Kavram
denominativum
- Yunanca
- παρώνυμον (parōnymon)
- Latince
- denominativum
- İngilizce
- denominative, paronym
- Türkçe
- türemiş ad
Gündelik anlamdan felsefi anlama
Gramerde bir addan türeyen addır; Aristoteles ve Boethius'ta bir şeyin başka bir şeyden pay alıp adını da ondan, biçim değişikliğiyle almasıdır: adaletten adil, cesaretten cesur. Boethius üç koşul sayar: şeyden pay almak, addan pay almak, adda biçim değişikliği.
Tarih içinde
| Dönem | Düşünür | Anlam | Kaynak |
|---|---|---|---|
| MÖ 4. yy | Aristoteles | yalnız söyleyiş (ptōsis) ile ayrılıp adını ondan alan şey | |
| 6. yy | Boethius | adın casus'u = biçim değişikliği; bilge faziletten değil bilgelikten türer, kadın musica ise eş adlıdır | Boethius, In Categorias I |
Dönüşüm: Gramer ilişkisinden, kategori dışı terimlerin (denominatio) ontolojik sorununa; orta çağda Anselmus'un De grammatico'su bu noktadan çıkar.
Dillerde karşılıkları
| Dil | Karşılık | Köken ve kullanım |
|---|---|---|
| Yunanca | παρώνυμον (parōnymon) | Aristoteles, Kategoriler 1a12 |
| Latince | denominativum | de-nominare "adını birinden almak" |
| Almanca / Fransızca | Paronym / paronyme | |
| İngilizce | denominative, paronym |
Türkçe karşılığı
türemiş ad. rakipler: müştak (eski gramer terimi), yan adlı (para-onyma'nın kelimesi). Anlamı doğrudan verdiği için tercih edildi
Atıf ve kaynak notu
Casus burada hâl eki değil, kelimenin biçim değişikliğidir; Boethius bunu eskilerin kullanımı olarak açıklar.
İlgili kavramlar
Çevirilerde şu karşılıklarla geçiyor: türemiş ad, adını alır, türemiş
Metinlerde işaretlendiği yerler
3 yer · 3 eser
Çeviride kavramın özellikle işaretlendiği yerler. Geçtiği bütün yerler için aramayı kullanın.