Kavram
Mors secunda
- Yunanca
- ὁ δεύτερος θάνατος
- Latince
- mors secunda
- Almanca
- der zweite Tod
- Fransızca
- la seconde mort
- İngilizce
- second death
- Türkçe
- ikinci ölüm
Gündelik anlamdan felsefi anlama
Augustinus (De civitate Dei XIII 2, 8, 11–12) ölümü ayrılmayla tarif eder: Ruhun ölümü Tanrı'nın ruhu terk etmesi, bedenin ölümü ruhun bedeni terk etmesidir. İkisinden birinci ölüm olur; ikinci ölüm ise ruhun Tanrı'sız ama bedenle birlikte ebedî ceza çekmesidir. Oradaki insanlar "ne yaşayan ne ölmüş, sonsuza dek ölen" olacaklardır.
Tarih içinde
| Dönem | Düşünür | Anlam | Kaynak |
|---|---|---|---|
| MS 1. yy | Vahiy | Ateş gölü, ölülerin son hükmü | |
| 5. yy | Augustinus | Ruhun Tanrı'sız bedenle ebedî cezası; iki şehrin ayrılışının sonu | Augustinus, De civitate Dei XIII |
Dönüşüm: mitik bir son hükümden, ölümün felsefî tarifinden türetilen bir kavrama.
Dillerde karşılıkları
| Dil | Karşılık | Köken ve kullanım |
|---|---|---|
| Yunanca | ὁ δεύτερος θάνατος | Vahiy 2:11; 20:6, 14. |
| Latince | mors secunda | mors prima "birinci ölüm": ruhun Tanrı'dan ve bedenden ayrılması. |
| Almanca / Fransızca | zweiter Tod / seconde mort | |
| İngilizce | second death |
Türkçe karşılığı
ikinci ölüm. Rakibi yok.
İkinci ölüm hayatın yokluğu değildir: Ruh ve beden birlikte ebedî cezada kalır, his sürer. "Ölümün kendisinin ölümsüz olduğu" (mors ipsa sine morte) yerdir.
Atıf ve kaynak notu
Terim Vahiy'e aittir; birinci ölümle kurulan sistematik karşıtlık Augustinus'undur.
İlgili kavramlar
Çevirilerde şu karşılıklarla geçiyor: ikinci ölüm, ikinci ölüme
Metinlerde işaretlendiği yerler
4 yer · 4 eser
Çeviride kavramın özellikle işaretlendiği yerler. Geçtiği bütün yerler için aramayı kullanın.