İçeriğe geç
Hakiki Din Üzerine

Augustinus · Hakiki Din Üzerine

10. Bölüm

  1. Öyleyse şu sana açık ve kavranmış olsun: Ruh, kendi Tanrısı yerine bir ruha, bir cisme ya da kendi hayallerine, yahut bunlardan herhangi ikisinin birleşimine ya da hepsine birden ibadet etmeseydi, dinde hiçbir yanılgı olamazdı; ruh bu hayatta insan soyunun topluluğuna hilesizce, zamanın gerektirdiği ölçüde uyar ve tek Tanrı'ya ibadet ederek ebedî olanı düşünürdü. Bu Tanrı değişmez kalmasaydı hiçbir değişken tabiat varlığını sürdüremezdi. Ruhun mekânca değil ama zamanca değişebildiğini herkes kendi duygulanımlarından bilir. Cismin ise hem zamanca hem mekânca değişebildiğini herkes kolayca fark eder. Hayaller ise cismin görünüşünden bedensel hisle çekilip alınmış uydurmalardan başka bir şey değildir: Bunları alındıkları gibi hafızaya emanet etmek, ya da düşünürken bölmek, çoğaltmak, daraltmak, genişletmek, düzenlemek, karıştırmak veya herhangi bir şekilde biçimlendirmek çok kolaydır; ama doğru arandığında onlardan sakınmak ve kaçınmak güçtür.
  1. Öyleyse Yaratıcı'dan çok yaratığa hizmet etmeyelim, düşüncelerimizde boşluğa düşmeyelim; yetkin din budur. Ebedî Yaratıcı'ya bağlanırsak bizim de ebediyetten etkilenmemiz zorunludur. Ama ruh günahlarının altına gömülüp onlara dolandığı için bunu kendi başına göremez ve tutamazdı; insan işleri arasında ilahî olana ulaşmak için, insanın yeryüzü hayatından Tanrı'ya benzemeye çabalayabileceği hiçbir basamak konmamıştı. Bu yüzden Tanrı'nın tarif edilemez merhametiyle, zamansal bir tedbirle, değişken ama yine de ebedî kanunlara hizmet eden yaratık aracılığıyla, ruha ilk ve yetkin tabiatını hatırlatmak için, kısmen tek tek insanlara, kısmen de insan soyunun kendisine yardım edilir. Bizim zamanımızda bu, Hristiyan dinidir; onu tanımak ve ona uymak en güvenli ve en kesin kurtuluştur.
  1. Bu din gevezelere karşı savunulabilir ve arayanlara pek çok yolla açılabilir: Kadir-i mutlak Tanrı'nın kendisi doğru olanı kendisi aracılığıyla gösterir ve iyi iradelere, bunları görüp kavramaları için iyi melekler ve her türlü insan aracılığıyla yardım eder. Herkes, karşısındakilere uygun gördüğü yolu kullanır. Ben de ne tür havlayanlarla ve ne tür arayanlarla karşılaştığımı, kendimin de havlarken ve ararken nasıl biri olduğumu uzun uzun düşünerek şu yolu kullanmam gerektiğine karar verdim: Doğru olduğunu gördüğün şeyi tut ve Katolik Kilise'ye mal et; yanlış olanı reddet ve insan olan beni bağışla; şüpheli olana ise, ya reddedilmesi gerektiğini ya doğru olduğunu ya da her zaman inanılması gerektiğini akıl öğretinceye ya da otorite buyuruncaya kadar inan. Öyleyse bundan sonra gelenlere elinden geldiğince dikkatle ve dindarca yönel; çünkü Tanrı böylelerine yardım eder.

    10
    1. Quamobrem sit tibi manifestum atque perceptum, nullum errorem in religione esse potuisse, si anima pro Deo suo non coleret animam, aut corpus, aut phantasmata sua, aut horum aliqua duo conjuncta, aut certe simul omnia: sed in hac vita societati generis humani sine dolo temporaliter congruens, aeterna meditaretur, unum Deum colens; qui nisi permaneret incommutabilis, nulla mutabilis natura remaneret. Mutari autem animam posse, non quidem localiter, sed tamen temporaliter, suis affectionibus quisque cognoscit. Corpus vero et temporibus et locis esse mutabile, cuivis advertere facile est. Phantasmata porro nihil sunt aliud quam de specie corporis corporeo sensu attracta figmenta: quae memoriae mandare ut accepta sunt, vel partiri, vel multiplicare, vel contrahere, vel distendere, vel ordinare, vel perturbare, vel quolibet modo figurare cogitando facillimum est, sed cum verum quaeritur, cavere et vitare difficile. 19. Non ergo creaturae potius quam Creatori serviamus, nec evanescamus in cogitationibus nostris, et perfecta religio est. Aeterno enim Creatori adhaerentes, et nos aeternitate afficiamur necesse est. Sed quia hoc anima peccatis suis obruta et implicata, per seipsam videre ac tenere non posset, nullo in rebus humanis ad divina capessenda interposito gradu, per quem ad Dei similitudinem a terrena vita homo niteretur, ineffabili misericordia Dei temporali dispensatione per creaturam mutabilem, sed tamen aeternis legibus servientem, ad commemorationem primae suae perfectaeque naturae, partim singulis hominibus, partim vero ipsi hominum generi subvenitur. Ea est nostris temporibus christiana religio, quam cognoscere ac sequi, securissima ac certissima salus est. 20. Defendi autem adversus loquaces, et aperiri quaerentibus, multis modis potest; omnipotente ipso Deo per seipsum demonstrante quae vera sunt, et ad haec intuenda et percipienda bonas voluntates per bonos Angelos et quoslibet homines adjuvante. Eo modo autem quisque utitur, quem videt congruere iis cum quibus agit. Ego itaque diu multumque considerans quales oblatrantes, et quales quaerentes expertus sim, vel qualis ipse, sive cum latrarem, sive cum quaererem, fuerim; hoc modo mihi utendum putavi. Quae vera esse perspexeris, tene, et Ecclesiae catholicae tribue; quae falsa, respue, et mihi qui homo sum ignosce; quae dubia, crede, donec aut respuenda esse, aut vera esse, aut semper credenda esse, vel ratio doceat, vel praecipiat auctoritas. Intende igitur in haec quae sequuntur, diligenter et pie, quantum potes: tales enim adjuvat Deus.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…