İçeriğe geç
Dua Üzerine

Origenes · Dua Üzerine

18. Bölüm

18.1Dua meselesini incelerken, Tanrı'nın Mesih'i aracılığıyla bize verilen lütfa göre, alabildiğimiz kadarıyla söylediklerimiz bu konuda yeterlidir —keşke Kutsal Ruh'ta da söylenmiş olsa; öyle olup olmadığına yazıyı okurken siz karar vereceksiniz. Şimdi sıradaki mücadeleye geçeceğiz: Rab'bin çizdiği duanın ne büyük bir güçle dolu olduğunu seyretmek istiyoruz.

18.1

Αὐτάρκως δὴ ἐν τούτοις, κατὰ τὴν δεδομένην χάριν, ὡς κεχωρήκαμεν, ὑπὸ θεοῦ διὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ (ἀλλ᾿ εἴθε καὶ ἐν ἁγίῳ πνεύματι, ὅπερ εἰ οὕτως ἔχει, κρινεῖτε ἐντυγχάνοντες τῇ γραφῇ) ἡμῖν εἰρημένοις, ἐξετάσαντες τὸ περὶ εὐχῆς πρόβλημα, ἤδη καὶ ἐπὶ τὸν ἑξῆς ἆθλον ἐλευσόμεθα, τὴν ὑπογραφεῖσαν ὑπὸ τοῦ κυρίου προσευχὴν, ὅσης δυνάμεως πεπλήρωται, θεωρῆσαι βουλόμενοι.

18.2Her şeyden önce şunu belirtmeli: Çoğu kimseye Matta ile Luka, nasıl dua etmek gerektiğine örnek olarak çizilen aynı duayı kaydetmiş gibi görünebilir. Matta'nın sözleri şöyledir: "Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın. Krallığın gelsin. Gökte olduğu gibi yeryüzünde de senin isteğin olsun. Gündelik ekmeğimizi bugün bize ver. Bize borçlu olanları bağışladığımız gibi sen de bizim borçlarımızı bağışla. Bizi denenmeye sokma, bizi kötü olandan kurtar." Luka'nınki ise şöyle: "Baba, adın kutsal kılınsın. Krallığın gelsin. Gündelik ekmeğimizi her gün bize ver. Günahlarımızı bağışla, çünkü biz de bize borçlu olan herkesi bağışlıyoruz. Bizi denenmeye sokma."

18.2

καὶ πρὸ πάντων γε παρατηρητέον ὅτι ὁ Ματθαῖος καὶ ὁ Λουκᾶς δόξαιεν ἂν τοῖς πολλοῖς τὴν αὐτὴν ἀναγεγραφέναι ὑποτετυπωμένην πρὸς τὸ δεῖν οὕτως προσεύχεσθαι προσευχήν. ἔχουσι δὲ αἱ λέξεις τοῦ μὲν Ματθαίου τὸν τρόπον τοῦτον· „πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ,“ τοῦ δὲ Λουκᾶ οὕτως· „πάτερ, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ᾿ ἡμέραν· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ τῷ ὀφείλοντι ἡμῖν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν.“

18.3Böyle düşünenlere şunu söylemeli: Birincisi, sözler birbirine bazı bakımlardan yakın olsa da, inceleyerek göstereceğimiz gibi başka bakımlardan ayrıldıkları görülür. İkincisi, aynı duanın hem dağda —İsa'nın "kalabalıkları görünce çıktığı", "oturunca öğrencilerinin yanına geldiği, onun da ağzını açıp öğrettiği" yerde (bu dua Matta'da, mutluluk müjdelerinin ve ardından gelen buyrukların dizisi içinde kayıtlıdır)— söylenmiş olması, hem de "bir yerde dua ediyordu, bitirince" "öğrencilerinden" birine, "Yahya'nın kendi öğrencilerine öğrettiği gibi" "dua etmeyi" öğrenmek isteyen birine söylenmiş olması mümkün değildir. Aynı sözler hem önceden hiçbir soru sorulmadan kendiliğinden söylenmiş, hem de bir öğrencinin isteği üzerine bildirilmiş olabilir mi? Buna belki biri şöyle cevap verir: Bu dualar aynı değerdedir; tek bir dua olarak bir kez kendiliğinden bir söylevde, bir kez de öğrencilerden onu isteyen bir başkasına söylenmiştir; o öğrenci muhtemelen Matta'daki sözler söylenirken orada değildi ya da o zaman söylenenleri aklında tutamamıştı. Ama belki de bunları, bazı ortak bölümleri olan farklı dualar saymak daha iyidir. Bu değerde bir duanın kaydı gözümüzden kaçmasın diye Markos'ta da aradık, ama orada bir duanın izine bile rastlamadık.

18.3

λεκτέον δὲ πρὸς τοὺς οὕτως ὑπολαμβάνοντας ὅτι πρῶτον μὲν τὰ ῥήματα, εἰ καὶ γειτνιῶντά τινα ἔχει ἀλλήλοις, ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοις διαφέρειν φαίνεται, ὡς ἐρευνῶντες αὐτὰ παραστήσομεν· δεύτερον δὲ ὅτι οὐχ οἷόν τε ἐστὶ τὴν αὐτὴν προσευχὴν καὶ ἐν τῷ ὄρει λέγεσθαι, ἔνθα „ἰδὼν τοὺς ὄχλους ἀνέβη,“ ὅτε „καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν“ (ἐν γὰρ τῷ εἱρμῷ τῆς περὶ τῶν μακαρισμῶν ἀπαγγελίας καὶ τῶν ἑξῆς ἐντολῶν παρὰ τῷ Ματθαίῳ αὕτη ἀναγεγραμμένη εὑρίσκεται), καὶ „ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο,“ εἰρῆσθαι πρὸς τινα „τῶν μαθητῶν“ ἀξιώσαντα διδαχθῆναι „προσεύχεσθαι, ὡς καὶ Ἰωάννης ἐδίδασκε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ.“ πῶς γὰρ ἐνδέχεται τοὺς αὐτοὺς λόγους χωρὶς πάσης προγενομένης πεύσεως ἀποτακτικῶς εἰρῆσθαι καὶ πρὸς ἀξίωσιν μαθητοῦ ἀπαγγέλλεσθαι; ἀλλ᾿ ἴσως τις εἴποι ἂν πρὸς τοῦτο ὅτι ἰσοδυναμοῦσαί εἰσιν αἱ εὐχαὶ εἰρημέναι ὡς μία, ὁτὲ μὲν ἐν ἀποτατικῷ λόγῳ ὁτὲ δὲ πρὸς ἕτερον τῶν μαθητῶν τὸν ἀξιώσαντα, κατὰ τὸ εἰκὸς τότε μὴ παρόντα, ὅτε ἔλεγε τὸ κατὰ τὸν Ματθαῖον, ἢ μὴ κεκρατηκότα τῶν εἰρημένων πάλαι· μή ποτε δὲ βέλτιον ᾖ διαφόρους νομίζεσθαι τὰς προσευχὰς, κοινά τινα ἐχούσας μέρη. ζητήσαντες δὲ καὶ παρὰ τῷ Μάρκῳ, μή ποτε λανθάνῃ ἡμᾶς ἡ τοιαύτη ἰσοδυναμοῦσα ἀναγεγραμμένη, οὐδ᾿ ἴχνος ἐγκείμενον προσευχῆς εὕρομεν.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…