İçeriğe geç
Dua Üzerine

Origenes · Dua Üzerine

15. Bölüm

15.1Ama dua [proseukhē] gerçekte nedir diye dikkatle bakarsak, belki yaratılmış hiçbir varlığa, Mesih'in kendisine bile dua edilmemelidir; yalnızca kâinatın Tanrısı ve Babası'na dua edilmelidir. Yukarıda aktardığımız gibi Kurtarıcımız da O'na dua ediyordu ve bize de O'na dua etmeyi öğretir. Çünkü "Bize dua etmeyi öğret" sözünü işitince kendisine değil, Baba'ya dua etmeyi öğretir; "Göklerdeki Babamız" ve devamını söylememizi ister. Başka yerlerde gösterildiği gibi Oğul ousia ve dayanak bakımından Baba'dan başkaysa, ya Baba'ya değil Oğul'a, ya ikisine birden ya da yalnızca Baba'ya dua edilmelidir. Baba'ya değil de Oğul'a dua etmenin son derece saçma olduğunu ve apaçık olana aykırı düşeceğini herkes kabul edecektir. İkisine birden dua edersek, isteklerimizi açıkça çoğul olarak sunar, dualarımızda "Sağlayın", "İyilik edin", "Bahşedin", "Kurtarın" ve buna benzer sözler söyleriz. Bu hem kendiliğinden saçmadır hem de kimse Yazılarda birilerinin böyle konuştuğunu gösteremez. Geriye yalnızca kâinatın Babası Tanrı'ya dua etmek kalır; ama Baba'nın "yeminle" atadığı başrahip olmadan değil: "Rab ant içti, sözünden dönmeyecek: Sen Melkisedek düzeninde sonsuza dek kâhinsin."

15.1

Ἐὰν δὲ ἀκούωμεν ὅ τι ποτέ ἐστι προσευχὴ, μή ποτε οὐδενὶ τῶν γεννητῶν προσευκτέον ἐστὶν οὐδὲ αὐτῷ τῷ Χριστῷ ἀλλὰ μόνῳ τῷ θεῷ τῶν ὅλων καὶ πατρὶ, ᾧ καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἡμῶν προσηύχετο, ὡς προπαρεθέμεθα, καὶ διδάσκει ἡμᾶς προσεύχεσθαι. ἀκούσας γάρ· „δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι“ οὐ διδάσκει αὑτῷ „προσεύχεσθαι“ ἀλλὰ τῷ πατρὶ, λέγοντας· „πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς“ καὶ τὰ ἑξῆς. εἰ γὰρ ἕτερος, ὡς ἐν ἄλλοις δείκνυται, κατ᾿ οὐσίαν καὶ ὑποκείμενόν ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ πατρὸς, ἤτοι προσευκτέον τῷ υἱῷ καὶ οὐ τῷ πατρὶ ἢ ἀμφοτέροις ἢ τῷ πατρὶ μόνῳ. τὸ μὲν οὖν τῷ υἱῷ καὶ οὐ τῷ πατρὶ πᾶς ὁστισοῦν ὁμολογήσει εἶναι ἀτοπώτατον καὶ παρὰ τὴν ἐνάργειαν λεχθησόμενον ἄν· εἰ δὲ ἀμφοτέροις, δῆλον ὅτι κἂν ἀξιώσεις προσενέγκοιμεν πληθυντικῶς, παράσχεσθε καὶ εὐεργετήσατε καὶ ἐπιχορηγήσατε καὶ σώσατε, καὶ εἴ τι τούτων ὅμοιον, διὰ τῶν προσευχῶν λέγοντες· ὅπερ καὶ αὐτόθεν ἀπεμφαῖνον, οὐδὲ ἐν ταῖς γραφαῖς ἔχει τις δεῖξαι κείμενον ὑπό τινων λεγόμενον. λείπεται τοίνυν προσεύχεσθαι μόνῳ τῷ θεῷ τῷ τῶν ὅλων πατρὶ, ἀλλὰ μὴ χωρὶς τοῦ ἀρχιερέως, ὅστις „μεθ᾿ ὁρκωμοσίας“ κατεστάθη ὑπὸ τοῦ πατρὸς κατὰ τὸ „ὤμοσε, καὶ οὐ μεταμεληθήσεται· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.“

15.2Bu yüzden kutsallar dualarında Tanrı'ya şükrederken, şükranlarını O'na Mesih İsa aracılığıyla dile getirirler. Duayı titizlikle yapan kişi, dua edene değil, Rabbimiz İsa'nın dualarda çağırmayı öğrettiği Baba'ya dua etmelidir; ama aynı şekilde İsa olmadan da Baba'ya hiçbir dua sunmamalıdır. İsa bunu açıkça gösterir: "Size doğrusunu söyleyeyim, Babam'dan ne dilerseniz, onu size benim adımla verecektir. Şimdiye dek benim adımla hiçbir şey dilemediniz; dileyin, alacaksınız, ta ki sevinciniz tam olsun." "Benden dileyin" ya da sadece "Baba'dan dileyin" demedi; "Babam'dan ne dilerseniz, onu size benim adımla verecektir" dedi. Çünkü İsa bunları öğretene kadar kimse "Oğul'un adıyla" "Baba'dan" bir şey dilememişti; İsa'nın "Şimdiye dek benim adımla hiçbir şey dilemediniz" sözü doğruydu. "Dileyin, alacaksınız, ta ki sevinciniz tam olsun" sözü de doğrudur.

15.2

εὐχαριστοῦντες οὖν οἱ ἅγιοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ἑαυτῶν τῷ θεῷ διὰ χριστοῦ Ἰησοῦ χάριτας ὁμολογοῦσιν αὐτῷ. ὥσπερ δὲ τὸν ἀκριβοῦντα τὸ προσεύχεσθαι οὐ χρὴ τῷ εὐχομένῳ προσεύχεσθαι ἀλλὰ τῷ ὃν ἐδίδαξεν ἐπὶ τῶν εὐχῶν καλεῖν πατρὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς, οὕτως οὐ χωρὶς αὐτοῦ προσευχήν τινα προσενεκτέον τῷ πατρὶ, ὡς αὐτὸς τοῦτο παραδείκνυσι σαφῶς οὕτω λέγων· „ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἄν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα μου, δώσει ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματί μου. ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτε, καὶ λήψεσθε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.“ οὐ γὰρ εἶπεν· „αἰτεῖτέ“ με οὐδὲ „αἰτεῖτε“ „τὸν πατέρα“ ἁπλῶς ἀλλά· „ἐάν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα, δώσει ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματί μου.“ ἕως γὰρ ἐδίδαξε ταῦτα ὁ Ἰησοῦς, οὐδεὶς ᾐτήκει „τὸν πατέρα“ „ἐν τῷ ὀνόματι“ τοῦ υἱοῦ· καὶ ἀληθὲς ἦν ὑπὸ Ἰησοῦ λεγόμενον τὸ „ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου.“ ἀληθὲς δὲ καὶ τὸ „αἰτεῖτε, καὶ λήψεσθε. ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.“

15.3Biri Mesih'in kendisine dua etmek gerektiğini düşünür ve "secde etmek" sözünün anlamı yüzünden kafası karışarak bize Tesniye'de Mesih hakkında söylendiği kabul edilen "Tanrı'nın bütün melekleri ona secde etsin" sözünü getirirse, ona şunu söylemek gerekir: Peygamberin Kudüs diye adlandırdığı kilise için de, kendisine dadılık ve süt annelik eden krallar ve kraliçeler tarafından secde edileceği şu sözlerle söylenir: "İşte elimi uluslara kaldırıyorum, adalara sancağımı dikeceğim; oğullarını kucaklarında getirecek, kızlarını omuzlarında taşıyacaklar. Krallar dadıların, kraliçeleri süt annelerin olacak; yüzüstü yere kapanıp sana secde edecek, ayaklarının tozunu yalayacaklar. Benim Rab olduğumu bileceksin ve utanmayacaksın."

15.3

ἐὰν δέ τις, οἰόμενος δεῖν αὐτῷ τῷ Χριστῷ προσεύχεσθαι, συγχεόμενος ἀπὸ τοῦ ἐκ τοῦ προσκυνεῖν σημαινομένου προσάγῃ ἡμῖν τὸ „προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ,“ ὁμολογουμένως ἐν τῷ Δευτερονομίῳ περὶ Χριστοῦ εἰρημένον, λεκτέον πρὸς αὐτὸν ὅτι καὶ ἡ ἐκκλησία Ἱερουσαλὴμ παρὰ τοῦ προφήτου ὀνομαζομένη προσκυνεῖσθαι ὑπὸ βασιλέων καὶ ἀρχουσῶν, γινομένων τιθηνῶν αὐτῆς καὶ τροφῶν, λέγεται διὰ τούτων· „ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου, καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρῶ σύσσημόν μου· καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπῳ, τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπὶ τῶν ὤμων ἀροῦσι· καὶ ἔσονται βασιλεῖς τιθηνοί σου, αἱ δὲ ἄρχουσαι αὐτῶν τροφοί σου· ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς προσκυνήσουσί ⟨(σοι)⟩, καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ κύριος καὶ οὐκ αἰσχυνθήσῃ.“

15.4"Neden bana iyi diyorsun? Tek iyi olan Tanrı'dan, Baba'dan başka kimse iyi değildir" diyen, şunu da demez miydi: "Neden bana dua ediyorsun? Yalnızca Baba'ya dua etmelisin, benim de dua ettiğim Baba'ya; bunu Kutsal Yazılardan öğreniyorsunuz. Baba'nın sizin için atadığı ve Baba'dan savunucu olma görevini almış olan başrahibe dua etmemelisiniz; o başrahip ve savunucu aracılığıyla dua etmelisiniz. O, "zayıflıklarınızı" paylaşabilir; "her bakımdan" sizin gibi sınanmıştır, ama bunu bana bağışlayan Baba sayesinde "günahsız" olarak sınanmıştır. Benim aracılığımla yeniden doğarak "evlatlık Ruhu'nu" aldığınız için Babam'dan ne büyük bir armağan aldığınızı öğrenin; ta ki "Tanrı'nın oğulları" ve benim kardeşlerim diye anılasınız. Davud aracılığıyla sizin hakkınızda Baba'ya söylediğim sözü okudunuz: "Adını kardeşlerime duyuracağım, topluluğun ortasında seni ilahilerle öveceğim." Tek bir Baba'ya layık görülmüş olanların kardeşlerine dua etmeleri makul değildir; duayı benimle birlikte ve benim aracılığımla yalnızca Baba'ya sunmalısınız."

15.4

πῶς δὲ οὐκ ἔστι κατὰ τὸν εἰπόντα· „τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεὸς, ὁ πατὴρ“ εἰπεῖν ἄν· τί ἐμοὶ προσεύχῃ; μόνῳ τῷ πατρὶ προσεύχεσθαι χρὴ, ᾧ κἀγὼ προσεύχομαι· ὅπερ διὰ τῶν ἁγίων γραφῶν μανθάνετε. ἀρχιερεῖ γὰρ τῷ ὑπὲρ ὑμῶν κατασταθέντι ὑπὸ τοῦ πατρὸς καὶ παρακλήτῳ ἀπὸ τοῦ πατρὸς εἶναι λαβόντι εὔχεσθαι ὑμᾶς οὐ δεῖ ἀλλὰ δι᾿ ἀρχιερέως καὶ παρακλήτου, δυναμένου συμπαθεῖν „ταῖς ἀσθενείαις ὑμῶν,“ πεπειρασμένου „κατὰ πάντα“ ὁμοίως ὑμῖν, ἀλλὰ διὰ τὸν δωρησάμενόν μοι πατέρα πεπειρασμένου „χωρὶς ἁμαρτίας.“ μάθετε οὖν, ὅσην δωρεὰν ἀπὸ τοῦ πατρός μου εἰλήφατε, διὰ τῆς ἐν ἐμοὶ ἀναγεννήσεως τὸ τῆς „υἱοθεσίας πνεῦμα“ ἀπειληφότες, ἵνα χρηματίσητε „υἱοὶ θεοῦ“ ἀδελφοὶ δὲ ἐμοῦ. ἀνέγνωτε γὰρ τὴν διὰ τοῦ Δαυῒδ ὑπ᾿ ἐμοῦ εἰρημένην περὶ ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα φωνήν· „ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε.“ ἀδελφῷ δὲ προσεύχεσθαι τοὺς κατηξιωμένους ἑνὸς αὐτῶν πατρὸς οὐκ ἔστιν εὔλογον· μόνῳ γὰρ τῷ πατρὶ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ δι᾿ ἐμοῦ ἀναπεμπτέον ἐστὶν ὑμῖν προσευχήν.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…