İçeriğe geç
Dua Üzerine

Origenes · Dua Üzerine

16. Bölüm

16.1Öyleyse İsa'nın bunları söylediğini işiterek Tanrı'ya onun aracılığıyla dua edelim; hepimiz aynı şeyi söyleyelim, duanın biçimi konusunda bölünmeyelim. Kimimiz Baba'ya, kimimiz Oğul'a dua edersek bölünmüş olmaz mıyız? Oğul'a, ister Baba'yla birlikte ister Baba olmadan dua edenler, büyük bir saflıkla, sorgulamadan ve incelemeden cahilce bir günah işlerler. Öyleyse Tanrı'ya Tanrı olarak dua edelim, Baba'ya Baba olarak yakaralım, Rab'be Rab olarak dilekte bulunalım; Tanrı, Baba ve Rab olarak O'na şükredelim; ama O'nu hiçbir şekilde kölelerin efendisi anlamında Rab saymayalım. Gerçi Oğul'un "Babası" haklı olarak onun Rabbi de sayılabilir, Oğul aracılığıyla oğul olmuş olanların da Rabbi. Ama O nasıl "ölülerin değil, dirilerin Tanrısı" ise, öyle de soysuz kölelerin değil, başlangıçta küçük oldukları için korkuyla soylulaştırılan, sonra da korkuyla yapılandan daha kutlu bir kulluğu sevgiyle yapanların Rabbidir. Çünkü ruhta, yalnızca yürekleri görenin seçebileceği, Tanrı'nın kullarına ve oğullarına ait belirgin izler vardır.

16.1

Ταῦτ᾿ ουν λέγοντος ἀκούοντες Ἰησοῦ τῷ θεῷ δι᾿ αὐτοῦ εὐχώμεθα, τὸ αὐτὸ λέγοντες πάντες μηδὲ περὶ τοῦ τρόπου τῆς εὐχῆς σχιζόμενοι. ἢ οὐχὶ σχιζόμεθα, ἐὰν οἱ μὲν τῷ πατρὶ οἱ δὲ τῷ υἱῷ εὐχώμεθα, ἰδιωτικὴν ἁμαρτίαν κατὰ πολλὴν ἀκεραιότητα διὰ τὸ ἀβασάνιστον καὶ ἀνεξέταστον ἁμαρτανόντων τῶν προσευχομένων τῷ υἱῷ, εἴτε μετὰ τοῦ πατρὸς εἴτε χωρὶς τοῦ πατρός; προσευχώμεθα τοίνυν ὡς θεῷ ἐντυγχάνωμεν δὲ ὡς πατρὶ δεώμεθα δὲ ὡς κυρίου εὐχαριστῶμεν δὲ ὡς θεῷ καὶ πατρὶ καὶ κυρίῳ, οὐ πάντως δούλου ὄντι κυρίῳ· ὁ γὰρ „πατὴρ“ εὐλόγως ἂν νομισθείη τοῦ υἱοῦ καὶ κύριος καὶ τῶν δι᾿ αὐτὸν γενομένων υἱῶν κύριος· ὥσπερ δὲ „οὐκ ἔστι θεὸς νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων,“ οὕτως οὐκ ἔστι κύριος ἀγενῶν δούλων ἀλλὰ τῶν κατὰ μὲν τὰς ἀρχὰς φόβῳ διὰ τὴν νηπιότητα ἐξευγενιζομένων μετὰ δὲ ταῦτα κατὰ τὴν ἀγάπην μακαριωτέραν τῆς ἐν φόβῳ δουλείαν δουλευόντων· εἰσὶ γὰρ καὶ ἐν τῇ ψυχῇ μόνῳ τῷ καρδίας βλέποντι χαρακτῆρες φανεροὶ δούλων θεοῦ καὶ υἱῶν αὐτοῦ.

16.2Öyleyse Tanrı'dan "yeryüzüne ait" ve "küçük" şeyleri dileyen herkes, "göksel" ve "büyük" şeyleri dilemeyi buyuranın sözüne kulak asmamış olur; çünkü Tanrı yeryüzüne ait ve küçük hiçbir şeyi bağışlamayı bilmez. Biri buna karşı, dua sonucu kutsallara bağışlanan bedensel şeyleri ve "yeryüzüne ait" ve "küçük" şeylerin bize ayrıca verileceğini öğreten İncil sözünü getirirse, ona şöyle cevap vermek gerekir: Biri bize herhangi bir cisim armağan ettiğinde, "Falanca bize cismin gölgesini armağan etti" demeyiz. Çünkü o, cisim ve gölge diye iki ayrı şey bağışlamaya niyet ederek cismi vermemiştir; verenin niyeti cismi vermektir, gölgeyi de almamız cismin verilmesinin ardından gelir. Aynı şekilde, nous'umuz daha yüce bir bakış kazanır da Tanrı'nın bize asıl olarak verdiği armağanları düşünürsek, bedensel şeylerin büyük ve göksel ruhani armağanların ardından gelen, onlara en uygun sonuçlar olduğunu söyleriz. Bunlar kutsalların "her birine" "yararına olacak şekilde", "imanın ölçüsüne göre" ya da verenin "dilediği gibi" verilir. O da bilgece diler; biz verilen şeylerin her biri için verene layık bir sebep ve açıklama gösteremesek bile.

16.2

πᾶς τοιγαροῦν ὁ „τὰ ἐπίγεια“ καὶ „μικρὰ“ αἰτῶν ἀπὸ τοῦ θεοῦ παρακούει τοῦ ἐντειλαμένου „ἐπουράνια“ καὶ „μεγάλα“ αἰτεῖν ἀπὸ τοῦ μηδὲν ἐπίγειον μηδὲ μικρὸν χαρίζεσθαι ἐπισταμένου θεοῦ. ἐὰν δέ τις ἀνθυποφέρῃ τὰ κατὰ τὸ σωματικὸν ἐκ προσευχῆς τοῖς ἁγίοις δωρηθέντα ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ εὐαγγελίου φωνὴν, διδάσκοντος „τὰ ἐπίγεια“ ἡμῖν προστίθεσθαι καὶ „τὰ μικρὰ,“ ἀπαντητέον πρὸς αὐτὸν ὅτι, ὥσπερ οὐ λεκτέον, δωρουμένου τινὸς ἡμῖν ὅ τι δή ποτε σῶμα, ὅτι ὁ δεῖνα τὴν σκιὰν ἡμῖν τοῦ σώματος ἐδωρήσατο (οὐ γὰρ προθέμενος δύο τινὰ χαρίσασθαι, σῶμα καὶ σκιὰν, δέδωκε τὸ σῶμα. ἀλλ᾿ ἡ πρόθεσις τοῦ διδόντος ἐστὶ διδόναι σῶμα, ἐπακολουθεῖ δὲ τῇ δόσει τοῦ σώματος καὶ τὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἡμᾶς λαβεῖν), οὕτως, εἰ μεγαλοφυεστέρῳ γενομένῳ ἡμῶν τῷ νῷ κατανοήσαιμεν τὰς προηγουμένως ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἡμῖν διδομένας δωρεὰς. οἰκειότατα ἐροῦμεν παρακολουθήματα τῶν μεγάλων καὶ ἐπουρανίων πνευματικῶν χαρισμάτων εἶναι τὰ σωματικὰ, „ἑκάστῳ“ διδόμενα τῶν ἁγίων „πρὸς τὸ συμφέρον“ ἢ „κατ᾿ ἀναλογίαν τῆς πίστεως“ ἢ „καθὼς βούλεται“ ὁ διδούς· βούλεται δὲ σοφῶς, εἰ καὶ ἡμεῖς μὴ δυνάμεθα ἑκάστῳ τῶν διδομένων αἰτίαν καὶ λόγον ἄξιον τοῦ διδόντος εἰπεῖν.

16.3Hanna'da bir tür kısırlıktan kurtulup Samuel'e gebe kalarak meyve veren, bedeninden çok ruhuydu. Hizkiya da bedensel tohumundan doğmuş olsalar bile bedeninin değil, daha çok nous'unun ilahi çocuklarını doğurmuştu. Ester, Mordekay ve halk da Haman'dan ve onun suç ortaklarından çok düşünülür tuzaklardan kurtulmuşlardı. […] [Yudit de] ruhunu yok etmek isteyen hükümdarın gücünü, o Holofernes'inkinden daha çok kırmıştı. İshak'ın Yakup'a söylediği "Tanrı sana göğün çiyinden versin" sözündeki, bütün kutsallara ulaşan düşünülür kutsamanın, Hananya ve arkadaşlarına Nebukadnessar'ın alevini yenen bedensel çiyden daha çok nasip olduğunu kim kabul etmez? Peygamber Daniel için de, bu yazıyı okuyan hepimizin anladığı duyulur aslanlardan çok, ruhuna hiçbir şey yapamayan görünmez aslanların ağzı kapatılmıştı. Kurtarıcımız İsa'nın alt ettiği, Tanrı'dan kaçan herkesi yutan balinanın karnından kim, kutsal biri olarak Kutsal Ruh'u içine alabilen Yunus kadar kurtulabilmiştir?

16.3

μᾶλλον οὖν κεκαρποφορήκει ἀπό τινος στειρώσεως μεταβαλοῦσα ἡ τῆς Ἄννης ψυχὴ ἤπερ τὸ σῶμα, κυῆσαν τὸν Σαμουήλ· καὶ μᾶλλον ὁ Ἐζεκίας θεῖα γεγεννήκει τέκνα νοῦ ἤπερ σώματος, ἐκ τοῦ σωματικοῦ σπέρματος αὐτῶν γεγεννημένων· ἐπὶ πλεῖόν τε ἀπὸ νοητῶν ἐπιβουλῶν ῥυσθέντες ἐτύγχανον Ἐσθὴρ καὶ Μαρδοχαῖος καὶ ὁ λαὸς ἤπερ ἀπὸ τοῦ Ἀμὰν καὶ τῶν συμπνεόντων . . . τοῦ διαφθεῖραι τὴν ψυχὴν αὐτῆς θέλοντος ἄρχοντος τὴν δύναμιν διακεκόφει ἢ ἐκείνου τοῦ Ὀλοφέρνου. τίς δ᾿ οὐκ ἂν ὁμολογήσαι τῷ Ἀνανίᾳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ τὴν νοητὴν εὐλογίαν φθάνουσαν ἐπὶ πάντας τοὺς ἁγίους, εἰρημένην ὑπὸ τοῦ Ἰσαὰκ τῷ Ἰακὼβ, τήν· „δῴη σοι ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ,“ ἐπὶ πλεῖον ἐγγεγονέναι ἤπερ τὴν σωματικὴν δρόσον. τὴν φλόγα νικῶσαν τοῦ Ναβουχοδονόσορ; μᾶλλον δὲ πεφίμωντο τῷ προφήτῃ Δανιὴλ οἱ ἀόρατοι λέοντες, οὐδὲν ἐνεργῆσαι δυνάμενοι κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ἤπερ οἱ αἰσθητοὶ, περὶ ὧν πάντες οἱ ἐντυγχάνοντες αὐτῇ τῇ γραφῇ ἐξειλήφαμεν. τίς δ᾿ οὕτως ἐκπεφεύγει τοῦ κεχειρωμένου ὑπὸ τῷ Ἰησοῦ τῷ σωτῆρι ἡμῶν κήτους τὴν γαστέρα, πάντα τὸν φυγάδα τοῦ θεοῦ καταπίνοντος, ὡς Ἰωνᾶς χωρητικὸς γινόμενος ὡς ἅγιος ἁγίου πνεύματος;

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…