İçeriğe geç
Dua Üzerine

Origenes · Dua Üzerine

6. Bölüm

6.1Hareket eden şeylerden bazılarının hareket ettiricisi dışarıdadır. Cansız şeyler ve yalnızca bir arada tutan bir hâlle, yani hexis ile bir arada duran şeyler böyledir. Tabiatla ya da psykhē ile hareket eden şeyler de, bu nitelikleriyle değil de yalnızca hexis ile bir arada duranlar gibi hareket ettiklerinde, zaman zaman böyledir. Ocaktan kesilmiş taşlar ve büyüme gücünü yitirmiş odunlar yalnızca hexis ile bir arada durur ve hareket ettiricileri dışarıdadır. Canlıların bedenleri ve bitkilerden taşınabilir olanlar da biri onları yerinden oynattığında, canlı ve bitki oldukları için değil, büyüme gücünü yitirmiş taşlar ve odunlar gibi yer değiştirir. Bütün bedenler akışkan olduğu ve erimekte olduğu için bunlar da hareket etseler bile, erirken yaptıkları hareket ancak ardından gelen bir harekettir. Hareket edenlerin ikinci türü, içlerindeki tabiatla ya da psykhē ile hareket edenlerdir; adları daha yerinde kullananlar bunlar için "kendilerinden hareket eder" de derler. Üçüncü hareket canlılardaki harekettir ve "kendinden hareket" diye adlandırılır. Akıl sahibi varlıkların hareketi ise, bence, "kendisi aracılığıyla hareket"tir. Canlıdan kendinden hareketi alırsak, artık onun canlı olduğu bile düşünülemez; ya yalnızca tabiatla hareket eden bir bitkiye ya da dışarıdan biri tarafından taşınan bir taşa benzer. Bir şey kendi hareketinin bilincindeyse, buna "kendisi aracılığıyla hareket" dediğimize göre, bu şey zorunlu olarak akıl sahibidir.

6.1

Τῶν κινουμένων τὰ μέν τινα τὸ κινοῦν ἔξωθεν ἔχει ὥσπερ τὰ ἄψυχα καὶ ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχόμενα καὶ τὰ ὑπὸ φύσεως καὶ ψυχῆς κινούμενα. οὐχ ᾗ τοιαῦτα ἔσθ᾿ ὅτε κινούμενα ἀλλ᾿ ὁμοίως τοῖς ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχομένοις· λίθοι γὰρ καὶ ξύλα, τὰ ἐκκοπέντα τοῦ μετάλλου ἢ τὸ φύειν ἀπολωλεκότα, ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχόμενα τὸ κινοῦν ἔξωθεν ἔχει, ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ζῴων σώματα καὶ τὰ φορητὰ τῶν πεφυτευμένων, ὑπό τινος μετατιθέμενα, οὐχ ᾗ ζῷα καὶ φυτὰ μετατίθεται ἀλλ᾿ ὁμοίως λίθοις καὶ ξύλοις τοῖς τὸ φύειν ἀπολωλεκόσι· κἂν κινῆται καὶ ταῦτα τῷ ῥευστὰ εἶναι πάντα τὰ σώματα φθίνοντα, παρακολουθητικὴν ἔχει τὴν ἐν τῷ φθίνειν κίνησιν. δεύτερα δὲ παρὰ ταῦτά ἐστι κινούμενα τὰ ὑπὸ τῆς ἐνυπαρχούσης φύσεως ἢ ψυχῆς κινούμενα, ἃ καὶ ἐξ αὑτῶν κινεῖσθαι λέγεται παρὰ τοῖς κυριώτερον χρωμένοις τοῖς ὀνόμασι, τρίτη δέ ἐστι κίνησις ἡ ἐν τοῖς ζῴοις, ἥτις ὀνομάζεται ἡ ἀφ᾿ αὑτῶν κίνησις· οἶμαι δὲ ὅτι ἡ τῶν λογικῶν κίνησις δι᾿ αὐτῶν ἐστι κίνησις. ἐὰν· δὲ περιέλωμεν ἀπὸ τοῦ ζῴου τὴν ἀφ᾿ αὑτοῦ κίνησιν, οὐδὲ ζῷον ἔτι ον ὑπονοηθῆναι δύναται, ἀλλὰ ἔσται ὅμοιον ἤτοι φυτῷ ὑπὸ φύσεως μόνης κινουμένῳ ἢ λίθῳ ὑπό τινος ἔξωθεν φερομένῳ. ἐὰν δὲ παρακολουθῇ τι τῇ ἰδίᾳ κινήσει, ἐπεὶ τοῦτο δι᾿ αὐτοῦ κινεῖσθαι ὠνομάσαμεν, ἀνάγκη τοῦτο εἶναι λογικόν.

6.2Öyleyse hiçbir şeyin elimizde olmadığını savunanlar zorunlu olarak son derece ahmakça bir şeyi kabul edecekler: Önce canlı olmadığımızı, sonra akıl sahibi de olmadığımızı; sanki kendimiz hiç hareket etmiyormuşuz da dışarıdan bir hareket ettirici bizi hareket ettiriyormuş ve yaptığımızı sandığımız şeyleri o yapıyormuş gibi. Hem biri kendi hâllerine dikkatle baksın da görsün: Utanmadan, dileyenin kendisi olmadığını, yiyenin kendisi olmadığını, yürüyenin kendisi olmadığını, şu ya da bu öğretiyi onaylayıp benimseyenin kendisi olmadığını, başkalarını yanlış diye reddedenin de kendisi olmadığını söyleyebilir mi? Biri kurnaz sözlerle ve inandırıcı akıl yürütmelerle bin kez kanıtlamaya çalışsa da bir insanın bazı öğretilere gerçekten inanması nasıl imkânsızsa, insan işlerinde elimizde olan hiçbir şeyin kalmadığına inanması da öyle imkânsızdır. Kim gerçekten hiçbir şeyin kavranamayacağına inanır ya da her konuda yargıdan kaçınarak yaşar? Kim, kölesinin kusur işlediği izlenimine kapıldığında hizmetkârını azarlamaz? Anne babasına karşı ödevini yerine getirmeyen oğlu suçlamayan, zina eden kadını utanç verici bir iş yaptı diye kınayıp ayıplamayan kim vardır? Çünkü biri bin kez kurnaz sözler uydursa da hakikat insanı zorlar ve elimizde olan şey yerindeymiş, övgüye ya da yergiye değer olan bize bağlıymış gibi davranmaya, övmeye ve yermeye mecbur eder.

6.2

οἱ τοίνυν θέλοντες μηδὲν εἶναι ἐφ᾿ ἡμῖν, ἀναγκαίως ἠλιθιώτατόν τι παραδέξονται· πρῶτον μὲν ὅτι οὐκ ἐσμὲν ζῷα, δεύτερον δὲ ὅτι οὐδὲ λογικὰ, ἀλλ᾿ οἷον ὑπὸ ἔξωθεν κινοῦντος αὐτοὶ οὐδαμῶς κινούμενοι ποιεῖν ὑπ᾿ ἐκείνου λεγοίμεθα ἃ ποιεῖν νομιζόμεθα. ἄλλως τε καὶ τοῖς ἰδίοις πάθεσιν ἐπιστήσας τις ὁράτω, εἰ μὴ ἀναιδῶς ἐρεῖ μὴ αὐτὸς θέλειν καὶ μὴ αὐτὸς ἐσθίειν καὶ μὴ αὐτὸς περιπατεῖν μηδὲ αὐτὸς συγκατατίθεσθαι καὶ παραδέχεσθαι ὁποῖα δή ποτε τῶν δογμάτων μηδὲ αὐτὸς ἀνανεύειν πρὸς ἕτερα ὡς ψευδῆ. ὥσπερ οὖν πρός τινα δόγματα ἀμήχανον διατεθῆναι ἄνθρωπον, κἂν μυριάκις αὐτὰ κατασκευάζῃ εὑρεσιλογῶν καὶ πιθανοῖς λόγοις χρώμενος, οὕτως ἀδύνατον διατεθεῖσθαί τινα περὶ τῶν ἀνθρωπίνων, ὡς μηδαμῶς τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν σῳζομένου. τίς γὰρ διάκειται περὶ τοῦ μηδὲν εἶναι καταληπτὸν ἢ οὕτως βιοῖ, ὡς ἐπέχων περὶ παντὸς οὑτινοσοῦν; τίς δὲ οὐκ ἐπιπλήττει, φαντασίαν ἁμαρτήσαντος οἰκέτου λαβὼν, τῷ θεράποντι; καὶ τίς ἐστιν, ὃς μὴ αἰτιᾶται υἱὸν τὸ πρὸς γονεῖς καθῆκον μὴ ἀποδιδόντα ἢ μὴ μέμφεται καὶ ψέγει ὡς αἰσχρὸν πεποιηκυῖαν τὴν μεμοιχευμένην; βιάζεται γὰρ ἡ ἀλήθεια καὶ ἀναγκάζει, κἂν μυριάκις τις εὑρεσιλογῇ, ὁρμᾶν καὶ ἐπαινεῖν καὶ ψέγειν, ὡς τηρουμένου τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν, καὶ τούτου ἐπαινετοῦ ἢ ψεκτοῦ γινομένου παρ᾿ ἡμᾶς.

6.3Elimizde olan şey —aretē'ye ya da kötülüğe, ödeve uygun olana ya da ödeve aykırı olana doğru sayısız yönelişi olan bu şey— gerçekten yerinde duruyorsa, onun da öteki şeylerle birlikte, olmadan önce, nasıl olacağı "yaratılıştan" ve "dünyanın kuruluşundan" beri Tanrı tarafından zorunlu olarak bilinmektedir. Tanrı, elimizde olan her iş hakkında gördüklerine uygun olarak her şeyi önceden düzenler; bu düzenlemede elimizde olan her hareket için, neye layıksa, inayetten karşılaşacağı şey ve olacakların zinciri içinde başına gelecek olan da önceden belirlenmiştir. Ama Tanrı'nın önbilgisi, elimizde olandan, kendi dürtümüze göre gerçekleşecek olan şeylerin hiçbirinin sebebi değildir. Çünkü varsayalım ki Tanrı olacakları bilmesin; bu yüzden şunu yapacak, şunu isteyecek olmaktan geri kalmayız. Önbilgiden çıkan sonuç daha çok şudur: Her birimizin elinde olan şey, kâinatın yönetimi içinde dünyanın düzenine yarayacak bir yere yerleştirilir.

6.3

εἰ δὴ τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν σῴζεται, μυρίας ὅσας ἀπονεύσεις ἔχον πρὸς ἀρετὴν ἢ κακίαν καὶ πάλιν ἢ πρὸς τὸ καθῆκον ἢ πρὸς τὸ παρὰ τὸ καθῆκον, ἀναγκαίως τοῦτο μετὰ τῶν λοιπῶν, πρὶν γένηται, τῷ θεῷ ἔγνωσται „ἀπὸ κτίσεως“ καὶ „καταβολῆς κόσμου“, ὁποῖον ἔσται· καὶ ἐν πᾶσιν, οἷς προδιατάσσεται ὁ θεὸς ἀκολούθως οἷς ἑώρακε περὶ ἑκάστου ἔργου τῶν ἐφ᾿ ἡμῖν, προδιατέτακται κατ᾿ ἀξίαν ἑκάστῳ κινήματι τῶν ἐφ᾿ ἡμῖν τὸ καὶ ἀπὸ τῆς προνοίας αὐτῷ ἀπαντησόμενον ἔτι δὲ καὶ κατὰ τὸν εἱρμὸν τῶν ἐσομένων συμβησόμενον, οὐχὶ τῆς προγνώσεως τοῦ θεοῦ αἰτίας γινομένης τοῖς ἐσομένοις πᾶσι καὶ ἐκ τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν κατὰ τὴν ὁρμὴν ἡμῶν ἐνεργηθησομένοις. εἰ γὰρ καὶ καθ᾿ ὑπόθεσιν μὴ γινώσκοι ὁ θεὸς τὰ ἐσόμενα, οὐ παρὰ τοῦτο ἀπολοῦμεν τὸ τάδε τινὰ ἐνεργήσειν καὶ τάδε θελήσειν· πλέον δὲ ἀπὸ τῆς προγνώσεως γίνεται τὸ κατάταξιν λαμβάνειν εἰς τὴν τοῦ παντὸς διοίκησιν χρειώδη τῇ τοῦ κόσμου καταστάσει τὸ ἑκάστου ἐφ᾿ ἡμῖν.

6.4Her birimizin elinde olan şey Tanrı tarafından biliniyorsa ve bu yüzden, önceden görülmüş olduğu için, inayetin herkese layık olduğu şeyi düzenlemesi makulse, şu kişinin nasıl bir inançla, nasıl bir tutum içinde ne için dua edeceği ve neyin kendisine olmasını dilediği de önceden kavranmıştır. Bu önceden kavranınca, düzende ona uygun olarak şuna benzer bir şey yer alır: "Şunun duasını işiteceğim; çünkü akıllıca dua edecek ve onu edeceği duanın kendisi yüzünden işiteceğim. Şununkini ise işitmeyeceğim; ya işitilmeye layık olmayacağı için ya da ne dua edenin alması yararına olan ne de benim vermem bana yaraşan şeyler için dua edeceği için. Örneğin şu kişiyi şu duasında işitmeyeceğim, şu duasında ise işiteceğim." (Biri, geleceği önceden bilen Tanrı yanılamayacağına göre olayların zorunlu hâle geldiğini düşünüp kaygılanıyorsa, ona şunu söylemek gerekir: Tanrı'nın kesin olarak bildiği şey tam da şudur: Bu insan daha iyiyi kesin ve sağlam bir biçimde dilemeyecek, daha kötüyü de yararına olana dönmeye kapalı kalacak kadar istemeyecektir.) Yine: "Şu kişi dua edeceği için ona şunları yapacağım; çünkü kusursuzca dua edecek, duasında da gevşeklik göstermeyecek birine bunu yapmak bana yaraşır. Şu kişi ise şu ölçüde dua edeceği için ona, dilediğinden ya da düşündüğünden çok daha fazlasını, şunları bağışlayacağım; çünkü iyilikte onu geride bırakmak, isteyebileceğinden fazlasını sağlamak bana yaraşır. Şöyle biri olacak şu kişiye şu meleği hizmetkâr olarak göndereceğim; şu zamandan başlayarak onun kurtuluşu için çalışacak ve şu zamana kadar yanında kalacak. Ondan daha üstün olacak şu kişiye de, diyelim ki, öbüründen daha değerli olan şu meleği göndereceğim. Şu kişi ise kendini üstün sözlere verdikten sonra gevşeyip daha maddi şeylere geri dönecek; ondan bu daha üstün yardımcıyı çekeceğim. O çekilince, ona layık olduğu ölçüde daha kötü bir güç, gevşekliğine saldırmak için fırsat bulacak; günah işlemeye kendini hazır hâle getirmiş olan bu kişinin yanına gelip onu şu günahlara kışkırtacak."

6.4

εἰ τοίνυν τὸ ἑκάστου ἐφ᾿ ἡμῖν αὐτῷ ἔγνωσται, καὶ διὰ τοῦτο προεωραμένον αὐτῷ διατάττεσθαι ἀπὸ τῆς προνοίας τὸ κατ᾿ ἀξίαν παντί τῳ εὔλογον καὶ τὸ τί εὔξηται ⟨(καὶ)⟩ ποίαν διάθεσιν ἔχων ὁ δεῖνα οὕτως πιστεύων καὶ τί βουλόμενος αὐτῷ γενέσθαι προκατειλῆφθαι· οὗ προκαταληφθέντος, καὶ τοιοῦτόν τι ἀκολούθως ἐν τῇ διατάξει τετάξεται, ὅτι τοῦδε μὲν ἐπακούσομαι συνετῶς εὐξομένου δι᾿ αὐτὴν τὴν εὐχὴν, ἣν εὔξεται, τοῦδε δὲ οὐκ ἐπακούσομαι ἤτοι διὰ τὸ ἀνάξιον αὐτὸν ἔσεσθαι τοῦ ἐπακουσθήσεσθαι ἢ διὰ τὸ ταῦτα αὐτὸν εὔξασθαι, ἃ μήτε τῷ εὐχομένῳ λυσιτελεῖ λαβεῖν μήτε ἐμοὶ πρέπον παρασχεῖν· καὶ κατὰ τήνδε μὲν τὴν εὐχὴν, φέρε εἰπεῖν, τοῦ δεῖνος οὐκ ἐπακούσομαι αὐτοῦ κατὰ τήνδε δὲ ἐπακούσομαι. (ἐὰν δέ τις ταράττηται διὰ τὸ μὴ οὐ ψεύσασθαι τὸν θεὸν τὰ μέλλοντα προεγνωκότα, ὡς τῶν πραγμάτων κατηναγκασμένων, λεκτέον πρὸς τὸν τοιοῦτον ὅτι αὐτὸ τοῦτο τῷ θεῷ ἔγνωσται ἀραρότως, τὸ μὴ ἀραρότως τόνδε τινὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ βεβαίως βούλεσθαι τὰ κρείττονα ἢ οὕτω θελήσειν τὰ χείρονα, ὥστε ἀνεπίδεκτον αὐτὸν ἔσεσθαι μεταβολῆς τῆς ἐπὶ τὰ συμφέροντα.) καὶ πάλιν τάδε μέν τινα ποιήσω τῷδε εὐξομένῳ, ἐμοὶ γὰρ τοῦτο πρέπον ἐστὶν οὐ ψεκτῶς μοι εὐξομένῳ οὐδὲ ἀμελῶς περὶ τὴν εὐχὴν ἀναστραφησομένῳ· τῷδε δὲ ἐπὶ ποσὸν εὐξομένῳ „ὑπερεκπερισσοῦ ὧν“ αἰτεῖται ἢ νοεῖ δωρήσομαι τάδε τινὰ, ἐμοὶ γὰρ τόνδε πρέπει νικᾶν ἐν ταῖς εὐποιΐαις καὶ χορηγεῖν πλείονα ὧν αἰτῆσαι κεχώρηκε. καὶ τῷδε μέν τινι τοιῷδε ἐσομένῳ τόνδε τὸν ἄγγελον λειτουργὸν ἐπιπέμψω, ἀπὸ τοῦδε ἀρξόμενον τοῦ χρόνου συνεργεῖν αὐτοῦ τῇ σωτηρίᾳ καὶ μέχρι τοῦδε συνεσόμενον, τῷδε δὲ τόνδε, φέρε εἰπεῖν, τὸν τοῦδε τιμιώτερον, τῷ τοῦδε ἐσομένῳ κρείττονι. τοῦδε δέ τινος, μετὰ τὸ ἐπιδεδωκέναι ἑαυτὸν λόγοις τοῖς διαφέρουσιν ὑπεκλυθησομένου καὶ παλινδρομήσοντος ἐπὶ τὰ ὑλικώτερα, ἀποστήσω τόνδε τὸν κρείττονα συνεργόν· οὗ ἀποστάντος. κατ᾿ ἀξίαν αὐτοῦ χείρων τις ἥδε ἡ δύναμις. καιρὸν εὑρηκυῖα τοῦ ἐπιβαίνειν· τῇ ῥᾳθυμίᾳ, ἐπιστᾶσα ἐπὶ τάδε τινὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὸν, ἕτοιμον ἑαυτὸν πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν δεδωκότα. προκαλέσεται.

6.5Böylece her şeyi önceden düzenleyen, deyim yerindeyse, şöyle diyecektir: "Amon'dan Yoşiya doğacak. Yoşiya babasının kusurlarına özenmeyecek; yanında bulunacak şu kişiler sayesinde aretē'ye götüren şu yolu bulup iyi ve güzel bir insan olacak, Yarovam'ın kötülükle kurduğu sunağı yıkacak. Oğlum insan soyunun arasına geldiğinde Yahuda'nın da başlangıçta iyi ve güzel biri olacağını, sonra yoldan çıkıp insanca günahlara düşeceğini biliyorum; bunlardan ötürü şunları çekmesi makul olacaktır." (Bu önbilgi belki her şey hakkında, ama kesinlikle Yahuda ve başka sırlar hakkında Tanrı'nın Oğlu'nda da vardır. Oğul olacakların nasıl açılıp serileceğini kavrayarak Yahuda'yı ve işleyeceği günahları görmüştü. Bu yüzden Yahuda daha doğmadan, bunu kavramış olarak Davud aracılığıyla "Ey Tanrı, övgüme kayıtsız kalma" ve devamını söyledi.) "Geleceği ve Pavlus'un dindarlıkta nasıl bir azim göstereceğini bildiğim için, dünyayı yaratmadan önce, yaratılışa girişirken onu kendi içimde seçeceğim. Doğar doğmaz onu insanların kurtuluşu için çalışan şu güçlere emanet edeceğim ve "annesinin karnından" ayıracağım. Başlangıçta, gençliğinde, bilgisizlikle birleşen bir gayretle, dindarlık bahanesiyle Mesih'ime inananlara zulmetmesine ve kulum, tanığım İstefanos'u taşlayanların "giysilerine" bekçilik etmesine izin vereceğim. Öyle ki gençliğin taşkınlığından sonra bundan bir fırsat edinip en iyiye yöneldiğinde benim "önümde övünmesin", şöyle desin: "Havari diye çağrılmaya layık değilim, çünkü Tanrı'nın kilisesine zulmettim." Gençliğinde dindarlık bahanesiyle işlediği kusurlardan sonra ona edeceğim iyiliği fark edince de "Ama Tanrı'nın lütfuyla neysem oyum" desin. Henüz gençken Mesih'e karşı yaptıkları yüzünden vicdanı onu frenleyeceği için, kendisine iyilik olarak açılacak "vahiylerin çokluğuyla" da büyüklenmesin."

6.5

οὕτως οὖν ἤδη οἱονεὶ ἐρεῖ ὁ προδιατασσόμενος τὰ ὅλα ὅτι Ἀμὼς γεννήσει τὸν Ἰωσίαν, ὅστις οὐ ζηλώσει τὰ τοῦ πατρὸς πταίσματα ἀλλὰ τυχὼν τῆσδε τῆς ἐπ᾿ ἀρετὴν προτρεπούσης ὁδοῦ διὰ τῶνδε τῶν συνεσομένων καλὸς ἔσται καὶ ἀγαθὸς, ὅστις κατασκάψει τὸ τοῦ Ἱεροβοὰμ κακῶς οἰκοδομηθὲν θυσιαστήριον. οἶδα δὲ καὶ Ἰούδαν. ἐπιδημήσαντός μου τοῦ υἱοῦ τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει. κατὰ μὲν τὰς ἀρχὰς ἐσόμενον καλὸν καὶ ἀγαθὸν ὕστερον δὲ ἐκτραπησόμενον καὶ εἰς τὰ ἀνθρώπινα ἁμαρτήματα ἐκπεσούμενον, ὅντινα ἐπὶ τούτοις εὔλογον ἔσται παθεῖν τάδε τινά. (ἡ δὲ πρόγνωσις αὕτη τάχα μὲν ἐπὶ πάντων πάντως δὲ ἐπὶ Ἰούδα καὶ ἑτέρων μυστηρίων καὶ ἐν τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ γίνεται. ἑωρακότι τῇ κατανοήσει τοῦ ἐξελιγμοῦ τῶν ἐσομένων τὸν Ἰούδαν καὶ τὰ ἁμαρτήματα τὰ ἁμαρτηθησόμενα αὐτῷ· ὥστε μετὰ καταλήψεως αὐτὸν, καὶ πρὶν γενέσθαι τὸν Ἰούδαν. διὰ τοῦ Δαυῒδ εἰρηκέναι· „ὁ θεὸς, τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς“ καὶ τὰ ἑξῆς.) εἰδὼς δὲ τὰ μέλλοντα, καὶ ὁποῖον τόνον ἕξει πρὸς τὴν θεοσέβειαν ὁ Παῦλος, ἐν ἐμαυτῷ μὲν, πρὶν κτίσαι τὸν κόσμον ἐπιβαλλόμενος τῇ ἀρχῇ τῆς κοσμοποιΐας, αὐτὸν ἐπιλέξομαι καὶ ταῖσδε συνεργούσαις ἀνθρώπων σωτηρίᾳ δυνάμεσιν ἅμα τῷ γεννηθῆναι παραθήσομαι, ἀφορίζων αὐτὸν „ἐκ κοιλίας μητρὸς“ καὶ ἐπιτρέπων κατὰ τὰς ἀρχὰς ἐν νεότητι ζήλῳ μετὰ ἀγνοίας ἐγγινομένῳ προφάσει θεοσεβείας διώκειν τοὺς εἰς τὸν Χριστόν μου πεπιστευκότας καὶ τηρεῖν „τὰ ἱμάτια“ τῶν λιθοβολούντων τὸν θεραπευτήν μου καὶ μάρτυρα Στέφανον, ἵνα νεανιευσάμενος ὕστερον ἀφορμῆς λαβόμενος καὶ μεταβαλόμενος ἐπὶ τὰ βέλτιστα „μὴ καυχήσηται“ „ἐνώπιον“ ἐμοῦ ἀλλὰ λέγῃ· „οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ,“ καὶ αἰσθόμενος τῆς ἐσομένης μου εἰς αὐτὸν εὐεργεσίας μετὰ τὰ ἐν νεότητι προφάσει θεοσεβείας πταίσματα εἴπῃ· „χάριτι δὲ θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι“· καὶ κωλυόμενος δὲ ὑπὸ τοῦ συνειδότος διὰ τὰ ὑπὸ νεανίου αὐτοῦ ἔτι τυγχάνοντος πεπραγμένα κατὰ Χριστοῦ οὐχ ὑπερεπαρθήσεται „τῇ ὑπερβολῇ τῶν“ ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ φανερωθησομένων αὐτῷ „ἀποκαλύψεων.“

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…