İçeriğe geç
Dua Üzerine

Origenes · Dua Üzerine

8. Bölüm

8.1Dua etmeye özendirmek ve duayı ihmal etmekten caydırmak için şöyle bir örnek kullanmak da yersiz olmaz. Kadın olmadan ve çocuk sahibi olmaya yarayan birleşme gerçekleşmeden çocuk sahibi olunamaz. Aynı şekilde biri, şöyle dua etmeden, şu tutumla, şöyle inanarak, duadan önce şöyle yaşamadan şu şeylere kavuşamaz. Öyleyse boş sözler tekrarlanmamalı, küçük şeyler istenmemeli, yeryüzündeki şeyler için dua edilmemeli, "öfkeyle" ve bulanık düşüncelerle duaya gelinmemelidir. Arınmadan "duaya" vakit ayırmak düşünülemez bile; dua eden kişi, kendisine karşı kusur işleyip bağışlanmak isteyen kardeşini yürekten bağışlamadıkça günahlarının bağışlanmasına da kavuşamaz.

8.1

Ἔτι δὲ οὐκ ἄλογον καὶ τοιούτῳ τινὶ παραδείγματι χρήσασθαι πρὸς τὸ προτρέψασθαι ἐπὶ τὸ εὔξασθαι καὶ ἀποτρέψασθαι τοῦ ἀμελεῖν τῆς εὐχῆς. ὥσπερ οὐκ ἔστι παιδοποιήσασθαι χωρὶς γυναικὸς καὶ τῆς εἰς παιδοποιΐαν χρησίμου παραλαμβανομένης ἐνεργείας, οὕτως τῶνδέ τινων οὐκ ἄν τις τύχοι, μὴ οὕτως εὐξάμενος μετὰ διαθέσεως τοιᾶσδε, πιστεύων οὕτως. οὐ πρὸ τῆς εὐχῆς τόνδε βιώσας τὸν τρόπον. οὐ βαττολογητέον οὖν οὐδὲ μικρὰ αἰτητέον οὐδὲ περὶ ἐπιγείων προσευκτέον οὐδὲ μετὰ „ὀργῆς“ καὶ τεταραγμένων λογισμῶν ἐπὶ τὴν προσευχὴν ἐλθετέον. ἀλλ᾿ οὐδὲ χωρὶς καθαρεύσεως ἔστιν ἐπινοῆσαι γινομένην „τῇ προσευχῇ“ σχολήν· ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων οἷόν τε τυχεῖν τὸν εὐχόμενον. μὴ ἀπὸ τῆς καρδίας ἀφιέντα τῷ πεπλημμεληκότι καὶ συγγνώμης τυχεῖν ἀξιοῦντι ἀδελφῷ.

8.2Gerektiği gibi dua eden ya da gücü yettiğince buna çabalayan kişiye yararın birçok yoldan geldiğini düşünüyorum. Her şeyden önce, nous'unu duaya yöneltmiş olan kişi, dua ederken içinde bulunduğu hâlin kendisi sayesinde mutlaka bir yarar görür: Kendini Tanrı'nın huzuruna koyar ve O'na, kendisini gözeten ve yanında duran biriyle konuşur gibi konuşur. Bazı izlenimler ve bazı şeylerin hatırası, bu izlenimler içinde doğan düşünceleri hatırlanan şeylerle ilgili olarak nasıl kirletiyorsa, aynı şekilde inandığımız Tanrı'nın, ruhun en gizli köşesindeki hareketleri gören Tanrı'nın hatırasının da yararlı olduğuna inanmak gerekir. Çünkü ruh o zaman kendini, hazır bulunan, her şeyi gözeten, her nous'tan önce oraya varan, "yürekleri" sınayan ve "böbrekleri" araştıran Tanrı'yı hoşnut edecek biçimde düzene sokar. Diyelim ki düşüncesini duaya yöneltmiş olan kişiye bundan başka hiçbir yarar gelmesin; dua vaktinde kendini böylesine saygıyla düzene sokan kişinin küçük bir şey kazanmadığını yine de kabul etmek gerekir. Bu sık sık yapıldığında insanı ne kadar çok günahtan uzaklaştırdığını, ne kadar çok doğru işe yönelttiğini, kendini daha sürekli olarak duaya verenler tecrübeyle bilirler. Ünlü ve bilgelikte ilerlemiş bir adamı hatırlamak, onu yeniden düşünmek bizi ona özenmeye kışkırtıyor ve çoğu zaman kötüye doğru atılımlarımızı engelliyorsa, kâinatın Babası Tanrı'yı O'na dua ederken anmak, hazır bulunan ve kendilerini dinleyen Tanrı'nın önünde durup O'na konuştuklarına inanmış kişilere çok daha fazla yarar sağlar.

8.2

ὠφέλειαν δὲ ἐγγίνεσθαι τῷ ὃν δεῖ τρόπον εὐχομένῳ ἢ ἐπὶ τοῦτο κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπειγομένῳ πολλαχῶς ἡγοῦμαι συμβαίνειν. καὶ πρῶτόν γε πάντως ὤνατό τι ὁ πρὸς τὸ εὔξασθαι ταθεὶς κατὰ τὸν νοῦν, δι᾿ αὐτῆς τῆς ἐν τῷ εὔχεσθαι καταστάσεως θεῷ παριστάναι ἑαυτὸν καὶ παρόντι ἐκείνῳ λέγειν σχηματίσας ὡς ἐφορῶντι καὶ παρόντι. ὥσπερ γὰρ αἱ τοιαίδε φαντασίαι καὶ ὑπομνήσεις τῶνδέ τινων περὶ τὰ. ὧν γεγόνασιν αἱ ὑπομνήσεις, μολύνουσι τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἐν ταῖσδε ταῖς φαντασίαις γεγενημένους, τὸν αὐτὸν τρόπον πειστέον ὀνησιφόρον εἶναι μνήμην πεπιστευμένου τοῦ θεοῦ καὶ κατανοοῦντος τὰ ἐν τῷ ἀδύτῳ τῆς ψυχῆς κινήματα, ῥυθμιζούσης ἑαυτὴν ἀρέσκειν ὡς παρόντι καὶ ἐποπτεύοντι καὶ φθάνοντι ἐπὶ πάντα νοῦν τῷ ἐτάζοντι „καρδίας“ καὶ ἐρευνῶντι „νεφρούς.“ ἵνα γὰρ καθ᾿ ὑπόθεσιν μηδεμία ἔτι παρὰ ταύτην ὠφέλεια γένηται τῷ καταστήσαντι αὐτοῦ τὸν λογισμὸν εἰς τὸ εὔχεσθαι. οὐ τὸ τυχὸν ἐννοητέον λαβεῖν τὸν οὕτως εὐλαβῶς ἑαυτὸν ῥυθμίσαντα ἐν τῷ τῆς εὐχῆς καιρῷ. τοῦτο δὲ γινόμενον πολλάκις ὅσων ἀφίστησιν ἁμαρτημάτων καὶ ἐφ᾿ ὅσα φέρει τῶν κατορθωμάτων, ἴσασι τῇ πείρᾳ οἱ συνεχέστερον τῷ εὔχεσθαι ἑαυτοὺς ἐπιδεδωκότες. εἰ γὰρ ὑπόμνησις καὶ ἀναπόλησις ἐλλογίμου ἀνδρὸς καὶ ὠφελημένου ἐν σοφίᾳ ἐπὶ ζῆλον ἡμᾶς αὐτοῦ προκαλεῖται καὶ πολλάκις ἐμποδίζει ὁρμὰς τὰς ἐπὶ τὸ χεῖρον, πόσῳ πλέον θεοῦ τοῦ τῶν ὅλων πατρὸς ὑπόμνησις μετὰ τῆς πρὸς αὐτὸν εὐχῆς ὀνίνησι τοὺς πείσαντας ἑαυτοὺς ὅτι παρόντι καὶ ἀκούοντι παρεστήκασι καὶ λέγουσι θεῷ;

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…