İçeriğe geç
Hakiki Din Üzerine

Augustinus · Hakiki Din Üzerine

7. Bölüm

  1. Bu yüzden, sevgili Romanianus, birkaç yıl önce sana hakiki din hakkında ne düşündüğümü yazacağıma söz vermiştim (Contra Academicos II 3, 8); artık zamanının geldiğini düşündüm, çünkü sana bağlı olduğum sevgiyle, belirli bir sona ulaşmadan dalgalanıp duran o çok keskin sorularına daha fazla seyirci kalamazdım. Öyleyse âyinlerde felsefe yapmayan, felsefede de kutsanmayan herkesi; çarpık bir kanaatle ya da bir kırgınlıkla kibirlenip Katolik Kilise'nin kuralından ve cemaatinden sapanları; Kutsal Yazıların ışığına ve ruhanî halkın Yeni Ahit denen lütfuna sahip olmak istemeyenleri —bunlara elimden geldiğince kısaca değindim— bir yana bırakarak Hristiyan dinine ve Katolik olan, yalnız kendi mensuplarınca değil bütün düşmanlarınca da Katolik diye anılan Kilise'nin cemaatine sarılmalıyız. Çünkü heretikler de, ayrılıkların çocukları da, ister istemez kendi adamlarıyla değil de yabancılarla konuştuklarında Katolik Kilise'ye Katolik'ten başka bir ad vermezler. Çünkü onu bütün dünyanın verdiği bu adla ayırt etmezlerse anlaşılamazlar.
  1. Bu dinin izinde gitmenin başı, insan soyunu ebedî hayat için yeniden biçimlendirip onarmak üzere ilahî takdirin zaman içindeki tedbirinin tarihi ve peygamberliğidir. Buna inanıldığında, ilahî buyruklarla uyumlu bir hayat tarzı zihni arındırır ve onu ruhanî şeyleri kavramaya elverişli kılar. Bunlar ne geçmiştir ne gelecek; her zaman aynı şekilde kalır ve hiçbir değişkenliğe maruz kalmazlar: Yani tek Tanrı'nın kendisi, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. Bu Teslis bu hayatta verildiği kadar tanınınca, akıllı, nefsanî ve cismanî bütün yaratılışın, var olduğu ölçüde aynı yaratıcı Teslis'ten var olduğu, kendi biçimini (species) taşıdığı ve en düzenli şekilde yönetildiği hiç şüphe bırakmadan görülür. Bu, bütün yaratılışın bir kısmını Baba'nın, bir kısmını Oğul'un, bir kısmını da Kutsal Ruh'un yaptığı anlamına gelmez; Baba'nın her şeyi birden ve her bir tabiatı tek tek Oğul aracılığıyla, Kutsal Ruh'un armağanı içinde yaptığı anlamına gelir. Çünkü her şey —ona ister cevher, ister öz, ister tabiat denilsin, ya da onu daha iyi ifade eden başka bir kelime varsa o— şu üçünü birden taşır: Hem bir şeydir, hem kendine özgü biçimiyle ötekilerden ayrılır, hem de şeylerin düzeninin dışına çıkmaz.

    7
    1. Quamobrem, cum ante paucos annos promiserim tibi scribere, charissime mihi Romaniane, quid de vera religione sentirem (Lib. 2 contra Academicos, cap. 3, n. 8), tempus nunc esse arbitratus sum, postquam tuas acerrimas interrogationes, sine ullo certo fine fluctuare, ea charitate qua tibi obstrictus sum, diutius sustinere non possem. Repudiatis igitur omnibus qui neque in sacris philosophantur, nec in philosophia consecrantur; et iis qui vel prava opinione, vel aliqua simultate superbientes, a regula et communione Ecclesiae catholicae deviarunt; et iis qui sanctarum Scripturarum lumen, et spiritualis populi gratiam, quod Novum Testamentum vocatur, habere noluerunt, quos quanta potui brevitate perstrinxi: tenenda est nobis christiana religio, et ejus Ecclesiae communicatio quae catholica est, et catholica nominatur, non solum a suis, verum etiam ab omnibus inimicis. Velint nolint enim ipsi quoque haeretici, et schismatum alumni, quando non cum suis, sed cum extraneis loquuntur, Catholicam nihil aliud quam Catholicam vocant. Non enim possunt intelligi, nisi hoc eam nomine discernant, quo ab universo orbe nuncupatur. 13. Hujus religionis sectandae caput est historia et prophetia dispensationis temporalis divinae providentiae, pro salute generis humani in aeternam vitam reformandi atque reparandi. Quae cum credita fuerit, mentem purgabit vitae modus divinis praeceptis conciliatus, et idoneam faciet spiritualibus percipiendis, quae nec praeterita sunt, nec futura, sed eodem modo semper manentia, nulli mutabilitati obnoxia; id est, unum ipsum Deum Patrem et Filium et Spiritum sanctum: qua Trinitate quantum in hac vita datum est cognita, omnis intellectualis et animalis et corporalis creatura, ab eadem Trinitate creatrice esse in quantum est, et speciem suam habere, et ordinatissime administrari, sine ulla dubitatione perspicitur; non ut aliam partem totius creaturae fecisse intelligatur Pater, et aliam Filius, et aliam Spiritus sanctus, sed et simul omnia et unamquamque naturam Patrem fecisse per Filium in dono Spiritus sancti. Omnis enim res, vel substantia, vel essentia, vel natura, vel si quo alio verbo melius enuntiatur, simul haec tria habet; ut et unum aliquid sit, et specie propria discernatur a caeteris, et rerum ordinem non excedat.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…