4. Bölüm
4.1Kutsal Yazılarda bu kelimelerin ne anlama geldiğini önce ayırt etmek bana yersiz görünmedi; çünkü "eukhē" iki anlama gelir, "proseukhē" de öyle. Bu ikinci kelime de birçok yerde geçen genel ve alışılmış anlamının yanında, Krallar'ın birinci kitabında Hanna hakkında anlatılanlarda, bizim alışılmış olarak "eukhē" dediğimiz adak anlamında da kullanılmıştır: "Rahip Eli, Rab'bin tapınağının kapı sövesi yanında bir iskemlede oturuyordu. Hanna yüreği acı içinde Rab'be dua etti ve hıçkıra hıçkıra ağladı. Bir adak adayıp şöyle dedi: Ey orduların Rabbi, eğer kulunun düşkünlüğüne gerçekten bakar, beni hatırlar, kulunu unutmaz ve kuluna bir erkek evlat verirsen, onu ömrünün bütün günleri boyunca Rab'be adanmış olarak vereceğim; başına ustura değmeyecek."
Οὐκ ἄλογον δή μοι ἐφάνη τὸ κατὰ τὰς γραφὰς σημαινόμενον πρῶτον διαστείλασθαι τῆς εὐχῆς δύο σημαινούσης, ὁμοίως δὲ καὶ τῆς προσευχῆς· καὶ γὰρ τοῦτο τὸ ὄνομα πρὸς τῷ κοινῷ καὶ συνήθει πολλαχοῦ κειμένῳ τέτακται καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὸ σύνηθες ἡμῖν σημαινόμενον [τῆς] εὐχῆς ἐν τοῖς περὶ τῆς Ἄννης λεγομένοις ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν· „καὶ Ἠλεὶ ὁ ἱερεὺς ἐκάθητο ἐπὶ θρόνου ἐπὶ φλιῶν ναοῦ κυρίου. καὶ αὐτὴ ψυχῇ πικρᾷ καὶ προσηύξατο πρὸς κύριον καὶ κλαυθμῷ ἔκλαυσε. καὶ ηὔξατο εὐχὴν καὶ εἶπε· κύριε τῶν δυνάμεων, ἐὰν ἐφοράσει ἐπίδῃς ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης σου καὶ μνησθῇς μου καὶ μὴ ἐπιλάθῃ τῆς δούλης σου καὶ δῷς τῇ δούλῃ σου σπέρμα ἀνδρὸς, καὶ δώσω αὐτὸν τῷ κυρίῳ δοτὸν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.“
4.2Ama biri burada "Rab'be dua etti" ile "adak adadı" sözlerine dikkat ederek, pek de inandırıcılıktan uzak olmayan bir şey söyleyebilir: Hanna iki şeyi birden yaptığına, yani hem "Rab'be dua ettiğine" hem "adak adadığına" göre, belki "dua etti" sözü bizim alışılmış olarak dua dediğimiz şey için, "adak adadı" ise Levililer'de ve Sayılar'da geçen anlamda kullanılmıştır. Çünkü "Onu ömrünün bütün günleri boyunca Rab'be adanmış olarak vereceğim; başına ustura değmeyecek" sözü asıl anlamıyla bir dua değildir; Yiftah'ın da şu sözlerle adadığı türden bir adaktır: "Yiftah Rab'be bir adak adayıp şöyle dedi: Eğer Ammonoğullarını gerçekten elime teslim edersen, Ammonoğullarının yanından esenlikle döndüğümde beni karşılamak için evimin kapısından kim çıkarsa Rab'bin olacak, onu yakmalık sunu olarak sunacağım."
δύναται μέντοι γε τὶς οὐκ ἀπιθάνως ἐνταῦθα, ἐπιστήσας τῷ „προσηύξατο πρὸς κύριον“ „καὶ ηὔξατο εὐχὴν,“ εἰπεῖν ὅτι, εἰ τὰ δύο πεποίηκε, τουτέστι „προσηύξατο πρὸς κύριον“ „καὶ ηὔξατο εὐχὴν,“ μή ποτε τὸ μὲν „προσηύξατο“ ἐπὶ τῆς συνήθως ἡμῖν ὀνομαζομένης τέτακται εὐχῆς τὸ δὲ „ηὔξατο εὐχὴν“ ἐπὶ τοῦ ἐν Λευϊτικῷ καὶ Ἀριθμοῖς τεταγμένου σημαινομένου. τὸ γὰρ „δώσω αὐτὸν κυρίῳ δοτὸν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ, καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ“ κυρίως οὐκ ἔστι προσευχὴ ἀλλ᾿ ἐκείνη ἡ εὐχὴ, ἥντινα καὶ Ἰεφθάε ηὔξατο ἐν τούτοις· „καὶ ηὔξατο Ἰεφθάε εὐχὴν τῷ κυρίῳ καὶ εἶπεν· ἐὰν παραδώσει παραδῷς μοι τοὺς υἱοὺς Ἀμμὼν ἐν χειρί μου, καὶ ἔσται ὃς ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τῶν θυρῶν τοῦ οἴκου μου εἰς ἀπάντησίν μου ἐν τῷ ἐπιστρέψαι με ἐν εἰρήνῃ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν, καὶ ἔσται τῷ κυρίῳ, καὶ ἀνοίσω αὐτὸν ὁλοκαύτωμα.“