İçeriğe geç

Kavram

denominativum

Yunanca
παρώνυμον (parōnymon)
Latince
denominativum
İngilizce
denominative, paronym
Türkçe
türemiş ad

Gündelik anlamdan felsefi anlama

Gramerde bir addan türeyen addır; Aristoteles ve Boethius'ta bir şeyin başka bir şeyden pay alıp adını da ondan, biçim değişikliğiyle almasıdır: adaletten adil, cesaretten cesur. Boethius üç koşul sayar: şeyden pay almak, addan pay almak, adda biçim değişikliği.

Tarih içinde

Dönem Düşünür Anlam Kaynak
MÖ 4. yy Aristoteles yalnız söyleyiş (ptōsis) ile ayrılıp adını ondan alan şey
6. yy Boethius adın casus'u = biçim değişikliği; bilge faziletten değil bilgelikten türer, kadın musica ise eş adlıdır Boethius, In Categorias I

Dönüşüm: Gramer ilişkisinden, kategori dışı terimlerin (denominatio) ontolojik sorununa; orta çağda Anselmus'un De grammatico'su bu noktadan çıkar.

Dillerde karşılıkları

Dil Karşılık Köken ve kullanım
Yunanca παρώνυμον (parōnymon) Aristoteles, Kategoriler 1a12
Latince denominativum de-nominare "adını birinden almak"
Almanca / Fransızca Paronym / paronyme
İngilizce denominative, paronym

Türkçe karşılığı

türemiş ad. rakipler: müştak (eski gramer terimi), yan adlı (para-onyma'nın kelimesi). Anlamı doğrudan verdiği için tercih edildi

Atıf ve kaynak notu

Casus burada hâl eki değil, kelimenin biçim değişikliğidir; Boethius bunu eskilerin kullanımı olarak açıklar.

İlgili kavramlar

Çevirilerde şu karşılıklarla geçiyor: türemiş ad, adını alır, türemiş

Metinlerde işaretlendiği yerler

3 yer · 3 eser

Çeviride kavramın özellikle işaretlendiği yerler. Geçtiği bütün yerler için aramayı kullanın.