İçeriğe geç

Kavram

Donum

Yunanca
δωρεά (dōrea), δῶρον (dōron)
Latince
donum; munus "armağan, hediye"; donatum "bağışlanmış"; donator "veren"
Almanca
Gabe
Fransızca
don
İngilizce
gift
Türkçe
armağan

Gündelik anlamdan felsefi anlama

Gündelikte donum "verilen şey, hediye, sunu". Augustinus bunu Teslis'in en ince ayrımlarından birine taşır: Kutsal Ruh Baba'dan "doğmuş olarak değil, verilmiş olarak" çıkar; bu yüzden oğul değildir (V 14, 15). Verilen şey hem verene hem alana bağlanır; bu yüzden Kutsal Ruh hem Baba'nın ve Oğul'un hem de "bizim" Ruh'umuzdur. Ebedî olarak armağandır, zamansal olarak "bağışlanmış"tır (donatum): Armağan verilmeden önce de olabilir, bağışlanmış ise ancak verildiğinde denir (V 15, 16–16, 17). Böylece zamansal bir ad Tanrı'ya, Tanrı'da bir değişme olmadan söylenebilir. Kutsal Ruh, Baba ile Oğul'un "söze sığmaz ortaklığı" (communio) ve sevgisidir (caritas).

Tarih içinde

Dönem Düşünür Anlam Kaynak
1. yy Elçilerin İşleri "Kutsal Ruh armağanını alacaksınız" Elçilerin İşleri 2:38; 8:20
356–360 Hilarius "Ebedilik Baba'da, görünüm Suret'te, kullanım Armağan'da" De Trinitate II 1
399–420 Augustinus Kutsal Ruh'un kendine özgü ilişki adı; armağan / bağışlanmış ayrımı Augustinus, De Trinitate V 11–16; XV 17–19
13. yy Thomas Aquinas "Armağan" Kutsal Ruh'un kişisel adıdır Summa theologiae I q. 38

Dönüşüm: Gündelik "hediye"den, Teslis'te bir kişinin ilişkisel adına.

Dillerde karşılıkları

Dil Karşılık Köken ve kullanım
Yunanca δωρεά Elçilerin İşleri 2:38; 8:20 "Tanrı'nın armağanı" (hē dōrea tou theou): Kutsal Ruh.
Latince donum, munus dare "vermek" kökünden. Augustinus, De Trinitate V 11–16: Kutsal Ruh'un kendine özgü adı; Hilarius'un formülünde munus (VI 10, 11).
Almanca / Fransızca Gabe / don
İngilizce gift

Türkçe karşılığı

armağan. hediye: Arapça kökenli, gündelik alışverişe yakın. bağış: donatum "bağışlanmış" için ayrıldı; Augustinus donum ile donatum'u özellikle ayırır. ihsan: lütuf anlamına kayar (gratia). armağan seçildi: canlı, sıcak, kişiden kişiye verilen şeyi anlatır. donator "veren", munus da "armağan" diye çevrildi.

Augustinus'ta "armağan" bir ilişki adıdır: Kutsal Ruh "verenin armağanı"dır, verenler de "armağanın verenleri"dir (V 11, 12). "Kutsal Ruh" adında ilişki görünmez, "Armağan" adında görünür.

Atıf ve kaynak notu

"Armağan"ı Kutsal Ruh'un özel adı olarak sistemleştiren Augustinus'tur; Kutsal Yazı'da kelime Ruh için geçer ama bir kişi adı olarak işlenmez.

İlgili kavramlar

Çevirilerde şu karşılıklarla geçiyor: armağanı, armağanıdır, armağanıyla, armağanın, armağan, Armağan

Metinlerde işaretlendiği yerler

11 yer · 11 eser

Çeviride kavramın özellikle işaretlendiği yerler. Geçtiği bütün yerler için aramayı kullanın.