İçeriğe geç
Hakiki Din Üzerine

Augustinus · Hakiki Din Üzerine

12. Bölüm

  1. Hayat bu yolla bedensel ve dünyevî olur; bu yüzden ona et ve toprak da denir. Böyle kaldıkça Tanrı'nın krallığına sahip olmayacak ve sevdiği şey elinden alınacaktır. Çünkü hayattan daha az olan şeyi sever, zira o bir cisimdir; günahın kendisi yüzünden de sevilen şey bozulabilir hâle gelir; öyle ki akıp gidip sevenini terk etsin, çünkü seven de onu severek Tanrı'yı terk etti. Çünkü "Bunu ye, şunu yeme" (Tekvin 2:16–17) diyenin buyruklarını ihmal etti. Bu yüzden cezalara sürüklenir: Daha aşağı şeyleri sevdiği için, hazlarının yoksulluğu ve acılar içinde ölüler diyarında yerine konur. Çünkü bedenin acısı denen şey, ruhun kötü kullanarak bozulmaya açık bıraktığı şeyin sağlığının birden bozulmasından başka nedir? Ruhun acısı denen şey de, zevk aldığı ya da zevk alabileceğini umduğu değişken şeylerden yoksun kalmaktan başka nedir? Kötülük denen şeyin hepsi budur: yani günah ve günahın cezası.
  1. Ama ruh insan hayatının bu koşu meydanında yaşarken, ölümlü şeylerden zevk alarak kendine karşı beslediği arzuları yenerse ve onları yenmek için Tanrı'nın lütfuyla desteklendiğine inanıp ona zihniyle ve iyi iradesiyle hizmet ederse, hiç şüphesiz onarılacak ve çok sayıdaki değişken şeylerden tek değişmeze dönecektir: Biçimlendirilmemiş olan, ama her şeyin kendisiyle biçimlendirildiği Bilgelik tarafından yeniden biçimlendirilerek ve Tanrı'nın Armağanı olan Kutsal Ruh aracılığıyla Tanrı'dan zevk alarak. Böylece insan, her şeyi yargılayan ama kendisi kimse tarafından yargılanmayan ruhanî insan olur (1 Korintliler 2:15); Rabbi Tanrısını bütün yüreğiyle, bütün canıyla, bütün zihniyle sever ve komşusunu bedensel olarak değil, kendisi gibi sever. İçinde yaşayan her şeyle Tanrı'yı seven, kendini de ruhanî olarak sever. Çünkü bütün Kanun ve Peygamberler bu iki buyruğa bağlıdır (Matta 22:37–40).
  1. Bundan sonra şu sonuç gelecektir: İlk günaha borçlu olduğumuz bedensel ölümden sonra, bu beden kendi zamanında ve kendi sırasında eski sağlamlığına kavuşturulacaktır; bu sağlamlığa kendi başına değil, Tanrı'da sağlamlaşmış ruh sayesinde sahip olacaktır. Ruh da kendi başına değil, zevk aldığı Tanrı sayesinde sağlamlaşır; bu yüzden cisimden daha güçlü olacaktır: Çünkü beden ruh sayesinde, ruh ise Tanrı'nın biricik Oğlu olan değişmez hakikat sayesinde güçlü olacaktır; böylece beden de Tanrı'nın Oğlu sayesinde güçlü olacaktır, çünkü her şey onun aracılığıyladır. Onun ruha verilen Armağanıyla, yani Kutsal Ruh'la yalnız bu Armağanın verildiği ruh kurtulmuş, barışa kavuşmuş ve kutsal olmakla kalmaz, bedenin kendisi de diriltilecek ve kendi tabiatında en arı hâle gelecektir. Çünkü kendisi dedi ki: "İçerdekini temizleyin, dışarıdakiler de temiz olacaktır" (Matta 23:26). Havari de der ki: "İçinizde oturan Ruh sayesinde ölümlü bedenlerinizi de diriltecek" (Romalılar 8:11). Öyleyse günah kaldırılınca günahın cezası da kaldırılacaktır; o zaman kötülük nerede? "Ey ölüm, kavgan nerede? Ey ölüm, dikenin nerede?" Çünkü öz hiçliği yener ve böylece ölüm zaferle yutulur (1 Korintliler 15:54–55).

    12
    1. Hoc autem pacto vita carnalis et terrena efficitur, et ob hoc etiam caro et terra nominatur; et quamdiu ita est, regnum Dei non possidebit, et eripitur ei quod amat. Id enim amat quod et minus est quam vita, quia corpus est; et propter ipsum peccatum, quod amatur fit corruptibile, ut fluendo deserat amatorem suum, quia et ille hoc amando deseruit Deum. Praecepta enim ejus neglexit dicentis: Hoc manduca, et hoc noli (Gen. II, 16, 17). Trahitur ergo ad poenas: quia diligendo inferiora, in egestate voluptatum suarum et in doloribus apud inferos ordinatur. Quid est enim dolor, qui dicitur corporis, nisi corruptio repentina salutis ejus rei quam male utendo anima corruptioni obnoxiavit? Quid autem dolor, qui dicitur animi, nisi carere mutabilibus rebus, quibus fruebatur, aut frui se posse speraverat? Et hoc est totum quod dicitur malum, id est, peccatum, et poena peccati. 24. Si autem dum in hoc stadio vitae humanae anima degit, vincat eas quas adversum se nutrivit cupiditates fruendo mortalibus, et ad eas vincendas gratia Dei se adjuvari credat, mente illi serviens et bona voluntate; sine dubitatione reparabitur, et a multis mutabilibus ad unum incommutabile revertetur, reformata per Sapientiam non formatam, sed per quam formantur universa, fruiturque Deo per Spiritum sanctum, quod est Donum Dei. Ita fit homo spiritualis omnia judicans, ut ipse a nemine judicetur (I Cor. II, 15), diligens Dominum Deum suum in toto corde suo, in tota anima, in tota mente, et diligens proximum suum non carnaliter, sed tanquam seipsum. Se autem spiritualiter diligit, qui ex toto, quod in eo vivit, Deum diligit. In his enim duobus praeceptis tota Lex pendet, et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). 25. Inde jam erit consequens ut post mortem corporalem, quam debemus primo peccato, tempore suo atque ordine suo hoc corpus restituatur pristinae stabilitati, quam non per se habebit, sed per animam stabilitam in Deo. Quae rursus non per se stabilitur, sed per Deum quo fruitur; ideoque amplius quam corpus vigebit: corpus enim per ipsam vigebit, et ipsa per incommutabilem veritatem, quae Filius Dei unicus est; atque ita et corpus per ipsum Filium Dei vigebit, quia omnia per ipsum. Dono etiam ejus, quod animae datur, id est sancto Spiritu, non solum anima, cui datur, salva et pacata et sancta fit, sed ipsum etiam corpus vivificabitur, eritque in natura sua mundissimum. Ipse enim dixit: Mundate quae intus sunt, et quae foris sunt munda erunt (Matth. XXIII, 26). Dicit et Apostolus: Vivificabit et mortalia corpora vestra propter Spiritum manentem in vobis (Rom. VIII, 11). Ablato ergo peccato, auferetur et poena peccati: et ubi est malum? Ubi est, mors, contentio tua? ubi est, mors, aculeus tuus? Vincit enim essentia nihilum, et sic absorbetur mors in victoriam (I Cor. xv, 54, 55).

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…