Augustinus · Ruhun Büyüklüğü Üzerine
2. Bölüm
Evodius: Ruhun nereden olduğunu, yani Tanrı'dan olduğunu şimdilik kabul ediyorum; bunu kendi kendime dikkatle yeniden düşüneceğim, beni düşündüren bir şey olursa sonra soracağım. Şimdi lütfen ruhun nasıl olduğunu açıkla.
Augustinus: Bana Tanrı'ya benzer görünüyor. Çünkü yanılmıyorsam insan ruhunu soruyorsun.
Evodius: Senden açıklamanı istediğim de tam bu: Ruh Tanrı'ya nasıl benzer? Çünkü Tanrı'nın kimse tarafından yapılmadığına inanıyoruz; ruhun ise Tanrı'nın kendisi tarafından yapıldığını yukarıda söyledin.
Augustinus: Ne o? Tanrı'nın kendine benzer bir şey yapmasının zor olduğunu mu sanıyorsun? Oysa o kadar çeşitli tasvirlerde bunun bize bile verildiğini görüyorsun.
Evodius: Ama biz ölümlü şeyler yapıyoruz gibi görünüyor; Tanrı ise ruhu ölümsüz yaptı. Sanırım öyle, sana başka türlü görünmüyorsa.
Augustinus: Demek sen insanların da Tanrı'nın yaptığı gibi şeyler yapmasını isterdin?
Evodius: Bunu söylemezdim. Ama ölümsüz olan Tanrı kendi benzerliğinde ölümsüz bir şey yaptıysa, Tanrı tarafından ölümsüz yapılmış olan bizim de kendi benzerliğimizde yaptığımız şeyin ölümsüz olması gerekirdi.
Augustinus: Kendinde ölümsüz olduğuna inandığın şeyin suretine göre bir levha resmetseydin, haklı olurdun; oysa şimdi levhada, elbette ölümlü olan bedeninin benzerliğini dile getiriyorsun.
Evodius: Öyleyse onun gibi ölümsüz hiçbir şey yapamadığım hâlde Tanrı'ya nasıl benzerim?
Augustinus: Bedeninin resmi bedeninin gücünün yettiğine nasıl güç yetiremezse, ruhun da kendisini kendi benzerliğinde yapan Tanrı kadar büyük bir güce sahip olmamasına şaşmamak gerekir.