İçeriğe geç
Diğer Presokratikler

Diğer Presokratikler

Nausiphanes

Ναυσιφάνης

75BaslikÜçayak (ΝΑΥΣΙΦΑΝΟΥΣ ΤΡΙΠΟΥΣ)

DK'nın ön notu: Nausiphanes'in Üçayak'ı. Krş. Ion'un Triagmos'u (36 B …), Diogenes Laertios X 14 [yukarıda A 6] ve II 140, 7. Galenos, Tecrübeci Okulun Taslağı s. 63, 12 Bonnet: Hippokrates … vallahi ne Serapion'un istediği gibi "üç yoldan giden akıl yürütmeyi" arayarak, ne de Glaukias gibi Üçayak'ı arayarak. *Özellikle krş. Diotimos, 76, 3. Fragmanlar yalnız özetler hâlinde kalmıştır.*

75Baslik

ΝΑΥΣΙΦΑΝΟΥΣ ΤΡΙΠΟΥΣ. Vgl. Ions Τριαγμός c. 36 B, Diog. X 14 [oben A 6] und II 140, 7. Gal. Subfig. empir. p. 63, 12 Bonnet Hippocrates … non utique per deum interrogans eum qui per tria sermonem [d. i. οὔ τοί γε μὰ Δί᾽ ἐρωτῶν τὸν διὰ τριῶν λόγον] δέοι Serapio neque Tripodem sicut Glaucias. S. bes. Diotimos c. 76, 3. Die Fragmente sind nur auszugsweise erhalten. [Aparat: başlık için krş. Ilberg Neue Jahrb. 10 (1907) 409; Galenos yeri için Deichgräber Griech. Empir. s. 83. 276. Ion göndermesindeki B numarası OCR'da okunmuyor ⟦?⟧.]

75B1DK 75 B 1

Kaynak: Philodemos, Retorik II p. 48 Sudhaus, sütun 34, 1.

Philodemos: ⟨Öyleyse, söylenenlere göre, tabiat filozofunun hatiplik melekesine sahip olduğu⟩ söylenebilir; kamu işlerine karışmadığı için hiç hitabet etmese bile. Çünkü birinin marangozluk melekesine sahip olduğunu söylerken yalnız o işi fiilen yapanı kastetmeyiz, fiilen yapılan işe de bakmayız; malzemeyi ve uygun aletleri eline aldığında marangozluğun eserini meydana getirebilmesine bakarız. Hekimlikte ve öteki epistēmēlerde de durum aynıdır. Öyleyse devlet adamının ve iyi hatibin doğru halk konuşmasını adeta ustaca işlediği konular önüne konduğunda, tabiat filozofu da bunlar hakkında herkes kadar yerinde konuşabiliyorsa, hatipliğin de ona eşlik ettiğini nasıl söylemeyiz?

75B1
  1. Philod. Rhet. II p. 48 Sudh. c. 34, 1 ⟨τὸν οὖν φυσικὸν τὴν ῥητορικὴν ἕξιν ἔχειν κατὰ τὸ εἰρη⟩μένον φήσει τις, κἂν μηδέποτε ῥητορεύσηι διὰ τὸ μὴ προσιέναι τοῖς κοινοῖς. καὶ γὰρ τεκτονικήν φαμεν ἕξιν ἔχειν οὐ τὸν ἐνεργοῦντα μόνον οὐδ᾽ εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν ἀποβλέποντες, ἀλλ᾽ εἰς τὸ δύνασθαι λαβόνθ᾽ ὕλην καὶ τὰ προσήκοντ᾽ ὄργανα δημιουργεῖν τὸ ἀπὸ τῆς τεκτονικῆς ἔργον, ὡς ἐπ᾽ ἰατρικῆς καὶ τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν. ὥστε πῶς οὐχὶ καὶ τὴν ῥητορικὴν τῶι φυσικῶι φήσαιμεν ἀκολουθεῖν, εἴπερ ἄρα παρατεθέντων πραγμάτων, ἐν οἷς ὁ πολιτικὸς καὶ ῥήτωρ ἀγαθὸς οἱονεὶ δημιουργεῖν τὴν ὀρθὴν δημηγορίαν, δύναιτ᾽ ἂν κατὰ τρόπον ὡσεὶ καί τις ἄλλος διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν; [DK Almancası "Der Dreifuss. 1. Man wird behaupten dürfen, daß der Physiker nach dieser Darlegung die Fähigkeit zum Redner besitzt …". Aparat: Sudhaus'un benimsenen tamamlamaları işaretlenmemiştir (DK). OCR'daki süslü ayraç ⟨…⟩ olarak verildi. προσιέναι OCR'da satır sonunda bölünmüş "προσ-τέναι" ⟦?⟧.]

75B2DK 75 B 2

Kaynak: Philodemos, Retorik (Sudhaus baskısı), çeşitli sütunlar.

DK: Philodemos'un öteki özetleri daha da az dakiktir. — Retorik 4, 10: Nausiphanes de bundan kaçamadı; çünkü bilgenin hatiplik yapmayı ya da devlet işlerine katılmayı tercih edeceğini söyler. — 22, 2: Değerli ve anılmaya layık olan her şeyin, siyasî ustalıklar sayesinde çoğunluğun beslediği kanaatlerde ve hatıralarda ya da boş yere övülen aretēlerde ve centilmenlikte bulunduğuna hükmetti; bu yüzden en iyi kıyası bunlara yöneltmeyi baştan benimsedi. — 37, 8: Aynı zamanda kanun koyuculuğa da yöneliyordu. — 11, 1: Hatta açıkça, tabiat filozofunun ve bilgenin dinleyicileri ⟨her şeye⟩ ikna edebileceğini söyledi. Bilgeyi de tartışmaya açık bırakmadı; kendisinin, sözleriyle, dinleyicileri istediği yere götüreceğini söyledi. — 15, 4: Böyle bir adamı kısa görüşmeler için değil, bir yıl bile olsa birlikte yaşamak üzere yanında bulunduran kimse, bunu fazlasıyla yapabilir ve onu izleyebilir. — 25, 1: İkna gücünün sebebinin bilgi birikiminden değil, şeylerin bilinmesinden geldiğini söyler; öyle ki ona göre tabiat filozofu hangi halkı olursa olsun aynı ölçüde ikna edebilir. — DK: Bu eğitim, 14, 3'e göre, tabiatça yetenekli ve istekli tek bir kişiye yöneliktir. — 15, 9, çürütme: Ayrıca tabiat filozofu, insanların tabiatına dair hangi bilgiye sahip olarak bu bilgiden yola çıkıp onları ikna edebilir? İnsanların hangi ya da ne türden unsurlardan meydana geldiğini bilmekle mi? Bunu bildiği için kim, anlattığı şeyler hakkında insanları … daha çok ikna edebilir? — 16, 2: İnsanın soyuyla gelen gaye [krş. Epikuros s. 63, 1 Usener], yani haz duymak ve acı çekmemek … ⟨her insan doğrudan⟩ buna yönelir; bunları beklemedikçe, ister düşünmeden ister düşünerek olsun, hiçbir şeyin ne peşine düşebilir ne de ondan kaçabilir; dahası hayvanlar için de başka bir yol mümkün değildir. — 7, 2: Böylece en önemli şeyleri söyleyerek ikna edebilir, çoğunluk da buna büyük istek gösterir; çünkü yararın nereden geldiğini bilmek ikna edicidir. Bu konuda [yani gaye hakkında] ikna olmamış insanlar, kendilerine önceden öğretenlere nankörlük ettikleri için, başka yollarla ikna etmeye çalışanların ⟨hiçbirine⟩ ikna olmazlar. — 8, 2: Yalnız bunu kavramış olan tabiat filozofu ikna edebilecektir; çünkü tabiatın ne istediğini bilir, söyler ve söylerken o isteğe uygun olanı ⟨verir⟩. — 22, 2 [hatiplerin çoğunluk hakkında]: yararlı biçimde karar verdikleri için hem isteyeceklerini hem de pişman olmayacaklarını bildikleri şeyler. — 23, 1: her şeye ikna edebilen, kendi kendilerine önceden ikna oldukları şeyler hakkında bile çoğunluğun onayını alacak olan kimse. — Üslup, 18, 3: Tabiat filozofunun konuşmasına da hayran olmak gerekir: konuşulan konular kolayca ilerlesin diye son derece iyi düzenlenmiştir; bilinmeyen şeye istiarelerle pek güzel aktarılmıştır; boş bir uydurmadan ve âdetten değil, şeylerin tabiatından ve dilin olağan kullanımından doğmuştur. — Mantık, 33, 7: Akıl yürütmelerde neyin neyi takip ettiğini ve neyin neyle uyuştuğunu, hangi öncüller alınınca ne sonuç çıktığını görmek de böylece her şeyin tabiatını ayırt etme bilgisinin kapsamına alınmalıdır; bu yeteneğin başka bir yoldan insanda oluştuğu düşünülmemelidir. — 46, 8: Bu türden her şey, tabiat bilgisinden, akılla birlikte görünmeyen şeylerin tartılmasından ve var olanlar üzerinde yapılan çıkarımcı incelemeden yakalanır, başka hiçbir yoldan değil. Öyle ki şeylere bir yöntemle ulaşılır; dedikleri gibi, bilgisi olmayan bazı kimselerin kendi tecrübeleriyle değil. — Felsefe ile retoriğin farkı, 24, 9: Bilgenin sözüyle devlet hatibinin sözünün hemen hemen yalnız biçimce farklı olması gerektiğini düşünüyordu; sanki hakikati tabiatına uygun olarak bilenler devlet hatiplerinden düşünceleriyle değil, yalnız sözlerinin biçimiyle ayrılıyorlarmış gibi — üstelik o biçimler de hiçbir akla dayanmadan kurulmuşken. — Çürütme: Eğer kıyas ve istikra entimem ve örnekle aynı şeyi ifade ediyorsa, ne işe yararlar? — 26, 1: Bunun, açık ve her zaman var olan şeylerden yola çıkarak gelecek hakkında yapılan yararlı bir akıl yürütme olduğunu ⟨gösterir⟩; demokraside olsun, monarşide olsun, başka herhangi bir yönetimde olsun, başta bulunanların en işbilirlerinin hep bu tarz akıl yürütmeyi kullandığını da. — Soru-cevapla öğretim ve uzun konuşma, 43, 1: Uzun ve kesintisiz konuşmayı iyi kullanan, soru yoluyla yapılan denen konuşmayı da en iyi biçimde kullanır; ötekini iyi kullanan da bunu. (Çünkü kesintisiz konuşmada, tek bir düşüncenin kapsamına girenin dinleyenlere ne ölçüde bildirilmesi gerektiğini bilmek, soru sorarken, cevap vereni bilinmeyen bir şeyin ne olduğuna götürecek olandan ne eksik kalmanın ne de onu aşmanın ölçüsünü görebilmekle aynı şeydir.) — Konunun düzenlenmesi, 31, 3: Yalnız bunu kavramış olan, konuyu bu büyüklükte parçalara ayırarak soru önerebilir: öğrencilere, açık olan şeylerin nasıl olduğu hakkında değil, görünmeyen ve kavranmamış şeyler hakkında evet ya da hayır demeyi gerektiren sorular sorulmalıdır. — Krş. 30, 2: Doğru biçimde tabiat felsefesi yapan kimse o gevezelik içinde konuşamayacaktır; çünkü sözün her bir kısmını belli büyüklüklere bölerek, bunların apaçık epistēmēsine ulaşmış olanların yaptığı gibi, bazı ana başlıklar oluşturuncaya kadar ilerler.

75B2
  1. Die weiteren Auszüge Philodems sind noch weniger genau: Rhet. 4, 10 [II p. 5 Sudh. vgl. Arnim Dio (Berl. 1898) S. 46ff.] ὅθεν καὶ Ν. οὐκ ἀπέδρα· λέγει γὰρ προαιρήσεσθαι τὸν σοφὸν ῥητορεύειν ἢ πολιτεύεσθαι. 22, 2 [p. 33] ἀλλὰ πᾶν ἡγησάμενος εἶναι τὸ τίμιον καὶ ἀξιόλογον ἐν ταῖς παρὰ τῶν πολλῶν δόξαις καὶ μνήμαις ἐπὶ πολιτικαῖς δεινότησιν ἢ ταῖς κενῶς κομπουμέναις ἀρεταῖς καὶ καλοκαγαθίαις, ἐπὶ ταῦτα ἄγειν τὸν ἄριστον προείληφε συλλογισμόν. c. 37, 8 ἅμα δ᾽ ἐπὶ νομοθεσίας κατεφέρετο. 11, 1 [p. 1] ἀλλ᾽ ἄντικρυς ἔφησεν ⟨ὁτιοῦν⟩ δυνήσεσθαι πείθειν τοὺς ἀκούοντας τὸν φυσικὸν καὶ σοφόν· καὶ τὸν σοφὸν οὐκ ἐν ἀμφισβητήσει κατέλιπεν, ἀλλ᾽ ἑαυτὸν ἔφη τοῖς λόγοις ἄξειν ἔν⟨θ᾽⟩ ἂν βούληται τοὺς ἀκούοντας. 15, 4 [p. 19] τοιοῦτον γὰρ κἂν ⟨ἓν⟩ ἔτος ἄνδρα τις ἔχηι συνζῶντα καὶ μὴ βραχεῖς χρόνους ὁμιλοῦντα, καὶ τοῦτο πλεοναζόντως δύνασθαι ἂν καὶ παρακολουθεῖν. 25, 1 τὴν γὰρ αἰτίαν τῆς πειστικῆς δυνάμεως οὐκ ἐξ ἱστορίας, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς εἰδήσεως τῶν πραγμάτων παραγίνεσθαί φησιν, ὥσθ᾽ ὁμοίως αὐτῶι πείθοι ἂν ὁ φυσικὸς ὁποιονοῦν ἔθνος. Diese Unterweisung erstreckt sich 14, 3 [p. 5] περὶ ἕνα τὸν εὐφυῆ καὶ πρόθυμον. 15, 9 [p. 7] Widerlegung: ἔτι τίν᾽ ἂν εἴδησιν ἔχων ὁ φυσικὸς τῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως ἀπὸ ταύτης δύναιτο πείθειν αὐτούς; ἆρά γε τὴν ἐκ τίνων ἢ ποίων στοιχείων συνεστήκασι [n. die Menschen]; καὶ τίς ἂν διὰ ταυτὶ πείθειν περὶ ὧν ἂν διεξίηι δύναιτο τοὺς ἀνθρώπους μᾶλλον ἢ τοῖς … 16, 2 [p. 8] τὸ συγγενικὸν τέλος [das angeborene Lebensziel; vgl. Epikur p. 63, 1 Us.], ὅπερ ἐστὶν ἥδεσθαι καὶ μὴ ἀλγεῖν, ἀλλὰ ⟨εὐθὺς ἕκαστος⟩ ἄνθρωπος πρὸς τοῦτο φέρεται καὶ χωρὶς τῆς τούτων προσδοκίας εἴτ᾽ ἀλόγως εἴτε λελογισμένως οὔτε διώκειν τοῖς ὅλοις οὐδὲν οὔτε φεύγειν, μᾶλλον δ᾽ οὐδὲ τὰ ζῶια ἄλλον ἐνδέχεται τρόπον. 7, 2 [p. 9] καὶ γὰρ οὕτως τὰ μέγιστα λέγων ἂν πείθοι πολλὴν προθυμίαν καὶ τῶν πολλῶν πρὸς τοῦτο παρεχομένων, διότι πειστικόν ἐστι τὸ γινώσκειν, πόθεν ἥκει τὸ συμφέρον. ἄνευ γὰρ τῆς περὶ τούτου [n. τοῦ τέλους] πειθοῦς ἀχάριστοι γινόμενοι τοῖς προδιδάξασι, τῶν ἄλλως πειθόντων οὐκ ἂν πεισθεῖεν ⟨οὐδενί⟩. 8, 2 [p. 10] τὸν φυσικὸν μόνον, τοῦτο τεθεωρηκότα, τῶι γινώσκειν ὃ βούλεται ἡ φύσις καὶ λέγειν καὶ λέγοντα τὸ πρὸς τὴν βούλησιν ⟨ἀποδιδόναι⟩, δυνήσεσθαι πείθειν. 22, 2 [p. 16] ἅπερ ἂν εἰδῶσιν βουλομένους τε καὶ μὴ μεταμελησομένους διὰ τὸ συμφερόντως βουλεύεσθαι [nämlich οἱ ῥήτορες τοὺς πολλούς]. 23, 1 [p. 17] πάντα δυναμένου πείθειν καὶ περὶ ὧν αὐτοὶ προπεπεισμένοι δι᾽ αὐτῶν εἰσι, ληψομένου τοὺς πολλοὺς συνομολογήσαντας. Stil: 18, 3 [p. 27] θαυμαστέον μὲν οὖν φυσιολόγου καὶ τὴν λαλιὰν ὡς συνεστῶσαν ἄκρως κατ᾽ εὐοδίαν τῶν ὡμιλημένων καὶ μεταφοραῖς ἐπὶ τὸ ἀγνοούμενον πρᾶγμα ἄριστα μετενηνεγμένην καὶ οὐ πλάσματι κενῶι καὶ νόμωι γεγονυῖαν ἀλλὰ τῆι τῶν πραγμάτων φύσει καὶ κατὰ τὴν συνήθειαν. Logik: 33, 7 [p. 46] ἐπεὶ καὶ τἀκόλουθον καὶ τὸ ὁμολογούμενον ἐν τοῖς λόγοις ἐνορᾶν καὶ τίνων ληφθέντων τί συμβαίνει, ληπτέον οὕτως ὑπὸ τὴν τῶν ὅλων διάγνωσιν, ἄλλως δ᾽ οὐ νομιστέον ἐγγίνεσθαι. 46, 8 [p. 47] πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα ἀπὸ τῆς φυσικῆς καὶ μετὰ λόγου τῶν τε ἀδήλων σταθμήσεως καὶ τῶν ὑπαρχόντων ἐπιλογιστικῆς θεωρίας ἁλίσκετ᾽, ἄλλως δ᾽ οὐδαμῶς, ὥστε καὶ ὁδῶι γίνεσθαι καὶ οὐκ ἰδίαις τινῶν ἐμπειρίαις τὰ πράγμαθ᾽, ὥς φασιν, οὐκ εἰδότων. Unterschied von Philosophie und Rhetorik: 24, 9 [p. 36] καὶ μόνον δεῖν οἰόμενος τῶι σχηματίσαι διαφέρειν σχεδὸν τόν τε τοῦ σοφοῦ λόγον καὶ τὸν τοῦ πολιτικοῦ ῥήτορος, ὥσπερ δὴ ταῖς διανοήσεσι μὲν οὐ διαφέροντας τοὺς τὴν ἀλήθειαν κατὰ φύσιν ἐγνωκότας τῶν πολιτικῶν ῥητόρων, σχήματι δὲ μόνον λόγων, καὶ ταῦτα πρὸς οὐδένα λόγον κατεσκευασμένων. Widerlegung: τί γὰρ ὁ συλλογισμὸς καὶ ἡ ἐπαγωγὴ δύνατ᾽, εἰ ταὐτό τι σημαίνει τῶι ἐνθυμήματι καὶ παραδείγματι; 26, 1 [p. 38] ⟨δεικνύ⟩ει χρήσιμον διαλογισμὸν ὄντα ἐκ τῶν φανερῶν ἀεὶ καὶ ὑπαρχόντων περὶ τῶν μελλόντων, καὶ τοὺς πραγματικωτάτους ἀεὶ τῶν προεστώτων εἴτε δημοκρατίας εἴτε μοναρχίας εἴθ᾽ ἧς δήποτε πολιτείας τοιούτωι τρόπωι διαλογισμοῦ χρωμένους. Katechese und Vortrag: 43, 1 [p. 43] ὁ γὰρ μακρῶι λόγωι καὶ συνειρομένωι καλῶς χρώμενος ἄριστα χρήσεται καὶ τῶι διὰ ἐρωτήσεως καλουμένωι, καὶ ὁ τούτωι κἀκείνωι· (καὶ γὰρ τὸ ἐπὶ τοῦ συνειρομένου γινώσκειν, μέχρι ὅσου τοῖς ἀκούσασι γνώριμον δεῖ ποιεῖν τὸ πῖπτον ὑπὸ μίαν διάνοιαν ταὐτό τί ἐστι τῶι δύνασθαι θεωρεῖν, μέχρι ὅσου προτείνων οὔτ᾽ ἂν ἐλλείποι τις οὔθ᾽ ὑπερβαίνοι τοῦ προάξοντος τὸν ἀποκρινόμενον ἐπὶ τὴν ἰδέαν ἀγνοουμένου πράγματος.) Disposition: 31, 3 [p. 43] κατανενοηκὼς μόνος ἂν δύναιτο κατὰ τηλικαῦτα διαιρῶν προτεῖναι· καθ᾽ ὅσα τὸ φῆσαι καὶ ἀποφῆσαι μὴ περὶ τῶν φανερῶν ὅπηι εἰσίν, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀδήλων καὶ ἀδιαλήπτων, τοῖς μανθάνουσι προτατέον. Vgl. 30, 2 [p. 42] ἀδυνατήσειν ἐν ἐκείνωι τῶι λαλήματι διαλέγεσθαι τὸν ὀρθῶς φυσιολογοῦντα, ὅτ⟨ων⟩ πάνυ χρῆται κατὰ πηλίκα τινὰ διαιρ⟨ῶν⟩ τὰ τοῦ λόγου καθ᾽ ἕκαστα μέχρι τοῦ ποιεῖν κεφαλαιώματά τινα κατὰ τοὺς τούτων ἐναργῆ ἐπιστήμην ἀπειργασμένους. [Aparat (DK s. 248–250): ἄγειν Arnim S. 47: ἠ⟨χ⟩έναι Sudhaus. ⟨ὁτιοῦν⟩ Diels: φλέγεσιν Sudhaus. πείθειν τοὺς ἀκούοντας Arnim: πείσειν ⟨δ᾽ ὑ⟩πακούοντας Sudh. ἔν⟨θ᾽⟩ Crönert okudu: ἐ⟨φ᾽ ὃ⟩ Sudh. τοιοῦτον Diels: σοφὸν Arnim; devamı Arnim S. 48. 56'ya göre. τίν᾽ ἂν Diels: πῶς ἂν Sudh.: ποίαν Arnim; devamı Arnim S. 50. 51'e göre. ἥδεσθαι κἀπαθεῖν Philippson Arch. f. Gesch. d. Phil. 23 (1910) 439 (Nausiphanes için genel olarak karşılaştırılmalı). ⟨εὐθὺς ἕκαστος⟩ Diels: εἰ⟩ μὲ⟨ν ἔσ⟩τι τ⟨ι⟩ς Sudh. ἐνδέχεται Diels: ἐπιδ⟨έ⟩χεται Sudh. 15 vd. Arnim S. 52–55'e göre. μετενηνεγμένων Pap.: düzeltme Crönert. 30–37 Arnim S. 59. 60'a göre. ἐπ. θεωρ. için krş. Deichgräber a.y. S. 277. ⟨δεικνύ⟩ει χρ. δ. … φανερῶν ἀεὶ Diels: ἐκ⟩τ⟨ίθησιν ἀ⟩εὶ χρ. δ. … φανερῶν ἂν Sudh. Kranz Nachtrag (DK II s. 247, 13'e): Philodemos Πρὸς τοὺς [σοφιστάς?] ed. Sbordone (1947) p. 78 vd., 128 vd. DK s. 249 ters taranmıştı; o sayfadaki kısım (15, 4'ten 26, 1 başına dek) ve aparat tümüyle PDF'ten (PDF 248) okundu. DK s. 250'deki OCR "μέχρι ὅσον" (iki kez) harf düzeyinde μέχρι ὅσου olarak düzeltildi (υ/ν karışması); "ἀκούσασι" korundu.]

75B3DK 75 B 3

Kaynak: Klemens, Stromateis II 130 (II 184, 14 Stählin), Apollodoros'tan sonra [bkz. II 246, 3].

Klemens (Apollodoros'tan sonra): Nausiphanes'in [gaye olarak] sarsılmazlığı göstermesi gibi; çünkü Demokritos'un buna "korkusuzluk" (athambiē) dediğini söyledi.

75B3
  1. Clem. Str. II 130 (II 184, 14 St.) nach Apollodoros [s. II 246, 3] καθάπερ Ν. τὴν ἀκαταπληξίαν [als τέλος bezeichnet]· ταύτην γὰρ ἔφη ὑπὸ Δημοκρίτου 'ἀθαμβίην' λέγεσθαι [68 B 4. 216].

75B4DK 75 B 4

Kaynak: Seneca, Lucilius'a Mektuplar 88, 43.

Seneca: Nausiphanes der ki, var gibi görünen şeylerin hiçbiri, yok olmaktan daha çok var değildir.

75B4
  1. Senec. Ep. 88, 43 N. ait ex his quae videntur esse nihil magis esse quam non esse. [Latince nihil magis … quam Demokritosçu οὐ μᾶλλον formülünü yansıtır (krş. 68 B 156).]

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…