Kavram
malum radicale
- Latince
- malum radicale, peccatum radicale
- Almanca
- das radicale Böse
- Fransızca
- le mal radical
- İngilizce
- radical evil
- Türkçe
- radikal kötülük
Gündelik anlamdan felsefi anlama
Gündelikte "aşırı, uç kötülük" gibi anlaşılır; Kant'ta ise kötülüğün derecesi değil, yeri kastedilir: maksimlerin kökü.
Tarih içinde
| Dönem | Düşünür | Anlam | Kaynak |
|---|---|---|---|
| 1792/93 | Kant | İnsan tabiatında kötüye meyil; iyiye yatkınlığın yanında kötü ilkenin ikameti | Sadece Aklın Sınırları İçinde Din, I. Kısım (AA06.019 vd.) |
Dönüşüm: Augustinus'un aktarılan ilk günahından (peccatum originale), hür seçme iradesinin kendi eseri olan ve yine de evrensel olan bir meyle.
Dillerde karşılıkları
| Dil | Karşılık | Köken ve kullanım |
|---|---|---|
| Latince | malum radicale | radix "kök": kötülüğün insan tabiatında kök salmış olması; Kant'ın Latincesi peccatum radicale |
| Almanca / Fransızca | das radicale Böse / le mal radical | Kant, Religion I. Kısım (1792'de Berlinische Monatsschrift'te ayrı yayımlandı) |
| İngilizce | radical evil |
Türkçe karşılığı
radikal kötülük. radikal: "kökten" anlamını korur ve terimin yerleşik adıdır; "kökten kötülük" açıklamada kullanılabilir
Kant'ta radikal kötülük, insanın ahlâk yasasından sapmaya dair maksimlerinin en üst temelinde bulunan, kendisinin sorumlu olduğu bir meyildir (Hang); tabiat kavramı burada hürriyete karşıt bir zorunluluk değil, hürriyetin kullanımının öznel ilk temeli demektir. Kötülük duyarlıktan ya da aklın bozulmasından değil, güdülerin sıralamasını tersine çeviren maksimden gelir; kökte olduğu için insan güçleriyle kökünden sökülemez, ama aşılabilir.
Atıf ve kaynak notu
Kant radikal kötülüğü deneyimden ispat etmez; deneyimdeki örnekler yalnızca bu meylin evrenselliğini gösterir, temeli ise hürriyete dayanır.