bir ad Tanrı'ya, Tanrı'da bir değişme olmadan söylenebilir. Kutsal Ruh, Baba ile Oğul'un "söze sığmaz ortaklığı" (communio) ve sevgisidir (caritas).
Tarih içinde
| Dönem | Düşünür | Anlam | Kaynak |
|---|---|---|---|
| 1. yy | Elçilerin İşleri | "Kutsal Ruh armağanını alacaksınız" | Elçilerin İşleri 2:38; 8:20 |
| 356–360 | Hilarius | "Ebedilik Baba'da, görünüm Suret'te, kullanım Armağan'da" | De Trinitate II 1 |
| 399–420 | Augustinus | Kutsal Ruh'un kendine özgü ilişki adı; armağan / bağışlanmış ayrımı | Augustinus, De Trinitate V 11–16; XV 17–19 |
| 13. yy | Thomas Aquinas | "Armağan" Kutsal Ruh'un kişisel adıdır | Summa theologiae I q. 38 |
Dönüşüm: Gündelik "hediye"den, Teslis'te bir kişinin ilişkisel adına.
Dillerde karşılıkları
| Dil | Karşılık | Köken ve kullanım |
|---|---|---|
| Yunanca | δωρεά | Elçilerin İşleri 2:38; 8:20 "Tanrı'nın armağanı" (hē dōrea tou theou): Kutsal Ruh. |
| Latince | donum, munus | dare "vermek" kökünden. Augustinus, De Trinitate V 11–16: Kutsal Ruh'un kendine özgü adı; Hilarius'un formülünde munus (VI 10, 11). |
| Almanca / Fransızca | Gabe / don | |
| İngilizce | gift |
Türkçe karşılığı
armağan. hediye: Arapça kökenli, gündelik alışverişe yakın. bağış: donatum "bağışlanmış" için ayrıldı; Augustinus donum ile donatum'u özellikle ayırır. ihsan: lütuf anlamına kayar (gratia). armağan seçildi: canlı, sıcak, kişiden kişiye verilen şeyi anlatır. donator "veren", munus da "armağan" diye çevrildi.
Augustinus'ta "armağan" bir ilişki adıdır: Kutsal Ruh "verenin armağanı"dır, verenler de "armağanın verenleri"dir (V 11, 12). "Kutsal Ruh" adında ilişki görünmez, "Armağan" adında görünür.
Atıf ve kaynak notu
"Armağan"ı Kutsal Ruh'un özel adı olarak sistemleştiren Augustinus'tur; Kutsal Yazı'da kelime Ruh için geçer ama bir kişi adı olarak işlenmez.
İlgili kavramlar
Çevirilerde şu karşılıklarla geçiyor: armağanı, armağanıdır, armağanıyla, armağanın, armağan, Armağan
Metinlerde işaretlendiği yerler
11 yer · 11 eser
Çeviride kavramın özellikle işaretlendiği yerler. Geçtiği bütün yerler için aramayı kullanın.
- Augustinus, Teslis Üzerine70
- Augustinus, Tekvin'in Lafzî Tefsiri4.8
- Augustinus, El Kitabı (İman, Ümit ve Sevgi Üzerine)37
- Augustinus, Ruh ve Harf Üzerine22
- Augustinus, Lütuf ve Hür İrade ÜzerinePL44.885_2
- Boethius, Katolik İman Üzerine1_5
- Sevillalı Isidorus, Etimolojiler7.3
- Sevillalı Isidorus, Farklar (Kelimelerin Hususiyeti Üzerine)1.4_2
- Sevillalı Isidorus, Hükümler1.8
- Sevillalı Isidorus, Eşanlamlılar (Günahkâr Ruhun Ağıtı)2_8
- Sevillalı Isidorus, Kilise Vazifeleri Üzerine2.13