Origenes · Mezmurlar Üzerine Seçmeler
Mezmur 20 – Mezmur 34
20.1Mezmur 20
Ya Rab, kral senin gücünle sevinecek, selametinle pek coşacak vesaire. Mesih Tanrı'nın gücü ise, belki de onunla sevinecektir. Güç ve bilgelik olduğu gibi selamet de odur.
Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ βασιλεὺς, καὶ ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου ἀγαλλιάσετ σφόδρα, κ. τ. ἑ. Εἰ Χριστὸς (33) Θεοῦ δύναμις, μή ποτε ἐπʼ ἐκείνῃ εὐφρανθήσεται. Ὡς δὲ δύναμις κς σοφία, οὕτω καὶ σωτηρία.
20.2Yüreğinin arzusunu ona verdin, dudaklarının dileğinden onu mahrum etmedin vesaire. Yüreğin arzusu zihnî şeylerde, gözlerin temaşası görülür ve seyredilir şeylerde, dudakların dileği ise anlaşılan ve temaşa edilen şeyler hakkındaki beyanda olur.
Τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἕδωκας αὐ τῷ, καὶ τὴν θέλησιν τῶν χειλέων αὐτοῦ οὺ ἐστέρησας αὐτὸν, κ. τ. ἑ. Ἐπιθυμία μὲν κα ρδίς (34) ἐν νοητοῖς, καὶ θεωρία ὀφθαλμῶν ἐν ὁρατοῖς καὶ θεάμασι, θέλησις δὲ χειλέων ἐν τῇ περὶ τῶν νενοημένων καὶ τεθεωρημένων ἐπαγγελίᾳ.
20.3Başına değerli taştan taç koydun vesaire. Mesih'in tacı Tanrı'dır, akıl sahibi tabiatın tacı ise Mesih'tir. Değerli taşlar inci olan sözlerdir; onlar hakkında "İncilerinizi domuzların önüne atmayın" denmiştir. Tacirin değerli incisi ve Mesih'in öğrencileri de böyledir; bunlar taç gibi örülüp Mesih'in başına konacaklardır.
Ἕθηκας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ στέφανον ἐκ λίθου τίμίου, κ. τ. ἑ. Στέφανος μὲν Χριστοῦ (35) ὁ Θεὸς, Χριστὸς δὲ τῆς λογικῆς φύσεως. Λίθοι τίμιοι οἱ μαργαρῖται λόγοι, περὶ ὧν εἵρηται· « Μὴ ῥίψητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων. » Καὶ ὁ πολυτίμητος μαργαρίτης τοῦ ἐμπόρου, καὶ οἱ Χριστοῦ μαθηταὶ, οἳ ὡς στέφανος πλακέντες τῇ Χριστοῦ κεφαλῇ ἐπιτεθήσονται.
20.4Aynı kişiden. İnsan, uğraştığı şeylerle taç giyer. Adil kişi adaleti izleyerek adalet tacını alacak; Rab'den zevk alan zevk tacıyla korunur; lütufla selamete eren başının üzerine lütuflar tacını alır; altın ve gümüşle birlikte değerli taşlar biriktiren, işlediği taşlarla taçlandırılacaktır. Rab de kendisine umut bağlayanları merhamet ve şefkatle taçlandırır.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἐξ ὧν τις ἐπιτηδεύει (36), καὶ στεφανοῦται. Ὁ γὰρ δίκαιος, διώξας τὸ δίκαιον, τὸν τῆς δικαιοσύνης ἀπολήψεται στέφανον· ὁ κατατρυφήσας δὲ τοῦ Κυρίου στεφάνῳ τρυφῆς ὑπερασπίζεται· καὶ ὁ χάριτι σωθεὶς στέφανον χαρίτων ἐπὶ τῆς ἑαυτοῦ δέχεται κορυφῆς· καὶ ὁ θησαυρίσας μετὰ χρυσίου καὶ ἀργυρίου λίθους τιμίους, ὑφʼ ὧν εἰργάσατο λίθων στεφανωθήσεται. Καὶ ὁ Κύριος τοὺς εἰς αὐτὸν ἐλπίζοντας στεφανοῖ ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς.
20.5Senden hayat diledi, ona sonsuza dek uzun günler verdin vesaire. Hayatın bir kısmının Tanrı'dan verildiğini, bir kısmının da maddeden geldiğini araştır; "Yüzüne hayat nefesi üfledi" sözünü "Yeryüzü canlı psykhē çıkarsın" sözüyle karşılaştır. Senden hayat diledi: hastalığından önceki hayatını.
Ζωὴν ᾐτήσατό σε, καὶ ἔδωκας αὐτῷ μακρότητα ἡμερῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος, κ. τ. ἑ. Ζήτησον (37) εἰ ἡ μὲν ἔστιν ἀπὸ Θεοῦ δεδομένη ζωὴ, ἡ δὲ ἀπὸ τῆς ὕλης ἐρχομένη, καὶ σύγκρινον τό· « Ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, » τῷ· « Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν.» Ζωὴν ᾐτήσατό σε, τὸν πρὸ τῆς νόσου βίον αὐτοῦ.
20.6Aynı kişiden. Kral, Rab'den hayatı iyi bir şey olarak diledi ve aldı. İyi olan hayat, "Hayat benim" diyendir. Belki de hayatına düşkün görünen Hizkiya, simgesel olarak düşkün olduğu o hayatı diliyordu.
Τοῦ αὐτοῦ. Ὁ βασιλεὺς (38) ὡς ἀγαθὸν ᾐτήσατο τὴν ζωὴν ἀπὸ Κυρίσυ, καὶ εἵληφεν. Ἀγαθὸν δέ ἐστιν ζωὴ, ὁ εἰπών· Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή. » Καὶ τάχα ὁ δόξας φιλοζωεῖν Ἐζεκίας ἐκείνην ἤθελε τὴν ζωὴν, ἥν υμβολικῶς ἐφιλοζώει.
20.7Selametinle yüceliği büyüktür vesaire. Selamet, ölülerden dirilen krala büyük yücelik kazandırır; yücelik sahibiyken dirilişten de başka bir yücelik eklemiştir: "Yücelttim ve yine yücelteceğim" denildiği gibi.
Μεγάλη ἡ δόξα αὐτοῦ ἐν τῷ σωτηρίῳ σου, κ. τ. ἑ. Τὸ σωτήριον (39) δόξαν περιποιεῖ μεγάλην τῷ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντι βασιλεῖ· καὶ δόξαν ἔχοντι καὶ ἑτέραν προσέθηκε καὶ ἐκ τῆς ἀναστάσεως, κατὰ ὁ· « Ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. »
20.8Aynı kişiden. Kralın yüceliği Rab'bin selametiyle büyüktür, ondan aşağı herhangi bir şeyle değil. "Onun üzerine yücelik ve ihtişam koyacaksın." Mesih, Tanrı biçiminde iken yücelik ve ihtişama sahipti; insan olduğunda ise Tanrı onu daha da yükseltti.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἡ δόξα (40) τοῦ βασιλέως μεγάλη στὶν ἐν τῷ σωτηρίῳ τοῦ Κυρίου, καὶ οὐκ ἔν τινι ῶν κατωτέρων ἐκείνου. « Δόξαν καὶ μεγαλοπρέπειαν πιθήσεις ἐπʼ αὐτόν. » Εἶχε μὲν ὁ Χριστὸς δόξαν καὶ εγαλοπρέπειαν ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων· ὅτε δὲ καὶ θρωπος γέγονεν, ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε.
20.9Elin bütün düşmanlarını bulsun vesaire. Rab'bin düşmanları onu bulur, ondan nefret edenler de onun tarafından bulunur. Kanun aracılığıyla Tanrı'yı buluruz; İnciller aracılığıyla da onun tarafından bulunuruz; biz ki önceden düşman, Tanrı'nın antlaşmalarına yabancı, umutsuz ve dünyada tanrısız idik. Ya da eylem yoluyla Tanrı'yı buluruz, bilgi yoluyla onun tarafından bulunuruz.
Εὺρεθείη ἡ χείρ σου πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς σου, τ. ἑ. Οἱ μὲν ἐχθροὶ (41) τοῦ Κυρίου εὑρίσκουσιν ὐτὸν, οἱ δὲ μισοῦντες αὐτὸν εὑρίσκονται παῤ αὐῦ. Καὶ διὰ μὲν τοῦ νόμου εὑρίσκομεν Θεὸν, διὰ δὲ ῶν Εὐαγγελίων εὑρισκόμεθα παῤ αὐτοῦ, ἐχθροὶ ὄνς τὸ πρότερον καὶ « ξένοι τῶν διαθηκῶν » τοῦ Θεοῦ, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἅθεοι ἐν τῷ κόσμῳ· » ἢ διὰ ρακτικῆς μὲν εὑρίσκομεν Θεὸν, διὰ δὲ γνώσεως εὑσκόμεθα παῤ αὐτοῦ.
20.10Aynı kişiden. En hızlıları yakalayacak, en güçlüleri yıkacaktır. Cezalandıran el savaşırken bulunsun: "Rab gizli elle Amalek'e karşı savaşır" denildiği gibi.
Τοῦ αὐτοῦ. Καὶ τοὺς μὲν ταχυτάτους (42) κατελήψεται, τοὺς δὲ δυνατωτάτους καταλύσει. Εὑρεβεθείτ δὲ πολεμοῦσα ἡ τιμωρουμένη, κατὰ τό· « Πολεμεὶ Κύριος χειρὶ κρυφίᾳ ἐπὶ τὸν Ἀμαλέκ.»
20.11Onları ateş fırını gibi yapacaksın vesaire. Bunu kötülük edenler için söylüyor; ateş fırınıdırlar, çünkü yürekleri fırın gibi ısınmıştır. Bir yerde şöyle denmiştir: "Hepsi zina ediyor, yürekleri fırın gibidir."
Θήσεις αὐτοὺς ὡς κλίβανον πιρὸς, κ. τ. ἑ. Τοῦτο περὶ πονηρευομένων (45) φησί· κλίβανος γὰρ εἰσι πυρὸς, ἐπεὶ ἐθερμάνθησαν ὡς κλίβανος αἱ καρδίαι αὐτῶν. Καὶ εἴρηται δή που· « Πάντες μοιχεύον τες, ὡς κλίβανος αἱ καρδίαι αὐτῶν. »
20.12Rab öfkesiyle onları sarsacak vesaire. Cezayı beklerken sarsılırlar; herkes değil, hazzı yüzünden kötü olanlar ve yanlış kanaat besleyenler. "Ateş onları yiyip bitirecek", çünkü onlar odun, ot, samandır.
Κύρος ἐν ὀργῇ αὐτοῦ συνταράξει αὐτοὺς, κ τ. ἑ. Ταράττονται δὲ ἐπὶ προσδοκίᾳ (44) τιμωρίας, οὐχ ἀπλῶς πάντες, ἀλλʼ οἱ διʼ ἡδον\ὴν κακοὶ, καὶ δοξάζοντες τὰ ψευδῆ. « Καὶ καταφάγεται αὐτούς πῦρ, » ἐπειδή εἰσι ξύλα, χόρτος, καλάμη.
20.13Meyvelerini yeryüzünden, tohumlarını insanoğullarından yok edeceksin vesaire. Cevherlerini değil, çünkü o yok edilemez; odun, ot, saman, yani kötü işler veren keyfiyeti yok edecektir. Ya da kötülerin ve dinsizlerin ektiği tohumu; Tanrı onu insanoğullarından yok eder. Günahlardan ve kötü düşüncelerden düşmek iyiliktir. Çünkü günahın tohumu kötü düşüncedir.
Τὸν καρπὸν αὐτῶν ἀπὸ γῆς ἀπολεῖς, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων, κ. τ. ἑ. Οὑ τὴν (45) οὐσίαν, ἀνώλεθρος γὰρ, ἀλλὰ τὴν ποιότητα καθʼ ἣν ἐβλάστησε ξύλα, χόρτον, καλάμην, τὰ ποντ ρὰ ἔργα· ἢ καὶ ὅπερ οἱ κακοὶ καὶ δυσσεβεῖς κατέβαλον σπέρμα, ὅπερ ἀφανίζει ὁ Θεὸς ἀπὸ τῶν υἱῶν τὠν ἀνθρώπων. Εὐεργεσία δέ ἐστιν ἐκπεσεῖν ἁμαρπτῶν καὶ ἐννοιῶν πονηρῶν. Σπέρμα γὰρ ἁμαρτίας λοχισμὸς πονηρός.
20.14Çünkü sana karşı kötülüklere yöneldiler, gerçekleştiremeyecekleri bir tasarı düşündüler vesaire. Kötüler bütünüyle yıkılınca imkânsız şeylere girişirler. Zarara uğramayan birine karşı tuzak kurmayı düşünürler.
Ὅτι ἔκλιναν εἰς σὲ κακὰ, διελογέσαντο βουλὴν ἣν οὐ μὴ δύνωνται στῆσαι, κ. τ. ἑ. Διὰ πάντων οἱ φαῦλοι (46) καταστραφέντες ἀδυνάτοις ἐπιχειροῦσι. Διαλογίζονται γὰρ ἐπιβουλευτικὴν κατὰ τοῦ βλάβην μὴ ὑπομένοντος.
20.15Aynı kişiden. Her kötü, kötülük etmek istediği kişiye, haksızlık ettiğine ya da saygısızlık ettiğine karşı kötülüğe yönelir.
Τοῦ αὐτοῦ. Εἰς ὃν θέλει ἕκαστος τῶν πονηρῶν κακοποιεῖν, κλίνει τὰ κακὰ, ἢ εἰς ὃν ἀδικεῖ, ἢ εἰς ὃν ἀσεβεῖ.
20.16Aynı kişiden. Tabiata aykırı hareket ettiğimizde yoldan sapmış oluruz.
Τοῦ αὐτοῦ. Τότε κλινόμεθα, ὅτε παρὰ φύσιν κινούμεθα.
20.17Çünkü onlara sırt çevirteceksin; kalanlarınla yüzlerini hazırlayacaksın vesaire. Rab'den nefret edenler yüzü görününce ateş fırını gibi yapıldıktan, Rab onları öfkesinde sarstıktan, ateş onları yiyip bitirdikten, Rab meyvelerini yeryüzünden yok ettikten (çünkü Ruh'un meyvesi değildi), tohumlarını insanoğullarından yok ettikten sonra (çünkü Rab'den nefret edenler ona karşı kötülüğe yönelmiş ve gerçekleştiremeyecekleri tasarılar düşünmüşlerdi) ve bundan sonra onları kaçırıp sırt çevirttikten sonra, o zaman yüzlerini kalanlarla hazırlayacak; öyle ki bu kadar şeyden sonra bunlarda da rahatlığa kavuşup temaşa etsinler.
Ὅτι θήσεις αὐτοὺς νῶτον· ἐν τοῖς περιλοίπϲ σου ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπον αὐτῶν, κ. τ. ἑ. Μετὰ τίθεσθαι (47) τοὺς μισοῦντας τὸν Κύριον ὡς κλίβανον πυρὸς εἰς καιρὸν τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ συιταράσσεσθαι αὐτοὺς ὑπὸ Κυρίου ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ. καὶ ἡνίκα καταφάγηται αὐτοὺς πῦρ, καὶ ἀπολέση ?? Κύριος τὸν καρπὸν αὐτῶν ἀπὸ γῆς, ἐπείπερ οὐ πνεύματος καρπὸς ἦν· καὶ ἐπὰν τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπιλέσῃ ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων (ἕκλιναν γὰρ οἱ μισοῦντες Κύριον κακὰ εἰς αὐτὸν, καὶ διελογίσαντο βουλὰ ἃς στῆσαι οὐ δύνανται)· καὶ ἐπὰν μετὰ ταῦτα θῇ αὐτοὺς φεύγοντας νῶτον, τότε ἑτοιμάσει τὸ πρόσα πον αὐτῶν ἐν τοῖς περιλοίποις, ἵνα καὶ ἐν τούτας; μετὰ τοὺς τοσούτους ἀνέσεως τύχωσι, καὶ θεωρήσωσι.
20.18Kendi gücünle yüksel, ya Rab; gücünü ezgiyle, ilahiyle söyleyeceğiz vesaire. Mesih Tanrı'nın gücü ise, Rab kendi gücüyle yükselirken Mesih'te yükselir. Kişi temaşa ederek ezgi söyler, aretēye göre eylemde bulunarak ilahi söyler. Onun gücünü temaşa etmek ve ona göre davranmak gerekir.
Υψώθητι, Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου· ᾄσεμετ καὶ ψαλοῦμεν τὰς δυναστείας σου, κ. τ. ἑ. Ε?? δύναμις Θεοῦ (48) ὁ Χριστὸς, ὑψούμενος ἐν τῇ δυνάμει ἑαυτοῦ ὁ Κύριος, ἐν Χριστῷ ὑψοῦται. ᾌδευ δέ τις θεωρῶν, καὶ ψάλλει κατ᾿ ἀρετὴν ἐνεργῶν. Δεῖ δὲ καὶ θεωρεῖν τὰς δυναστείας αὐτοῦ, καὶ κατὰ ταύτας πράττειν.
21.1Mezmur 21
Tanrım, Tanrım, bana bak; beni neden terk ettin? vesaire. Bu söz çarmıha gerilen Rab Mesih'in sözüdür; ayrıca bizim durumumuzu da simgeler. Çünkü önceden terk edilmiş ve gözden çıkarılmış olanlar bizdik; şimdi ise acı çekmeyen Olan'ın acılarıyla kabul edilip selamete erdik. O, bizim akılsızlığımızı ve kusurumuzu kendine mal edercesine mezmurun devamında şöyle diyor: "Suçlarımın sözleri selametimden uzaktır." Sanki şöyle diyor: Günahlar beni selametten uzaklaştırıyor.
Ὁ Θεὺς, ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι· ἵνα τί ἐγκατέλπτές με, κ. τ. ἑ. Αὕτη ἡ φωνὴ (49) τοῦ Κυρίου Χριστοῦ, τῷ σταυρῷ προσηλωμένου, καὶ ἄλλως δὲ τυποῖ τὸ ἡμέτερον πάθος. Ἡμεῖς γὰρ ἦμεν οἱ ἐγκαταλελειμμένοι καὶ παρεωραμένοι πρότερον· εἶτα νῦν προσειλημμένοι καὶ σεσωσμένοι τοῖς τοῦ ἀπαθοῦς πάθεσιν, ῶσπερ τὴν ἀφροσύνην ἡμῶν καὶ τὸ πλημμελὲς οἰκειούμενος, διὰ τῶν ἑξῆς τοῦ ψαλμοῦ φησι· « Μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν παραπτωμάτων μου.» Ὡς ἔλεγε (50)· Μακράν με ποιοῦσι τῆς σωτηρίας αἱ ἁμαρτίαι.
21.2Sen ise kutsal yerde oturursun, ey İsrail'in övgüsü vesaire. Buradan, Rab'bin övgünün kendisi olduğunu, övgünün de İsrail'den uzak olduğunu öğreniyoruz.
Σὺ δὲ ἐν ἁγίῳ κατοικεῖς ὁ ἔπαινος τοῦ Ἰσραὴλ, κ. τ. ἑ. Ἐντεῦθεν μανθάνομεν (51), ὅτι αὐτοέπαινός ἐστιν ὁ Κύριος, καὶ ἔπαινος μακρὰν τοῦ Ἰσραήλ.
21.3Ben ise solucanım, insan değilim vesaire. Solucan çiftleşmeden değil, odundan doğar ve odunu, otu, samanı yer. Belki de Tanrımız kötü ve kolay tutuşan maddeyi yakıp tüketen ateştir. Akıl sahibi tabiatlara da ağaç deniyorsa ("Cennetin bütün ağaçları seni kıskandı" denir) ve Mesih de bunlarda bilgelik ve adalet olarak doğuyorsa, Mesih'in bu tür ağaçlarda doğduğu için solucan diye anılması yerindedir. Üstelik solucan olarak şeytana ve meleklerine yem olmuştur; bilgeye doğru, akılsıza eğri görünür. Günah işlediğimizde bize de solucan olur, vicdanımızı azarlayıp kemirir.
Ἐγὼ δέ εἰμι σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος, κ. τ. ἑ. Ὁ σκώληξ (52) οὐκ ἐκ συνδυασμοῦ γεννᾶται, ἀλλʼ ἀπὸ ξύλου, καὶ κατεσθίει ξύλα, χόρτον, καλάμην. Τάχα καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ ἐστι καταναλίσκον τὴν μοχθηρὰν καὶ εὔπρηστον ὕλην. Εἰ δὲ ξύλα καὶ αἱ λογικαὶ ὀνομάζονται φύσεις «Σὲ» γὰρ, φησὶν, « ἐζήλωσαν πάντα τὰ ξύλα τοῦ παραδείσου, » ἐν δὲ ταύταις πέφυκε γεννᾶσθαι Χριστὸς ὡς σοφία, καὶ δικαιοσύνη· καλῶς ὁ Χριστὸς ὀνομάζεται σκώληξ ἐν τοῖς τοιούτοις ξύλοις γενόμενος. Ἀλλὰ καὶ ὡς σκώληξ δέλεαρ γέγονε τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖε ἀγγέλοις αὐτοῦ· καὶ εὑρίσκεται μὲν τῷ σοφῷ εὐθὺς, τῷ δὲ ἄφρονι σκολιός. Τίνεται δὲ καὶ ἡμῖν ἁμαρτάνουσι σκώληξ, τὴν συνείδησιν ἡμῶν διελέγχων καὶ κατατρώγων.
21.4Çünkü beni karından çeken sensin, annemin memelerinden beri umudum sensin vesaire. Çünkü onu Baba, Tanrı olarak doğurttu; sanırım doğanlar arasında yalnız onu, çünkü yalnız o Kutsal Ruh'tan oldu. İnsan henüz süt emerken olgunlukla umut bağlaması gerekiyorsa, "beni çeken" sözü hakkında şöyle denebilir: Rahimden çıkmaması için ona tuzak kuruluyor ve engel olunuyordu; öyle ki Tanrı'nın onu karından çekmesi gerekiyordu. Belki de doğan her insanı görünmez bir güç karından çeker: kutsal bir güç, Pavlus'un ana rahminden ayrılması gibi; kötü bir güç, rahimden beri yabancılaşmış günahkârlar gibi. Yalnız Kurtarıcı'yı Baba'nın kendisi karından çekti; öyle ki o, bu ayrıcalığı hissederek "Beni karından çeken sensin" dedi; oysa diğer insanlar çekilmiyor, kendiliklerinden çıkıyorlar. Nitekim "Esav kıllı deri gibi çıktı" denir. Bu yüzden yalnız o bebeklerin akılsızlığı ve durumu içinde bulunmadı; çünkü beden bakımından henüz annesinin memesini emerken, kendisini karından çekene umut bağlamayı biliyordu. Bütün insanlar doğduklarında önce kötülüğe yönelirler; Rabbimiz ise, Yeşaya'nın dediği gibi, "iyiyi ve kötüyü bilmeden önce, iyiyi seçmek için kötülüğe itaat etmez." Yahya'nın "sevinçle sıçraması"nı, Yakup'un "karında kardeşinin topuğunu tutması"nı ve Yeremya'nın "rahimden çıkmadan önce kutsanması"nı bunlarla birlikte inceleyeceksin.
Ὅτι σὺ εἷ ὁ ἐκσπάσας με ἐκ γαστρὸς, ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ μαστῶν τῆς μηερός μου, κ. τ ἑ. θεὸν γὰρ γενόμενον (53) ὁ Πατὴρ ἐμαιεύσατο· οἶμαι δὲ καὶ μόνον τῶν εἰς γένεσιν ἐληλυθότων, ἐπεὶ καὶ μόνος ἐξ ἁγίου Πνεύματος ἦν. Εἰ δὲ ἐλπίζειν δει ἔτι γαλακτοδοτού μενος τελειότητι, πρὸς τὸ, «ἐκπάσας με, » λεχθείη ἃν, ὅτι καὶ ἵνα μὴ ἐξέλθῃ τῆς ??αστρὸς, ἐπεβουλεύετο καὶ ἐκωλύετο, ὡς δοῖσθαι τοῦ θεοῦ ἐκσπῶντος αὐτὸν ἀπὸ γαστρός. Τάχα δὲ καὶ τάντα τὸν γεννώμενον ἀόρατός τις δύναμις ἐκσπᾷ πὸ τῆς γαστρός· ἁγία μὲν, ὡς τὸν Παῦλον ἀφοριόμενον ἐκ κοιλίας μητρός· χείρων δὲ, ὡς τοὺς ἀπηλοτριωμένους ἀπὸ μήτρας ἁμαρτωλούς. Μόνον δὲ τὸν ωτῆρα αὐτὸς ἐξέσπασεν ὁ Πατὴρ ἀπὸ τῆς γαστρὸς, στε αὐτὸν τοῦ ἐξαιρέτου αἰσθανόμενον εἰρηκέναι ??. « Ὅτι σὺ εἶ ὁ ἐκσπάσας με ἐκ γαστρός· » τῶν ἰλῶν ἀνθρωπων οὐκ ἐκσπασμένων, ἀλλʼ ἐξερχομέ??ον· « Ἐξῆλθε » γὰρ, φησὶν, « ὁ Ἡσαῦ ὡσεὶ δορὰ ??σύς. » Διὰ τοῦτο δὲ μόνος οὐ γέγονεν ἐν τῇ τῶν νηπίων ἀνοίᾳ καὶ καταστάσει· ἔτι γὰρ μαστοὺς μητρὸς διὰ τὸ σῶμα θηλάζων ἐλπίζειν ᾔδει ἐπὶ τὸν ἐκσπάσαντα αὐτὸν ἐκ γαστρός· πάντες γὰρ ἄνθρωποι γενόμενοι πρότερον τῇ κακίᾳ προσέρχονται· ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν, καθώς φησιν Ἡσαῖΐας, « πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἀγαθὸν ἢ κακὸν, ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν. » Τὸ δὲ περὶ Ἰωάννου μένταγε « σκι\ρτῶντος ἐν ἀγαλλιάσει » συνεξετάσεις τούτοις, καὶ τὰ περὶ Ἰακὼβ « ἐν τῇ κοιλίᾳ πτερνίζοντος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, » καὶ τὰ περὶ Ἱερεμίου «πρὶν ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἁγιασθέντος. »
21.5Annemin memelerinden beri umudum sensin, rahimden beri sana bırakıldım vesaire. Enoş, Tanrı'yı çağırmayı umdu, ama annesinin memelerinden beri değil. Mesih ise iyiyi ve kötüyü tanımadan önce iyiyi seçti; öyle ki onun annesinin memelerinden beri umut bağladığı söylenebilir. Çünkü "Yaşayıp günah işlemeyecek insan yoktur" der.
Ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ μαστῶν τῆς μητρός μου, ἐπὶ σὲ ἐπεῤῥίφην ἐκ μήτρας, κ. τ. ἑ. Ἐνὼς ἤλπισεν (54) ἐπικαλεῖσθαι τὸν Θεὸν, ἀλλʼ οὐκ ἀπὸ μαστῶν τῆς μητρός· ὁ δὲ Χριστὸς πρὶν ἢ γνωσθῆναι ἀγαθὸν ἢ κακὸν, ἐξελέξατο τὸ ἀγαθόν· ὥστε καλῶς οὗτος; λέγεται ἠλπικέναι ἀπὸ μαστῶν τῆς μητρός. « Οὐκ ἔστι γὰρ, φησὶν, ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται, καὶ οὐχ ἁμαρτήσει. »
21.6Annemin karnından beri Tanrım sensin vesaire. Çünkü doğar doğmaz, belki de doğmadan önce dua ediyordu; zira balığın karnında dua eden Yunus'tan daha anlayışlıydı.
Ἀπὸ γαστρός μηερός μου Θεός μου εἶ σὺ, κ. τ. ἑ ἐπεὶ ἅμα (55) τῷ γεννηθῆναι ηῦχετο, τάχα καὶ πρὶν γεννηθῆναι· ἦν γὰρ συνετώτερος Ἰωνᾶ ἐν κοιλίᾳ κήτους εὐχομένου.
21.7Benden uzak durma, çünkü sıkıntı yakın ve yardım eden yok vesaire. "Sıkıntı yakın" sözünü belki de çarmıhta asılıyken, ölüler diyarındaki kuvvetlerle karşılaşacağı zor durumları kastederek söylüyordu. Bunu, meleklerden hiçbiri ona yardım etmiyormuş gibi söylüyor. Çünkü hiçbiri oraya kadar onunla inmeye cesaret etmedi.
Μὴ ἀποστῇς ἀπʼ ἐμοῦ, ὅτι Θλίψις ἐγγὺς, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ βοηθῶν, κ. τ. ἑ. Τάχα τὸ, « θλίψις (56) ἐγγὺς, » ἔλεγεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ κρεμάμενος, ἀναφέ ρων ἐπὶ τὰς ἐν ᾄδου πρὸς τὰς ἐκεῖ δυνάμεις περιστάσεις. Λέγει δὲ ταῦτα, οἱονεὶ οὐδενὸς τῶν ἀγγέλων αὐτῷ βοηθοῦντος. Οὐ γὰρ ἐτόλμησέ τις αὐτῶν ἕως ἐκεῖ συγκατσβῆναι.
21.8Çok sayıda tosun çevremi sardı, semiz boğalar beni kuşattı vesaire. Bunları zihnî daimōnlara da bağlayabilirsin. Tosunları, hayvan toprağı işlediği için dünyevi şeyleri işleyen kötü kuvvetler olarak anlayacaksın; semiz boğaları, kötülükteki bilgilerinin çokluğu yüzünden aldatıcı sözlerin başında bulunan ve onlarla insanları boynuzlayan kuvvetler olarak; aslanı ise bize karşı kükreyen ve birçok kişiyi kapan şeytan olarak. İyi çoban bu aslandan iki bacak ve bir kulak parçası çekip çıkardı; çünkü aslan, itaatsizlikle insan psykhēsinin kulağını, bacaklarla da yürüyüşünü yutuyordu.
Περιεκύκλωσάν με μόσχοι πολλοὶ, ταῦροι πίυνες περιέσοχν με, κ. τ. ἑ. Ἀνάγοις δὲ ταῦτα (57) καὶ ἐπὶ τοὺς νοητοὺς δαίμονας, καὶ μόσχους νοήσεις τὰς ἐνεργούσας γήῖνα πονηρὰς δυνάμεις, διὰ τὸ γεωπόνον εἶναι τὸ ζῶον· ταύρους δὲ πίονας διὰ τὸ πολυμαθὲς τῆς κακίας τὰς τῶν ἀπατηλῶν ῥημάτων προϊσταμένας δυνάμεις καὶ διʼ αὐτῶν τοὺς ἀνθρώπους κερατιζούσας· λέοντα δὲ τὸν διάβολον ὠρυόμενον καθʼ ἡμῶν, καὶ πολλοὺς καθαρπάζοντα, ἀφʼ οὖ λέοντος ἐξέσπασεν ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς δύο σκέλη καὶ λοβὸν ὠτίου, διὰ παρακοῆς μὲν καταπίνοντος τὸ ὧς τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, διὰ δὲ τῶν σκελῶν τὴν πορείαν αὐτῆς.
21.9Aynı kişiden. "Çok sayıda tosun çevremi sardı" sözünden itibaren şunu araştıracaksın: Bu sözlerin bir kısmı ölümden önce, bir kısmı ölümden sonrası hakkında mı söyleniyor, yoksa hepsi ölümden sonrası hakkında mı? Muhtemelen kuvvetlerin çevresine toplandığını, psykhēsini alıp daha karanlık yerlere indirmek istediğini görüyordu.
Τοῦ αὐτοῦ. Ζητήσεις δὲ (58) ἀπὸ τοῦ, « Περιεκύκλωσάν με μόσχοι πολλοὶ, » πότερον τὰ μὲν λέγτπαι πρὸ τῆς ἐξόδου, τὰ δὲ περὶ τῶν μετὰ τὴν ἔξοδον. ἢ πάντως περὶ τῶν μετὰ τὴν ἔξοδον. Καὶ εἰκός γε ὄτι ἐώρα περιεστηκυίας δυνάμεις βουλομένας τὴν ψοχή αὐτοῦ παραλαβεῖν, καὶ καταβιβάσαι ἐν σκυθρωποτέροις χωρίοις.
21.10Su gibi döküldüm, bütün kemiklerim dağıldı vesaire. Bilgeliğin kemikleri kilisenin kutsal öğretileridir; Fısıh'ta Yahudilere bunları kırmamaları buyrulmuştur: "Onun kemiğini kırmayacaksınız." Logos, onu sulandırarak savunanlarca ve onu uygun olmayan kaplara söyleyip dökenlerce dökülür. Logosun bütün kemikleri, onun yüceliğini korumayıp Kitap'taki uyumunu bozanlarca dağıtılır; öyle ki birinin yanında bir kemiği, öbürünün yanında başka biri, bir başkasının yanında da bir başkası bulunur. Olgunlukta ise Tanrı, kemiği kemikle, eklemi eklemle, gerçek İsrail'den toplar. Ya da "Bana acı, ya Rab, çünkü kemiklerim sarsıldı" sözüne göre, psykhēnin de zihnî kemikleri vardır.
Ὠσεὶ ὔδωρ ἐξεχύθην, καὶ διεσκορπίσθη πὰντα τὰ ὀστα μου, κ. τ. ἑ. Ὀστᾶ τῆς σοφίας (59) τὰ ἅγια δόγματα τῆς Ἐκκλησίας ἐστὶν, ἅπερ ἐν τῷ Πάσχα τοῖς Ἰουδαίοις μὴ συντρίβειν νενομοθέτηται· ι « Ὀσιοῦν » γὰρ. φησὶν, « οὐ συντρίψετε αὐτοῦ. Ἐκχεῖται δὲ ς ὑπὸ τῶν πρεσβευόντων αὐτὸν ὑδαρῶς, καὶ ὑπὸ τῶν εἰς οὐκ ἐπαιτήδεια σκεύη λαλούντων αὐτὸν, καὶ ἐκχεόντων· διασκορπίζεται δὲ πάντα τὰ ὀστᾶ τοῦ λόγου ὑπὸ τῶν μὴ σωζόντων αὐτοῦ τὸ ὕψος, ἀλλὰ τὴν ἐν ταῖς Γραφαῖς ἁρμονίαν αὐτοῦ διαλυόντων, ὥστε εἶναι παρὰ μὲν τῷδέ τινι τόδε ὀστέον αὐτοῦ, παρὰ τῷδέ τινι ἕτερον, καὶ ἕτερον παρʼ ἑτέρῳ. Ὁ δὲ ἐν τῷ τελείῳ Θεὸς συνάγει ὀστοῦν πρὸς ὀστοῦν, καὶ ἁρμονίαν πρὸς ἁρμονίαν ἐκ τοῦ ὄντος Ἰσραήλ. Ἤ κατὰ τὸ, « Ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου, » ἐστί τινα τῆς ψυχῆς νοητὰ ὀστᾶ.
21.11Beni ölümün toprağına indirdin vesaire. Mesih ölüme değil, ölümün toprağına indirildi; çünkü psykhēsi ölüler diyarında alıkonmadı, bedeni de çürüme görmedi.
Καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με, κ. τ. ἑ. Οὐκ εἰς θάνατον (60), ἀλλʼ εἰς χοῦν θανάτου κατήχθη ὁ Χριστός· οὐ γὰρ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ᾅδου κατελήφθη, καὶ ἡ σὰρξ αὐτοῦ οὐκ οἶδε διαφθοράν.
21.12Giysilerimi aralarında paylaştılar, elbisem için kura attılar vesaire. Yahudiler yazılı kanunu tutarak Logos'un duyulur giysilerini paylaşırlar; biz ise logosun ruhunu koruyarak Kurtarıcımız'ın zihnî giysilerini paylaşırız, Mesih'e vaftiz olur ve onu bilgelik, hakikat ve adalet olarak giyeriz.
Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματαισμόν μου ἕβαλον κλῆρον, κ. τ. ἑ. Ἰουδαῖοι μὲν (61) τὸν γραπτὸν νόμον τηροῦντες καὶ τὰ αἰσθητὰ μάτια τοῦ Λόγου διαμερίζονται· ἡμεῖς δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ λόγου φυλάσσοντες, τὰ νοητὰ ἱμάτια τοῦ Σωτῆρος μῶν διαμεριζόμεθα, εἰς Χριστὸν βαπτιζόμενοι, καὶ ??ὐτὸν ἐνδυόμενοι ὡς σοφίαν καὶ ἀλήθειαν καὶ δικαιούνην.
21.13Canımı kılıçtan kurtar vesaire. Psykhēyi vurabilen zihnî bir kılıç olduğu anlaşılıyor; onun hakkında "Senin de canından bir kılıç geçecek" denmiştir. Demek ki zihnî kılıç, psykhēyi Tanrı'ya imansızlığa çağıran sınav, sahte bilgi ya da psykhēyi günaha çeken temiz olmayan düşüncedir. Bu da eylemi başarmak isteyenlerin başına gelir.
Ῥῦσαι ἀπὸ ῥομφαίας τὴν ψυχήν μου, κ. τ. ἑ. Η δυναμένη τὴν ψυχὴν (62) πλῆξαι ῥομφαία νοητὴ ρα ἐστὶ, περὶ ἦς εἴρηται· « Καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν υχὴν διελεύσεται ῥομφαία. » Ῥομφαία τοίνυν ἐστὶ εκτὴ πειρασμὸς εἰς ἀπιστίαν Θεοῦ προσκαλούμενος ην ψυχὴν, ἢ γνῶσις ψευδώνυμος, ἢ λογισμὸς ἀκάκρτος εἰς ἁμαρτίαν ἐφελκόμενος τὴν ψυχήν· ὅπερ υμβαίνει τοῖς τὴν πρακτικὴν κατορθοῦν βουλομέις.
21.14Biricik olanı köpeğin elinden vesaire. Bu köpekten doğanlara da köpek yavruları denir; onlar hakkında şöyle denmiştir: "Çocukların ekmeğini alıp köpek yavrularına atmak iyi değildir."
Κὰν ἐκ χειρὸς κυνός τὴν μονογενῆ μου, κ. τ. ἑ. ?? ἐκ τούτου (63) τοῦ κυνὸς γεννώμενα καὶ αὐτὰ κυρια ὀνομάζεται, περὶ ὧν εἴρηται· « Οὐκ ἔστι καλὸν βεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων, καὶ βαλεῖν τοῖς κυναοις.
21.15Adını kardeşlerime anlatacağım vesaire. Bunlar âdeta ölülerden dirilen, duaları kabul edilen kişi tarafından söylenir.
Δισγήσομαι τὸ ὅνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, τ. ἑ. Ταῦτα οἱονεὶ (64) ἀναστάντος ἐκ νεκρῶν ὑπʼ τοῦ λέγεται, καὶ ἐπακουσθέντος ἐφʼ οἶς προσηύτο.
21.16Büyük toplulukta övgüm sendendir vesaire. "Psykhēm Rab'de övülecek"; yani soylulukta ya da zenginlikte değil, bilgelik ve adalette.
Παχὰ σοῦ ὁ ἔπανός μου ἐν Ἐκκλησίς μεγάλῃ, τ. ἑ. « Ἐν τῷ Κυρίῳ (65) ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή ??, » τουτέστιν οὐκ ἐν εὐγενείᾳ οὐδʼ ἐν πλούτῳ, ἀλλʼ σοφίᾳ καὶ δικαιοσύνῃ.
21.17Yoksullar yiyecek ve doyacak, Rab'bi arayanlar ona övgü sunacak vesaire. "Gökten inen ekmek benim."
Φἀγονται πένητες καὶ ἐμπλησθήσονται, καὶ αἰνέσουσι Κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτὸν, κ. τ. ἑ. « Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς.
21.18Yeryüzünün bütün uçları hatırlayıp Rab'be dönecek vesaire. Bilgiden sonra unutma, unutmadan sonra hatırlama gelir. "Hatırlayacaklar" demesi yerindedir: varlıklarını Tanrı'dan aldıkları için kendilerini yaratanı hatırlayacaklar ve hatırlayınca, söylendiği gibi bir ya da iki ulus değil, Tanrı bilgisinin ışığıyla aydınlanan yeryüzünün bütün uçları dönecektir.
Μνησθήσανται καὶ ἐπιστραφήσονταν πρὸς Κύριον πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς, κ. τ. ἑ. Μετά τὴν γνῶσιν (66) ἡ λήθη, καὶ μετὰ τὴν λήθην ἡ μνήαη. Καλῶς τε, « μνησθήσονται, » τέθεικεν· ὑπὸ τοῦ θεοῦ γὰρ τὸ εἶναι δεξάμενοι, τοῦ δημιουργήσαντος μπσθήσονται, καὶ μνησθέντες ἐπιστραφήσονται, οὐχ ἔν ἔθνος, ὡς εἴρηται, οὐδὲ δύο, ἀλλὰ πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς, τῷ τῆς θεογνωσίας φωτὶ φωτιζόμενα.
21.19Çünkü krallık Rab'bindir, uluslara o hükmeder vesaire. Çünkü bütün düşmanlarını ayaklarının altına koyana dek krallık etmesi gerekir. Sanki şöyle diyor: Bütün haksızlar adil olmuş, dünyevi ve çürüyecek olmaktan çıkmışlardır.
Ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ βασιλεία, καὶ αὐτὸς δεταόζει τῶν ἐθνῶν, κ. τ. ἑ. Δεῖ γὰρ αὐτὸν (67) βασιλεύειν ἄχρις ἂν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ. Ὡσεὶ ἔλεγεν, ὅτι πάντες ἄδικοι γενόμενοι δίκαιοι, παυσάμενοι τοῦ γενέσθαι γήῖνοι καὶ φθαρτοί.
21.20Psykhēm onun için yaşar vesaire. Yalnız yaratılmışların değil Tanrı'nın kendisinin de bilgisine sahip olan psykhē, yalnız Tanrı için yaşar.
Καὶ ἡ ψυχή μου αὐτῷ ζῇ, κ. τ. ἑ. Μόνῳ ἡ ψυχὴ (68) τοῦ Θεοῦ ζῇ τῷ Θεῷ, τὴν γνῶσιν ἔχουσα οὐ μόνον τῶν γεγονότων, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ.
21.21Gelecek nesil Rab'be anlatılacak vesaire. "Bir nesil gider, bir nesil gelir." Bilge Süleyman'a göre "bilgelik nesli" "Rab korkusu, zenginlik, yücelik ve hayat"tır.
Ἀναγγελήσεται τῷ Κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομέτη κ. τ. ἑ. « Γενεὰ πορεύεται (69) καὶ γενεὰ ἔρχεται. « Γενεὰ » δὲ « σοφίας » ἐστὶ κατὰ τὸν σοφὸν Σῶομῶντα « φόβος Κυρίου καὶ πλοῦτος καὶ δόξα πὰ ζωή.
22.1Mezmur 22
Rab beni güder, hiçbir eksiğim olmaz vesaire. Koyun otla ve suyla nasıl besleniyorsa, insan da amelle ve bilgiyle öyle hayat bulur.
Κύριος ποιμαίνει με, καὶ οὐδέν με ὑστερήσα κ. τ. ἑ. Ὥσπερ τὸ πρόβατον (70) τρέφεται χλόῃ κκ. ὕδατι, οὕτω καὶ ὁ ἄνθρωπος ζωοποιεῖται πράξει κκὶγνώσει.
22.2Psykhēmi geri döndürdü; beni adalet patikalarından götürdü vesaire. Madem adaletin bir patikası var, itidalin, sevginin ve kendine hâkim olmanın da patikaları vardır; insan göklerin krallığına bunlardan geçerek girer.
Τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν· ὡδήγησέ με ἐκ τρίβους δικαιοσύνης, κ. τ. ἑ. Εἰ ἔστι τρίβος (71) δικαιοσύνης, ἐστὶ καὶ σωφροσύνης καὶ ἀγάπης κκὶἐγκρατείας, διʼ ὧν εἰσέρχεταί τις εἰς τὴν βασιλείαι τῶν οὐρανῶν.
22.3Ölümün gölgesinin ortasından geçsem de kötülükten korkmam, çünkü sen benimlesin vesaire. Buradan itibaren söz artık Tanrı hakkında değil, doğrudan Tanrı'ya yöneliktir. Ölümün gölgesinin ortasından geçmek, ölümün gölgesinde oturmakla aynı şey değildir. Oturan oraya yerleşmiştir; kötülükte ve ölümün gölgesinde kök salmıştır. Bu yüzden karanlıktadır ve üzerine ışık doğsun diye merhamete muhtaçtır. Oturmayan ise ölümün gölgesinin ortasından yol alır, ama orada durmaz, içinden geçip gider; üstelik yalnız yürümez, çünkü Rab ona yoldaşlık eder. Ölümün gölgesinde oturmaktan nerede söz edilir? "Ölüm diyarında ve gölgesinde oturanların üzerine bir ışık doğdu."
Ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς βανάτου. οὐ φοβηθήσομαι κακὰ, ὅτι σὺ μετʼ ἐμοῦ, κ. ?? ἑ. Ἐντεῦθεν ὁ λόγος (72) οὐ περὶ Θεοῦ, ἀλλὰ τρὸς αὐτὸν τὸν Θεὸν. Οὐ ταυτὸν δέ ἐστι πορεύεσθαι μέσῳ σκιᾶς θανάτου τῷ καθῆσθαι ἐν σκιᾷ θανάτον. ὁ μὲν γὰρ καθεζόμενος ἵδρυται ἐν αὐτῇ, καὶ βέβαις??? ἐστιν ἐν τῷ κακῷ, καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τοῦ θανάτου· δ?? τοῦτο ἐν σκοτίᾳ ἐστὶ, καὶ δεῖται ἐλέου, ἵνα ἀνατε?? αὐτῷ φῶς· ὁ μέντοιγε μὴ καθεζόμενος, ἀλλὰ παρατρέχων, διὰ μὲν μέσου σκιᾶς θανάτου ὁδεύων, ?? ἑστηκὼς δὲ, ἀλλὰ παρατρέχων διʼ αὐτῆς τῆς ?? τοῦ θανάτου, οὐ μόνος περιπατεῖ· Κύριος γὰρ αὐ?? συνοδεύει. Ποῦ δὲ γέγραπται περὶ τῆς καθίσεως τῆς σκιᾶς τοῦ θανάτου· « Καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκ?? θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. »
22.4Senin değneğin ve asan, işte bunlar beni teselli etti vesaire. Değneğin kamçı ve ceza için söylendiğine Kitap'ın kendisi tanıklık eder: "Oğullarım kanunumu bırakır, hükümlerime göre yürümezse, buyruklarımı çiğner, emirlerimi tutmazsa, kanunsuzluklarını değnekle, günahlarını kamçıyla yoklarım; ama merhametimi onlardan esirgemem." Demek ki günah işlediysen ve Tanrı'nın değneğini üzerinde görüyorsan, bil ki Tanrı'nın merhameti senden çekilmemiştir. Günah işlediğin hâlde ortada ne değnek var ne kamçı ise, kork: "kabul ettiği her oğlu kamçılayan" Tanrı seni kabul etmiyor demektir. Günahkârlar için, kamçılanmadıkları zaman, şöyle denir: "Ayaklarım az kalsın sendeleyecekti, adımlarım az kalsın kayacaktı; çünkü ölümlerinde bir sıkıntı, kamçıları altında bir yıkılış yoktur. İnsanların çektiği zahmeti çekmezler, insanlarla birlikte kamçılanmazlar. Bu yüzden kibir onları ele geçirdi, haksızlıklarına ve dinsizliklerine büründüler."
"Senin değneğin ve asan." Değnek yeterdi; asa ne işe yarıyor? Günahkâr bir koyunsan değnekle, günahkâr bir insansan asayla dövülürsün. Bu yüzden Süleyman Süleyman'ın Meselleri'nde insanlar için değnekten değil asadan söz eder: "Asasını esirgeyen oğlundan nefret eder." Dövülen ve cezalandırılan kimseyi, Tanrı'nın kabul ettiği her oğlu kamçıladığına inanmışsa, teselli eden işte bunlardır.
Ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὖταί ?? παρεκάλεσαν, κ. τ. ἑ. Ὅτι ἡ ῥάβδος (73) ἐπὶ ?? μαστίγων καὶ τῶν κολάσεων εἴρηται, μαρτυρήσει αὐτὴ ἡ Γραφὴ λέγουσα· « Ἐὰν ἐγκαταλείπωσιν οἱ υἱοί μου τὸν νόμον μου, καὶ τοῖς κρίμασί μου μὴ πορευθῶσιν· ἐὰν τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσωσι, καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσιν, ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν, καὶ ἐν μάστιξι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν, τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἀπʼ αὐτῶν· » ὥστε εἰ ἥμαρτες καὶ βλέπεις ῥάβδον Θεοῦ ἐπικειμένην σοι, ἴσθι, ὅτι τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ οὐ διεσκέδασται ἀπὸ σοῦ. Εἰ δὲ ἥμαρτες, καὶ οὐδαμοῦ ῥάβδος, οὐδὲ μάστιξ, φοβοῦ· οὐ παραδέχεταί σε ὁ Θεὸς « ὁ μαστιγῶν πάντα υἱὸν ὅν παραδέχεται. » Τοιαῦτα λέγεται περὶ τῶν ἁμαρτωλῶν, ὅτε οὐ μαστιγοῦνται· Ἐμοῦ δὲ παρὰ μικρὸν ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες, παρʼ ὀλίγον ἐξεχύθη τὰ διαβήματά μου, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνάνευσις ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν, καὶ στερέωμα ἐν τῇ μάστιγι αὐτῶν. Ἐν κόποις ἀνθρώπων οὐκ εἰσὶ, καὶ μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγωθήσονται. Διὰ τοῦτο ἐκράτησεν αὐτοὺς ἡ ὑπερηφανία· περιεβάλοντο ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν αὐτῶν. Ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου. » Ἀρκεῖ ῥάβδος· τί ποιεῖ βακτηρία; ἐὰν ᾗς πρόβατον ἁμαρτωλὸν, ῥάβδῳ πληγήσῃ· ἐὰν ἦς ἅνθρωπος ἁμαρτωλὸς, βακτηρίᾳ· διὰ τοῦτο ἐπὶ τούτων οὐ ῥάβδος, ἀλλὰ βακτηρία ὠνομάσθη παρὰ τῷ ὕολομῶντι ἐν ταῖς Παροιμαις· « Ὁ φειδόμενος τῆς βακτηρίας μισεῖ τὸν ἑαυτοῦ υἱόν. » Ταῦτα οὖν παρακαλεῖ τὸν τυπτόμενον καὶ τὸν κολαζόμενον, πεπεισμένον, ὅτι μαστιγοῖ ὁ Θεὸς πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.
22.5Aynı yazardan. Değnek nasıl terbiye ederse, amel de hâllerinde ölçülü olmayı öyle öğretir; asa nasıl dinlendirirse, bilgi de öyle sevindirir. Asa güce işaret eder. Yani demek istediği şudur: Senin güçlü krallığın bana bu teselliyi verdi.
Τοῦ αὐτοῦ. Ὥσπερ ῥάβδος (74) παιδεύει, οὕτω πρακτικὴ μετροπαθεῖν ἐκδιδάσκει· καὶ ὥσπερ βακτηρία ἀναπαύει, οὕτω καὶ γνῶσις εὐφραίνει. ακτηρία τὸ ἰσχυρόν. Βούλεται οὖν εἰπεῖν, ὅτι, Ἡ βασιλεία σου ἡ κραταιὰ τῆς παρακλήσεως μοι ταύτης ἐγένετο χορηγός.
22.6Beni sıkıştıranların karşısında önümde bir sofra hazırladın vesaire. "Beni sıkıştıranların karşısında" ne demek? Burada, insanı sıkıntı çekmeyi dilemeye götüren sır dolu bir şey var. Şöyle düşün: Büyük yarışmalarda her müsabakanın ayrı bir ödülü vardır. Bunun gibi, her sıkıntıda, sıkıntı veren şey ve seni sıkıştıran düşman kuvvetler karşına çıktığında, o sıkıntı için ruhanî ve akılla kavranan bir sofranın hazırlanmış olduğunu düşün. Kaç kez sıkıntıya düşersen önüne o kadar ruhanî sofra konur. Yeter ki sofralarımı gören gözlerin olsun; o zaman şükrederek Resul'le birlikte şöyle diyebilirsin: "Yalnız bununla kalmayız, sıkıntılarımızla da övünürüz."
Başta, ilerlemekte olanın yeşillik yerine konduğunu söylemiştik. İlerleyen kimse gayeye eriştiğinde artık koyun olarak kalmaz, akıl sahibi bir varlık olarak ortaya çıkar; bu yüzden Rab onun için akla yaraşır gıdalarla donanmış bir sofra hazırlar. Rab'be erişene bilgelik kendi sofrasını hazırlar ve o sofrada kendi kurbanları bulunur. Bu sebeple şükrederek şöyle der: "Önümde bir sofra hazırladın." Bu sofra artık eskisi gibi başlangıç seviyesinde bir ahlak öğretimi değil, sırlara götüren öğretim ve hakikatin temaşasıdır.
Dikkat et: Bu hayatta "bir aynadan ve bilmece içinde" gördüğü sürece kişi, çobanın güttüğü bir koyundur. Gelecek çağa geçip hakikatle yüz yüze geldiğinde ise ruhanî sofraya oturacaktır; nitekim şöyle yazılıdır: "Ben de size Ahit kılıyorum: Babamın sofrasında, hakikatte yiyip içeceksiniz." "Tanrı gözün görmediklerini hazırladı" ve devamı sözü de buradan gelir. "Önümde" ifadesi ise, bana düşman olmak isteyen ve beni sıkıştıran birçok kişinin karşısında sofranın bana gösterildiğini ve tanıtıldığını anlatır. Rab beni sıkıştıranlara karşı güçlü biçimde ayağa kalkmamı dilediği için önümde bir sofra hazırladı. Bu sofrada katı gıda vardır; ta ki bir atlet gibi ona doyup beni sıkıştıranlara mertçe karşı durabileyim.
Başı Rab tarafından yağlanan kişi, Tanrı'nın sevinç yağıyla meshettiği Mesih gibi şöyle diyecektir: "Günahkârın yağı başımı yağlamasın." Sanırım oruç tutan da başını böyle yağlar ve yüzünü böyle yıkar. Bilgelik yalnız sofra hazırlamakla kalmadı, gerçek asmadan elde edilen kendi şarabını da kâsesinde kattı; bu şarabı, tanrısal düşünceleri insanî kelimelerle karıştırarak hazırladı. Böyle bir kâseden pay edip herkese bir kadeh verir; en güçlü şarap gibi olan bu kadeh, yani değerli ve seçkin kadeh, onu alanın kadehi olarak anılır.
Ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων με, κ. τ. ἑ. Τί βούλεται (75) τὸ, « ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων με; » Ἔχει τι μυστήριον ἀπόῤῥητον, ἵνα τις εὔχηται θλίβεσθαι. Ἐπινόει μοι ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀγώνων τῶν μεγάλων ἄθλους πικειμένους καθʼ ἕκαστον ἀγώνισμα, οὕτως καθʼ κάστην θλίψιν, ἡνίκα ἂν τὸ θλίβον παρῇ, καὶ αἱ θλίβουσαι δυνάμεις αἱ ἀντικείμεναι, νόει ἡτοιμασμένην ράπεζαν πνευματικὴν καὶ νοητὴν, διὰ ταύτην τὴν λίψιν. Ὁσάκις γοῦν ἐὰν θλιβῇ, τοσαυτάκις καὶ τράτεζά σοι παρατίθεται πνευματική. Μόνον ἔχε ὀφθαλοὺς τοὺς βλέποντας τραπέζας μου, ἵνʼ εὐχαριστῶν έγοις μετὰ τοῦ Ἀποστόλου· « Οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ αἱ καυχώμενοι ἐν ταῖς θλίψεσιν. » Ἐν ἀρχαῖς δὲ ἐάσκομεν τὸν ἐκ προκοπῆς ὄντα κατασκηνοῦν εἰς τό χλόης. Ἐπεὶ οὗν ὁ προκόπτων κἂν ἐπὶ τὸ τέλος θάσειεν, οὐκέτι μείνας πρόβατον, ἀλλὰ λογικὸς ἀνα??ιχθεὶς, τράπεζαν λογικῶν τροφῶν ηὐτρεπισμένην ει ὑπὸ Κυρίου. Τῷ γὰρ Κυρίῳ τυγχάνοντι ἡ σοφία ??οιμάσει τὴν ἑαυτῆς τράπεζαν, ἐφʼ ἦς τὰ ἴδια θύματα κρέχεται. Εὐχαριστῶν οὖν φησι· « Ἡτοίμασας ἐνὡπιόν μου τράπεζαν,» οὐκέτι εἰσαγωγικὴν καὶ ἠθικὴν ὡπιόν μου τράπεζαν,» οὐκέτι εἰσαγωγικὴν καὶ ἠθικὴν διδασκαλίαν καθὰ πρότερον, ἀλλὰ μυστικὴν καὶ τὴν τῆς ἀληθείας θεωρίαν. Ἐπίστησον δὲ, εἰ καὶ ὅσον τίς ἐστιν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ, διʼ ἐσόπτρου καὶ διʼ αἰνίγματος βλέπων, πρόβατόν ἐστιν ὑπὸ ποιμένι ἀγόμενον· μεταβὰς δὲ ἐπὶ τὸν μέλλοντα αἰῶνα, πρόσωπον προς πρόσωπον προσβαλὼν τῇ ἀληθείᾳ, πνευματικῇ προσβαλεῖ τραπέζῃ, κατὰ τό· « Κἀγὼ θήσομαι ὑμῖν Διαθήκην, ἐσθίειν καὶ πίνειν ἐπὶ τῆς τραπέζης τοῦ Πατρὸς ἐν τῇ ἀληθείᾳ. » Ὅθεν καὶ τό· « Ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, » καὶ τὰ ἐξῆς. Τὸ δὲ, « ἐνώπιόν μου, » δηλοῖ πεφανερῶσθαι καὶ ἐγνῶσθαί μου τὴν τράπεζαν ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων με πολλῶν ἐχθραίνειν μοι βουλομένων. Καὶ διὰ τῶν θλιβόντων με ἐξανίστασθαί με ἰσχυρῶς πρὸς αὐτοὺς δὲ ὁ Κύριος θέλων, ἡτοίμασεν ἐνώπιόν μου τράπεζαν. ἐν ᾗ ἐπίκειται στερεὰ τροφὴ, ἵνα, ταύτης ἀθλητικῶς ἐμφορηθεὶς, ἀντιστῆναι γενναίως πρὸς τοὺς θλίβοντας δυνηθῶ. Οὗ δὲ ἀπὸ Κυρίου λιπαίνεται ἐν ἐλαίῳ ἡ κεφαλὴ, ἐρεῖ· « Ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου, » ὡς ἀπὸ Θεοῦ χριόμετος ἐλαίῳ ἀγαλλιάσεως Χριστός. Οἶμαι δὲ, ὅτι καὶ νηστεύων, οὕτως ἀλείφεται τὴν κεφαλὴν, καὶ τὸ πρόσωπον νίπτεται. Καὶ ἐπεὶ μὴ μόνον τράπεζαν ἡτοίμασεν ἡ σοφία, ἀλλὰ καὶ κράτος ἐκέρασε τὸν ἑαυτῆς οἶνον, ἐξ αὐτῆς γεγεννημένον ἀμπέλου ἀληθινῆς, ἐκέρασε δὲ τοῦτον τὸν οἶνον, καταμίξασα τὰ θεῖα νοήματα λέξεσιν ἀνθρωπίναις, ἐκ τοῦ τοιούτου κρατῆρος μερίζουσα ἑκάστῳ δίδωσι ποτήριον, ὅπερ ποτήριον κράτιστον ὂν, τουτέστι τίμιον καὶ ἐξαίρετον, τοῦ λαβόντος λέγεται.
22.7Aynı yazardan. Mesih önce bir çoban olarak koyunları güdüyordu; şimdi ise dost olarak dostlarını sofraya çağırıyor. Çünkü şöyle der: "Artık size kul demiyorum, dost diyorum." Tanrı korkusu kul yapar, Tanrı'nın sırlarını bilmek dost. Burada sofra derken ölümsüzlüğü kastediyor. "Beni sıkıştıranların karşısında" ise, bana tuzak kuranların isteğine rağmen demektir. Babilliler muhtemelen onların salıverilmesini istemiyordu, ama Kyros üstün gelince onları esaretten kurtardı.
Τοῦ αὐτοῦ. Πρότερον μὲν (76) ὡς ποιμὴν ὁ Χριστὸς ποιμαίνει τὰ πρόβατα· νῦν δὲ λοιπὸν ὡς φίλος καλεῖ τοὺς φίλους ἐπὶ τὴν τράπεζαν. « Οὐκέτιε» γὰρ. φησὶν, « ὑμᾶς καλῶ δούλους, ἀλλὰ φίλους. » Καὶ δούλους μὲν ποιεῖ φόβος Θεοῦ· φίλους δὲ γνῶσις μυστηρίων Θεοῦ. Τράπεζαν ἐνταῦθα τὴν ἀθανασίαν λέγει. Τὸ δὲ, « ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων με, » ἀντὶ τοῦ, ἀκόντων τῶν ἐπιβουλευόντων. Οὐ γὰρ ἐβούλοντο τυχὸν οἱ Βαβυλώνιοι ἀπολυθῆναι αὐτούς· ὁ δὲ Κῦρος, ἐπικρατέστερος γενόμενος, ἀφῆκεν αὐτοὺς τῆς αἰχμαλωσίας.
22.8Merhametin ömrümün bütün günlerinde peşimden gelecek vesaire. Peşimizden gelen merhamet, Resul'ün "Tanrı'dan bizim için bilgelik, adalet, kutsallık ve kurtuluş oldu" dediği kimseden başkası mıdır? Peşine düşen bu canlı merhamet herkesi kovalar; kimine yetişir, kimine yetişmez. Var gücüyle kaçanlara yetişmez, daha az kaçanları ise merhamet etmek için yakalar. Merhamet yalnız peşimizden gelmekle kalmaz, şunu da sağlar: "Uzun günler boyunca Rab'bin evinde oturmamı." Çünkü zamanın uzunluğu, üstelik hayatın uzunluğu, bilgeliğin sağ elindedir; hayatın günleri de hakikatin çeşitli aydınlatmalarıdır.
Καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξεταί με πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, κ. τ. ἑ. Τίς ἐστιν (77) ὁ καταδιώκων ἔλεος, ἢ περὶ οὗ φησιν ὁ Ἀπόστολος· « Ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε παὶ ἁγιασμὸς, καὶ ἀπολύτρωσις; » Ὁ καταδιώκων ἔμψυχός σε ἔλεος διώκει, οὒς μὲν καταλαμβάνει, οῦς δὲ οὔ. Τοὺς πάνυ φεύγοντας οὐ καταλαμβάνει· τοὺς δὲ ἕλαττον κρατεῖ, ἕνα ἐλεήσῃ. Οὐ μόνον δὲ ἔλεος καταδιώκει, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ποιεῖ, « τὸ κατοεκεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν. » Μῆκος γὰρ χρόνου, καὶ ἔτι ζωῆς, ἐν δεξιᾷ τῆς σοφίας ἠ μέραι δὲ ζωῆς φωτισμοί εἰσι διάφοροι τῆς ἀληθείας. # Bölüm 23 ### ΨΑΛΜΟΣ ΚΓ΄.
23.1Mezmur 23
Yeryüzü ve onu dolduran her şey, dünya ve orada oturan herkes Rab'bindir vesaire. Şuna da bak: Bütün insanlar Rab'bin payı değilse, dünyada oturan herkesin Rab'be ait olduğu sözünü kayıtsız şartsız anlamamak gerekir; meğer ki bu söz, bütün milletlere yapılan çağrı için bir peygamberlik olsun.
Τοῦ Καρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἱκουμένη, καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ, κ. τ. ἑ. Ὅρα δὲ καὶ οὕτως (78), εἰ μὴ πάντες ἄνθρωποι μερὶς Κυρίου, καὶ οὐχ ἁπλῶς ἀκουστέον τοῦ πὰντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν οἰκουμένην εἶναι τοῦ Κυρίου, εἰ μὴ ἄρα διὰ τὴν κλῆσιν τὴν ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν τοῦτο προφητεύεται.
23.2Aynı yazardan. Mesih'in gelişinden önce Tanrı yalnız Yahudiye'de biliniyordu; Mesih geldiğinden beri bütün yeryüzü Rab'bindir. Mesih gelmeden önce bütün yeryüzünde dolgunluk bulunmazdı, yerin çoğu, deyim yerindeyse, boşluktu. Mesih gelince milletlerden iman edenlerin birçoğu "Hepimiz onun doluluğundan aldık" diyebilir ve bu yüzden kendilerinin onun doluluğu olduğunu söyleyebilir. Çünkü İncil'e göre yaşamaktan yoksun olanlar Mesih'in doluluğu olamaz. Yalnız yeryüzü ve onu dolduranlar değil, dünya da Rab'bindir. Günahkâr çölde oturur; kutsal Teslis'le dolu Kilise'de bulunan ise dünyada, yani Kilise'de oturur. Kilise, sınavların denizleri üzerinde Rab tarafından temellendirilmiştir, bu sınavlarda galip gelir ve sonra ırmak kıyısında sulanıp hazırlanır.
Τοῦ αὐτοῦ. Πρὸ τῆς Χριστοῦ (79) ἐπιδημίας γνωστὸς ἐν τῇ Ἰουδαῖᾳ μόνον ἦν ὁ Θεός· ἐξ οὗ δὲ Χριστὸς ἐπεδήμησε, τοῦ Κυρίου πᾶσα ἡ γῆ. Καὶ πρὶν μὲν τῆς Χριστοῦ ἐπιδημίας οὐκ ἦν εὑρεῖν ἐν πάσῃ τῇ γῇ πλήρωμα, ἀλλʼ ἦν τὰ πλεῖστα τῆς γῆς, εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν, κενότης· ὅτε δὲ Χριστὸς ἐπεδήμησε, πολλοὶ εἴποιεν ἂν τῶν πεπιστευκότων ἐκ τῶν ἐθνῶν· « Ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ πάντες ἡμεῖς ἐλάβομεν· » καὶ διὰ τοῦτο αὐτοῦ εἶναι πλήρωμα. Οὐ γὰρ οἱ κενοὶ τῆς κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον πολιτείας πλήρωμα εἶεν Χριστοῦ. Οὐ μόνον δὲ ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ἡ οἰκουμένη. Ἐν ἐρήμῳ κατοικεῖ ὁ ἁμαρτωλὸς, ὁ δὲ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τυγχάνων τῇ πεπληρωμένῃ τῆς ἁγίας Τριάδος, οὗτος κατοικεῖ τὴν οἰκουμένην, ἥτις ἐστὶν ἡ Ἐκκλησία, ἐπὶ θαλασσῶν τῶν πειρασμῶν ὑπὸ Κυρίου θεμελιουμένη, καὶ ἐν αὐτοῖς νικῶσα, ἵνα μετὰ τοῦτο ποτιζομένη ἐπὶ ποταμοῦ ἑτοιμασθῇ.
23.3Rab'bin dağına kim çıkacak, onun kutsal yerinde kim duracak? vesaire. Bunu "Rab, çadırında kim misafir olacak?" sözü ve devamıyla karşılaştır. Orada böyle bir kişi önce Rab'bin çadırında misafir olur, sonra kutsal dağında konar. Burada ise önce Rab'bin dağına çıkar, sonra kutsal yerinde durur. Rab'bin dağı dediği, nihai iyilik ve Tanrı Söz'dür; çünkü ilerleyerek onun zirvesine çıkabilen azdır. Erişen, daha ileri gidemeyeceği için orada sağlam durur ve Tanrı'nın kutsal yeri diye anılır. Rab'bin ardından yürüyen, "geride kalanları unutup önündekilere uzanarak" yukarı çıkar; onun gayesi Tanrı'dan sonra kutsal yerinde durmak gibi iyi bir sondur. Kutsal yazılardan bir örnek isterseniz, Musa Tanrı'nın kutsal yerinde durmuştur; Tanrı ona "Sen burada benimle dur" demiştir. Ama Tanrı'nın, durulması gereken kutsal yerinin ne olduğunu mu arıyorsun? Peygamberler "Ayaklarımı kayanın üstüne koydu" der ve "kaya Mesih'ti." Şimdi bu vaatlere kimin erişeceğini öğrenelim.
Τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ; κ. τ. ἑ. Σύγτρινον δὲ ταῦτα (80) τῷ, « Κύριε, τίς παροικήσει ἐν ῷ σκηνώματί σου; » καὶ τὰ ἐξῆς· καὶ ὅρα, ὅτι ἐκεῖ κὲν πρότερον παροικήσει ἐν σκηνώματι Κυρίου ὁ οιόσδε, ἔπειτα κατασκηνώσει ἐν ὅρει ἁγίῳ αὐτοῦ· νθάδε δὲ πρότερον ἀναβήσεται εἰς ὄρος Κυρίου ὁ αιόσδε, δεύτερον δὲ στήσεται ἐν τῷ τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ. Καὶ ὄρος μέν φησι Κυρίου τὸ τελικὸν ἀγαθὸν κὶ τὸν Θεὸν Λόγον· σπάνιος γὰρ ὁ πρὸς τὴν ἀκρώιαν αὐτοῦ διὰ προκοπῆς ἀναβῆναι δυνάμενος· ὁ δὲ λειωθεὶς, μηκέτι περαιτέρω χωρεῖν οἷός τε ὢν, ταται βέβαιος καὶ χρηματίζων ἅγιος τόπος Θεοῦ. πίσω γὰρ Κυρίου πορευόμενος ἀναβαίνει, « τῶν ισθεν ἐπιλανθανόμενος, τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπτεινόμενος, » τέλος ἔχων ἀγαθὸν τὸ στῆναι μετὰ Θεὸν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ. Εἰ βούλεσθε παράδειγμα λαν ἀπὸ τῶν ἱερῶν γραμμάτων, Μωῦσῆς ἔστη ἐν τῳ ἁγιάσματος τοῦ Θεοῦ· πρὸς ὃν εἶπεν ὁ Θεός· ὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι μετʼ ἐμοῦ.» Ἀλλʼ ὅτι ζητεῖς ασμα τοῦ Θεοῦ, ὅπου δεῖ στῆναι· « Καὶ ἔστησεν πέτραν τοὺς πόδας μου, » λέγουσιν οἱ προφῆται, ὶ « πέτρα ἦν ὁ Χριστός.» Μάθωμεν δὲ τίς ἐστιν ῦν ἐπαγγε λιῶν τούτων τευξόμενος.
23.4Elleri suçsuz, yüreği temiz olan vesaire.
??θῶος χομυσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, κ. τ. ἑ.
23.5Soruya cevap veriyor: Böyle biri hem amel hem temaşa ehlidir. Ama birçok kişinin amelleri temizdir, fakat bunu insanlardan övgü almak için yaptıkları için yürekleri temiz değildir. Akıl sahibi olduğu hâlde zararlı olandan kaçmayan ve iyi olanı seçmeyen psykhē boş bir psykhē'dir. "Evet"ini ve "hayır"ını koruyan kişi yeminini hilesiz eder; onun ödülü bereket olur, Tanrı da onu merhamet ve lütufla kurtarır. Çünkü insan her kim olursa olsun Tanrı'nın merhametine muhtaçtır.
Πρὸς τὴν ἐρώτησιν (81) ἀποκρίνεται, πρακτικόν τ?? τοῦτον εἶναι καὶ θεωρητικόν. Ἀλλὰ καὶ πολλοὶ τὰς μὲν πράξεις ἔχουσι καθαρὰς, διʼ ἔπαινον δὲ ἀνθρώπων τοῦτο ποιοῦντες, οὐκ εἰσὶ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ. Ματαία δὲ ψυχὴ ἡ λογικὴ μὲν οὖσα, τὸ δὲ βλαβεὸν οὐ φεύγουσα, καὶ τὸ ἀγαθὸν αἱρουμένη. Ὁ δὲ τὸ « ναὶ, » καὶ « οὒ, » φυλάττων ἄνευ δόλου ποιεῖται τὸν ὅρκον, ἆθλον ἔχων εὐλογίαν, καὶ σώσει τοῦτον ὁ θεὸς ἐλέῳ καὶ χάριτι. Ὁποῖος γάρ ποτε ἂν ᾗ ὁ ἄνθρωπος. ἐλέου χρήζει τοῦ ἀπὸ Θεοῦ.
23.6Aynı yazardan. Yahuda Rab'bin dağına çıktı ama kutsal yerinde durmadı; çünkü elleri suçsuz, yüreği temiz değildi, kendisine bırakılanı çalan bir hırsızdı.
Aynı yazardan. Bazılarının amelleri temiz olsa da yürekleri temiz olmadığı için "yüreği temiz" sözünü ekledi. Çünkü amelde doğru yapan kişinin bilgide de temiz olması gerekir.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἰούδας ἀνέβη (82) μὲν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου, οὐκ ἔστη δὲ ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ· οὐ γὰρ ἦν ἀθῶος χερσὶν, οὐδὲ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ἀλλὰ κλέπτης ὢν τὰ βαλλόμενα βαστάζων. Τοῦ αὐτοῦ. Ἀλλʼ ἐπεί τινες (85) τὰς μὲν πράξεις ἔχουσι καθαρὰς, οὐκ εἰσὶ δὲ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ. προσέθηκε τὸ, « καθαρὸς τῇ καρδίᾳ. » Δεῖ γὰρ τὸν ἐν πράξεσι κατορθοῦντα καὶ καθαρὸν ἐν τῇ γνώσει τυγχάνειν.
23.7Onu arayanların, Yakup'un Tanrısının yüzünü arayanların nesli budur. Ama Tanrı'nın yüzünü arayan kimse Tanrı'nın yüzünü burada görmeyecektir. Çünkü "İnsan benim yüzümü görüp yaşayamaz" der. Tanrı'nın yüzünü aradığın için onu görebilmen, senin değişmeni gerektirir. Bütün insanî şeyleri üzerinden atman, artık melek ve tanrı olman gerekir. Nitekim Kurtarıcı şöyle der: "Kilise'deki bu küçüklerden birini hor görmeyin. Size doğrusunu söyleyeyim, onların melekleri göklerdeki Babamın yüzünü daima görür." İşte Rab'bi arayanların, Yakup'un Tanrısının yüzünü arayanların nesli budur.
Αὕτη ἡ γενεὰ ζητούντων αὐτὸν, ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. Ἀλλʼ οὐδεὶς ζητῶν (84) πρόσωπον τοῦ Θεοῦ, ἐνθάδε πρόσωπον θεοῦ ὄψεται· « Οὐ γὰρ ὄψεται ἄνθρωπος ὢν τὸ πρόσωτόν μου, φησὶ, καὶ ζήσεται.» Μεταβάλλειν σε δεῖ, ἴνα. ζητῶν τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ἴδῃς αὐτό. Ἀποθέσθαι δεῖ πάντα τὰ ἀνθρώπινα· ἄγγελον ἤδη καὶ Θεὸν γενέσθαι δεῖ· « Μὴ καταφρονήσητε γὰρ, φησὶν Σωτὴρ, ἑνὸς τούτων τῶν μικρῶν τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ὅτι οἱ ἄγγελοι αὑτῶν διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. » Αὕτη οὗν ἡ γενεὰ ζητούντων τὸν Κύριον, ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.
23.8Aynı yazardan. Tanrı'nın yüzünü daima görmek meleklere mahsussa ve insanlar da bu yüzü görmek istiyorsa, demek ki insanlar da meleklerin bilgisini arıyor; madem insanın meleklerin ekmeğini yemesi mümkündür.
Τοῦ αὐτοῦ. Εἰ ἀγγέλων ἐστὶ τὸ βλέπειν (85) πρόσωπον τοῦ Θεοῦ διαπαντὸς, τοῦτο δὲ τὸ πρόσωπον καὶ οἱ ἄνθρωποι ζητοῦσιν ἰδεῖν, ἀγγέλων ἄρα καὶ τέ ἄνθρωποι γνῶσιν ἐπιζητοῦσιν, εῖγε δυνατὸν ἄρτονἀγγέλων φαγεῖν τὸν ἄνθρωπον.
23.9Ey yöneticiler, kapılarınızı kaldırın; ey ebedî kapılar, yükselin ki Yücelik Kralı girsin. Kimdir bu Yücelik Kralı? Kuvvetler Rabbi vesaire. Kapılar derken aretēleri kastediyor; çünkü "Bana adalet kapılarını açın" der. Adaletin kapıları nasıl açılıyorsa, itidalin, cesaretin, sevginin ve sabrın kapıları da öyle açılır. Tanrı bilgisi tabiatı gereği bu kapılardan girer; sanki önlerinde Tanrı yürür, esareti kaldırmış, esirleri de galip kılmıştır. Halklar da zafer alayıyla parlak bir şehre girerken "Ey yöneticiler, kapılarınızı kaldırın" diye seslenir.
Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοτες, ἐμῶν, καὶ ἐπάρθητε πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τ?? δόξης. Τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δύξφ Κύριος τῶν δυνάμεων, κ. τ. ἑ. Πύλας δὲ λέγει τὰς ἀρετάς· « Ἀνοίξατε γάρ μοι, φησὶ, πύλας δικαιεσννης. » Ὡς δὲ δικαιοσύνης ἀνοίγονται πύλαι, οὕτως ?? σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας καὶ ἀγάπης καὶ μακραθυμίας, διʼ ὧν εἰσέρχεσθαι πέφυκε γνῶσις Θεαῦ, ὡσανεὶ Θεοῦ προηγουμένου αὐτῶν, λύσαντος μὲν τὸ αἰχμαλωσίαν, νικητὰς δὲ ἀποφήναντος τοὺς αἰχμκλώτους. Καὶ εἰσιόντες εἰς πόλιν λαμπρὰν ἐπὶ τροπαίων ἐπιδείξει ἐγκελεύονται οἱ δῆμοι· « Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες, ὑμῶν. »
23.10Aynı yazardan. "Başında bulunduğunuz ve bekçiliğini yaptığınız kapıları açın" demedi, "kaldırın" dedi. Nasıl inerken gökleri açmayıp eğerek inmişse, aynı şekilde göğe alınırken de kapılar açılarak değil, kaldırılarak girmiştir.
Τοῦ αὐτοῦ. Οὐκ εἶπεν (87), Ἀνοίξατε τὰς πύμας ὧν ἡγεῖσθε καὶ τυγχάνετε φύλακες, ἀλλʼ ἄρατε·» ὡς γὰρ κατιὼν κλίνας οὐρανοὺς, οὐκ ἀνοίξας κατέβη, τὸν αὐτὸν τρόπον ἀναληφθεὶς, οὐκ ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν εἰσῆλθεν, ἀλλʼ αἱρουμένων.
23.11Aynı yazardan. Ey ebedî kapılar, yükselin. "Yükselin" sözünü bu kapılara akıl sahibi varlıklara seslenir gibi söylüyor; onlar ruhanîdir ve maddesiz ve bozulmaz oldukları için geçici değildir.
Τοῦ αὐτοῦ. Καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι. Ὡς λογικαῖς (88) δὲ ταύταις φησὶ τὸ, « ἐπάρθητε· » πνευματικαὶ δέ εἰσι, καὶ οὐ πρόσκαιροι διὰ τὸ ἄϋλον καὶ ἀκήρατον.
23.12Güçlü ve kudretli Rab, savaşta kudretli Rab vesaire. Kurtarıcı şöyle der: "Cesur olun, ben dünyayı yendim. Şimdi bu dünyanın hükümdarı dışarı atılacak."
Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατὸς, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ, κ. τ. ἑ. « Θαρσεῖτε, » φησὶν (89) ὁ Σωτὴρ, « ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον· νῦν ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐμβληθήσεται ἔξω. »
23.13Kuvvetler Rabbi, Yücelik Kralı işte budur vesaire. Ona ordular komutanı olarak Kuvvetler Rabbi dediler. Dikkat edilmeli ki İbranice'yi iyi bilenler şunu söyler: Yetmişler, İbranice metindeki "Sebaot" kelimesini Yunancaya çevirirken kimi zaman "Kuvvetler Rabbi", kimi zaman "Güçlü Rab", kimi zaman da "Her Şeye Hâkim" diye vermişlerdir. Burada geçen "Sebaot"un da "Kuvvetler Rabbi" diye çevrildiğini söylerler. "Sebaot" Kurtarıcı için kullanılıyor ve "Her Şeye Hâkim" diye çevriliyorsa, "Her Şeye Hâkim" adının Kurtarıcı için söylenmesi yerindedir. Çünkü "her şey onun aracılığıyla oldu" ve o her şeyden öncedir; dolayısıyla ona haklı olarak Her Şeye Hâkim denir.
Κύρος δυνάμεων, αὐτός ἐστι οὖτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης, κ. τ. ἑ. Δυνάμεων Κύριον (90) αὐτὸν εἶπον ὡς ἄρχοντα στρατοπέδων. Σημειωτέον δὲ, ὅτι οἱ τὰ Ἐβραίων ἠκριβωκότες φασί· Τὴν« Σαβαώθ » φωνὴν ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ κειμένην εἰς Ἑλλάδος φωνὴν οἱ Ἑβδομήκοντα μεταλαμβάνοντες, ὁτὲ μὲν τὸ, « Κύριος τῶν δυνάμεων, » ὁτὲ δὲ τὸ, « Κύριος κραταιὸς,» ὁτὲ δὲ τὸ, « παντοκράτωρ,» ἔταξαν. Λέγουσι γοῦν, ὅτι καὶ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ κειμένη τοῦ « Σαβαὼθ » ἡ μετάληψις εἰς τὸ, « Κύριος τῶν δυνάμεων, » γέγονεν. Εἰ δὲ τὸ « Σαβαὼθ ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος κεῖται, ἑρμηνεύεται εἰς τὸ « παντοκράτωρ. » Εἰκότως ἡ « παντοκράτωρ » φωνὴ τοῦ Σωτῆρος κατηγορηθείη. Εἰ γὰρ « πάντα διʼ αὐτὸν γέγονε,» καὶ αὐτός ἐστι πρὸ πάντων, ἀκολούθως παντοκράτωρ λέγεται. # Bölüm 24 ### ΨΑΛΜΟΣ ΚΔ΄.
24.1Mezmur 24
Boş yere kanunsuzluk edenler utansın vesaire. Boş yere olmayan bir kanunsuzluk da vardır. "Kanunsuzlara karşı kanunsuz gibi oldum": Bu kanunsuzluk boş yere değildir. Efendim, utancı, hiçbir haksızlık etmemiş olan bize kanunsuzluk edenlere çevir. "Boş yere" sözüyle bunu kastediyor.
Αἰσχυνθήτωσαν οἱ ἀνομοῦντες δακενῆς, κ. τ. ἑ. Ἔστι καὶ μὴ διακενῆς (91) ἀνομῆσαι. « Ἐγενόμην τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος· » αὕτη ἡ ἀνομία οὐ διακενῆς. Στρέψον, Δέσποτα, τὴν αἰσχύνην εἰς τοὺς ἀνομοῦντας ἡμᾶς, οὐδὲν ἠδικηκότας. Τοῦτο γὰρ λέγει « διακενῆς.»
24.2Yollarını bana bildir, ya Rab, patikalarını bana öğret vesaire. Rab'bin yollarını bilmek isteyen yumuşak huylu olsun. Çünkü "yumuşak huylulara yollarını öğretecek" der. Bunlar, psykhē'de öfke, arzu ve bunlara bağlı hâllerin bitip tükenmeyen savaşını dindirenlerdir. "Bana bildir ve öğret" sözünü fiilen yaşamak anlamında söylüyor. Demek istediği şudur: Beni işlerinden yararlananlardan kıl, yani beni sana ait olana götür. Bu yüzden devamında "Beni hakikatine götür" der.
Τὰς ὀδούς σου, Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ τὰς τρίβους σου δίδαβόν με, κ. τ. ἑ. Ὁ θέλων γνῶναι (92) τὰς ὀδοὺς τοῦ Κυρίου γενέσθω πραΰς· « Διδάξει » γὰρ, φησὶ, « πραεῖς ὀδοὺς αὐτοῦ,» τοὺς καταπαύσαντας τὴν ἐν τῇ ψυχῇ ἄπαυστον μάχην θυμοῦ καὶ ἐπιθυμίας καὶ τῶν τούτοις ὑποβεβλημένων παθῶν. Τὸ, « Γνώρισόν μοι, καὶ δίδαξον, » ἐπὶ πράγματα λέγει. Βούλεται γὰρ εἰπεῖν, ὅτι, Ἐν ἀπολαύσει με κατάστησον τῶν πράξεών σου, τουτέστιν, Ἐπάγαγέ με εἰς τὰ οἰκεῖα· ὅθεν ἐπιφέρει· « Ὁδήγησόν με εἰς τὴν ἀλήθειάν σου. »
24.3Gençliğimin günahlarını ve bilgisizliklerimi anma vesaire. Çünkü insan hâlâ işlemekte olduğu kusurlar için tövbe ederek itirafta bulunmaz. Gençlik çağını geride bırakan kişi de gençliğin günahlarını ve bilgisizliklerini artık işlemez. Gençlik derken karakterin kararsızlığını da kastedebiliriz: İnsan, Tanrı ona idrak bağışlayana kadar bilmeden günah işler. Çünkü şöyle denmiştir: "Saf olanlara zekâ vereyim diye." Fakat bu sözler, gençliğinde hiçbir günahı rivayet edilmeyen Davut'a uymaz; o daha ziyade gençlik günahlarına düşmüş herkese, bunları eski yaralar gibi itirafla iyileştirebilecek olana göstermeyi öğretir.
Ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ ἀγνοίας μου μὴ νησθῇς, κ. τ. ἑ. Ἐφʼ οἷς γὰρ ἔτι (93) πλημμελεῖ τις οὐκ ἐξομολογτῖται μετανοῶν· ὡς καὶ τὰ ἔα νεότητος ἡμαρτημένα καὶ ἠγνοημένα οὐκέτι ἐνεργείται τῷ τὴν νεότητα διαβεβηκότι. Λέγοι δʼ ἄν τις νεότητος καὶ τὸ τοῦ ἤθους ἄστατον, ὅτε τις ἀγνοῶν ἁμαρτάνει, μέχρι Θεὸς αἴσθησιν τῷ τοιούτῳ χαρίζηται. Εἴρηται γὰρ, « Ἵνα δῷ ἀκάκοις πανουργίαν. Οὐχ ἀρμόττει δὲ ταῦτα τῷ Δαυΐδ, οὗ μηδὲν ἁμάρτημα νεοτητος φέρεται, ἀλλὰ πάντας μᾶλλον διδάσκει τπις περιπεπτωκότας ἁμαρτήμασι νεωτερικοῖς καθάπερ τραύματα παλαιὰ δεικνύναι ταῦτα τῷ δυναμένῳ θεραπεῦσαι διὰ τῆς ἐξομολογήσεως.
24.4İyiliğin hatırı için, merhametine göre beni an, ya Rab vesaire. İnsanlar birini anımsadıklarında daha önce bildiklerinin hayallerini içlerinde canlandırır. Tanrı ise akıl sahibi tabiatı andığında onun içinde olur. Bir varlığın içine sığdığı zaman onu andığı söylenir. Tanrı önce olmuş şeylerin temaşası yoluyla, sonra kendi bilgisi yoluyla sığar.
Κατὰ τὸ ἔλεός σου μνήσθητί μου, ἕνεκεν τῆς χρηστότητός σου, Κύρε, κ. τ. ἑ. Ἀνθρωποι μὲν (94) μνημονεύοντές τινων, τὰς τῶν προεγνωσμένων φαντασίας ἀνακινοῦσιν ἐν ἑαυτοῖς· Θεὸς δὲ μνημονεύων λογικῆς φύσεως, ἐν αὐτῇ γίνεται. Τούτου γὰρ λέγετων. μεμνῆσθαι ἐν ᾧ χωρεῖ. Χωρεῖ δὲ πρότερον μὲν διὰ τῆς τῶν γεγονότων θεωρίας, ἔπειτα δὲ καὶ διὰ της γνώσεως τῆς ἑαυτοῦ.
24.5Rab iyi ve doğrudur; bu yüzden yolda günah işleyenlere kanun koyacak. Yumuşak huyluları hükümde yürütecek, yumuşak huylulara yollarını öğretecek vesaire. Çünkü "adil için kanun konmamıştır." Der ki: Onda adalet de bulunduğu için yolda günah işleyenlere kanun koyar, yani günah işleyenleri dindarlığa döndürür. Günah işleyenlere karşı adaletini, diğerlerine karşı iyiliğini gösterir. Bu yüzden "Yumuşak huyluları hükümde yürütecek, yumuşak huylulara yollarını öğretecek" diye ekler.
Χρηστὸς καὶ εὐθὺς ὁ Κύριος· διὰ τοῦτο νομοθετήσει ἁμαρτάνοντας ἐν ὀδῷ. Ὁδηγήσει πραεις ἐν κρίσει, διδάξει πραεῖς ὀδοὺς αὐτοῦ, κ. τ. ἑ. « Δικαίῳ γὰρ (95) νόμος οὐ κεῖται. » Διὰ γὰρ ταύτην, φησὶ, τὴν αἰτίαν, ἐπειδὴ πρόσεστιν αὐτῷ καὶ τὸ δίκαιον, νομοθετεῖ ἁμαρτάνουσιν ἐν ὁδῷ, τουτέστιν ὑποστρέφει τοὺς ἁμαρτάνοντας εἶναι εἰς εὐσέβειαν, καὶ περὶ μὲν τοὺς ἁμαρτάνοντας, φησὶν, ἐπιδείκνυται τὸ δίκαιον, περὶ δὲ τοὺς ἄλλους τὴν χρηστότητα, ὅθεν ἐπιφέρει· « Ὁδηγήσει πραεῖς ἐν κρίσει, διδσξει πραεῖς ὁδοὺς αὐτοῦ. »
24.6Bana bak ve merhamet et, çünkü yalnızım ve fakirim vesaire. Her şeyi Tanrı bilgisi için yapan ve söyleyen, psykhēsinin gözlerini daima Rab'be çevirir. Evlatlık ruhunu almamış, kutsal kuvvetlerin ve Mesih'in kardeşi olmamış olan kimse, kendisinin yalnız ve bilgi zenginliğinden yoksun fakir biri olduğunu söylesin. Davut'un bu sözleri tevazuundan söylediğini sanıyorum; çünkü Tanrı ona bilgeliğinin gizli ve saklı yanlarını açmıştı.
Ἐπίβλεψον ἐπʼ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, ὅτι μστεσγε· νὴς καὶ πτωχός εἰμι ἐγὼ, κ. τ. ἑ. Ὁ πάντα πραν· τῶν (96) καὶ λέγων τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως ἕνεκεν, τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς διαπαντὸς ἔχει πρὸς τὸν Κύριον. Εἴ τις υἱοθεσίας οὐκ ἔλαβε πνεῦμα, οὐ?? τῶν ἀγίων δυνάμεων καὶ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ γεγ??νεν ἀδελφὸς, λεγέτω μονογενὴς εἶναι καὶ πτωχος ἐστερημένος τοῦ πλούτου τῆς γνώσεως. Οἰμαι δὲ ?? Δαυΐδ μετριάζοντα τούτους ᾄδειν τοὺς λόγους ἄδηλα γὰρ καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας αὐτοῦ δεόηλωκεν αὐτῷ ὁ Θεός.
24.7Yüreğimin sıkıntıları çoğaldı; beni darlıklarımdan çıkar. Alçaltılmışlığımı ve zahmetimi gör, bütün günahlarımı bağışla vesaire. Her zahmet günahı kaldırmaz; ancak Rab için amele eklenen zahmet kaldırır. Der ki: Efendim, başıma gelen sıkıntılarla yetin, kusurlarımın çokluğu yüzünden çektiğim cezadan kes. İnsan, günahlarının farkında olduğu için utanıp çekinerek alçalır ve tövbe meyveleri için zahmet çeker.
Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληδύνθησαν ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με. Ἴδε τὴν τεπείνωσίν μου, καὶ τὸν κόπον μου, καὶ ἅφες πασος τὰς ἁμαρτίας μου, κ. τ. ἑ. Οὐ πᾶς κόπος (97) ριαιρεῖ ἁμαρτίας, ἀλλʼ ὁ διὰ τὸν Κύριον τῇ πρακτικς προσγινόμενος. Ἀρκέσθητι, φησὶ, Δέσποτα, ταις ενεχθείσαις μοι θλίψεσι, καὶ περίκοψον ἐκ τῆς δεκης ἣν ὑπέχω διὰ τὸ πλῆθος τῶν πλημμελημάτων πεινοῦταί τις ἀπαῤῥησίαστος ὢν ἐκ τῆς τῶν ἀμαρτημάτων συναισθήσεως, καὶ κάμνει διὰ καρπους ?? τανοίας.
24.8Utandırılmayayım, çünkü sana umut bağladım vesaire. Umut utandırmaz. Çünkü umut, sınanmışlığın kızıdır; sınanmışlık sabrın çocuğudur; sabır da sıkıntılardan doğar. Sıkıntılara yol açan ise aretēlerdir, aretēlerin ardından da Tanrı bilgisi gelir.
Μὴ καταισχυνθείνη, ὅτι ἤ. πισα ἐπὶ σὲ, κ. τ. ἑ. Ἡ ἐλπὶς (98) οὐ καταισχύνει. Θυγάτηρ γάρ ἐστι δοκιμῆς, ἔκγονος δὲ ὑπομονῆς δοκιμή· ὑπομονὴ δὲ ἐκ θλίψεων γίνεται, ὧν πρόξενοι αἱ ἀρεταὶ αἷς ἕπεται γνῶσις Θεοῦ. # Bölüm 25 ### ΨΑΛΜΟΣ ΚΕ΄.
25.1Mezmur 25
Böbreklerimi dağla vesaire. Böbrekler psykhēnin hâllere açık kısmının, yani öfkenin ve arzunun sembolüdür; yürek ise akıl yürüten kısmın.
Πόρωσον τοὺς νεφρούς μου, κ. τ. ἑ. Νεφροὶ μὲν (99) σύμβολόν εἰσι τοῦ παθητικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς, τουτέστι θυμοῦ καὶ ἐπιθυμίας· καρδία δὲ τοῦ λογιστικοῦ.
25.2Çünkü merhametin gözlerimin önündedir ve hakikatinde hoşnut ettim vesaire. Merhamete dair şeyleri kavrayan kişi merhametin temaşasını hatırlayarak şöyle diyecektir: Temaşa ettiğim merhametin gözlerimin önünde durduğu için hakikatinde hoşnut etmeme yardım eder. Çünkü Tanrı'nın merhameti, yapmacıklı olmayan, gerçek bir hoşnut edişi sağlar. Bu, bilge ve hakikati temaşa eden birinin sözüdür. Sonra hoşnut etmenin çeşitlerini tek tek sayar.
Ὅτι ὁ ἔλεός σου κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου ἐστὶ, καὶ εὐηρέστησα ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, κ. τ. ἑ. Ὁ νοῶν (1) τὰ περὶ ἐλέους ταῦτα ἐρεῖ, μεμνημένος τῆς περὶ ἐλέους θεωρίας· Ὁ ἔλεός σου ὁ τεθεωρημένος μοι, τῷ κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου εἶναι, συνεργεῖ πρὸς τὸ εὐαρεστῆσαι ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου. Κατʼ ἀλήθειαν γὰρ καὶ οὐκ ἐπιπλάστως εὐαρεστεῖν ποιεῖ τὸ τοῦ Θεοῦ ἔλεος. Σοφοῦ γὰρ καὶ θεωροῦντος τὴν ἀλήθειαν ἡ φωνή. Εἶτα τῆς εὐαρεστήσεως τὰ εἴδη διέξεισιν.
25.3Aynı yazardan. "Hakikat benim" dediği gibi hakikat Tanrımız Mesih ise ve Davut Tanrı'yı hakikatte hoşnut etmişse, demek ki Davut Tanrı'yı Tanrı'da hoşnut etmiştir. Der ki: Bu yüzden hakikatini, yani seni hoşnut etmeye koştum. Tanrı'nın hakikati derken dolaylı biçimde Tanrı'nın kendisini anlatıyor.
Τοῦ αὐτοῦ. Εἰ ἡ ἀλήθειά (2) ἐστι Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εἶπεν· « Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια·» ἐν δὲ τῇ ἀληθείᾳ εὐηρέστησε Δαυΐδ τῷ Θεῷ, ἐν τῷ Θεῷ εὐηρέστει ἄρα ὁ Δαυΐδ τῷ Θεῷ. Διὰ τοῦτο, φησὶν, ἔσπευσα εὐαρεστεῖν τῇ ἀληθείᾳ σου, ἀντὶ τοῦ, σοί. Περιφραστικῶς γὰρ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ αὐτὸν καλεῖ τὸν Θεόν.
25.4Boş işler meclisinde oturmadım, kanun tanımayanlarla bir yere girmem. Kötülük yapanların toplantısından nefret ettim, dinsizlerle oturmam vesaire. Boş işler meclisi, heretik ihtiyarlardır; kanun tanımayanlar, kanunsuz halktır. Kötülük yapanların toplantısı, heretiklerin topluluğudur; dinsizler de heretik ihtiyarlardır. Der ki: Bunlarla bir araya gelmedim, tanrısal kanunu çiğneyenlerle de karışmadım. Herkesten çok, sözde Kilise'de toplanıp tanrısal ibadete hakaret edenlerden yüz çevirdim; bunlara ek olarak putperestlerin dinsizliğinden de uzak durdum, onlarla vakit geçirmeyi bile tehlikeli saydım.
Οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος, καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω. Ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων, καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω, κ. τ. ἑ. Συνέδριον ματαιότητος (3) πρεσβύτεροι αἱρετικοί· παρανομοῦντες λαϊκοὶ παράνομοι. Ἐκκλησία πονηρευομένων αἱρετικὴ σύνταξις, καὶ ἀσεβεῖς πρεσβύτεροι αἱρετικοί. Τούτοις, φησὶν, οὐ συνῆλθον, ἀλλʼ οὐδὲ τοῖς τὸν θεῖον παραβαίνουσι νόμον συνεφυρόμην. Μάλιστα δὲ πάντων ἀπεστρεφόμην τοὺς τὸ θεῖον ἐνυβρίζοντας σέβας ἐν Ἐκκλησίᾳ δῆθεν συγκροτουμένους· καὶ πρὸς τούτοις τὴν τῶν εἰδωλολατρούντων ἀσέβειαν, οἶς καὶ τὸ συγχρονίζειν ἡγούμην ἐπτισφαλές.
25.5Aynı yazardan. Bunlar at yarışı tutkunlarına ve heretiklere söylenmelidir. Bütün bunları, putların bayramlarına hiç katılmadığını, dinsizlerin gösterişine gönül vermediğini, Babil'in zenginliğinin onu büyülemediğini, tersine dindarlığı ve alçakgönüllülüğü kendine yol edindiğini göstermek için yazmıştır.
Τοῦ αὐτοῦ. Ταῦτα ῥητέον (4) φιλίπποις καὶ αἱρετισεοῖς. Ταῦτα πάντα τέθεικε, βουλόμενος δεῖξαι, ὅτι οὐδὲ ταῖς ἑορταῖς τῶν εἰδώλων ἐκοινώνησέ ποτε, οὐδὲ τὰ λαμπρὰ τῶν ἀσεβῶν ἠγάπησεν, οὐδὲ ἐξέπληξεν αὐτὸν ὁ τῆς Βαβυλωνίας πλοῦτος, ἀλλʼ ἦν αὐτῷ ἐν ἐπιτηδεύσει ἡ εὐσέβεια καὶ ἡ ταπεινοφροσύνη.
25.6Ellerimi masumlar arasında yıkayacağım ve sunağını çevreleyeceğim, ya Rab vesaire. Tanrı'nın akılla kavranan sunağı bizim nousumuzdur. Baba'nın yeryüzüne attığı ateşle, Efendi'nin sürüsünden kaçan her akılsız düşünceyi bu sunağın üzerinde yakarız. Psykhē dışarıya meyletmeyip kendine ve kendi merkezine baktığında, bozulmaya açık hiçbir köşe oluşturmadan Tanrı'nın sunağını çevreler. Çünkü bilge Süleyman "akılsızlık köşede pusuya yatar" der. Sunak, cisimlerin ve cisimsizlerin temaşasıdır; nous onda temizlenir. Onu çevreleyen, yani bilen kişi Tanrı'nın bütün harikalarını anlatır.
Νίψομαι ἐν ἀθώοις τὰς χεῖράς μου καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε, κ. τ. ἑ. Λογικὸν θυσιαστήριον (5) Θεοῦ ὁ νοῦς ἡμῶν ἐστιν, ἐφʼ οὗ καίομεν τῷ παρὰ τοῦ Πατρὸς εἰς τὴν γῆν βληθέντι πυρὶ πάντα λογισμὸν ἄλογον ἀποσκιρτῶντα τῆς ἀγέλης τοῦ δεσπότου. Ὄτε τοίνυν ἡ ψυχὴ οὐκ ἔξω νεύει, ἀλλὰ βλέπει πρὸς ἑαυτὴν καὶ τὸ ἴδιον κέντρον, κυκλοῖ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ· μηδεμίαν γωνίαν ἐργαζομένη φθορᾶς δεκτικήν· «Τὴν γὰρ ἀφροσύνην γωνίαν πσρεδρεύειν» ὁ σοφός φησι Σολομών. Ἔστι δὲ θυσιαστήριον σωμάτων θεωρία καὶ ἀσωμάτων, ἐν ᾖ καθαρεται νοῦς· ἣν ὁ κυκλώσας, τουτέστιν ἐγνωκὼς, διηγεῖται πάντα τὰ θαυμάσια τοῦ Θεοῦ.
25.7Ya Rab, evinin güzelliğini ve yüceliğinin çadırının yerini sevdim. Psykhēmi dinsizlerle, hayatımı kanlı adamlarla birlikte yok etme; onların ellerinde kanunsuzluk var, sağ elleri rüşvetle dolu vesaire. Psykhēmi hâllerden arınmış olarak korudum.
Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου, ?? τόπον σκηνώματος δόξης σου. Μὴ συναπολέσῃς μετὰ ἀσεβῶν τὴν ψυχήν μου, καὶ μετὰ ἀνδρῶν αἱμάτων τὴν ζωήν μου, ὧν ἐν χερσὶν ἀνομαι Ἡ δεβιὰ αὐτῶν ἐπλήσθη δώρων, κ. τ. ἑ. Τὴν ψυγὴν ἀπαθῆ διεφύλαξα.
25.8Aynı yazardan. Adilin de dinsizlerle birlikte yok olması mümkünmüş gibi bunları söylüyor. İbrahim de Tanrı'ya şöyle der: "Adili dinsizle birlikte yok edecek misin? Adil, dinsiz gibi mi olacak?" Bu sözü kötülerle birlikte yaşayan dindar erkeklere ve kadınlara karşı kullanmak gerekir.
Τοῦ αὐτοῦ. Ὡς δυναμένου (6) καὶ δικαίου συνασολέσθαι τοῖς ἀσεβέσι, ταῦτά φησι. Καὶ ὁ Ἀβραὰμ δὲ πρὸς τὸν Θεὸν, « Μὴ συναπολέσῃς, » φησὶ, « δίκαια μετὰ ἀσεβοῦς; Καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ἀσεβής; » Χρηστέον δὲ τούτῳ τῷ ῥητῷ πρὸς εὐλαβεῖς ἄνδρας ἢ γυναῖκας, συζῶντας ἢ συζούσας κακοῖς.
25.9Aynı yazardan. Sağ elleri rüşvetle dolu. Kanunsuzluk ettikleri için sağ ellerini rüşvetle dolduruyorlardı.
Τοῦ αὐτοῦ. « δεξιὰ αὐτῶν ἐπλήσθη δώρων. Ἐπειδὴ εἰργάζοντο (7) ἀνομίαν, διὰ τοῦτο τὴν δεξιὰναὐτῶν ἐπλήρουν δώρων. # Bölüm 26 ### ΨΑΛΜΟΣ Κ??΄.
26.1Mezmur 26
Rab aydınlığım ve kurtarıcımdır, kimden korkayım? Rab hayatımın kalkanıdır, kimden çekineyim? vesaire. Bunları, "Bizi Mesih'in sevgisinden kim ayıracak?" diyen gibi cesur ve bilgiyle aydınlanmış kişi söyleyecektir. Gerçekten Mesih bizden yanaysa, bize karşı olan herkes hükümsüzdür. "Hayatım" sözünü "Hayat benim" diyen için değil de daha basit anlamıyla alırsak, Rab şehitlerin hayatının kalkanı olmaz. Pavlus da "hayattan umudumuzu kesecek kadar" derken tanrısal hayatı kastediyordu.
Bunları yürekten söyleyen hiçbir korkaklığa düşmemiştir. Çünkü "Rab'den korkanlara, ateş gölünde pay vardır." Kör psykhē ise tökezler, her şeyden korkar ve Tanrı'ya olan ikrarını inkâr eder. Tanrı tarafından aydınlatılan psykhē ise önce savunucusunun ve Kurtarıcısının kim olduğunu görür. Ardından düşmanlarına karşı cesaret bulur; ister Tanrı'yı bilmeyen insanlar olsun ister görünmez kuvvetler, çünkü yardımcısı olarak Oğul'un kendisine sahiptir. Nitekim İbranice metinde "kurtarıcım" kelimesi, Kurtarıcımız İsa Mesih'in adıyla, İsa adının İbrani harfleriyle yazıldığı aynı harflerle yazılmıştır.
Κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου, τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου, ἀπὸ τίνος δειλιάσως; κ. τ. ἑ. Ὁ ἀνδρεῖος ταῦτα (8) ἐρεῖ καὶ γνώσει πεφωτισμένος, ὁποῖος ἦν ὁ λέγων «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ ριστοῦν. Καὶ γὰρ εἰ ἀληθῶς ὁ Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν, ἐξουδένωται πᾶς ὁ καθʼ ἡμῶν. Ἐὰν δὲ μὴ ἐκλάβωμεν τὸ, «ζωῆς μου,» ἐπὶ τοῦ εἰπόντος, « Ἐγώ εἰμι ἡ ζωὴ. ἀλλʼ ἐπὶ τῆς ἁπλούστερον νοουμένης, οὐκ ἔσται ὑπερασπιστὴς τῆς τῶν μαρτύρων ζωῆς ὁ Κύριος. Καὶ ὁ Παῦλος δὲ λέγων, « Ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς ?? τοῦ ζῇν,» τὴν θεῖαν ἔλεγε ζωήν. Δειλίαν δὲ οὐ πείπταν ὁ ταῦτα λέγων ἐκ διαθέσεως. «Τοῖς» γὰρ «δειλοῖς, ?? τὸν Κύριον, τὸ μέρος ἐν τῇ λίμνῃ τοῦ πυρός. » Προσ κόπτει δὲ ψυχὴ τυφλώττουσα, καὶ πάντα φοβεῖται. καὶ τὴν εἰς Θεὸν ὁμολογίαν ἀρνήσεται· ὑπὸ Θεοῦ δὲ φωτισθεῖσα, πρῶτον μὲν τὸν πρόμαχον αὐτῆς καὶ Σωτῆρά ἐστι θεωροῦσα, μετὰ δὲ ταῦτα τῶν αὐτῆς πολεμίων καταθαῤῥεῖ, εἴτε Θεὸν ἀγνοούντων ἀνβρώ πων, εἴτε δυνάμεων ἀοράτων, ὡς αὐτὸν ἔχουσα τὸν Υἱὸν βοηθόν· ἐν γὰρ τούτῳ τῷ Ἑβραϊκῷ τὸ, σωτ?? μου,» ὄνομα γέγραπται τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησαῦ Χριστοῦ· διʼ ὧν ἄν τις τοῖς Ἑβραῖκοῖς χαρακτῇρσ γρόψῃ τὸν Ἰησοῦν.
26.2Kötülük edenler etimi yemek için üzerime geldiğinde, beni sıkıştıranlar ve düşmanlarım güçten düştü ve yıkıldı vesaire. Ayartıcılar bize kötülük ederek yaklaştığında, Tanrı'nın krallığını miras alamayacak olan eti yemek ve günah işlediğimizde yaptığımız et işleriyle beslenmek isterler; bu et, Tanrı'nın kurtarışını görecek olan etten başkadır. Adile kötülük ederek yaklaştıklarında ise önce güçten düşerler, sonra yıkılırlar; çünkü adile dokundukları dokunuşun kendisi onları cezalandırır, güçten düşürüp yıkar.
Ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπʼ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φσγεὸντὰς σάρκας μου· οἱ θλβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί ρου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν, κ. τ. ἑ. Ὅτε πεν ραζόμενοι (9) ἐγγίζουσιν ἐφʼ ἡμᾶς κακοῦντες, φαγεὸν θέλοντες τὴν μὴ δυναμένην κληρονομῆσαι Θεοῦ βασιλείαν σάρκα, καὶ τραφῆναι ἀφʼ ὧν ἁμαρτάνοντες ποιοῦμεν ἔργων σαρκὸς ἑτέρας οὕσης παρὰ τὴν ὀψομένην σάρκα τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅτε ἐγγίζουσι τοῦ δικαίου κακοῦντες, τότε πρῶτον ἀσθενοῦσιν, εἶτα πίπτουσιν, αὐτῆς τῆς ἁρῆς ἧς ἅπτονται τοῦ δικαίου, κολαζούσης αὐτοὺς, καὶ ἀσθενεῖν καὶ πίπτειν ποιούσης αὐτούς.
26.3Aynı yazardan. Biz Mesih'in etini yiyorsak —çünkü "Etimi yiyen ve kanımı içen" der— ve daimōnlar da bizim etimizi yiyorsa, belki daimōnlar da içimizdeki aretēleri ve doğru öğretileri bozmaya çalışarak Mesih'in etini yemiş olur. Çünkü "yemek" sözü "bozmak" için de kullanılır: "İsteyip beni dinlerseniz yeryüzünün nimetlerini yiyeceksiniz. Ama istemez ve beni dinlemezseniz kılıç sizi yiyecek. Çünkü Rab'bin ağzı böyle söyledi." Burada "yiyecek" sözü "yok edecek" yerine geçer, çünkü kılıcın tabiatında yemek yoktur. Ya da daimōnların etimizi yediği söylenir, çünkü onlar etten doğanları yer. Kutsal Resul şöyle der: "Etin işleri bellidir: Zina, fuhuş, ahlaksızlık, puta tapma" ve devamı.
Τοῦ αὐτοῦ. Εἰ ἡμεῖς τὰς τοῦ Χριστοῦ (10) σάρκας ἐσθίομεν, (« Ὁ τρώγων » γάρ « μου, » φησὶ, « τὴν σάρκα, καὶ πίνων μου τὸ οἶμα·») τὰς δὲ ἡμετέρας οἱ δαίμονες· μήποτε καὶ τὰς τοῦ Χριστοῦ ἄρα σάρκας οἱ δαίμονες ἐσθίουσι, τὰς ἐν ἡμῖν ἀρετὰς καὶ τὰ ἀληθῆ δόγματα διαφθείρειν σπουδάζοντες· λέγεται γὰρ τὸ «φαγεῖν » καὶ ἐπὶ τοῦ «διαφθείρειν.»—« Ἐὰν» γὰρ «θέλητε, » φησὶν, « καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε. Ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.» Ἐνταῦθα γὰρ τὸ, « κατέδεται,» ἀντὶ τοῦ, «διαφθείρει.» κεῖται· μάχαιρα γὰρ ἐσθίειν οὐ πέφυκεν. Ἤ τὰς σάρκας ἡμῶν λέγονται ἐσθίειν οἱ δαίμονες ἀντὶ τοῦ τὰ ἐκ τῆς σαρκὸς φυόμενα. « Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς, » ὁ ἱερὸς Ἀπόστολός φησιν, « ἄτινά ἐστι μοιχεῖαι, πορνεῖαι, ἀσέλγειαι, εἰδωλολατρεῖαι,» καὶ τὰ ἐξῆς.
26.4Bana karşı bir ordu saf bağlasa da yüreğim korkmaz vesaire. Bu ordu, mezarlarda oturan lejyon gibidir. Belki de düşman ordusu ışıktır. Yürek, yani yöneten kısım ise korkmaz; çünkü etin düşüncesi Tanrı'ya düşmandır, Tanrı'nın kanununa boyun eğmez. "Bana karşı savaş kopsa" vesaire. Yürekteki umut böylece geri alınmamak üzere verilmiştir.
Ἐὰν παρατάξηται ἐπʼ ἐμέ παρεμβολὴ, οὐ φοηλήσεται ἡ καρδία μου, κ. τ. ἑ. Ἡ παρεμβολὴ (11) τοιαύτη ἐστὶν, ὁποῖος ὁ ἐν τάφοις οἰκῶν λεγεών. Καὶ τάχα φῶς ἐστιν ἡ τῶν ἐναντίων παρεμβολή. Ἡ καρδία δὲ, τουτέστι τὸ ἡγεμονικὸν, οὐ φοβηθήσεται· ἐπεὶ τὸ φρόνημα αὐτῆς ἔχθρα ἐστὶν εἰς Θεὸν, τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτασσομένης. « Ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπʼ ἐμὲ πόλεμος, » καὶ τὰ ἐξῆς. Κατὰ τοῦτο δέδοται ἀνακλήτως ἐλπίζειν ἐν τῇ καρδίᾳ.
26.5Aynı yazardan. Amel ehli, yabancılarla aretēleriyle savaşsın; temaşa ehli ise doğru öğretilerle Tanrı bilgisine karşı yükselen her gururu yıkar. Yürek derken korkmayacak olan yöneten kısmı söylüyor. Çünkü güçten düşen et belki korkar, zira düşüncesi Tanrı'ya düşmandır, Tanrı'nın kanununa boyun eğmez.
Τοῦ αὐτοῦ. Ὁ μὲν πρακτικὸς (12) διὰ τῶν ἀρετῶν πολεμείτω τοῖς ἀλλοφύλοις· ὁ δὲ θεωρητικὸς τοῖς ἀληθέσι δόγμασι καθαιρεῖ τὸ πᾶν ὕψωμα κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως ἐπαιρόμενον. Καρδίαν δὲ τὸ ἡγεμονικὸν λέγει, ὅπερ οὐ φοβηθήσεται. Τάχα γὰρ ἡ ἀσθενήσασα σὰρξ φοβηθήσεται, ἐπεὶ τὸ φρόνημα αὐτῆς ἐχθρόν ἐστιν εἰς Θεὸν, τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτασσομένης.
26.6Aynı yazardan. Bana karşı savaş kopsa, ben yine ona umut bağlarım. Yani yürekte. Çünkü denediği bu yardımla aydınlandı. Bu yüzden, böyle bir yardım beni koruduğu için daha büyük bir saftan da korkmuyorum.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπʼ ἐμὲ πόλεμος, ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω. Ἐν τῇ καρδίᾳ. Ἐφωτίσθη γὰρ ἐν ταύτῃ τῇ βοηθείᾳ ἧς πεῖραν ἔλαβον, ὅθεν οὐδὲ ἄλλην πλείονα παράταξιν δέδοικα, σκεπούσης με τῆς τοιαύτης βοηθείας.
26.7Rab'den tek bir şey istedim, onu arayacağım: Ömrümün bütün günlerinde Rab'bin evinde oturmak, Rab'bin güzelliğini temaşa etmek ve mabedini ziyaret etmek. Çünkü kötü günümde beni çadırına gizledi, çadırının gizli yerinde korudu, beni bir kayanın üstüne yükseltti. Rab'bin evi denince yaşayan taşlardan yapılmış, yaşayan Tanrı'nın Kilisesi'nin kastedildiğini öğrendik. Tanrı'nın iyiliği de sertliği de olduğuna göre, Rab'bin evinde oturanlar Tanrı'nın iyiliğindeki güzelliği görecek, evin dışında kalanlar ise sertliğini tadacaktır.
Rab'bin mabedi ile Rab'bin evinin farklı olup olmadığına ve evin, Levililer ile kâhinlere denk olarak Kilise olup olmadığına dikkat et. İnsan önce kötü günde Rab tarafından Tanrı'nın çadırında gizlenir, sonra çadırının gizli yerinde korunur, üçüncü olarak da kayanın üstüne yükseltilir. Şu hâlde, aydınlanmış hayatının bütün günlerinde kilisenin öğretilerini benimseyerek Kilise'de oturmayı istiyor. Der ki: Yeryüzünde olduğum için birçok iyiliğe muhtaç olsam da şimdilik tek bir şey istiyorum. Çünkü insan bütün iyiliklere bir anda erişemez; yeter ki şu büyük ve seçkin şey eksik kalmasın: "Rab'bin güzelliğini temaşa etmek" ve devamı. Rab'bin evinin güzelliğini seven, bu seyirden zevkle yararlanmak ve temaşadan sonra mabedini ziyaret etmek ister. Kilise'nin daha aşağıda kalan öğretilerini gören kişi Rab'bin güzelliğini temaşa eder; Teslis'e dair öğretilere yöneldiğinde ise mabedini görecektir. Tanrı'ya saygıda öne çıkanların aretēye göre bütün hayatı da Rab'bin güzelliğidir.
"Çünkü beni gizledi" ve devamı. Der ki: "Düşmanlar güçten düşüyor ve yıkılıyordu"; ben ise çöllerde yaşadığım, o sırada ne Tanrı'nın evine ne de mabedine sahip olduğum için sağ eliyle gizlenerek çadırda oturuyordum. Bu zulüm vaktinde beni korudu. Çadırın gizli yeri, en iç ve girilmez kısımdır, buna En Kutsal Yer derlerdi. Çadırın bir yerde bulunduğunu kastetmiyor, daha ziyade psykhēnin kutsanmış ve çoğunlukla bütün ortaklıktan kurtulmuş hâlinde bulunduğunu söylüyor. Der ki: Ama sona kadar gizli kalmama izin vermedi; başkalarına da yararlı olayım diye beni kayanın, yani Mesih'in üstüne yükseltti.
Başka yerlerde de sık sık çadırın ilerlemeyi, evin ise yetkinliği anlattığı söylenmiştir. Kötülük günü başındayken kimse Tanrı'nın evinde olamaz; ancak gölgede gizlenir, çünkü ilerleme kötülükten kurtulanı korur. Hâlâ tövbe edenler yetkinliğe sahip olamaz. Burada kötülükler, başa gelen sıkıntılar olarak da anlaşılabilir. Çadırının gizli yeri terbiye hakkındadır ve orada ilerleriz. Bir kısmı açıktır, bir kısmı sır doludur. Demek ki Tanrı ilerleyeni yüzeydeki şeylerde korumaz. "Onun çadırı" dedi, çünkü her ilerleme Tanrı'ya uygun değildir. İlerlemenin ardından ise yetkinliğin kayası gelir. İlerlemeye "gizledi", yetkinliğe "yükseltti" sözü yaraşır. Çadır, kanun ve peygamberler yoluyla yapılan eğitim diye de anlaşılabilir: Tanrı terbiye ettiği kişiyi orada sır dolu anlamda gizler, onu kayanın, yani Mesih'in üstüne yükseltir.
Μίαν ᾐτησάμην παρὰ Κυρίου, ταύτην ἐκζητήσω· τοῦ κατοικεῖν με ἐν οἵκῳ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα Κυρίου, καὶ ἐπισκέπτεσθαι τόν ναόν αὐτοῦ· ὅτι ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ αεακῶν μου, ἐσκέπασέ με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ· ἐν πέτρᾳ ὕψωσέ με. Μεμαθήκαμεν (13) οἶκον Κυρίου λέγεσθαι τὴν Ἐκκλησίαν Θεοῦ ζῶνπος, ἐκ λίθων ζώντων. Οὕσης δὲ καὶ χρηστότητος, οὔπς δὲ καὶ ἀποτομίας Θεοῦ, οἱ μὲν κατοικοῦττες ἐν οῖχῳ Κυρίου ὄψονται τὴν ἐν τῇ χρηστότητι τοῦ Θεοῦ τρπνότητα· οἱ δὲ ἕξω τοῦ οἴκου τυγχάνοντες τῆς ἀπππομίας αὐτοῦ πεῖραν λήψονται. Εἰ διαφέρει δὲ ναὸς Κυρίου καὶ οἶκος Κυρίου ἐπιστήσεις, καὶ εἰ οἶκος μὲν ἡ Ἐκκλησία ἀναλόγως Λευΐαις καὶ ἱερεῦσι. Πρῶτον ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ Θεοῦ κρύπτεταί τις ἐν ἡμέρᾳ κακῶν ἀπὸ Κυρίου, εἶτα σκεπάζεται ἐν ἀποκρύφι τῆς σκηνῆς αὐτοῦ, καὶ τρίτον ἐν πέτρᾳ ὑψοῦτα:. Αἰτεῖ τοίνυν τὴν Ἐκκλησίαν οἰκεῖν διὰ τοῦ φρονεῖν τὰ ἐκκλησιαστικὰ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς τεψωτισμένης αὐτοῦ ζωῆς. Ἐπὶ γῆς. φησὶ, τυγχάνων, εἰ καὶ πολλῶν δεῖ μοι τῶν ἀγαθῶν, μίαν αἴτησιν τέως αἰτῶ. Ἀθρόως γὰρ ἐν πᾶσιν οὐχ οἷόν τε γενέσθαι τοῖς ἀγαθοῖς, μήπω τόδε λείποι τὸ μέγα καὶ ἐξαίρετον, « τὸ θεωρεῖν με, » καὶ τὰ ἐξῆς. Ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν εὐπρέπειαν τοῦ οἵκου Κυρίου βούλεται τερπνῶς ἐναπολαῦσαι τῇ θέᾳ, καὶ μετὰ τὴν θεωρίαν ἐπισκέτεσθαι τὸν ναὸν αὐτοῦ. Θεωρεῖ δέ τις τὴν τερπνότητα Κυρίου, τὰ ὑποβεβηκότα δόγματα τῆς Ἐκκλτσίας ὁρῶν· προσβαλὼν δὲ τοῖς περὶ Τριάδος, περι. θρήσει τὸν ναὸν αὐτοῦ. Εὐπρέπεια δὲ Κυρίου καὶ πᾶς ὁ κατʼ ἀρετὴν βίος τῶν ἐν θεοσεβείᾳ διαπρεπόνπαων. « Ὅτι ἕκρυψέ με,» καὶ τὰ ἐξῆς. « Οἱ μὲν ἐχθροὶ, φησὶν, ἠσθένουν καὶ ἔπιπτον· » ἐγὼ δὲ ὑπὸ τῆς αὐτοῦ δεξιᾶς ἐκρυπτόμην ἐν σκηνῇ κατοικῶν, διὰ τὸ διάγειν ἐν ἐρημίαις, καὶ μὴ ἕχειν τότε τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, μηδὲ τὸν ναὸν αὐτοῦ. Καὶ ἐν τῷδε τῷ τῶν διωγμῶν καιρῷ ἐσκέπασέ με. Ἀπόκρυφον δὲ σνηνῆς τὸ ἐνδότατόν τε καὶ ἅβατον, ὅπερ ἐκάλουν Ἅγια ἀγίων. Οὐ πάντως δὲ τὴν σκηνὴν ἐν τόπῳ γεγενῆεθαί φησιν, ἀλλʼ ἐν ψυχῆς καταστάσει ἡγιασμένῃ, καὶ πάσης ἀπηλλαγμένῃ τῆς τῶν πολλῶν κοινωνίας. Ἀλλ᾿ οὐκ ἀφῆκέ με, φησὶ, μέχρι τέλους λανθάνειν, ἀλλἀ καὶ ἑτέροις χρήσιμον γενέσθαι βουλόμενος, ἐν πέτρᾳ τῷ Χριστῷ ὕψωσέ με. Καὶ ἅλλως δὲ πολλάκις εῖρτ ται τὴν μὲν σκηνὴν δηλοῦν προκοπὴν, τὸν οἶκεν δὲ τελειότητα. Οὐδεὶς οὖν, ἐνεστηκυίας αὐτῷ τῆς τῶν κακῶν ἡμέρας, ἐν οἴκῳ εἶναι δύναται τοῦ Θεοῦ· ἀλλ᾿ ἐν τῇ σκιᾷ κρύπτεται, τῷ τὴν προκοπτὴν σκεπάζειν τὸν κακίας ἀπαλλαττόμενον. Ἕτι γὰρ μετανοοῦντες, οὐ δύνανται ἕχειν τὴν τελειότητα. Δύναται δὲ καὶ νῦν κακὰ νοεῖσθαι τὰ περιστατικά· ἀπόκρυφον σκηνῆς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς παιδεύσεως, κἀκεῖ προκόπνμεν. Τὰ μέν ἐστι προφανῆ, τὰ δὲ μυστικά. Οὐα ἐτ τοῖς ἐπιπολαίοις οὖν ὁ Θεὸς τὸν προκόπτοντα σαές Αὐτοῦ δὲ εἶπε σκηνὴν, ἐπεὶ μὴ πᾶσα κατὰ Θεὸν προκοπή· διεδέξατο δὲ τὴν προκοπὴν ἡ πέτρα τῆς τελειότητος. Κατάλληλον δὲ τῇ μὲν προκοπῇ τὸ «ἔκρυψς, τῇ δὲ τελειότητι τὸ « ὕψωσε.» Λέγοις δʼ ἂν σπνὴ καὶ τὴν διὰ νόμου καὶ προφητῶν ἀγωγὴν, ἐν ᾗ ἐν τῷ μυστικῷ νῷ κρύπτει τὸν παιδευόμενον ὁ Θεὸς. ὑψῶν αὐτὸν ἐν τῇ πέτρᾳ τῷ Χριστῷ.
26.8Çünkü kötü günümde beni çadırına gizledi vesaire. Tanrı'nın içinde çadır kurduğu Mesih'e çadır diyor. Çünkü "Güneşin içinde çadırını kurdu" der. Adaletin güneşi de Rab'dir. Bunu mabedi kastederek de söylüyor. Der ki: Bu çadırı korunağım ve yardımım olarak buldum. Çünkü Tanrı'nın çadırında dua edip ekmeklerden bereket alarak düşmanların elinden kurtuldu; o sırada kralın katırlarını güden Doeg, kaçışını Saul'e bildirmişti. "Çadırının gizli yerinde beni korudu." Yani gizli bir yerde gibi. Der ki: Düşmanlar beni çok aradı ama Tanrı beni koruduğu için bulamadılar. "Beni gizledi" sözünün anlamı budur.
Ὅτι ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ κῶν μου, κ. τ. ἐ. Σκηνὴν τὸν Χριστὸν (14) ἀνομάξιϲ, ἐν ᾧ καὶ κατεσκήνιωσεν ὁ Θεός· Ἐν τῷ ἡλίῳ A vocat, in quo Deus habitavit. In sole enim, inγὰρ, φησὶν, «ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. » Ἥλιος δὲ δικαιοσύνης ὁ Κύριος. Καὶ γὰρ ἐκ τοῦ ναοῦ φησι. Ταύτην γὰρ, λέγει, σκηνὴν ἔσχον τὴν σκέπην καὶ τὴν βοήθειαν. Ἐπειδὴ ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ σκηνῇ προσευξάμενος, καὶ τὴν ἀπὸ τῶν ἄρτων λαβὼν εὐλογίαν, τὰς χεῖρας τῶν πολεμούντων διέφυγεν, ὁπότε καὶ Δωὴκ τὰς βασιλικὰς ἡμιόνους νέμων τὴν αὐτοῦ φυγὴν τῷ Σαοὺλ κατεμήνυσεν. « Ἐσκέπασέ με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ.» Ἀντὶ τοῦ, ὡς ἐν ἀποκρύφῳ. Οὕτω, φησὶ, πολλὰ ζητήσαντες περὶ ἐμοῦ οἱ πολέμιοι οὐχ εὗρόν με, τοῦ Θεοῦ με σκεπάζοντος. Καὶ οὕτω τὸ, « Ἔκρυψέ με.
26.9Şimdi başımı düşmanlarımın üstüne yükseltti; çevreledim ve çadırında bir sevinç çığlığı kurbanı kestim vesaire. Çevreleyen kurban kesiyorsa ve kurban ezilmiş bir ruhsa, kendi psykhēsini ezen onu bir daire yapmış, bozulmayı ve akılsızlığı kabul edecek köşesi olmayan bir şekle sokmuştur. Süleyman'ın dediği gibi akılsızlık "köşelerde pusuya yatar." Şu da böyledir: "Eyüp'ün çocuklarının üzerine inen ateş evin dört köşesine değdi."
Καὶ νῦν λδυὸ ὕψωσε τὴν κεφσλήν μου ἐπʼ ἐχλρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ οὐ. οῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, κ. τ. ἐ. Εἰ ὁ κυκλώσας (15) ύει· θυσία δέ ἐστι πνεῦμα συντετριμμένον· ὁ συνρίψας τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν κύκλρ αὐτὴν πεποίηκε χῆμα γωνίας μὴ ἔχουσαν ἐπιδεχομένην φθορὰν, καὶ ὴν ἀφροσύνην αὐτὴν, ἣ, φησὶ Σολομὼν, « ταῖς γωίαις παρεδρεύει· » καὶ τὸ, « Κατελθὸν δὲ ἐπὶ τοὺς ιαῖδας Ἰὼβ πῦρ τῶν τεσσάρων ἥψατο γωνιῶν τοῦ ἴκου. »
26.10Yüreğim sana dedi ki: Yüzünü aradım, senin yüzünü, ya Rab, arayacağım vesaire. Biri Rab'bin yüzünü aradığında, örtüsüz yüzle Rab'bin yüceliğini aynadaki gibi görür ve meleklerin eşi olup göklerdeki Baba'nın yüzünü daima görür.
Aynı yazardan. Kişi kendini temizleyerek, meleklerin daima gördüğü söylenen Tanrı'nın yüzünü aradığını gösterir.
Σοἰ ελπεν ἡ καρδία μον· ἘἘξεζῆτησα τὸ πρόσπόν σου,τὸ πρόσωπτόν σου, Κύριε, ζητήσω, κ.τ.ἑ. Οταν τὸ πρόσωπόν τινος (16) τὸ πρόσωπον τσῦ Κυίου ζητήσει, τότε ἀνακεκαλυμμένως τὴν δόξαν Κυίου κατοπτρίζεται, καὶ γενόμενος ίσάγγελος, διὰ αντὸς ὄψεται τὸ πρόσωπον τοῦ ἐν οὐρανοῖς Πατρός. τοῦ αὐτοῦ. Διʼ ὧν καθαίρει τις (17) ἑαυτὸν, δεί,. νυσι ζητῶν τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ, ὅπερ οἱ ἄγγεοι διὰ παντὸς λέγονται βλέπειν.
26.11Çünkü babam ve annem beni terk etti vesaire. İblis'in ve onun eşi olan, kanunsuz oğullarını doğurduğu kötülüğün terk ettiği kişi ne mutludur! Pavlus Galatyalıları İncil'le nasıl doğurduysa, iblis de kötüleri kötülükle öyle doğurur. Der ki: Başıma bu felaket gelip bu kadar düşman saldırınca ne babam ne de annem bana yardım edebilirdi; ama sen hepsinin yerine yardımcım oldun.
Ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιόν μς, κ. τ. ἑ. Μακάριος ὁ ἐγκαταλειφθεὶς (18) πὸ τοῦ διαβόλου καὶ τῆς συζύγου αὐτοῦ κακίας, ἐξ ς τίκτει τοὺς παρανόμους τούτου υἱούς. Ὥσπερ αῦλος διὰ τοῦ Εὐαγγελίου γεννᾷ τοὺς Γαλάτας, οὕω καὶ διὰ τῆς κακίας ὁ διάβολος γεννᾷ τοὺς πονησύς. Τῆς συμφορᾶς, φησὶν, ἐπιστάσης μοι νῦν, καὶ ἧς τοσούτων πολεμίων ἐφόδου, οὐδὲ πατὴρ ἄν με φέλησαν οὐδὲ μήτηρ, αὐτὸς δὲ ἀντὶ πάντων ὤφθης οι βοηθός.
26.12Yolunu bana kanun kıl, ya Rab, beni doğru patikaya götür vesaire. Musa'nın kanununda ve lafzında bulunan kişinin, Rab'bin yolunda olmadığı için Rab'bin yoluyla kanun almayı dilediğine bak.
Νομοθέτησόν με, Κύρωε, τὴν ὀδόν σου, καὶ όδήγσόν με ἐν τρίβω εὐθείᾳ, κ. τ. ἐ. Ὅρα τὸν ἐν ῷ νόμῳ (19) Μωϋσέως καὶ γράμματι, ὡς οὐκ ὄντα ὁδῷ Κυρίου, νομοθετηθῆναι εὐχόμενον τῇ ὁδῷ τοῦ υρίου.
26.13Erkekçe davran, yüreğin güçlensin vesaire. Erkekçe davran, yani cesaret kuşan; beden gücüyle değil, yüreğin güçlenerek. Çünkü Rab'be ancak böyle sabırla bekleyebilirsin.
Ἀνδρίζου, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου, τ. ἐ. Ἀνδρίζου (20), τουτέστιν ἀνδρείαν ἀνάλαβε, κατʼ ίσχὺν σώματος, ἀλλὰ κραταιουμένης τῆς ιρδίας σου· οὕτω γὰρ ὑπομεῖναι τὸν Κύριον δυνησῃ.
26.14Aynı yazardan. Cesur yürek ve psykhē, temiz olmayan düşüncelere ve yanlış öğretiye sahip olmayandır.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἀνδρεία καρδία (21) καὶ ψυχή ἐστιν ἡ μὴ ἕχουσα λογισμοὺς ἀκαθάρτους καὶ δόγραει ψεωδῆ. # Bölüm 27 ### ΨΑΛΜΟΣ ΚΖ΄.
27.1Mezmur 27
Sana yakaracağım, ya Rab, Tanrım, benden sessizce yüz çevirme vesaire. Tanrı'ya seslenen ve dualarını sunanlardan biri yeryüzündeki şeyleri istiyorsa sesi kısıktır; gökteki şeyleri istiyorsa bağırır. Bu yüzden Kitaplarda azizler için sık sık Tanrı'ya yakardıkları söylenir. Herkes Tanrı'ya yakararak dua etmeye çalışsın; nasıl yakaracağını daha da şaşırtıcı bir biçimde söyleyeyim: Odasına girsin, kapıyı kapasın ve Tanrı'ya işte öyle yakarsın.
"Benden sessizce yüz çevirme." Yazıldığına göre Tanrı Musa'yla, Harun'la ve Nun oğlu Yeşu ile konuşmuştur; çünkü onlar Tanrı'nın kendileriyle konuşacağı kişilerdi. Halk Tanrı'nın halkı olduğu sürece de peygamberler aracılığıyla susmamıştır. Tanrı'nın bize dışarıdan konuştuğunu sanmayalım; yüreğimize yükselen o kutsal düşünceler, Tanrı'nın bize söylediklerinin ta kendisidir. Tanrı'nın falancaya konuştuğu sözünü böyle anla. Durumun böyle olduğunu Kitap'ın tanıklığından dinle: "Ya Rab, yüreğinde sana sığınan insana ne mutlu!" Tanrı'nın sözünü duyan başka bir kulağımız var. Süleyman'da böyle adlandırılan tanrısal his, Tanrı'nın sözünü duyan histir ve onunla karışmış, birleşmiştir.
Der ki: "Tanrım, benden sessizce yüz çevirme, yoksa kuyuya inenlere benzerim." Azizlerden hiçbirinin sarnıç kazdığını bilmiyoruz; bir aziz suya muhtaç olduğunda kuyu kazmıştır. Süleyman kuyulardan içmeyi emreder. Peygamber ise Tanrı ağzından sarnıçlardan içenleri tehdit eder: "Beni, yaşayan su kaynağını terk ettiler ve kendilerine çatlak sarnıçlar kazdılar." Şu hâlde benden sessizce yüz çevirme, yoksa sarnıca inenlere benzerim.
Sarnıca inenlerin kim olduğunu görmek için bak: Kutsal Kitap tanrısal şeylere sıcak der; günahın ve maddenin işleri ise soğuktur. İnsanların düşmanı ejderha da orada yaşar, ona soğuk denmiştir. Çünkü yeryüzünde hiçbir canlı ejderha kadar soğuk değildir. Demek ki bütün günah soğuktur, tanrısal şeyler ise görünüşe göre sıcaktır: "Meleklerini rüzgârlar, hizmetkârlarını ateş alevi kılan" ve "Yeryüzüne ateş atmaya geldim" ve "Ruhta kaynayarak."
Günahkârların sarnıçlarda nasıl bulunduğunu dinle. Mısır'dan Çıkış'ta şöyle yazılıdır: "Tanrı, tahtta oturan Firavun'un ilk oğlundan sarnıçtaki esir kadının ilk oğluna kadar öldürdü." Sarnıca inenler günahkârdır ve esirdir. Ama iyi Tanrı onlara acır ve bağışlanma ilan eder: "Rab'bin ruhu üzerimdedir, çünkü beni meshetti, fakirlere müjde vermek için beni gönderdi, esirlere bağışlanmayı, körlere yeniden görmeyi ilan etmek için."
Πρὸς σὲ, Κ ύρε, κεκράξομα, ὁ Θεός μον,μὴ παρασιωπήσῃς ἀπʼ ἐμοῦ, κ. τ. ἐ. Τῶν πρὸς τὸ Θεὸν (22) βοώντων καὶ ἀναφερόντων τὰς εὐγὰς, εὶ μὲν τὰ ἐπίγειὰ τις αἰτεῖ, ἐστὶν ἡ φωνὴ αὐτοῦ βιαχεῖα· εἰ δὲ τὰ ἐπουράνιά τις αἰτεῖ, βοᾷ. Ὅθεν παὶλάκις λέγεται ἐν ταῖς Γραφαἴς περὶ τῶν ἀγίων,ὅτ πρὸς τὸν Θεὸν ἐκέκραξαν. Πειράσθω τοίνυν ἕασσος εὔχεσθαι τῷ Θεῷ κεκραγὼς, καὶ παραδοξότεςον ἐρῶ πῶς κεκραγώς. Εἰσελθὼν εἰς τὸ ταμεῖον αὐτοῦ αλείι τὴν θύραν, καὶ οὕτως κέκραγε πρὸς τὸν Θιόν. Μ παρασιωπήσῃς ἀπʼ ἐμοῦ. » Θεὸς ἀναγέγραππαι λς· λαληκέναι πρὸς Μωυσέα, καὶ πρὸς Ἀαρὼν, καὶ πηὸς Ἰησοῦν τὸν τοῦ Ναυῆ. Τοιοῦτοι γὰρ ἦσαν ἵνα λαλῆ πρὸς αὐτοὺς ὁ Θεός. Καὶ διὰ τῶν προφητῶν, ἐοιτ λαὸς ἦν τοῦ Θεοῦ, οὐκ ἐσιώπα. Καὶ μὴ νομίσωμr ἔξωθεν ἡμῖν λαλεῖν τὸν Θεόν· ἀλλὰ γὰρ τὰ ἀνσθσ. νοντα ἡμῶτ ἐπὶ τὴν καρδίαν ἅγια ἐκεῖνά ἐστιν ἅλε λεῖ ἡμῖν ὁ Θεός. Οὕτως ἄκουε τοῦ, Ἐλάλησεν ὁ Θεὸς Ὅτι δὲ τωῦθʼ οὕτως ἔχει, ἄκουε τ?? πρὸς τὸν δεῖνα. Τραφῆς αὐτῆς μαρτυρούσης· « Μακάριος ἀάρ ὡ ἐστιν ἀντίληψις αὐτοῦ παρὰ σοῦ, Κύριε, εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ. » Ἔχομεν ἄλλτν ἀχαὴν ἀκούουσαν λόγου Θεοῦ. Θεία ἐστὶν ἡ αἴσθησις ἐκςίν ἡ οὕτω παρὰ Σολομῶντι ὀνομαζομένη, ἡ ἀκούοο λόγου Θεοῦ, ἀνακεκραμένη αὐτῷ καὶ ἡνωμένη. « Θεὸς οὖν μου, φησὶν, μὴ παρασιωπήσης ἀπʼ ἐμκαὶ ὁμοιωθήσομαι, φησὶν, τοῖς καταβαίνουσιν ρίς λάκκον. » Οὐδένα τῶν ἁγίων οὅδαμεν λάκκον ὀρόξα τα· ἀλλʼ εἵποτε ἅγιος χρείαν ἕσχεν ὕδατος, τὸ ὤρυξε. Καὶ Σολομὼν ἐντέλλεται ἀπὸ φρεάτων πίνει ὁ δὲ προφήτης ἀπειλεῖ τοῖς πίνουσιν ἐκ λάα λέγων ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ· « Ἐμὲ ἐγκατλιτ πηγὴν ὕδατος ζῶντος, καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάαπσυντετριμμένους. Μήποτε οὖν παρασιωπήσῃς ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάν κον.» Ἀθῦ ʼ ὅπως ἵδωμεν τίνες οἱ καταβαίνοντες είςλάκκον, ἡ ἱερὰ Εραφὴ τὰ θεῖα λέγει εἶναι θερμὰ. δὲ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ὕλης πράγματα ψυχει Ἐκεῖ οἰκεῖ καὶ ὁ πολέμιος τῶν ἀνθρώπων δράαε ὅς ὠνομάσθη ψυχρός. Οὐδὲν γὰρ τῶν ἐπὶ γῖς ζ ἐστι ψυχρὸν, ὡς ὁ δράκων. Πᾶσα οὖν ἀμαρτία χρά ἐστι· τὰ δὲ θεῖα, ὡς ἔοικε, θερμά. « Ὁ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουςαὐτοῦ πυρὸς φλόγα καὶ, « Πῦρ ἦλθον βελεν ?? τὴν γῆν· » καὶ, « Τῷ πνεύματι ζέοντες.» Πῶς δὲ ἁμαρτωλοὶ παρὰ λάκκοις εἰσὶν, ἄκουε. Ἐν τῇ Ἐ δῳ γέγραπται· « Ἀπέκτεινεν ὁ Θεὸς ἀεὸ πρωι τόκου Φαραὼ, ὅς κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου ἕως τοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος τῆς ἐν τῷ λάκκῳ. » Οὐαίοἱ καταβαίνοντες εἰς λάκκον ἁμαρτωλοί εἰσι αἰχμάλωτοι· ἀλλʼ ὁ ἀγσθὸς Θεὸς καὶ καὶ κηρύσσει αὐτοῖς ἄφεσιν. « Πνεῦμα γὰρ Κυρίου ἐπʼ ἐμὲ, οὗ ἕνεκεν ἕχρισέ με, εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν ναὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν. »
27.2Sana niyaz ederken, ellerimi kutsal mabedine doğru kaldırırken niyazımı duy, ya Rab vesaire. Mabet Tanrı'yı içinde taşıyan ise ve Tanrı Mesih'te dünyayı kendisiyle barıştırıyorsa, demek ki kutsal mabet Mesih'tir; insan psykhēsini aretēlerle ona doğru kaldırır ve yükseltir.
Εἰσάκουσον, Κύρριε, τῆς δεήσεως μου ἐν τῷ πέαααιτθαί με πρὸς σὲ, ἐν τῷ αἵρειν με χεῖράς μο πςὸς ναὸν ἅγιόν σου, κ. τ. ἑ. Εἰ ναός ἐστιν (23) ὁ ἔχων Θεὸν, ὁ Θεὸς δὲ ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, ναὸς ἄρα ἐστὶν ἅγιος ὁ Χριστὸς, πρὸς ὅν αἴρει τις καὶ ὑψοῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν διὰ τῶν ἀρετῶν.
27.3Aynı yazardan. Bana öyle geliyor ki dua niyazdan farklıdır. Resul de bu farkı göstermek için birçok ad kullanıyor gibidir: "Her şeyden önce niyazlar, dualar, şefaatler ve şükranlar sunulmasını öğütlerim." Kanaatimce duayı niyazdan, şefaati bunlardan, şükranı da hepsinden büyük saymaktadır. Şöyle diyebilirim: Niyaz, hâlâ muhtaç olana ve bir şeyleri eksik olanlara aittir. Tanrı'nın yüceliğini kavrayarak ondan bir şey istediğimde dua etmiş olurum. Daha fazla dost olduğumda ise Tanrı'ya şükrederim.
"Ellerimi kutsal mabedine doğru kaldırırken." Ellerin kaldırılması üzerine sık sık konuştuk. Musa ellerini kaldırdı, İsrail üstün geldi; ellerini indirdiğinde Amalek üstün geldi. "Öfkesiz ve tartışmasız, temiz elleri kaldırarak" ve "Ellerimi kaldırışım akşam kurbanıdır" diye de yazılıdır. Şöyle diyebilirim: Ellerimiz, Tanrı'ya saygıyla yapılan amellerimizdir. Göklerde hazine biriktirirsek ellerimiz Tanrı'ya kalkmıştır ve düşmanı yeneriz; ellerimiz aşağı indiğinde ise yenilmemiz kaçınılmazdır. Öyleyse ellerimi Tanrı'ya kaldırdığımda ve psykhēmin elleriyle ona yükseldiğimde Amalek bana yenilir, ortadan kaybolur. Şu hâlde elleri Tanrı'nın kutsal mabedine doğru kaldırmak gerekir. Tanrı'nın mabedi Tanrı'nın yüceliğidir.
Τοῦ αὐτὸ. Ἐμοὶ δοκεῖ διαφέρειν (24) εὐχὴ δεήσεως, καὶ δοκεῖ μοι ὁ Ἀπόστολος πλείονα ὀνόματα εἰς ταύτην τὴν διαφορὰν διαθίσθαι λέγων· « Παρακαλῶ πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχὰς. ἐντεύξεις, εὐχαριστίας,» μείζονα λέγων ὡς ἐμοὶ δοκεῖ τῆς δεήσεως τὴν προσευχὴν, καὶ τούτων τὴν ἔντευξιν, πάντων δὲ τὴν εὐχαριστίαν. Εἴποιμʼ ἂν οὖν, ὅτι τοῦ ἔτι ἐνδεοῦς, καὶ οἶς ἕτι ἐνδεῖ τινα, τούτων ἐστὶν ἡ δέησις. υτε δὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ Θεοῦ νοήσας αἰτῶ τι παρὰ τοῦ Θεοῦ, τότε προσεύχομαι· ὅταν δὲ φίλος ἐπὶ πλεῖον γένωμαι, τότε εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ. Ἐν τῷ αἴρειν με χεῖρας πρὸς ναὸν ἅγιόν σου. » Πολλάκις ἐλέγομεν περὶ τῆς ἐπάρσεως τῶν χειρῶν. Ἐπῆρε Μωῦσῆς τὰς χεἵρας, καὶ κατίσχυσεν ὁ Ἰσραήλ. ὅτε δὲ καθῆκε τὰς χεῖρας, κατίσχυσεν ὁ Ἀμαλήκ· καὶ, « Ἐπαίροντες ὁσίους χεἴρας χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ » καὶ, « Ἕπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή.» Εἴποιμι ἄν οὖν, ὅτι αἱ χεῖρες ἡμῶν εἰσιν αἱ κατὰ θεοσέβειαν πράξεις. Ἐὰν θησαυρίζωμεν ἐν οὐρανοῖς, ἔχομεν τὰς χεῖρας ἐπηρμένας πρὸς τὸν Οεὸν, καὶ νικῶμεν τὸν ἐχθρόν· ὅταν δὲ ἡμῶναἱ χεῖρες κάτω γένωνται, ἀνάγκη ἡμᾶς νικᾶσθαι. Ὅταν οὖν ἐπαίρω τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ διὰ τῶν χειρῶν τῆς ψυχῆς ὑψῶμαι πρὸς αὐτὸν, νικᾶται ὑπʼ ἐμοῦ ὁ Ἀμαλὴκ, καὶ οὐδαμοῦ ἐστιν. Οὐκοῦν δεῖ ἐπαίρειν χεῖρας πρὸς ναὸν ἅγιον τοῦ Θεοῦ. Ὁ ναὸς δὲ τοῦ Θεοῦ δόξα ἐστὶ τοῦ Θεοῦ.
27.4Beni günahkârlarla sürükleme, haksızlık edenlerle birlikte yok etme vesaire. İkisi de bizim elimizdeyse, neden iyiliklerin sebebini Tanrı'ya bağladı? Çünkü Tanrı, kurtarmaya gücü yeten kişiyi böylelerinin yanına çekmez mi? Nitekim Kurtarıcı da vergicilerin dostu diye anılmış, onlardan hiçbir zarar görmemiştir. Demek ki böyle bir meleke edinmeyi istiyor. Belki de çok büyük günahkârlardan, yani düşünmediklerini söyleyenlerden sakınıyor. Çünkü Kurtarıcı bir fahişeyle bile bir arada olmuş, ama o kadın barış sözleri söyleyip tersini düşünen biri değildi.
Μὴ συνελκύσῃς με μετὰ ἁμαρτωλῶν, καὶ μετὰ ἔργαίομένων ἀδικίαν μὴ συναπολέσῃς με, κ. τ. ἐ. Εἰ ἐφʼ ἡμῖν (25) ἑκάτερον, τί τῶν ἀγαθῶν Θεῷ τὴν αῖτίαν ἀνέθηκεν; Ἀλλʼ ὅτι ὅτε συνέλκει πρὸς τοὺς τοιούτους Θεὸς τὸν σῶσαι δυνάμενον; Τοιγαροῦν τελωνῶν φίλος ἤκουσεν ὁ Σωτὴρ, μηδὲν ἐξ ἐκείνων σλαπτόμενος. Τοιαύτην οὖν ἕξιν ἀναλαβεῖν αἰτεἲ. Ἴσως δὲ τοὺς πάνυ ἁμαρτωλοὺς παραιτεῖται, ὁποίους πάγει τοὺς ὅ μὴ φρονοῦσι λαλοῦντας. Εὶ γὰρ καὶ ετὰ πόρνης γέγονεν ὁ Σωτὴρ, ἀλλʼ ᾀδούσης εἰρηνικὰ εαὶ τἀναντία λογιζομένης.
27.5Aynı yazardan. Bunları söylemeye ne gerek var? Ya kanunsuzluk ediyorsun ve Tanrı seni de yok edecektir; o zaman Tanrı'ya bunları söylemen boşunadır. Ya da kanunsuz bir şey yapmıyorsun ve Tanrı seni yok etmez; çünkü Tanrı o kadar adaletsiz değildir. Öyleyse İncil'den cesaret alıp şunu söyleyelim: Tanrı adili günahkârların yanına çeker; günahkârlar ve kanunsuzluk edenler kurtulsun diye adili onlarla bir araya getirir. Bu sırrı bilmeyenler İsa'yı suçlayıp "Günahkârlarla yiyip içiyorsun" diyorlardı. O ise onlara yararlı olmak için orada bulunuyordu ve onlardan gelecek zarardan uzaktı.
Mesih'in izinden giden biri de böyle yapar. Ama hazırlıksız ve güçsüz biri günahkârlarla ve kanunsuzluk edenlerle bir arada bulunmak gibi büyük bir tehlikeye atılırsa, ne onlara yarar sağlar ne de kendini kurtarır. Bu yüzden peygamber burada kendini hazırlamak ister; böylece günahkârlarla ve kanunsuzluk edenlerle bir arada bulunabilsin, ama onlarla birlikte sürüklenmesin.
Belki de bunu söyleyerek iyileşmez günahlar işleyenlerden sakınıyor. Çünkü şunu da ekler: "Komşularıyla barış konuşup yüreklerinde kötülük taşıyanlarla." Bunlar son derece dinsizdir; çünkü ne dost gibi davranır ne de düşman gibi konuşurlar. İçlerinde düşmanlık taşır, barış sözleriyle dostluk taslarlar. Böyle insanlardan daha iğrenç kimse yoktur. Adil, işte bunlardan sakınır. Görüyorsunuz ki Kurtarıcımız da günahkârlarla ve bir fahişeyle bir arada olmuştur; ama o kadın barış sözleri söyleyip yüreğinde kötülük taşımıyordu.
Ya da şöyle dua ediyor: Haksızlık edenin ardından mutlaka yıkım geldiği için, bana adalet vererek haksızlıkta kalmama izin verme ki onu işleyenlerle birlikte yok olmayayım.
Τοῦ αὐτοῦ. Τίς χρεία ταῦτα λέγεσθαι (26); ἤτοι ἀρ ποιεῖς τὴν ἀνομίαν, καὶ συναπολλύει σε, καὶ μάην λέγεις ταῦτα πρὸς Θεόν· ἢ οὐδὲν ποιεἳς ἄνομον, αἱ οὐκ ἀπολλύει ὁ Θεός. Ὁ Θεὸς γὰρ οὐχ οὕτως ἄδιός ἐστι. Τολμῶμεν οὖν ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου, καὶ λέγομεν, ὅτι ὁ Θεὸς συνέλκει τὸν δίκαιον μετὰ ἁμαρτωλῶν, συνέλκει τὸν δίκαιον διὰ τοὺς ἀμαρταλοὺς. καὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν, ἵνα σωθῶπππν. Οἱ δὲ μὴ εἰδότες τοῦτο τὸ μυστήριον ἐνεκάλουν τῷ Ἰησοῦ, λέγοντες· « Ἐσθίεις καὶ πίνεις μετὰ τῶν ἁμαρτωλῶν. » Αὐτὸς δὲ μακρὰν ἦν τῆς ἀπʼ αὐτῶν βλάβτε. πρὸς τὸ καὶ ὠφελεῖν αὐτούς. Οὕτω καὶ εἴτις Χρισππῦ μιμητὴς τοῦτο ποιεῖ. Ἐὰν μέντοιγέ τις μὴ παρεσκευασμένος ἦ. μηδὲ δύναμιν ἕχων, ἐμβάλληται εἰς τοσοῦτον κίνδυνον, ὥστε γενέσθαι μετὰ ἀμαρτων καὶ τῶνἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν, οὕτε ἐκείνους ὡςελήσει, καὶ ἑαυτὸν προσαπολέσει. Τοιγαροῦν καὶ ἐν θάδε ὁ προφήτης παρασκευάζειν ἑαυτὸν βούλεται. ὥστε δύνασθαι μὲν εἶναι μετὰ ἁμαρτωλῶν καὶ ἐργαζομένων ἀνομίαν, μὴ συνελκυσθῆναι δὲ αὐτοῖς. Ἰπως δὲ καὶ τοὺς τὰ ἀνίατα ἁμαρτάνοντας παραιτεῖται, τοῦτο λέγων. Καὶ γὰρ προσέθηκε· « Τῶν λαλούντων εἰρήνην μετὰ τῶν πλησίον αὐτῶν, κακὰ δὲ ἐν καρδίαις αὐτῶν. » Σφόδρα γὰρ ἀσεβεῖς, ὅτι οὕτε ὡς φίλοι διάκεινται, οὕτε ὡς ἐχθροὶ λαλοῦσιν, ἀλλʼ ἔχουσι μὲν τὴν ἔχθραν ἐν ἑαυτοῖς, λόγοις δὲ εἰρηνικοῖς ὑποκρίνονταιφιλίαν. Τῶν δὲ τοιούτων ἀνθρώπων μιαρώτερον οὐκ ἕστι. Τοὺς οὖν τοιούτους ὁ δίκαιος παραιτεῖται. Ὁρᾶτε γὰρ ὡς καὶ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν μετὰ ἁμαρτωλῶν ἐγένετο καὶ μετὰ πόρνης, οὐ μέντοι λαλούσης μὲν εἰρηνικὰ, κακὰ δὲ ἐχούσης ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτῆς. Η εὕ. χεται λόγων· Ἐπεὶ πάντως τῷ ἀδικοῦντι ἀπώλεια ἕπεται, δικαιοσύνην παρέχων μοι, μὴ ἐάσῃς με ἐν ἀδικίᾳ γενέσθαι, ὅπως μὴ ἀπόλωμαι μετὰτῶν ἐργαζομένων αὐτήν.
27.6Ya Rab, onlara işlerine ve uğraşlarının kötülüğüne göre ver vesaire. Kusur işlemeyi bıraksınlar diye terbiye yoluyla acı çekmelerini istiyor. İşler derken gizli olanları kastediyor, çünkü yüreklerinde kötülük konuşuyorlardı.
Δὸς αὐτοῖς, Κύωε, κατὰ τὰ ἕργα αὐτῶνο καὶ κίιτὰ τὴν πονηρίαν τῶν ἐιτηδευμάτων αὐτῶν, κ.τ.ἐ. Αἰτεῖ αὐτοὺς (29) κακωθῆναι διὰ παιδείας, ὅπως ἄν παύσωνται πλημμελοῦντες. Ἔργα δὲ λέγει τὰ κρυπτά· κακὰ γὰρ ἐν ταῖς καρδίαις ἐλάλουν.
27.7Aynı yazardan. Söz bize bütün günahları bırakmayı öğretir; çünkü temiz değilsek terbiye edilmek için cezalandırılmamız gerekir. "Onlara ellerinin işlerine göre ver" der; sanki şöyle diyor: Gizli işlerine göre karşılıklarını ver. Keskin görüşlü kişi işlere bilgiyle yaklaşır, kötü olanlardan zararlı oldukları için yüz çevirir ve faydalı oldukları için iyileri seçer. Kötü kişi ise hazza kapılarak kötülük yapar, zararını görmez. Zararlı olanı akılla fark edemediği için aziz, zahmetler yüzünden ceza sebebi olan kötülüklerden dönsün diye onun işlerine göre zahmetli bir karşılık verilmesini diler.
Τοῦ αὐτοῦ. Διδασκόμεθα ὑπὸ τοῦ λόγου (24) ἀποθέσθαι πάντα τὰ ἁμαρτήματα· εἰ γὰρ οὐκ ἐσμὲν καθαροὶ, δεῖ ἡμᾶς κολασθῆναι, ἵνα παιδευθῶμεν. « Κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν, » φησὶ, « δὸς αὐτοῖς ὡσεὶ ἕλεγε· Κατὰ τὰ κρυπτὰ τῶν ἔργων ἀπεόδος τὸ ἀνταπόδομα αὐτῶν αὐτοῖς. Ὁ διορατικὸς ἐππστημονικῶς τοῖς πράγμασι προσερχόμενος ὡς βλαπτικὰ τὰ φαῦλα ἀποστρέφεται, αἱρούμενος τὰ ἀγαθὰ, ὡφέλεμα ὄντα. Ὁ δὲ φαῦλος, ἡδονῇ θελγόμενος, ἐργάζεται τὰ κακὰ, οὐχ ὁρῶν αὐτῶν τὸ βλαβερόν. Ἐπεὶ οὖν λογικῶς οὐκ αἰσθάνεται τῶν βλαβερῶν, εὔχεται ὁ ἄγιος ἀποτῖσαι αὐτῷ κατὰ τὰ ἕργα αὐτοῦ ἐπίπονα, ὅπως ἂν διὰ τοὺς πόνους ἀποστραφῇ τὰ κακὰ, αἴτια κολάσεως αὐτῷ γεγενημένα.
27.8Çünkü Rab'bin işlerini ve ellerinin işlerini anlamadılar vesaire. Rab'bin işleri belki akılla kavranan şeylerdir; ellerinin işleri ise bana kalırsa his yoluyla kavrananlardır. Çünkü "Bütün bunları elim yapmadı mı?" der. Ya da belki Rab'bin işleri aretēler, ellerinin işleri ise olmuş şeylerin logoslarıdır. "Onları yıkacaksın ve bir daha kurmayacaksın." Rab kötü melekeleri yıkar ve kuranların onları bir daha kurmasına izin vermez.
Ὅτι οὐ συνῆκαν εἰς τὰ ἔργα Κυρέοτ, κοὶ εῖς τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ, κ. τ. ἐ. Ἕργα μὲν Κυρίου (29) τάχα ἐστὶ τὰ νοητὰ, ἔργα δὲ χερῶν αὐτοῦ τὰ αἰσθητὰ νομίζω. « Οὐχὶ ἡ χείρ μου, φησὶν. ἐποίησε ταῦτα πάντα; » Ἤ τάχα ἔργα μὲν Κυρίου αἱ ἀρεταὶ, ἔργα δὲ χειρῶν αὐτοῦ οἱ λόγοι τῶν γεγονότων. αΚαθελεῖςαὐτοὺς καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσεις αὐτούς.» Καθελεῖ Κύριος τὰς ἕξεις τὰς πονηρὰς, καὶ οὐ μὴ ἕτι συγχωρήσει τοῖς οἰκοδομοῦσιν οἰκοδομῆσαι αὐτάς.
27.9Etim yeniden yeşerdi vesaire. Psykhēye et demiştir, çünkü psykhē ete yapışmıştır; nitekim "Bütün et Tanrımızın kurtarışını görecek" denir. Ya da belki his yoluyla kavranan et hâllerini üzerinden atarak yeşerir.
Kαὶ ἀνέθαλεν ἡ σάρξ μου, κ. τ. ἐ. Σάρκα μὲν ὠνόμασε (30) τὴν ψυχὴν διὰ τὸ κεκολλῆσθαι αὐτὴν τῇ σαρκὶ, κατὰ τὸ, « Ὅψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. » Ἤ τάχα ἡ αἰσθητὴ θάλλει σὰρξ ἀποθεμένη τὰ πάθη.
27.10Halkını kurtar, mirasını bereketle, onları güt ve sonsuza dek yücelt vesaire. Burada miras derken, onu miras alan akıl sahibi tabiatı kastediyor.
Aynı yazardan. Kendi yerine ve kendisi gibi Tesellici'yi, yani hakikatin Ruhu'nu göndererek Mesih'in kendisi, ona iman eden bizi güdecektir. Üstelik bizi yeryüzündeki şeylerden yükseltir, yani gelecek ve sonsuz çağlar için yüce kılar.
Σῶσον τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομία σου, καὶ ποίμανον αὐτοὺς, καὶ ἔπαρον αὐτούς ἕως τοῦ αέῶνος, κ. τ. ἐ. Κληρονομίαν (31) νῦν λέγει τὴν κληρονομοῦσαν αὐτὸν φύσιν λογικήν. τοῦ αὐτοῦ. Αὐτὸς ὁ Χριστὸς (32) ἡμᾶς ποιμανεῖ τοὺς εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας, πέμψας ἀντʼ αὐτοῦ καὶ ὡς αὐτὸν τὸν Παράκλητον, ὅ ἐστι τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας. Καὶ μὴν καὶ ἐπαίρει ἀπὸ τῶν γηίνων, τουτἐστιν ὑψηλοὺς ἀποφαίνει εἰς τοὺς μέλλοντας καὶ ἀτελευτήτους αἰῶνας. # Bölüm 28 ### ΨΑΛΜΟΣ ΚΗ΄.
28.1Mezmur 28
Ey Tanrı'nın oğulları, Rab'be getirin vesaire. Kutsal Pavlus İncil sayesinde Tanrı'nın oğlu oldu; kendisi de oğullar doğurup Tanrı'ya getiriyordu. Tanrı'nın çok ilgisini görüp şaşırtıcı biçimde kurtulanlara, Tanrı'nın oğullar gibi esirgediği kimselere oğullar diyor.
Ἐνέγκατε τῷ Κυρῳ, υίοὶ Θεοῦ, κ. τ. ἐ. Παῦλος ὁ ἅγιος (33) υἱὸς Θεοῦ γέγονε διὰ τοῦ Εὐαγγελίου. Ἐγέννα δὲ καὶ αὐτὸς υἱοὺς καὶ προσῆγε τῷ Θεῷ. Υἱοὺς καλεῖ τοὺς πολλῆς τυχόντας παρὰ τοῦ Θεοῦ κηδεμονίας, καὶ σωθέντας παραδόξως, ὧν ὁ Θεὸς ἐφείσατο οὕτως ὡς υἱῶν.
28.2Rab'be koçların oğullarını getirin vesaire. Mesih'in dağılmış koyunlarını toplayan, yolunu şaşırmışları geri getiren ve kaybolmuşları bulan kişi Rab'be koçların oğullarını getirir. İnsanların kendi iyi işlerini görüp göklerdeki Baba'yı yüceltmesini sağlayan da öyle. Bilgelik sözüyle Tanrı'dan bahseden de Rab'be yücelik getirir. Üzüntüyle veya zorunluluktan değil, gönülden fakire acıyan kişi Rab'be şeref getirir ve bununla Tanrı'ya borç vermiş olur. Çünkü Kitap'ta "şereflendirmek" böyle işler için özel olarak kullanılmıştır: "Gerçekten dul olan dulları şereflendir" ve "Babana ve annene şeref ver" sözlerinden bu anlaşılır. Kutsal avlu Kilise'dir.
Ἐνέγκατε τῷ Κυρίῳ υἱοὺς κριῶν, κ. τ. ἐ. Ὁ συνάγων (34) τὰ διεσκορπισμένα πρόβατα Χριστοῦ, καὶ ἐπιστρέφων τὰ πεπλανημένα, καὶ εὑρίσκων τὰ ιπολωλότα, οὗτος φέρει τῷ Κυρίῳ υἱοὺς κριῶν· καὶ ποιῶν ὅπως ἴδωσιν οἱ ἄνθρωποι τὰ καλὰ ἔργα αὑ ου, καὶ δοζάσωσι τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα. θέρει δὲ ῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ ὁ ἐν λόγῳ σοφίας θεολογῶν. Τι ιὴν δὲ φέρει Κυρίῳ ὁ μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης λεῶν πτωχὸν, καὶ ἐν τούτῳ δανείζει Θεῷ. Τὸ γὰρ τιμᾶν »ἰδίως καὶ ἐπὶ τούτωνἐν τῇ Εραφῇ τέτακται, ος δῆλον ἐκς τοῦ· « Χήρας τίμα, τὰς ὄντως χήρας. αὶ, « Τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα. ὐλὴ δὲ γία ἡ Ἐκκλησία.
28.3Rab'bin sesi suların üzerindedir vesaire. Rab'bin sesi yalnızca suların üzerindedir, ama Rab'bin kendisi çok suların üzerindedir. Sular burada akıl sahibi tabiatları anlatır. Çünkü "Suyun ortasında bir kubbe olsun ve ayırsın" der.
Φωνὴ Κυρίου ἐπὶ τῶν Δδάτων, κ.τ. ἐ. Φωνὴ μὲν υρίου (35) ἀπλῶς ἐπὶ τῶν ὑδάτων, αὐτὸς δὲ ὁ Κύος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν. Λογικὰς δὲ φύσεις νῦν σηαίνει τὰ ὕδατα. « Εενηθήτω, φησὶ, τὸ στερέωμα μέσῳ τοῦ ὕδατος, καὶ ἔστω διαχωρίζον.
28.4Onları Lübnan buzağısı gibi inceltecek vesaire. Lübnan buzağısı, Her Şeye Hâkim Rab'bin önünde başkaldıran, İncil'in boyunduruğunu atan ve tanrı olmaya kalkışan kötü olandır.
Ateşin alevini yaran Rab'bin sesi vesaire. Rab'bin sesi kötünün ateşli oklarını söndürür; bu ses, Mesih'e iman edeni bilge bir hayata çağıran keskin ruhanî öğretidir.
Καὶ λεπτυνεῖ αὐτὰς ὡς τὸν μόσχον τοῦ Λιβά υ, κ. τ. ἐ. Μόσχος Λιβάνου (36) ὁ πονηρὸς ἐνώον Κυρίου παντοκράτορος τραχηλιάσας καὶ ἀποῤῥίις τὸν εὐαγγελικὸν ζυγὸν, θεὸς εἶναι βιαζόμενος. φἀανὴ Κυρίου διακόττοντος φλόγσπυρός, κ. τ. ἐ Ἡ φωνὴ Κυρίου (37) σβέννόσι τὰ πεπυρωμένα βέις τοῦ πονηροῦ· ἥτις ἐστὶ διδασκαλία πνευματιαὴ τρὴ, σοφὴν πολιτείαν ἐκκαλουμένη τὸν πεπιστευαότα τ?? Χριστῷ.
28.5Çölü sarsan Rab'bin sesi, Rab Kadeş çölünü sarsar vesaire. "Ben çölde seslenenin sesiyim: Rab'bin yolunu hazırlayın." Çöl, Tanrı'dan yoksun akıl sahibi psykhēdir.
Φωνὴ Κυρίου συσσείοντος ἔρημον, συσο σεῖ Κύρος τὴν ἔρημον -Κάδης, κ. τ. ἑ. Ἐγὐ φωνὴ (38) βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· Ἐτκμέστε τἠν δὸν Κυρίου. ρημός ἐστι ψυχὴ λογικὴ ἐστερι,· μένη Θεοῦ. # Bölüm 29 ### ΨΑΛΜΟΣ ΚΘ΄.
29.1Mezmur 29
Sonuna doğru; Davut'un evinin açılışı için ilahi mezmuru vesaire. Doğru hayat ev yapar, Tanrı bilgisi de onu açar.
Seni yücelteceğim, ya Rab, çünkü beni kaldırdın vesaire. Mezmurun Mesih'in ağzından söylendiği "Psykhēmi ölüler diyarından çıkardın" sözünden anlaşılır. Ama bu sözler daha mecazî bir anlamda aziz ağzından da söylenebilir: Her aziz, kötülük vaktinde sanki ölüler diyarındaydı ve Tanrı tarafından oradan çıkarıldı; çünkü Söz'den yardım görerek ve onun ardından giderek yetkinliğe erdi. Rab onu kaldırmadan hiç kimse Rab'bi yüceltemez. Yerden yükseltildiğimizde, "Yükseltildiğimde herkesi kendime çekeceğim" diyen Mesih'in haçıyla kaldırılıp yukarı alındığımızda, Rab'bi ve onu yükselten Baba'yı yüceltmiş oluruz; ona dair, iman edenlere verdiği en yüce kavrayışı da elimizden geldiğince korumuş oluruz.
Mezmur, insan psykhēsinin görünmez düşmanlarının da onun Tanrı'ya göre kurtuluşunu kıskandığını, onun için pusuda beklediğini ve tuzak kurduğunu öğretir; sonra psykhēde bir hata, kayma ya da düşüş olup olmadığını gözetlerler. Böyle bir şey olursa, kötülüğe sevinen düşmanlar psykhē üzerinde şamata eder; ama psykhē Tanrı'ya göre ilerlemeleriyle parladığında ise tersine acı çekerler. Bu yüzden düşmanların başına gelen kötülüklere sevinmesine izin vermediği ve onu düşüşünden kaldırıp şereflendirdiği için Tanrı'ya şükreder.
Rab'bi gereğince Tanrı'dan bahseden ve Tanrı'ya yaraşır öğretileri kendine alan kişi de Rab'bi büyük bir biçimde yüceltir; psykhēsini bütün aretēde ve hikmetli hayatta yükselten kişi de içindeki Tanrı'yı yüceltir. "Çünkü beni kaldırdın." "Kaldırdın" yerine Akylas "kurtardın" der. Anlam açıktır: Tanrı'nın kaldırdığı herkes kötülükten kurtarılır.
Εἰς τὸ τέλος, ψαλμὸς ὠδῆς τοῦ ἐγκαινιαμ τοῦ οἴκου τοῦ Δαιῖδ, κ. τ. ἐ. Οἰκοδοῖ μὲν (59) οἶκον βίος ὀρθὸς, ἐγκαινίζει δὲ τοῦτον γνῶσις Θειν Ὑψώσω σε, Κόριε, ὅτι ὑπέλαβές με, κ.τ. ἐ. Ὁπ ἐκ προσώπου (40) τοῦ Χριστοῦ λέγεται ὁψαλμς, ?? λον ἐκ τοῦ· «Καὶ ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυγήν μσα Δύναται δὲ καὶ-ἐκ προσώπου τοῦ ἁγίου ταῦταῦέςσθαι, τροπικώτερον παντὸς ἁγίου ὡς ἐν ᾷδου γεγενπμένου κατὰ τὸν τῆς κακίας καιρὸν, καὶ ἐκεθιν ύ?? τοὺ Θεοῦ ἀναχθένπος, ὅτε βοηθούμενος ὑὸ τοῦ Ασ γου, καὶ ἑπόμενος αὐτῷ τετελείωται. Οὐδὲ γόφάψεδύναται τὸ Κύριον μὴ ὑπολαβόντος αὐτὸν εὐπῶπ. Κυρίου. Ὅἴαν γὰρ ὑψωθῶμεν ἀπὸ τῆς γῆς μετε ριζόμενοι καὶ ἐπαιρόμετοι ὑπὸ τοῦ σταυροῦ χρι· στοῦ τοῦ εἰπόντος· « Ὅταν ὑψωθῶ, πάντας ἑλκἀτω πρὸς ἐρμέαυτὺν, » ὑψοῦμεν τὸν Κύριον, κσὶ αύτὸ ὑψώσαντα τὸν Πατέρα, καὶ τὴν περὶ αὐτοῦ ὑπόηφιν, ὅσον ἐφʼ ἑαυτῷ, ὑψηλοτάτην τοῖς πιστεύουσπιν είς τὶ Θεὸν παραδεδωκότα. Διδάσκει δὲ καί τινας ἀσρἁπος ἐχθροὺς τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς διαφθονῖσθεα τῆ ?? τὰ Θεὸν αὐτῆς σωτηρίᾳ, ἐφεδρεύειν τε κοὶ ἐπι??λεύειν αὐτῇ, εἶτʼ ἐπιτηρεῖν εἴ που γένοιτό τι σόή σφάλμα ἢ ὄλισθος, ἢ πτῶσις· ὧν εἴ τι συμβαό π αὐτὴν, τοὺς ἐχθροὺς οἶα χαιρεσικάκους ἐπιιτωδόὶ αὐτῇ, τοὐναντίον δὲ πάσχειν διαλαμπεύσας εόσι ταῖς κατὰ Θεὸνπροκσπαῖς. Εὐχαριστεῖ τείνυντῷ Θιῷ ὅτι μὴ συνεχώρησεν τοῖς ἐχθροῖς ἐφησθῆνει αὐτ τοῖς κακοῖς, τπιμήσατο δὲ αὐτὸν ἀναλαβῶνττεῦ μάτος. 'Υψοῖ δὲ τὸν· Κύριον μεγάλως καὶ ??? αὐτὸν θεολογῶν καὶ ὁ πρέποντα Θεῷ κώδων ἑαυτῷ δόγματα· καὶ τὴν ἑαυτοῦ δὲ ψυχὴν ἐν πά ἀρετῇ καὶ φιλοσόφῳ βίῳ ἔπαίαων, ἄὸν ἐκπασναὐτῇ ὑψοῖ. « Ὅτι ὑπέλαβές με. » Ἀνπὶ τοῦι ?? λάβες,» ὁ Ἀκύλας, « ἀνέσωσας, » φησί. Καὶ ?? δὲ σαφὴς ὁ νοῦς, παντὸς τοῦ ὑπολαμβανομένου ὑπἐτοῦ Θεοῦ ἀνασωζορένου ἀπὸ τῆς κασίας.
29.2Ya Rab Tanrım, sana yakardım ve beni iyileştirdin vesaire. Bunlar yalnız aziz ağzından söylenir. Ama eğer bunları Kurtarıcı söylüyorsa, bu da şöyle yaraşır bir anlama kavuşabilir: İman edenler Mesih'in bedeni ve onun uzuvlarıdır. Bir uzuv acı çekerse bütün uzuvlar birlikte acı çeker, bir uzuv yüceltilirse bütün uzuvlar birlikte yüceltilir. Mesih'in bedeni böylece acı çeker ve iyileştirilmeye muhtaçtır. Şu hâlde bizim iyileşmemizle ilgili olarak ona "Ya Rab Tanrım, sana yakardım ve beni iyileştirdin" demesi tuhaf değildir. Çünkü o bizim günahlarımızı kendi günahlarıymış gibi itiraf eder; Yirmi Birinci Mezmur'da "Kusurlarımın sözleri kurtuluşumdan uzaktır", Altmış Sekizinci Mezmur'da "Ya Rab, akılsızlığımı sen bilirsin, kusurlarım senden gizli kalmadı" der. Her iki mezmur da Mesih'in ağzından söylenmiştir.
Κύριε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρός σέ, καὶ με, κ. τ. ἑ. Ταῦτα μὲνοὸν (41) ἐκ προαώκου πῶ κοίου λέγεται. Ἐὰν δὲ ὁ βωτὴρ λέχη αῦτα, οὕτω δάναται ἀαὶ τόῦτο τῆς πρεπούσηστυχεῖν ?? σεως. Οἱ πιστεύοντές εἰσι σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη μέλους· ἐὰν δὲ πάσχῃ μέλος ἔν, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη. Καὶ ἐὰν δοξάζηταιμέλος ἐν, συνδοξάζεται πάντα τὰ μέλη. Πάσχει δὲ τὸοὕτως Χριστοῦ σῶμα καὶ δεῖται θεραπείας. Ἐπὶ τῇ ἡμετέρᾳ τείν -θεραπείᾳ οὐδὲν ἄτοπον λέγειν πρὸς αὐτόν· « Κύρωε ὁ Θεός μου, ἐκέκραξα πρὸς σὲ, καὶ ἰάω με.» Καὶ γὰρ ὡς ἴδια ἀμαρτῆματα ἐξομολογεῖται τὰ ἡμέτερα, ὡς ἐν τῷ εἰκοστῷ πρώτῳ ψαλμῷ λέγων· « Μακρὰν ἀπὸ τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι παραππααμμμάπεν μου· » καὶ ἐν τῷ ἑξηκοστῷ ὀγδόῳ· « Κύριε, σὺ ἔγνως τὴν ἀφροσύνην μου, καὶ αἱ πλημεμέλειαί μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἐκρύβησαν. » Ἐκ προσώεπου δὲ τοῦ Χριστοῦ ἀμφότεροι εἴρηνται εἱ ψαλμοἱ.
29.3Ey Rab'bin kutsal kulları, ona ilahi söyleyin, kutsallığının anılışına şükredin vesaire. Günahkârın ağzında övgü güzel olmadığı için, herkese değil, ruhla ve nousla ilahi söyleyebilen kutsal kullarına Rab'be ilahi söylemeleri emredilir. Peki peygamber neden "Ey kutsal kullar, Rab'be ilahi söyleyin" demekle yetinmedi de, "onun" kelimesini ekledi, sanki onun olmayan kutsal kullar varmış gibi? Şöyle deriz: Hiçbir ek olmaksızın yalnız Tanrı iyi olduğu gibi, hiçbir ek olmaksızın kutsal olan da yalnız Rab'dir; Tesniye'deki ilahide bulduğumuz gibi: "Rab adil ve kutsaldır." İyi kul bir ekle söylenir: "Aferin, iyi ve sadık kul"; iyi insan da öyle: "İyi insan yüreğinin iyi hazinesinden" ve devamı. Aynı şekilde Rab'bin kutsal kulları da bir ekle söylenir.
Ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οι δσιιοι αὐτοῦ, καὶ ἐξομσλογεῖσθε τῆ μνήμῃ τῆς άγιιωσύνης αὐτοῦ, κ. τ. ἐ. Ἐπεὶ σὐχ ὡραῖος (42) αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ, οὐχ ὁ τυχὼν προστάσεται ψάλλειν τῷ Κυρίῳ, ἀλλʼ οἱ ἄσιοι αὐτοῦ, οἵτινες δύνανται ψάλλειν τῷ πνεύματι, ψάλλειν δὲ καὶ τῷ νοῖ. Διὰ τί δὲ μὴ ἠρκέσθη ὁ Προφήτης τῷ ιεἰπεῖν· « Ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι, » ἀλλὰ προσέθηκε καὶ τὸ « αὐτοῦ, » ὡς ὄντων ὁσίων οὐκ αὐτοῦ; Φαμὲν τοίνυν, ὥσπερ χωρὶς πάσης προσθήκης μόνος ἀΘεὸς ἀγαθός ἐστιν, οὕτω χωρὶς πάσης προσθήκης ὅσιος μόνος ὁ Κύριος, ὡς ἐν τῇ τοῦ Δευῷδῇ εὕρομεν· « Δίκιος καὶ ὅππος ὁ Κύριός. » Ὡς δὲ μετὰ προσθήκης ἐστὶ δοῦλοςάγαθὸς, κατὰ τό « Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστὲ, » καὶ ἄνθρωπος ἀγαθὸς κατὰ τὸ, « Ὁ ἀγαθὸς ᾶνθρωπος ἑο τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας, » καὶ τὰ ἑξῆς· οὕτω μετὰ προσθήκκης.οὶ ὅσιοι τοῦ Κυρίου.
29.4Aynı yazardan. Belki de önceden temiz olmayan işlerde yaşayıp sonradan onun kutsallığını anmaya gelen herkesi şükretmeye çağırıyor.
Τοῦ αὐτοῦ. Τάχα δὲ καὶ τοὺς (4) ὅσοι scρd-. ρον ἐν ἀκαθάρτοις διάγοντες εἰς μνήμην ἦλθον μετὰ ταῦτα τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ, προτρέπει εις χαρστείαν.
29.5Aynı yazardan. Tanrı'nın insan sevgisini anan herkes ona şükreder.
Tοῦ αὐτοῦ. Πᾷς ὁ μεμνημένος (44) τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἐξομολογεῖται αὐτῷ.
29.6Çünkü öfke onun gazabındadır, hayat ise iradesindedir vesaire. Rab'bin gazabı denen şeyden öfke nasıl çıkıyorsa, iradesinden de hayat öyle doğar. Mesih "Hayat benim" dediğine göre hayat bilgiyi anlatıyorsa, öfke de bilgisizliği gösterir. Hayatın karşıtı ölümdür; demek ki öfke ölümü, yani temaşadan yoksun kalmayı anlatır.
Ὅτι ὀργὴ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ, καὶ ζωγ έν-τδὰ Θελήματι εὐίου, κ.τ. ἐ. Ὥσπερ ἐκ τοῦ λεγομένου (45) θυμοῦ Κυρίου ἐξέρχεται ὀργὴ, οὕτω καὶ ἐκ τοῦ θελήματος αὐτοῦ γεννᾶται ζωή. Καὶ εἰ ἡ ζωὴ τὴν γνῶσιν σημαίνει « Ἐγὼ » γάρ « εἰμι,» φησὶ Χριστὸς, « ἡ ζωὴ, » ἡ ὀργὴ τὴν ἀγνωσίαν δηλοῖ. Τῇ ζωῇ δἐ ἀντίκειται ὁ θάναπος· οὐκοῦν ἡ ὀργὴ τὸν θάνατον σημαίνει, τὴν καπαστέρησιν τῆς θαωρίας ἐπισημαίνουσα.
29.7Bu yüzden "Hayat ve ölüm dilin elindedir" sözü yerindedir.
Καλῶς οὖν λέγεται τὸ, « Ζωὴ καὶ θάνατος ἐν χειρὶ γλώσσης. »
29.8Aynı yazardan. Alevlenen gazapta karşılık vermeye hazırlık ve öfke vardır; hayat ise öncelikle Tanrı'nın iradesindedir.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἔστι, δὲ ἐν τῷ ἀναθυμωμένῳ θυμῷ ἐτοιμότης, -παὶ ὀργὴ τῆς ἀνταποδόσεως, καὶ ζωὴ ἐν τῷ θελήρματι προηγονμένως ἐστὶ τοῦ Θεῦ.
29.9Ben bolluk içindeyken dedim ki: Asla sarsılmayacağım vesaire. Bunu Mesih de söylese, adil de söylese, "Dedim" sözünden sonra durulur, ardından "Bolluğumda asla sarsılmayacağım" gelir. Bolluk içinde olana sarsılmamaktan söz etmek yaraşır. Kurtarıcı için ise, sık sık söylediğimiz gibi, bunu onun insanî yanı söyler. Symmakhos'a göre "sükûnetimde" ise, burada yetkin psykhēnin dinginliği ve sarsılmazlığı anlatılıyor olabilir; bu hâle gelen hiç kimse bir daha yerinden oynamaz. Çünkü ruhen bolluk içinde olan asla sarsılmaz.
Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθητίᾳ μου· Οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα,. κ. τ. ἐ. Εἵτε Χριστός φησιιν (46), εἴτε δίκαιος τὸ, « Εἶπα· » εἶτα μετὰ τὴν ἐπὶ τούτῳ στιγμὴν, « ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα· » ἁρμόζει τὸ μὴ σαλεύεσθαι λέγειν ἐν εὐθηνία ὄντα. Τοῦ Σωτῆρος μέντοι, ὡς πολλάκις εἴπομεν, τὸ ἀνθρώπινον τοῦτολέγει. Κατὰ δὲ Σύμμα χον, ἐὰν ᾖ, « ἐν τῇ ἠρεμίᾳ μου, » δύναται τὸ γαληνὸν καὶ ἀτάραχον τῆς τετελειωμένης δηλοῦσθαι ψυχῆς, ἐν ᾗ πᾶς ὁ γενόμενος οὐδαμῶς ἔτι περιφραπήσετσι Ὁ γὰρ εὐθηνῶν πνευματικῶς οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
29.10Ya Rab, iradenle güzelliğime güç verdin. Yüzünü çevirdin ve sarsıldım vesaire. Bir başkası şöyle der: Bu, hem Mesih'in hem adilin şükran sözüdür. Mesih'in insanî yanı ve her aziz, tanrılığın önceden bahsedilen güzelliğine ve gücüne ortak olmuştur; bunlara Tanrı'nın iradesiyle ve onun öncelikli isteğiyle katılır. Akylas'ın yazdığı gibi "dağıma" ise, Mesih'in dağını son derece yüksek ve yukarıda olan Kilisesi olarak anlamak gerekir. Baba bu dağa kendi lütfuyla sağlam bir güç vermiştir. Kilise yeryüzündeki diğer şeylere hükmeder ve Mesih'le birlikte hüküm sürer. Symmakhos'taki gibi "ataya" ise, tanrısal vaatler yerine geldiğinde gücün soyuna ve onunla bereketlenen bütün milletlere verilebileceği İbrahim'den başka Mesih'in ya da adilin atası kim olabilir?
Κύριε, ἐντῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμν. Ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος, κ. τ. ἑ. Ἄλλος δέ φησιν (47)· Καὶ Χριστοῦ καὶ δικαίου ἐστὶ φωνὴ εὐχαριστική. Πρὸς γὰρ τῷ προειρημέιῳ τῆς θεότητος κάλλει, καὶ δυνάμεως τὸ ἀνθρώπινον τοῦ Χριστοῦ, καὶ πᾶς ἄγιος κεκοινώνηκε, καὶ μετέχει δὲ τούτων θελήματι Θεοῦ καὶ τῷ προηγουμένῳ ἑκουσίῳ αὐτοῦ. Ἐὰν δὲ, ὡς ὁ Ἀκύλας ἔγραψεν, « ἐν τῷ ὄρει μου, ὅρος Χριστοῦ τὴν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ νοητέον, ὑψηλοτάτην καὶ μετέωρον οὕσαν. Τούτῳ δὲ τῷ δρει κράτος ἀπὸ τοῦ Πατρὸς ἐν τῇ εὐδοκίᾳ αὐτοῦ ἐστι βεβαίως δοθέν. Κρατεῖ δὲ ἡ Ἐκκλησία βασιλεύουσα τῶν λοιπῶν ἐπὶ γῆς καὶ Χριστῷ συμβασιλεύουσα. Εἰ δὲ κατὰ τὸν Σύμμαχον ἦ,« τῷ προπάτορι, » τίς ἂν προπάτωρ λέγοιτο Χριστοῦ,ἢ τοῦ δικαίου ἢ ὁ Ἀβραὰμ, ᾧ δύναται ἑστάσθαι τὸ εράτος τῷ γένει αὐτοῦ καὶ τοῖς ἐνευλογουμένοις αὐτῷ πᾶεαν ἔθνεσι πληρουμένων τῶν θείων εὐαγγελίωι;
29.11Aynı yazardan. Mesih'in, acı çekme vakti geldiğinde "Yüzünü çevirdin ve sarsıldım" demesi tuhaf değildir; nitekim İncil'de de bir yerde "Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?", başka bir yerde "Şimdi psykhēm sarsıldı" der.
οῦ αὐτοῦ. Λέγειν δὲ (48) καὶ τὸν Χριστὸν πρὸς τῷ καιρῷ γενόμενον τοῦ πάθους τὸ, « Ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου, καὶ ἐγενήθην τεταραγμένος, οὐκ ἕστιν ἄτοπον, ὥσπερ καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελέῳ. ὅπου μέν φησι· « Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί με ἐγκατλιιπες; » ὅπου δὲ, « Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται. »
29.12Aynı yazardan. Melekler bu yüzü daima görür. Tekoalı bilge kadına göre melekler yeryüzündeki her şeyi biliyorsa, Tanrı'nın yüzü yeryüzündeki şeylerin, onun yaratıcı logosunu yansıtan logoslarıdır.
Τοῦ αὐτοῦ. Τοῦτο τὸ πρόσωπον (49) οἱ ἄγγελοι θλέπουσι διαπαντός. Εἰ δὲ κατὰ τὴν σοφὴν γυναῖαα τὴν Θεκωϊτίδα οἱ ἄγγελοι πάντα οἵδασι τὰ ἑαὶ γῆς, τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ οἱ λόγοι εἰσὶ τῶν ἐπὶ γῆς, οἱ χαρακτηρίζοντες τὸν δημιουργεκὸν αὐτοῦ λόγον.
29.13Sana yakaracağım, ya Rab, Tanrıma niyaz edeceğim: Kanımda, çürümeye inişimde ne fayda var? vesaire. Bunları yalnız gökteki şeyleri arzulayan kişi de yakararak söyler. Der ki: Ölümden gelen çürümeyi beklerken bedenimin bol kanla sağlıklı olması neye yarar? Kaynayan kan günaha doğru harekete geçmesin diye bedeni daha çok dizginlemek gerekmez mi?
Πρός σέ, Κόριε, κεκράξομαι, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου δεηθήσομαι. Τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αῖμααί μσν ἐν τῷ καταβῆναί με εἰς δαφθορὰν, κ. τ. ἑ. Κράζεῖι ταῦτα (50) καὶ ὁ τὰ ἐπουράνια μόνα ποθῶν. Τί με δεῖ, φησὶν, εὐεκτεῖν ἐν αἵματος πλήθει τὸ σῶμα. προσδοκωμένης μοι τῆς ἐκτοῦ θανάτου φθορᾶς; Ἀλλʼ οὐ μᾶλλον ὑπωπιάζειν τὸ σῶμα, μήσως ὑπερζέσαν τὸ οἷμα πρὸς ἁμαρτίαν κινήσῃ;
29.14Aynı yazardan. Kurtarıcı, satın alındığımız değerli kana layık hiçbir şey yapmadığımızı görerek bunları söyler. Uğruna öldüğü kişilerin bazıları kötülükte ve dinsizlikte direndiği için Kurtarıcı'nın çürümeye inişi ve kanının dökülmesi boşuna olmuş gibi göründü. Çürüme derken, giydiği etin tabiatını ya da eriştiği ölümü kastediyor. Çürümeye indi, ama Tanrı'nın ona çürümeyi görmesini vermediğini söyleyeceksin.
"Toprak sana şükredecek mi, hakikatini duyuracak mı?" Maddî işler yapıp yeryüzüne ait düşünerek toprak olan ve günahta direnen kişi, ahlakça ve bilgice yanıldığı için Tanrı'ya şükretmez, onun hakikatini de duyurmaz. Çünkü toprak olanın suretini taşıyan, ruhta değil ette bulunduğu için topraktır ve ölüler diyarındadır; bu yüzden Tanrı'ya şükretmez. Tanrı'nın hakikatini duyuran ve onun tarafından öğretmen kılınan ise toprak olamaz; çünkü Rab'be bağlanan onunla tek ruhtur. Fakat insan toprak olur ve toprak olanın suretini taşırsa Tanrı'nın hakikatini duyuramaz.
Τοῦ αὐτοῦ. Ὁρῶν μηδὲν ἄξιον (51) ἡμᾶς ποιοῦντας τοῦ τιμίου αἶματος, οὗ ἠγοράσθημεν, ταῦτά φησιν ὁ Σωτήρ. Ἐπειδὴ γάρ τινες τῶν ὑπὲρ ὧν ἀπὸθσνεν, ἐπιμένουσι κακίᾳ καὶ δυσσεβείᾳ, ἔδοξεν ἡ εἰς τὴν διαφθορὰν τοῦ Σωτῆρος κάθοδος, καὶ ἡ ἕκχυσιςτοῦ αἵματος αὐτοῦ μάτην γεγενῆσθαι. Διαφθορὰν δὲ λέγει τὴν φύσιν τῆς σαρκὸς, ἣν ἐνδόδυται, ἢ τὸν θάνατον εἰς ὅν ἔφθασεν. Ἐρεἴς δὲ, ὅτι κατέβη μὲν εἰς διαφθορὰν, οὐκ ἔλαβε δὲ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἰδεῖν διαφθοράν. « Μὴ ἐξομολογήσεταί σοι χοῦς; ἢ ἀναγγελεῖ τὴο ἀλήθειάν σου; » Ὁ διὰ τοῦ τὰ ὑλικὰ πράττειν, καὶ φρονεῖν τὰ ἐπίγεια, χοῦς γεγονὼς, καὶ ἐπιμένων τῇ ἁμαρτίᾳ, οὐδʼ ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ, ἢ ἀναγγελεῖ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ, καὶ διʼ ἠθῶν καὶ γνώσεως ἐσφαλμένος. Ὁ γὰρ ἕχων τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, τῷ εἶναι ἐν σαρκὶ, καὶ μὴ πνεύματι, χοῦς ἐστι, καὶ ἐν ᾅδῃ ἐστί· διὸ οὐδὲ ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ. Ὁ δὲ ἀναγγέλλων τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, ταχθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ διδάσκαλος, οὐκ ἂν εἴη χοῦς· κολλώμενος γὰρ τῷ Κυρίῳ, ἕν πνεῦμά ἐστιν. Ἀλλὰ κὰν χοῦς τις ᾗ. καὶ φορῶν τὴν εἰκόνα τοῦ χοικοῦ, οὐκ ἂν δύναιτο ἀναγγέλλειν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ.
29.15Aynı yazardan. Toprak olan yüceltmez. Hakikat Mesih'tir; ya da belki işlerdeki hakikati kastediyor.
Tοῦ αὐτοῦ. Οὐ δοξάσει (52) χοῖκός. Ἀλήθεια ὁ Χριστός· ἢ τάχα τὴν ἐν πράγμασι λέγει ἀλήθειαν.
29.16Rab duydu ve bana merhamet etti, Rab yardımcım oldu vesaire. Kendisi aracılığıyla Tanrı'ya şükredecek olan ortakları konusunda duası kabul edilen Kurtarıcı da bunları söyleyebilir. Onlara sevinerek der ki: Yüceliğimi geri aldığım için kederlenmeyeceğim ("Üzülmeyeceğim" sözü bunu anlatır). Bize merhamet edildiği ve bizim için duyduğu yası ve dövünmeyi sevince çevirdiği için merhamet gördüğünü söyler. Kurtulanların kurtuluşuna bakarak şöyle der: "Ya Rab Tanrım, sonsuza dek sana şükredeceğim."
Ἡκουσε Κύριος, κοὶ ἠλέησέ με. Κόρος ἐγενήᾶη βοηθός μου, κ. τ. ἐ. Λέγοι δʼ ἂν ταῦτα (53) καὶ ὁ Σωτὴῳ εἰσακουσθεὶς περὶ τῶν κοινωνικῶν ὡς διʼ αὐτοῦ μελλόντων ἐξομολογεῖσθαι τῷ Θεῷ, ἐφʼ οἶς εὐφραινόμενός φησιν· Οὐ μὴ λυπηθῶ,(τοῦτο γὰρ τὸ, « Οὐ μὴ κατανυγῶ· ») τὴν ἐμὴν δόξαν ἀπολαβών. Ἡλεῆσθαι δὲ λέγει ἐλεηθεὶς τῶν ἡμῶν, καὶ τὸ περὶ ἡμῶν πένθος καὶ κοπετὸν εἰς εὐφροσύνην μεταβαλών. Καὶ ἐπὶ τῇ τῶν σωζομένων σωτηρίᾳ φησίν· « Κύριε ὁ Θεός μου, εἰς τὸν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί σοι. »
29.17Dövünmemi benim için oyuna çevirdin vesaire. Zahmetin ardından sevinç nasıl geliyorsa, amelin ardından da Tanrı bilgisi öyle gelir.
Ἔστρεψας τόν κοπετόν μου εἰς χορὸν ἐμοὶ, κ. τ. ἐ. Ὡσπερ τὸν κόπον (54) δέχεται χαρὰ, οὕτωκαὶ τἡν πρακτικὴν γνῶσ.ς Θεοῦ. # Bölüm 30 ### ΨΑΛΜΟΕ Α΄.
30.1Mezmur 30
Sana umut bağladım, ya Rab, sonsuza dek utanmayayım; adaletinle beni kurtar ve çek al vesaire. Sanki şöyle diyor: Sonsuzluğun hiçbir kısmında utanmayayım, bütünüyle utançsız olayım. Çünkü bazıları hakarete ve utanca uyanacaktır. Bundan sonrası kendine güvenen birinin sözüdür. Çünkü merhametle kurtarılmakla "adaletle" kurtarılmak aynı şey değildir: Biri cesaret anlatır, öteki ise layık olmadan kurtarılmayı. Bu sözleri söyleyen kişi gibi kendi sözlerini dinlemeye Tanrı'yı çağıracak cesur kim vardır? Tanrı'dan bizi zahmetlerden değil, daha fazla boyanmadan önce kötülükten en hızlı biçimde kurtarmasını istemeliyiz.
τὶ σοὶ, Κύριε, ἤλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τόν αῶνα, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με, κ. τ. ἐ. Ὡσεὶ ἕλεγε (55)· Μηδὲν τοῦ αίῶνος μέρος καταισχυνθείην, ἀλλʼ ἐφʼ ὅλον ἀνεπαίσχυντος γενοίμην· τινὲς γὰρ μὲν ἀναστήσονται εἰς νειδλσμὸν καὶ αἰσχύνην. Τὸ .δὲ ἐξῆς πεποιθότος στὶν ἑαυτῷ ἡ φωνή· οὐ γὰρ ταυτόν ἐπτιν ἐλέῳ ῥυθῆναι τῷ « ἐν δικαιοσύνη· » τὸ μὲν γὰρ ἐμφαίνει αῤῥησίαν, τὸ δὲ οὐ κατὰ τὴν ἀξίαν. Τίς δὲ ἄρα ὁ αῤῥῶν ἐπʼ. ἀκρόασιν τῶν ἑαυτοῦ λόγων καλέσει τὸν σὸν, ὡς ὁ ταῦτα λέγων; Οὐχ οὕτως ἀπὸ πόνων, ὡς πὸ κακίας ταχύτατα αἰτητέον, ἵνα Θεὸς ἐξέληται μᾶς ἀπʼ αὐτῆς, πρὶν ἐπὶ πλεῖον ἐν αὐτῇ βαφῶεν.
30.2Aynı yazardan. Tanrı bizi yalnız adalette değil, itidalde, cesarette ve sevgide de kurtarır. Burada adaleti koymasının sebebi, adaletin bütün aretēleri kapsamasıdır. Ya da belki adalet derken Mesih'i kastediyor; çünkü "Tanrı'dan bizim için bilgelik, adalet, kutsallık ve kurtuluş oldu."
Τωῦ αὐτοῦ. Οὐ μόνον(56) ἐν τῇ δικαιοσύνῃ ῥύεται μᾶς ὁ Θεὸς, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐν σωφροσύνῃ καὶ ἀνσείᾳ καὶ ἀγάπῃ. Νῦν δὲ τέθεικε τὴν δικαιοσύνην, τσιδὴ περιεκτική ἐστι πασῶν τῶν ἀρετῶν. Ἣ τάχα δικαιοσύνην λέγει τὸν Χριστόν· αὐτὸς γὰρ « ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις. »
30.3Beni kurtarmak için kalkan Tanrım ve sığınak evim ol vesaire. Tanrı bizi koruyorsa kim bize karşı olabilir? Melek yardımıyla yetinmiyorsak koruyucu olarak Tanrı'ya muhtacız.
Γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς οἶκον καταφυυγῆς,τοῦ σῶσαί με, κ. τ. ἐ. Υπερασπίζοντος τοῦ Θεοῦ (57) ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθʼ ἡμῶν; Θεσῦ δὲ ὑπερασπιστοῦ χρῄζομεν, ἐὰν μὴ. ἀρκώμεθα ἀγγελικῇ συμμαχίᾳ.
30.4Aynı yazardan. Sığınak evi Tanrı bilgisidir.
Τοῦ αὐτοῦ. Οἶκος καταφυγῆς (58) γνῶσις τοῦ Θεοῦ.
30.5Çünkü gücüm ve sığınağım sensin; adın uğruna bana yol göstereceksin ve beni besleyeceksin vesaire. Doğru iman ve amelle yol gösterir, kendi bilgisiyle besler.
Ὅτι κραταίωμά μου καὶ καταφυγή. μου εἶ σὺ, καὶ ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σον ὁδηγήσας με, καὶ διαβρέψεις με, κ. τ. ἐ. Ὁδηγεῖ μὲν (59) διὰ τῆς πὶστεως τῆς ὀρθῆς καὶ διὰ τῆς πρακτικῆς,. τρέφει δὲ διὰ τῆς γνώσεως αὐτοῦ.
30.6Ruhumu ellerine bırakıyorum vesaire. Psykhēsi saldırıya uğramış biri gibi konuşuyor; çünkü azizlerin bedene dair kaygısı azdır. Düşmanların aldatmasıyla yaralanmaktan korkarak ruhunu Tanrı'ya bırakıyor, Tanrı'nın inayetle kuşatan kuvvetlerine eller diyor. Kurtarıcı da çarmıha gerildiğinde bu sözü kullanmıştır. Kitap ruh kelimesini kimi zaman zihin için kullanır; bakire için "ruhta ve bedende kutsal olmaya gayret etmek" denirken olduğu gibi. Kimi zaman psykhē için kullanır: "Beden ruhsuz nasıl ölüyse." Kimi zaman da psykhēye bağlı vicdan için: "İnsanın işlerini, içinde yaşayan ruhtan başkası bilmez." Bu söz bu üç anlamda da anlaşılabilir. Düşmanlara esir düşmüşken Tanrı tarafından kurtarıldığı için hayat tarzının özgürlüğünü çağırdı.
Εἰς χεῖράς σοο παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου. κ. τ. ἑ. Ὡς τὴν ψυχὴν (60) πολεμούμενος· σώματος γὰρ τοῖς ἁγίοις ὀλίγη φροντίς. Καὶ πρὸς τῶν ἀπατεώνων τρωθῆναι φοβούμενος τὸ πνεῦμα παρατίθεται τῷ Θεῷ, τὰς προνοητικὰς αὐτοῦ δυνάμεις χεῖρας καλῶν. Τῷ δὲ παρόντι ῥητῷ καὶ ὁ Σωτὴρ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ πεπηγμένος ἐχρήσατο. Πνεῦμα δὲ ἡ Γραφὴ ποτὲ μὲν τὴν διάνοιαν καλεῖ. ὡς ἐν τῷ σπουδάζειν εἶναι τὴν παρθένον ἁγίαν πνεύματι καὶ σώματι· ποτὲ δὲ τὴν ψυχὴν, ὡς παρὰ « Ὥσπερ δὲ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νεκρόν ἐστι· » ποτὲ δὲ τὸ συνεζευγμένον τῇ ψυχῇ συνειδὸς, ὡς ἐν τῷ, « Οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τὸ ἐνοικοῦν ἐν αὐτῷ. » Τὸ δὲ προκείμενον κατὰ τοὺς τρεῖς νοηθήσεταε τρόπους. Ὡς ἁλοὺς δὲ παρὰ τῶν πολεμίων, ὑπὸ Θεοῦ λελυτρῶνομίαν τῆς πολιτείας ἀκάλεσεν.
30.7Gözüm öfkeyle bulandı vesaire. Sarsılan öfke kadar zihni karartan hiçbir şey yoktur.
Ἐταράχθη ἐν θυμῷ ὁ ὀφθαλμός μου, κ. τ. ἐ. Οὐδὲν οὐτω (64) σκοτεῖ διάνοιαν ὡς θυμὸς ταραττόμενος.
30.8Kısmetlerim senin ellerindedir; beni düşmanlarımın elinden ve peşimi kovalayanlardan kurtar vesaire. Adil insanların kısmetleri, kutsal meleklerin bildiği temaşalardır.
Aynı yazardan. Pavlus "Fuhuştan kaçın" der. Fuhuş peşimizi kovalıyorsa, belli ki zina, açgözlülük, gazap, öfke ve diğerleri de kovalar.
Ἐν ταῖς χερσί σου οί κλῆροί μου, ῥῶσαί με ἐκ ηπρὸς ἐχβρῶνμου, καὶ ἐκ τῶν καταδθιωκόντων με, πκ. τ. ἐ. Κλῆροι τῶν δικαίων (65) ἀνθρώπων εἰσὶν ακἱ ὑπὸ τῶν ἀγίων ἀγγέλων γινωσκόμεναι θεωρίαι. βσῦ αὐτοῦ. « Θεύγετε τὴν πορνείαν (66), φησὶν δ Παῦλος. Εἰ δὲ διώκει ἡ πορνεία, δηλονότι καὶ ἡ μοιχεία, καὶ ἡ πλεονεξία, καὶ θυμὸς, καὶ ὀργὴ, καὶ τὰ λοιπά.
30.9Adile karşı kibir ve hakaretle kanunsuzluk konuşan hileli dudaklar lâl olsun vesaire. Hile konuşan kişi lâl olursa ona iyilik edilmiş olur; çünkü hileyi bırakmış olur.
Ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλα, τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν ἐν ὑπερηφανίᾳ καὶ ἐξονδενώσει, κ. τ. ἐ. Εὐεργετεῖται (67) ὁ λαλῶν δολιότητας, ἐὰν γένηται ἅλαλος· ἀποβάλλει γὰρ δηλονότι τὴν δολιότητα.
30.10Onları yüzünün gizli yerinde saklayacaksın vesaire. Tanrı'nın yüzü amel yoluyla hâllerden arınmayı bağışlayarak psykhēyi insanların kargaşasından nasıl gizlerse, çadır da hakiki bilgiyle nousu karşıt sözlerden ve yanlış öğretilerden öyle korur.
Κατακρύψεις αὐτοὺς ἐν ἀποκρύφῳ τοῦ προσώπου σου, κ. τ. ἐ. Ὥσπερ τὸ πρόσωπον (68) τοῦ Θεοῦ κρύπτει τὴν ψυχὴν ἀπὸ ταραχῆς ἀνθρώπων, ἀπάθειαν διὰ τῆς πρακτικῆς χαριζόμενον, οὕτω καὶ ἡ σπηνὴ τὸν νοῦν δᾶ τῆς ἀληθοῦς γνώσεως φυλάττει ἀπὸ λόγων ἐναντίων καὶ δογμάτων ψευδῶν.
30.11Rab'be övgüler olsun, çünkü merhametini kuşatılmış şehirde harika kıldı vesaire. Hâllerden arınmış psykhē surlu bir şehirdir. Düşmanlar bu suru yıkarak Bat-Şeba ile Davut'un yanına girdi. Bu yüzden o mezmurda Yeruşalim'in surlarının inşa edilmesini diler.
Εοωλογητὸς Κύριος, ὅτι ἐθαυμάστωσε τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐν πόλει περιοχῆς, κ. τ. υχὴ ἀπαθὴς (69) πόλις ἐστὶ τετειχισμένη ὅπερ τεῖχος καθελόντας οἱ ἐχθροὶ μετὰ Bηρσαβεὰ εἰσῆλθον. πρὸς Δαυΐδ· διὸ καὶ δεῖται ἐν τῷν ψαλμῷοἰκοδομηθῆναι τὰ τείχη Ἰσρουσαλήμ.
30.12Rab hakikatleri arar vesaire. "Hakikatler" gerçek olan yerine söyleniyor. Çünkü gerçek ağzı, yani nousu kahkahayla, yani bilgiyle dolduracaktır. "Aşırı kibirlilere karşılık verir." Rab kibirlilere sabreder, aşırı kibirlilere ise karşılık da verir.
Ὅτα ἀληθείας ἐκηχφῖ Κόρος, κ. τ. ἐ. Ἀληθείας ἀντὶ (70) τοῦ ἀληθινοῦ. Ἀληθινὸν γὰρ στόμα, τουτέστι νοῦν, ἐμπλήσει γέλωτος, ἀντὶ τοῦ, γνώσεως. « Καὶ ἀνταποδίδωσι τρὶς περισσῶς ποιοῦσιν ὑπερηφανίαν. Μακροθυμεῖ μὲν Κύριος ἐπὶ τοῖς ὑπερηφάνοις, τοῖς δὲ περισσῶς ποιοῦσιν ὑπερηφανίαν καὶ ἀνταποβίδωσι. # Bölüm 31 ### ΨΑΛΜΟΣ ΛΑ΄.
31.1Mezmur 31
Kanunsuzlukları bağışlananlara, günahları örtülenlere ne mutlu vesaire. Kanunsuzluklar kutsal vaftizle bağışlanır, günahlar ise günahın acı pişmanlığıyla örtülür.
Μαεάριιοι ὧν ἀ ταν αἱ ἀνομίαι, καὶ ἀπεκαύφΘησαν αἱ ἁμαραία, κ. τ. ἐ. Ἀφίενται μὲν (71) αἱ ἀνομίαι διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, καλύπτονται δὲ αἱ ἀμαρτίαιδιὰ τῆς πικρᾶς ἁμαρτίας μετανοίας.
31.2Sustuğum için kemiklerim bütün gün yakarmaktan eskidi vesaire. Kemiklerim sustuğum için eskidi. Tanrı'ya aralıksız yakaran kişinin psykhēsinin kuvvetleri eskimez, tersine her gün yenilenir. Sessiz kalanlarınki ise aldatıcı arzularla bozulan eski insanı benimseyerek eskir.
Οτι ἐσίγησα, ἐπαλαιώθη τὰ ὀστᾶ μου, ἀπὸ τοῦ κράαιο με ἄληκ τὴν ἡμέραν, κ. τ. ἐ. Ἐπαλαιώθηητὰ ὀσαᾶ μου (72), διότι ἐσίγησα. Ἀπὸ τοῦ κράζειν διηνεκῶς πρὸς τὸν Θεὸν οὐ παλαιοῦνται αἱ τῆς ψυχῆς δυνάμεις, ἀλλʼ ἀεὶ ἀνανεοῦνται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ. ωπώντων δὲ παλαιοῦνται τὸν παλαιὸν ἀναλαμβάνουσαι ἄνθρωπον, τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης.
31.3Günahımı bildirdim, kanunsuzluğumu örtmedim. Dedim ki: Kanunsuzluğumu kendime karşı Rab'be itiraf edeceğim vesaire. "Adil, ilk sözünde kendi kendini suçlar."
Τὴν ἁμαρτίαν μου ἐγνώρσα, καὶ τὴν ἀνομίαι μου οὐκ ἐκάλυψα. Εἶεα· Ἐξαγορεύσω κατʼ ἐμεῦ τὴν ἀνομίαν μου τῷ Κυρίῳ, κ. τ. ἑ. « Δίκαιος (73) αὑτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ. »
31.4At ve katır gibi olmayın, onlarda anlayış yoktur vesaire. Psykhēnin akılsız hareketine at ve katır diyor. Anlayış ise akılla yapılan ayırt etmedir.
Μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἠμίονος οἶς οὐκ ἔστι σύνεσις, κ. τ. ἑ. Τὴν ἄλογον (74) κίνησιν τῆς ψυχῆς λέγει ἵππον καὶ ἡμίονον. Σύνεσις δέ ἐστι λογικὴ διάγνωσις.
31.5Günahkârın kamçıları çoktur vesaire. Adillerin birçok sıkıntısına günahkârların birçok kamçısı denir.
Πολλαὶ αἱ μέστσιγες τοῦ ἁμορτωλοῦ, κ. τ. ἑ. Αἱ πέλλαὶ θλίψεις (75) τῶν δικαίων πολλαὶ μάστιγες λέγονται τῶν ἁμαρτωλῶν.
31.6Övünün, ey yüreği doğru olan herkes vesaire. Övünenler yüreği doğru olanlarsa, Rab'le övünmek herkese göre değildir, çünkü herkesin yüreği doğru değildir.
Καὶ καυχᾱσθε, πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ, κ. τ. ἑ. Εἰ οἱ καυχώμενοι (76) εὐθεῖς εἰσι τῇ καρδίᾳ. οὐ πάντων ἐστὶ τὸ ἐν Κυρίῳ καυχᾶσθαι, διότι μηδὲ πάντες εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.
31.7Aynı yazardan. Yüreği doğru olan haklı olarak övünecektir. Sıkıntılarla övünmek de yerindedir. Belki de sıkıntılarla övünen kişi yüreği doğru olandır.
Τοῦ αὐτοῦ. Εὐλόγως καυχήσεται (77) ὁ εὐθὺς τῇ καρδίᾳ. Εὔλογον δὲ καὶ τὸ καυχᾶσθαι ἐν ταῖς θλίψεσι. Μήποτε εὐθύς ἐστι τῇ καρδίᾳ ὁ καυχώμενος ἐν θλίψεσι. # Bölüm 32 ### ΨΑΛΜΟΣ ΑΒ΄.
32.1Mezmur 32
Ey adiller, Rab'de sevinin vesaire. Rabbimiz bilgelikse ve adiller Rab'de seviniyorsa, demek ki adiller bilgelikte sevinir.
Ἀγαλλιᾶσθε, δίκπιοι, ἐν τῷ Κυρίῳ, κ. τ. ἑ. Εἱ Κύριος (78) ἡμῶν σοφία ἐστὶν, οἱ δὲ δίκαιοι ἐν Κυρίῳ αλλιῶσιν, οἱ δίκαιοι ἄρα ἐν σοφίᾳ ἀγαλλιῶσιν.
32.2Kitharayla Rab'be şükredin, on telli sazla ona ilahi söyleyin vesaire. Kithara, Tanrı'nın emirleriyle hareket eden amel ehli psykhēdir; saz ise ruhanî bilgiyle hareket eden temiz noustur. Eski Ahit'teki müzik aletleri ruhanî anlaşıldığında bize de yaraşır: Kithara mecazen beden, saz ise ruh diye adlandırılır. Bedenin uzuvlarını ve ruhun kuvvetlerini teller gibi yerinde kullanan bilge kişi için bunlar müzikle uyumlu kılınmıştır. Ruhanî mezmurlar söyleyerek ve yüreğinde Tanrı'ya ilahi okuyarak nousla ilahi söyleyen kişi güzel söyler. Ya da "on telli" sözü "on sinirli" yerine geçer, çünkü tel sinirdir. Beden de on telli saz olarak adlandırılır, çünkü beş hissi ve psykhēnin beş faaliyeti vardır; her his sayesinde her faaliyet olur.
Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ, ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψάλατε αὐτῷ, κ. τ. ἑ. Κιθάρα ἐστὶ (79) ψυχὴ πρακτικὴ ὑπὸ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ κινουμένη, ψαλτήριον δὲ νοῦς καθαρὸς ὑπὸ πνευματικῆς κινούμενος γνώσεως. Ἁρμόζει δὲ καὶ ἡμῖν τὰ ἐν τῇ Παλαιᾷ μουσικὰ ὄργανα πνευματικῶς νοούμενα, κιθάρα μὲν τροπικῶς τὸ σῶμα λεγόμενον, ψαλτήριον δὲ τὸ πνεῦμα· ἅτινα μουσικῶς ἥρμοσται τῷ σοφῷ εἰς δέον χρωμένῳ ὡς χορδαῖς τοῖς μέλεσι τοῦ σώματος, καὶ ταῖς δυνάμεσι τοῦ πνεύματος. Καλῶς δὲ ψάλλει ὁ ψάλλων νοΐ, ψαλμοὺς λέγων πνευματικοὺς, καὶ ἐν καρδίᾳ ᾄδων τῷ Θεῷ. Ἤ « δεκαχόρδῳ» ἀντὶ τοῦ « δεκανεύρῳ·» χορδὴ γὰρ ἡ νευρά. Δεκάχορδον δὲ τὸ ψαλτήριον λέγεται οὖν καὶ τὸ σῶμα, ὡς πέντε αἰσθήσεις ἔχον, καὶ πέντε ἐνεργείας ψυχῆς. διʼ ἑκάστης αἰσθήσεως ἑκάστης ἐνεργείας γινομένης.
32.3Ona yeni bir ilahi söyleyin vesaire. İç insan olarak yenilenen kişi, eski insanı çıkarıp kendisini Yaratan'ın suretine göre yenilenen yeni insanı giydiği için yeni ilahiyi söyleyebilir.
ᾌσατε αὐτῷ ᾇσμα καινὸν, κ. τ. ἑ. Ὁ κατὰ τὸν ἔσω (80) ἀνακαινούμενος ἄνθρωπον, ἄσειεν ἂν τὸ καινὸν ᾆσμα, ἅτε τὸν παλαιὸν ἐκδυσάμενος ἄνθρωπον, καὶ ἐνδυσάμενος τὸν νέον, τὸν ἀνακαινούμφον κατʼ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος.
32.4Merhameti ve hükmü sever vesaire. Yani merhametli ve ayırt edici olan.
Ἀγαπᾷ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν, κ. τ. ἑ. Ἀντὶ τοῦ (81),ἐλεήμονα καὶ διακριτικόν.
32.5Aynı yazardan. Merhamet ettiği merhameti de merhamet edenlerin merhametini de sever. Aynı şekilde hükmettiği hükmü de sever; çünkü Tanrı'nın hükümleri gerçektir, büyük bir uçurumdur ve akıl sır ermez. Düşünceleri hüküm olan adillerin hükmünü de sever; onlar için "Adil hüküm verin" denir. "Güneşini kötülerin ve iyilerin üzerine doğurup adillerin ve adaletsizlerin üzerine yağmur yağdırdığında" ise yeryüzünün Rab'bin merhametiyle nasıl dolu olduğunu görürüz.
Τοῦ αὐτοῦ. Ἀγαπᾷ « ἐλεημοσύνην (82), » καθʼ ἢν ἐλεεῖ, καὶ τὴν τῶν ἐλεούντων· ὁμοίως δὲ καὶ «κρἱσιν, » καθʼ ἣν κρίνει· ὅτι τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἀληθινὰ, καὶ ἄβυσσος πολλὴ, καὶ ἀνεξεύρητα. Ἀγαπᾷ δὲ κρίσιν καὶ τὴν τῶν δικαίων, ὧν οἱ λογισμοὶ κρίματά εἰσι, περὶ ὧν λέγεται· « Κρίμα δίκαιον κρίνατε. » Ὅτε δὲ « τὸν ἥλιον ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς, καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους, » βλέπομεν πῶς τοῦ ἐλέους Κυρίου πλήρης ἡ γῆ.
32.6Uçurumları hazinelerine koyan vesaire. Uçurumun logosları Tanrı'nın hazinelerindedir.
Bütün yeryüzü Rab'den korksun, dünyada oturan herkes ondan sarsılsın vesaire. Bu, Tanrı'nın gelişinde, bütün yeryüzü Mesih'in Kiliseleriyle dolduğunda gerçekleşti. Belki şöyle denebilir: Ey insanlar, sizler sevin, yeryüzü ise korksun. Tanrı'nın Kilisesi olan dünyada oturanlar, Rab'e karşı duyarsız kalmadıkları için ondan sarsılır ve bu emri yerine getirir. Tanrı'nın logosuyla harekete geçenler ondan sarsılır, çünkü Mesih onlarda yaşar.
Τιθεὶς ἐν θησαυροῖς ἀβύσσους, κ. τ. ἑ. Οἱ λόγοι (83) τῆς ἀβύσσου ἐν τοῖς θησαυροῖς εἰσι τοῦ Θεοῦ. Φοβηθήτω τὸν Κόρον πᾶσα ἡ γῆ, ἀπʼ αὐτοῦ δὲ σαλευθήτωσαν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην, κ. τ, ἑ. Τοῦτο ἐν τῇ παρουσίᾳ(84) τοῦ Θεοῦ πεπλήρωται, ὅτε πᾶσα ἡ γῆ Χριστοῦ Ἐκκλησίαις πεπλήρωτο. Τάχα λέγοιτʼ ἄν· Οἱ μὲν ἄνθρωποι, ἀγαπήσατε, ἡ δὲ γῆ φοβηθήτω. Οἱ δὲ τὴν οἰκουμένην Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ κατοικοῦντες, οὐκ ἀναισθητοῦντες τοῦ Κυρίου, ἀπʼ αὐτοῦ σαλεύονται, πληροῦντες τὴν προκειμένην ἐντολήν. οἱ ἀπὸ λόγου τοῦ Θεοῦ κινούμενοι ἀπʼ αὐτοῦ σαλεύονται, ζῶντος ἐν αὐτοῖς τοῦ Χριστοῦ.
32.7Aynı yazardan. Akıl sahibi psykhēnin kötülükten ve bilgisizlikten aretēye ve bilgiye geçişi övgüye değer bir sarsıntıdır.
Τοῦ αὐτοῦ. Σάλος ἐστὶν (85) ἐπαινετὸς ψυχῆς λογικῆς ἀπὸ κακίας καὶ ἀγνωσίας ἐπʼ ἀρετὴν καὶ γνῶσιν μετάθεσις.
32.8Çünkü o söyledi ve oldular; o emretti ve yaratıldılar vesaire. "Olma", akıl sahibi varlıkların varlığa gelişini anlatır; "yaratılma" ise daha iyiden daha kötüye geçişi. Çünkü "Biri Mesih'te ise yeni bir yaratıktır", yani yenilenir.
Ὅτι αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγενήθησαιν· αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίσθησαν, κ. τ. ἑ. Ἡ μὲν γένεσις (86) τὴν τῶν λογικῶν οὐσίωσιν δηλοῖ· ἡ δὲ κτίσις τὴν ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἐπὶ τὸ χεῖρον μεταβολήν· « Εἴ τις » γὰρ « ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις, » ἀνακαινίζεται.
32.9Rab milletlerin tasarılarını dağıtır, halkların düşüncelerini ve yöneticilerin tasarılarını boşa çıkarır vesaire. Milletlerin tasarıları, halkların düşünceleri ve yöneticilerin tasarıları, "bütün insanların kurtulmasını ve hakikati bilmeye erişmesini dileyen" Rab tarafından iradesine aykırı oldukları için boşa çıkarılır.
Κύριος διασκεδάει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν, καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων, κ. τ. ἑ. Αἱ βουλαὶ τῶν ἐθνῶν (87), καὶ οἱ λογισμοὶ τῶν λαῶν, καὶ αἱ βουλαὶ τῶν ἀρχόντων ἀθετοῦνται ὑπὸ Κυρίου, ὡς ἐναντιούμεναι τῷ θελήματι αὐτοῦ, τοῦ « πάντας ἀνθρώπους θέλοντος σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν. »
32.10Yüreklerini tek tek biçimlendiren, bütün işlerini anlayan vesaire. Tek başına biçimlendiren, tek başına bilir de. Bu yüzden yalnız Tanrı'ya yürekleri bilen denmesi yerindedir.
Ὁ πλάσας κατὰ μόνας τὰς καρδίας αὐτῶν, ὁ συνιεὶς πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν, κ. τ. ἑ. Ὁ μόνος πλάσας (88) μόνος καὶ γινώσκει· διὸ καλῶς λέγεται ὁ Θεὸς μόνος καρδιογνώστης.
32.11Psykhēlerini ölümden kurtarmak ve açlıkta onları beslemek için vesaire. İnsanın önce ölümden kurtarılması, sonra beslenmesi gerekir. Rab insanı amelle ölümden kurtarır, bilgiyle besler.
Ῥσασθαι ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς αὐτῶν, καὶ διαθρέψαι αὐτοὺς ἐν λμῷ, κ. τ. ἑ. Πρότερον δεῖ (89) τινα ῥύσασθαι ἀπὸ θανάτου, εἶθʼ οὕτως διατραφῆναι. Καὶ διὰ μὲν πρακτικῆς ῥύεταί τινα ἀπὸ θανάτου ὁ Κύριος, διὰ δὲ γνώσεως τρέφει.
32.12Psykhēmiz Rab'bi bekliyor, çünkü yardımcımız ve kalkanımız odur vesaire. Adilin yüreği yiyecekle ve içecekle değil, adaletle, bilgiyle ve bilgelikle sevinir.
Ἡ σὲ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομενε τῷ Κυρίῳ, ὅτι βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς ἡμῶν ἐστιν, κ. τ. ἑ. Ἡ τοῦ δικαίου (89*) καρδία οὐκ εὐφραίνεται ἐν βρώμασιν ἢ ἐν πόμασιν, ἀλλʼ ἐν δικαιοσύνῃ, καὶ γνώσει, καὶ σοφίᾳ. # Bölüm 33 ### ΨΑΛΜΟΣ ΛΓ΄.
33.1Mezmur 33
Davut'un; Abimelek'in önünde yüzünü değiştirdiğinde, o da onu kovduğunda ve gittiğinde vesaire. Kaçan yüzünü kaçan biri gibi değil de gönderilmiş biri gibi gösteren kişi yüzünü değiştirmiştir. Yüz derken burada psykhēnin hâlini söylüyor; çünkü psykhē kaçarken başka, gönderilirken başkadır. Kitap sık sık insanın sözüne de yüz der. Melek Lut'a şöyle der: "İşte yüzüne hayran kaldım ve bu sözün üzerine bahsettiğin şehri yıkmayacağım."
Τῷ· Δαυῒδ. ὁπότε, ἠλλοίωσε τὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐναντίον Ἀβιμέλεχ, καὶ ἀπέλυσεν αὐτὸν, καὶ ἀπῆλθεν, κ. τ. ἑ. Ὁ τὸ φεῦγο (90) πρότωπον μὴ ἐπιδείξας ὡς φεῦγον, ἀλλʼ ὡς ἀποσταλὲν, οὖτος ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, Πρόσωπον δὲ νῦν τὸ τῆς ψυχῆς λέγει κατάστημα· ἀλλοία γάρ ἐσπι φεύγουσα, καὶ ἀλλοία ἀποσταλεῖσα. Πρόσωπον δὲ πολλάκις ἡ Γραφὴ καὶ τὸν λόγον, λέγει τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς ὁ ἄγγελός φησι πρὸς τὸν Λώτ· « Ἰδοὺ ἐθαύμασά σου τὸ, πρόσωπον, καὶ, ἐπὶ τῷ ῥήμστι τούτῳ οὐ μὴ καταστρέψω τὴν πόλιν. περὶ ἧς ἐλάλησας. »
33.2Rab'be şükredeceğim vesaire. Bunu her zamanda yaşayan ve değişmez olan Mesih söyler.
Εὐλογήσω τὸν Κύριον, κ, τ, ἑ, Ὁ ἐν παντὶ καρῷ (94) ζῶν καὶ ὑπάρχων ἀμετάπτωτος Χριστὸς ταῦτά φησι.
33.3Psykhēm Rab'de övünecek vesaire. Başka hiçbir şeyde değil, bilgelikte övüneceğim; çünkü Rabbimiz bilgeliktir.
Ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται ἡ ψυχή, μου, κ, τ. ἑ. Οὐκ. ἐν ἄλλῳ τινὶ (92) ἐπαινεθήσομα, ἀλλ᾿ ἐν σοφίᾳ· ὁ γὰρ Κύριος ἡμῶν σοφία ἐστίν.
33.4Rab'bi aradım ve beni duydu vesaire. Çünkü "arayan bulur"; ama kötü arayan bulamaz.
Ἐξεζήτησα τὸν Κύριαν. καὶ ἐπήκουσέ μου, κ, τ. ἑ. « Πᾶς γὰρ (93) ὁ ζητῶν εὑρίσκει· ὁ δὲ κακῶς ζητῶν οὐχ εὑρίσκει
33.5Ona yaklaşın ve aydınlanın vesaire. Doğru hayatla yaklaşırız, bilgiyle aydınlanırız. Çünkü "Kendinize bilgi ışığını yakın" der.
Προσέλθετε πρὸς αὐτὸν, καὶ φωτίσθητε, κ. τ. ἑ. Διὰ μὲν πολτείας (92) ὀρθῆς προσε ρχόμεθα, διά δὲ γνώσεως φωτιζόμεθα. « Φωτίσατε γὰρ, φησὶν, ἑαυτοῖς φῶς γνώσεως. »
33.6Bu fakir yakardı, Rab de onu duydu vesaire. Rab yakaran herkesi değil, Tanrı bilgisi için yakaranları duyar.
Οὗτος ὁ πτωχὸς ἐκέσρξε, καὶ ὁ Κύριος εὶσήκουσεν αὐτοῦ, κ. τ. ἑ. Οὐ πάντων (95) ἐπακαούει τῶν κραζόντων ὁ. Κύριος, ἀλλὰ τῶν διὰ τὴν γνῶσιν τὴν τοῦ Θεοῦ.
33.7Rab'bin meleği ondan korkanların çevresine ordugâh kurar vesaire. Rab'bin meleği tek başına bütün bir ordu yerini tutar.
Παρεμβαλεῖ ᾶγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβουμένων αὐτὸν, κ. τ. ἑ. Ὁ ἄγγελος (96) τοῦ Κυρίου ὅλης παρεμβολῆς λόγον ἐπέχει εἶς ὤν.
33.8Tadın ve görün ki Rab iyidir vesaire. Rab tadılıyorsa imanla tadılır; iyiyse bilgiyle iyidir.
Γεύσασθε, καὶ ἵδετε, ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος, κ. τ. ἑ. Εἰ γευστός ἐστιν (97) ὁ Κύριος, διὰ τῆς πίστεώς ἐστι γευστός· καὶ εἰ χρηστὸς, διὰ τῆς γνώσεως ἐστι χρηστός.
33.9Çünkü ondan korkanlara hiçbir eksiklik yoktur vesaire. Ondan korkanlara hiçbir eksiklik yoksa, nasıl olur da azizler "muhtaç, sıkıntılı, eziyet çeken, dünyanın kendilerine layık olmadığı kimseler" idi? Ama onlar yiyecek ve içecekte eksik kalsalar da bilgide eksik kalmıyorlardı.
Ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν, κ. τ ἑ. Εἰ οὐκ ἔστιν (98) ὑστέρημα τοῖς φο βουμένοις αὐτὸν, πῶς οἱ ἅγιοι ἦσαν « ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος; » Ἀλλʼ εἰ καὶ ὑστεροῦντο ἐν βρώμασι καὶ πόμασιν, οὐ μὴν καὶ ἐν γνώσει.
33.10Gelin, çocuklar, beni dinleyin, size Rab korkusunu öğreteyim vesaire. Tanrı'dan korkanın ne yapması ve ne söylemesi gerektiğini kutsal Davut'tan öğreniyoruz.
Λεῦτε, τέκνα, ἀκούσατέ μου, φόβον Κυρίου δνδάξω ὑμᾶς, κ. τ. ἑ. Παρὰ τοῦ (99) ἁγίου Δαυῒδ διδασκόμεθα τίνα δεῖ ποιεῖν τε καὶ λέγειν τὸν φοβούμενον τὸν Θεόν.
33.11Kötülükten sakın ve iyilik yap vesaire. Kötülükten sakınmayı korku, iyilik yapmayı sevgi öğretir. Bu yüzden seven korkandan büyüktür.
Ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποίησον. ἀγαθὸν, κ. τ. ἑ. Τὸ ἐκκλῖναι ἀπὸ κακοῦ ὁ φόβος διδάσκει. τὸ δὲ ποιῆσαι τὸ ἀγαθὸν ἡ ἀγάπη, Διὸ μείζων ὁ ἀγαπὸ τοῦ φοβουμένου.
33.12Rab yüreği ezilenlere yakındır, ruhu alçakgönüllü olanları kurtarır vesaire. Tanrı'ya kurban ezilmiş ruhsa ve Rab yüreği ezilenlere yaklaşıyorsa, demek ki Rab başka değil, bu kurbana yaklaşır.
Ἐγγὺς Κύριος τοῖς συντετριμμιένοις τὴν καρδίλαν, καὶ τοὺς ταπενοὺς τῷ ππνεύματι σώσει, κ. τ. ἑ. Εἰ α θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα σσντετριμμένονς τοῖς δὲ συντετριμμένοις τὴν καρδίαν ἐγγίζει ὁ Κύριος, » ταύτῃ ἄρα τῇ θυσίᾳ καὶ οὐκ ἄλλῃ ἐγγίζει ὁ Κύριος.
33.13Rab bütün kemiklerini korur, onlardan biri bile kırılmaz vesaire. Kemikler derken burada psykhēnin kuvvetlerini ya da psykhēnin hayatını ayakta tutan doğru öğretileri kastediyor.
Φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἔν ἐξν αὐτῶν οὐ συντριβήσεται, κ. τ. ἑ. Ὁστᾶ νῦν λέγει τὰς δυνάμεις τῆς ψυχῆς, ἢ τὰ δόγματα τὰ ἀληθῆ, τὰ συνέχοντα τὴν ζωὴν τῆς ψυχῆς.
33.14Günahkârların ölümü kötüdür vesaire. Kötü, yani zahmetli ve acı. Ölüm derken psykhēyi kötülükten ayıran cezayı kastediyor gibi.
Θάσαεος ἀμαρτωλῶν πονηρὸς κ. τ. ἑ. Πονηρὸς, ἐπίπονος, πιερός. Ἔοικε δὲ λέγειν θάνατον τὴν. κόλασιν χωρίζουσαν ψυχὴν ἀπὸ κακίας.
33.15Rab kullarının psykhēlerini kurtaracak vesaire. Fidye, esir düşenlerin kurtuluşu ve salıverilmesi için yenilenler ya da yenilenleri gözeten kişi tarafından düşmanlara verilen bir bedeldir.
Λυτρώσετεαι Κύρος ψυχὰς δούλων αὐτοῦ, κ. τ. ἑ. Λύτρον ἐστὶ δόμα τι. τοῖς πολεμίοις διδόμενον πρὸς τῶν ἡττηθέντων, ἤ πρὸς τοῦ τῶν ἡττηθέντων προνοονμένου ἐπὶ σωτηρίᾳ καὶ ἀφέσει. τῶν. αἰχμαλωτισθέντων. # Bölüm 34 ### ΨΑΛΜΟΣ ΛΔ΄.
34.1Mezmur 34
Ya Rab, bana haksızlık edenleri yargıla, bana savaş açanlarla savaş vesaire. Kendisine haksızlık eden Yahudilerin kusuruyla ve kendisine savaş açan İsraillilerin günahıyla milletlere kurtuluş geleceğini bildiği için, onların yargılanmasını ve onlarla savaşılmasını dilemekle aslında milletler için dua etmektedir. Burada yargılanıp savaşılanların hüküm günü için hafifletildiği de düşünülebilir. Haksızlık edenlerin hepsi adalet olan Mesih'e haksızlık eder; içlerinde barış olmayanlar savaş içindedir ve barışımız olan Mesih'e savaş açar. Rab haksızlık edenleri yargılarken içlerindeki haksızlığı yok eder. Aynı şekilde adile savaş açanlarla da savaşır; adalete düşman işler yapmayı bir gün bıraksınlar diye bunu onların iyiliği için yapar.
Δίκασον, Κύριε, τοὺς ἀδικοῦντάς με, πολέμησον τοὺς πολεμοῦντά με, κ. τ. ἑ. Εἰδὼς, ὅτι (1) τῶν ἀδεκησάντων αὐτὸν Ἰουδαίων παραπτώματι, καὶ πολεμησάντων αὐτὸν Ἰσραηλντῶν ἁμαρτήματι σωτηρία ἔστα τοῖς ἔθνεσιν, ὑπὲρ τῶν ἐθοῶν δυνάμεν εὔχεται, διὰ τὸ ἐκείνους δικασθῆναι καὶ πολεμηθῆναι. Τάχα δὲ καὶ ὡς πρὸς τὴν κρίσιν κουφίζονται οἱ ἐνταῦθα δκασθέντες καὶ πολεμηθέντες. Πάντες δὲ οἱ ἀδικοῦντες ἀδικοῦσι Χριστὸν, τὴν δικαιοσύνην καὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς εἰρήνην πολέμους ἔχουσι, καὶ πολεμοῦσι Χριστὸν, ὅς ἐστιν εἰρήνη ἡμῶν. Δικάζεν δὲ ὁ Κύριος τοὺς ἀδικοῦντας, τὴν ἐν αὐτοῖς. ἀδικίαν ἀπόλλυσιν. Οὕτω δὲ καὶ πολεμεῖ τοὺς πολεμοῦντας τὸν δίκαιον, ἐπʼ ἀγαθῷ τῶν πολεμουμένω τοῦτο ποιῶν, ὡς ἂν παύσαιντό ποτε τὰ ἐχθρὰ τῇ δικαιοσύνῃ πράττοντες.
34.2Aynı yazardan. Daimōnlara adalet ve bilgi kadar karşı duran hiçbir şey yoktur.
Τοῦ αὐτοῦ. Οὐδὲν οὕτως (2) ἀνθίσταται τοῖς δαύμοσιν ὡς δικαιοσύνη καὶ γνῶσις.
34.3Silahını ve kalkanını al, bana yardım için kalk vesaire. "Gayretini zırh olarak alacak, yaratılışı düşmanlarını savmak için silahlandıracak. Adaleti zırh gibi kuşanacak, hilesiz hükmü miğfer yapacak, yenilmez bir kalkan olarak kutsallığı alacak, sert öfkeyi kılıç gibi bileyecek." Bunlara ihtiyaçla "Silahını ve kalkanını al" der. Yetkinleşen adiller kılıçlarını sabana, mızraklarını oraklara nasıl çeviriyorsa, Tanrı da cezalardan sonra zırhını, gayretini barış giysilerine, zırhını kâhin elbisesine ve göğüslüğe, miğferini kâhin sarığına, kalkanını barış içinde kutsallığa, öfkesini iyiliğe çevirecektir. İyilik, kılıcın yalnız çekilmesi değil kınına da konmasıdır.
Ya da şöyle diyor: Uygun kalkanı ve hakikatin silahını alarak "bana yardım için kalk", yani savunucum ol. "Kılıcını çek" sözü "kılıcını sıyır" demektir; "beni kovalayanların karşısında yolu kapa" ise "onları karşıla, yollarını kapat, atılışlarını kılıçla engelle" demektir.
Ἐπιλαβοῦ ὅπλου καὶ θυρεοῦ, καὶ ἀνάστηθὶ εὶςβοήθειάν μοι, κ. τ. ἑ. ε Λήψεται πανοπλίαν (3) τὸν ζῆλον αὐτοῦ, καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμοναν τῶν ἐχθρῶν. Ἐνδύσεται θώρακα δλαιοσύνην, καὶ περιθήσεται κόρυθα κρίσιν ἀνυπόκριτον· λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα· ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν. » Τούτων χρείᾳ φησίν· « Ἐπιλαβοῦ ὅπλου καὶ θυρεοῦ. » Ὥσπερ δὲ συγκόπτουσιν οἱ δίκαιοι τελειωθέντες τὰς μαχαίρας εἰς ἄροτρα, καὶ τὰς ζιβύνας αὐτῶν εἰς δρέπανα· οὕτω μετὰ τὰς κολάσεις μεταποιήσει τὴν ἑαυτοῦ πανοπλίαν ὁ Θεὸς τὸν ζῆλον αὐτοῦ εἰς εἰρηνιεκὰ ἐνδύματα, καὶ τὸν θώρακα εἰς ποδήρη καὶ λόγιον, τὴν δὲ κόρυθα εἰς κίδαριν ἱερατικὴν, τὴν δὲ ἀσφάλειαν εἰς τὴν ἐν εἰρήνῃ ὁσιότητα, τὴν δὲ ὀργὴν εἰς χρηστότητα. Ἀγαθότης δὲ τὸ οὐ μόνον ἐκχυθῆναι, ἀλλὰ καὶ συγκλεισθῆναι ῥομφαίαν. Ἡ τοῦτό φησιν· Ἐπιλαβόμενος τοῦ καταλλήλου τοῦ θυρεοῦ, καὶ ὅπλου τῆς ἀληθείας, « ἀνάστα εἰς τὴν βοήθειάν μου· » τουτέστιν, ὑπέρμαχος γενοῦ. Καὶ τὸ, « Ἔκχεον ῥομφαίαν, » ἀντὶ τοῦ, Γύμνωσον, λέγει· τὸ δὲ, « Σύγκλεισον ἐξ ἐνανίας τῶν καταδιωκόντων με, » ἀντὶ τοῦ, Ἀπάντησον καὶ περίκλεισον αὐτοῖς τὸν δρόμον, ξίφει τὴν ὁρμὴν αὐτῶν ἀπείργων.
34.4Aynı yazardan. Savaşta galip gelen düşmanı köle ediyorsa ve Mesih dünyayı yendiyse —çünkü "Cesur olun, ben dünyayı yendim" der— demek ki Mesih dünyayı herkes Mesih'in kulu olsun diye kulu yapmıştır.
Τοῦ αὐτοῦ. Εἰ ὁ νικήσας (4) ἐν πολέμῳ καταδουλοῦται τοὺς πολεμίους, Χριστὸς δὲ νενίκηκε τὸν κόσμον· « Θαρσεῖτε γὰρ, φησὶν, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον· » Χριστὸς ἄρα τὸν κόσμον κατεδουλώσατο, ἵνα γένωνται πάντες δοῦλοι Χριστοῦ.
34.5Psykhēme de ki: Kurtuluşun benim vesaire. Rab'bin ona "Kurtuluşun benim" demesi, psykhēnin kurtuluşunun ta kendisidir; bu başka hiç kimse için böyle anlaşılamaz.
Εἶπον τῇ ψυχῇ μου· Σωτηρία σου ἐγώ εἰμι κ. τ. ἑ. Αὐτὸ τοῦτο (5) σωτηρία ἐστὶ ψυχῆς, τὸ εἰπεῖν αὐτῇ τὸν Κύριον· « Σωτηρία σου ἐγώ εἰμι· » καὶ ἐπʼ ἄλλου τινὸς οὐκ ἂν οὕτω νοηθείη.
34.6Geri dönsünler vesaire. Aretēden kötülüğe doğru yol alanlar geri dönerlerse onlara iyilik edilmiş olur. "Bana kötülük düşünenler utansın." Bu utanç, günahkârı idrake götüren övgüye değer bir hâldir.
Ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω, κ. τ. ἑ. Εὐεργετοῦνται (6) οἱ ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ἐπὶ τὴν κακίαν ὁδεύοντες, ἐὰν εἰς τὰ ὀπίσω ἀποστραφῶσιν. « Καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ λογιζόμενοί μοι κακά. » Ἡ αἰσχύνη αὕτη πάθος ἐστὶν ἐπαινετὸν, εἰς συναίσθησιν ἄγον τὸν ἁμαρτάνοντα.
34.7Yolları karanlık olsun vesaire. Dinsizlerin yolu dediği, içinde yürüdükleri berbat hayattır. Bu hayat onlar için bütün ışıktan yoksun bir "karanlık" ve "kaygan yer" olsun ki Tanrı'nın meleği peşlerine düştüğünde ayakta bile duramasınlar. Görüyorsun ki melek kuvvetleri Tanrı'nın silahlarıdır.
Γενηθήτω ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκότος, κ. τ. ἑ. Ὁδὸν ἀσεβῶν (7) τὸν μοχθηρὸν βίον ὀνομάζει, καθʼ ὄν τὴν πορείαν ἐποιήσαντο. Γενηθήτω αὐτοῖς « σκότος, παντὸς στερουμένη φέγγους, καὶ « ὀλίσθημα, » ὅπως μηδʼ ἑστάναι δύναιντο, ἀγγέλου Θεοῦ καταδιώκοντος. Ὁρᾷς δὲ ὡς αἱ ἀγγελικαὶ δυνάμεις ὅπλα εἰσὶ τοῦ Θεοῦ.
34.8Bilmediği tuzak başına gelsin vesaire. Dikkat edilmelidir ki bu sözlerde dilek kipi yerine emir kipi kullanılmıştır; çünkü herkes yaptığına göre ceza görür. Ya da daha doğrusu gelecek zaman yerine kullanılmıştır.
Ἐλθέτω αὐτῷ παγὶς, ἢν οὐ γινώσκει, κ. τ. ἑ. Σημειωτέον (8), ὅτι ἐν τοῖς προκειμένοις ἀντὶ εὐκτικῶν προστακτικοῖς ἐχρήσατο ῥήμασι· κατὰ γὰς τὴν πρᾶξιν ἕκαστος τιμωρεῖται. Ἤ μᾶλλον ἀντὶ μελλόντων κέχρηται.
34.9Gizlediği kapan onu yakalasın, kendi tuzağına düşsün vesaire. Sanırım iblisin bilmeden içine düştüğü haçtan söz ediyor. Çünkü bilseydi yücelik Rabbini çarmıha germezdi.
Καὶ ὁ θήρα ἣν ἔκρυψε συλλαβέτω αὐτὸν, καὶ ἐν τῇ παγίδι πεσεῖται ἐν αὐτῇ, κ. τ. ἑ Νομίζω (9) περὶ τοῦ σταυροῦ λέγειν αὐτὸν, εἰς ὃν ἐμπέπτωκεν ὁ διάβολος ἀγνοῶν Εἰ γὰρ ἔγνω, οὐκ ἂν αὐτὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύ ρωσε.
34.10Fakiri kendisinden güçlülerin elinden kurtaran vesaire. Buradan, Rab olmadan düşmanlarla savaşmaya gücümüz yetmediğini öğreniyoruz. Çünkü onlar bizden güçlüdür.
Ῥυόμενος πτωχὸν ἐκ χειρός στερεωτέρων αὐτοῦ, κ. τ. ἑ. Ἐντεῦθεν (10) γινώσκομεν, ὅτι χωρὶς Κυρίου πολεμεῖν τοῖς ἐχθροῖς οὐκ ἰσχύομεν. Στερεώτεροι γὰρ ἡμῶν εἰσιν.
34.11Bana iyiliğe karşılık kötülük ve psykhēme çocuksuzluk verdiler vesaire. Çocuksuz psykhē, hiçbir iyilik doğurmamış ya da hiçbir insana iyilik etmemiş olandır.
Ἀνταπεδίδοσάν μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ ἀτεκνίαν τῆ ψυχῇ μου, κ. τ. ἑ. Ἄτεκνός ἐσσι (11) ψύχὴ ἡ μηδὲν γεννήσασα ἀγαθὸν, ἢ μηδενὶ ἀνθρώπῳ ποιήσασα ἀγαθόν.
34.12Psykhēmi oruçla alçaltıyordum vesaire. Psykhēyi oruç kadar alçaltan hiçbir şey yoktur. "Duam koynuma dönecek." Burada koyun derken nousu kastediyor.
Καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχὴν μον. κ. τ. ἑ. Οὐδὲν οὕτω (12) ταπεινοῖ τὴν ψυχὴν ὡς νηστεία. « Καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται. » Κόλπον νῦν τὸν νοῦν ὀνομάζει.
34.13Beni denediler, alay ederek benimle eğlendiler vesaire. Denedikleri yollarla beni ele geçiremeyince hiç olmazsa alayla teselli buldular; yabanî hayvanlar gibi dişlerini, öfkeli ve gazaplı güçlerini bana karşı gıcırdattılar. Beni yemek istediler, ama başaramadılar.
Ἐπείρασάν με, ἐξεμυκτήρισάν με, μυκτηρισμῷ, κ. τ. ἑ. Ἑλεῖν οὐ δυνηθέντες (13) διʼ ὧν ἐπειράθησαν, χλεύη γοῦν παρεμυθοῦντο πρὸς ἐμὲ, καὶ δίκην θηρῶν ἀγρίων τοὺς ὀδόντας, καὶ τὴν ὀργίλην καὶ θυμωτικὴν αὐτῶν δύναμιν ἐπʼ ἐμὲ ἔβρυξαν· καταφαγεῖν με γὰρ θέλοντες, ἀπέτυχον.
34.14Boş yere bana düşman olanlar başıma gelene sevinmesin vesaire. Adile adaleti yüzünden düşman olanlar, haksız yere düşman olur.
Μὴ ἐπιχαρείησάν μοι οἱ ἐχθραίνοντές μοι ματαίως, κ. τ. ἑ. Τῷ δικαίῳ (14) διὰ τὴν δικαιοσύνην ἐχθραίνοντες, ἀδίκως ἐχθραίνουσι.
34.15Bana barış sözleri söylüyor, öfkeyle hileler düşünüyorlardı vesaire. Çünkü "İyiyi ve kötüyü bilen tanrılar gibi olacaksınız" der; bu söz barış sözüdür.
Ὅτι ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν, καὶ ἐπʼ ὀργῇ δόλους διελογίζοντο, κ. τ. ἑ. « Ἔσεσθε » γὰρ (15), φησὶν, « ὡς θεοὶ, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν· » εἰρηνικὸς γὰρ οὗτος ὁ λόγος.
34.16"Onu yuttuk" demesinler vesaire. Pavlus da Korint'te fuhuş yapan kişi için şöyle der: "Böyle biri aşırı üzüntüden yutulmasın."
Μηδὲ εἴποισαν· Κατεπίομεν αὐτόν, κ. τ. ἑ. Καὶ ὁ Παῦλός φησι (16) περὶ τοῦ ἐν Κορίνθῳ πεπορνευκότος· « Μήποτε τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος. »
34.17Bana karşı büyüklenenler utanç ve rezillik giyinsin vesaire. Mesih'e vaftiz edilenler Mesih'i, yani adaleti ve bilgeliği giyer; Şeytan'a vaftiz edilenler ise utanç ve rezillik giyer.
Ἐνδυσάσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ μεγαλοῤῥημονοῦντες ἐπʼ ἐμὲ, κ. τ. ἑ. Οἱ μὲν εἰς τὸν Χριστὸν (17) βαπτιζόμενοι τὸν Χριστὸν ἐνδύονται, τουτέστι δικαιοσύνην καὶ σοφίαν· οἱ δὲ εἰς τὸν Σατανᾶν βαπτιζόμενοι αἰσχύνην ἐνδύονται καὶ ἐντροπήν
34.18Kulunun barışını isteyenler daima "Rab yüceltilsin" desin vesaire. Rab'bi daima yüceltmek meleklere, daima yüceltmemek insanlara, ne daima ne de biraz yüceltmemek daimōnlara özgüdür.
Καὶ εἰπάτωσαν διὰ παντός· Μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ θέλοντες τὴν εἰρήνην τοῦ δούλου αὐτοῦ, κ. τ. ἑ. Ἀγγέλων μὲν (18) τὸ διὰ παντὸς μεγαλύνειν τὸν Κύριον· ἀνθρώπων δὲ τὸ μὴ διὰ παντός· δαιμόνων δὲ τὸ μήτε διὰ παντὸς, μήτε ποσοῦν. # Bölüm 35 ### ΨΑΛΜΟΣ ΛΕ΄.