Khrysippos · Khrysippos: Mantık ve Fizik Fragmanları
Mantık Araştırmaları (Herculaneum Papirüsü)
298a-1Fr. 298a Kaynak: Herculaneum Papirüsü 307: Khrysippos, Mantık Araştırmaları, I. kitap. [Papirüs ağır hasarlıdır; yalnız okunabilen kısımlar çevrilmiştir, boşluklar "…" ile gösterilmiştir. Köşeli ayraç içindekiler editörlerin tamamlamalarına dayanır.]
Parça 1: [Yalnız tek tek sözcükler okunabiliyor: "gelecek olan", "çoğul", "sorular", "geçmiş", "yalnız".]
Parça 2: … bu da inandırıcı görünmüyor. Burada da … inandırıcı olmadığı görünür … iki türlü … araz … tartışırken … öyle ki hepsi hakkında tek bir açıklama yapılsın … [şimdiki bir önerme] var olduğuna göre, onun geçmiş bir hâli de vardır; geçmişlerin de geçmişleri vardır, sonsuza kadar. Aynı biçimde gelecek olanların da gelecek olanları olacaktır, sonsuza kadar; geçmişlerin de …
Parça 3: … edilgen … sonsuza kadar … birinde var olmak, ama edilgen hiçbir şey … böylelerinin … Ama önce söylenenler bir yana bırakılsın … sonsuz … geçmiş …
Sütun 1: … ikiden … sonsuza kadar … benzerlerin … araştır … arazların … çoğul da ona göre görünecektir … Bunlardan yola çıkarak öbürlerine de inandırıcı biçimde geçmek mümkün olacak; şöyle denebilir: çoğulların çoğulları vardır — bir bakıma tekillere [karşılık] gelenler gibi —, ama geçmişlerin geçmişleri, edilgenlerin de edilgenleri yoktur; sonsuzluk bunlarda ortaya çıkıp ötekilerde çıkmıyor değildir, ya da tersi. Biri öbürleri hakkında da böyle argümanlar söyler ve bunlara dayanarak bu türden bir şeyden akraba bir alana geçerse, argümanın gidişi tür bakımından sağlamdır, ama geçişin kendisi …
Sütun 2: … çürütmeye karşı … Geçmiş yüklemler ve önermeler varsa, geçmişlerin geçmişleri de vardır, sonsuza kadar; ama bu hiç de öyle değildir; demek ki ne geçmiş yüklemler ne de geçmiş önermeler vardır. Edilgen yüklemler varsa, edilgenlerin edilgen yüklemleri de vardır, sonsuza kadar; ama bu hiç de öyle değildir; demek ki ilki de değildir. Çoğul yüklemler varsa, çoğulların çoğulları da vardır, sonsuza kadar; ama bu hiç de öyle değildir; demek ki ilki de değildir. Çünkü bu tür şeylerde … akıl yürütme …
Sütun 3: … tasavvurlar doğru ve yanlış, kavrayıcı ve kavrayıcı olmayan tasavvurlar olarak ortaya çıkar; düşüncede de buna benzer bir durum vardır. … çünkü hepsinde … onların tasavvurlarını ne edinebilir ne de her şeyi kavrayabilir; ona göre yanlış ve kavrayıcı olmayan tasavvurlar da oluşur, ama kavrayıcı tasavvurlar da hiç az oluşmaz. Buna benzer olarak şu da olmuştur: [tabiatları gereği] bazı şeyler [kimilerine] görülür, [kimilerine] işitilir olur; öbür hislerde de aynı biçimde; [bütün beden] bakımından ve düşünce bakımından da …
Sütun 4: … farklar … Bu tür farklar yalnız tabiatlara göre değil, tekhnē'lere ve alışkanlıklara göre de ortaya çıkar; insanlardan kimi şuna, kimi buna çeşitli biçimlerde yatkın olur. Ayrıca tekhnē'lerde de duyu organlarındakine benzer bir durum vardır: onlar ne ⟦her şeyi?⟧ yakalayabilir ne de aynı türden alanın tamamına uzanabilir. Bütün bunların yalnız akıllı insanlara değil, gençlere de uzandığı düşünülmelidir. … neyin olup bittiğini göstermeden "iki" derlerse, "bu, bu değildir" diyebilirler … cesaretle açıklayamazlar …
Sütun 5: … bunlara karşı … ayrıca "bunun bu olması"nın "bunun bu olması"yla aynı olduğunu söyler; mesela "Dion'un Theon olması"nın "Dion'un Theon olması"yla aynı olduğunu — ister böyle ister belirli biçimde söyleyelim. Sonra "Dion'un Theon olması"na "Dion'un Theon olmaması"nın çelişik olduğunu, belirli biçimde söylesek bile. Bunlarda ve benzerlerinde yalnız söylenen şeyin ne olduğunu kestirmek zor değildir; belki de farkına varmadan yanlış şeyler söyleriz; bu güçlükler aynı biçimde bilgelere de uzanır. Çünkü bilgenin böyle bir konuda hüküm vermesi inandırıcı değildir; verdiği takdirde de aporia'ya düşmemesi inandırıcı değildir. Benzer şeyleri … değişiklikler … tartışırken …
Sütun 6: … böyle bir şey vardır … ve bunlar … tekil olan … çoğul … Öyleyse bu sözler aracılığıyla çoğul bir şey mi söyleniyor? Buna benzer durumlarda olduğu gibi bu da bizi duraklatacaktır. Ya aynı kişiler gösterildiğinde böyle bir söz çoğul olur — mesela "bizim" —, başka başka kişiler gösterildiğinde olmaz; ya da belki araştırılan şey şudur: "bunları döven" tekil olduğu hâlde, onda çoğul bir şey vardır … "bunları döven", başkaları gösterildiğinde … başka bir argümana göre … çoğul …
Sütun 7: … çoğul olan o … "bunları döven" ve "bunu döven" … çünkü bazı sözler önde geldiğinde şunlar böyle söylenir: "onların" ve "bizim"; benzerlerinde de aynı biçimde, özellikle "bana ait olan", "bana ait olanlar" ve "bize ait olan" gibilerinde … benzerleri … inandırıcı olanı almak gerekir …
Sütun 8: … ve kaç taneden yazıldığı … "Bu düşündükten sonra ben düşündüm" ve "Bu gezindikten sonra ben oturdum." Çünkü … bunlara benzetilen sözler de vardır; mesela "Bundan sonra düşündüm" ya da "kalktım." Böyle söylenebilenler de bulunduğuna göre, bunların farklarının neye dayanacağını araştırmak gerekecek. Şeyler şunlarda da benzerdir: "Bu düşündükten sonra düşündüm" ile "Şu düşündükten daha sonra düşündüm" … [biri öbüründen] çıktığında … yanlıştır; çıkmadığında … "bundan sonra" ve "bundan daha sonra" … yanlıştır …
Sütun 9: … böyle bir şeyi göstermek mümkün … şeyleri söyler ve anlatırlar, ama ne yemin ederler ne emrederler ne dua ederler ne soru sorarlar ne de bilgi isterler. Bunların ne zamana kadar böyle anlaşılması gerektiği, Az Farkla argümanına göre bizi duraklatır … cevap hakkında … bunun da böyle olmadığı inandırıcıdır. Benzer biçimde doğru söyleyenler hakkında … sonuç hem doğru hem yanlıştır … yemin etmek …
Sütun 10: … şeyler … bu tür sonuçlarla … kapsanan önermeler … Bu da inandırıcı değildir. Onlar için doğru söylüyor da yalan söylüyor da dememek gerekir; bunu, aynı kişinin aynı anda hem doğru hem yalan söyleyeceği yolundaki başka bir kaygıyla değil, anlatılan şeyden tamamen saptıkları için dememek gerekir. Bu, önceki argümanı ve onların aynı anda hem yalan hem doğru söyleyecekleri argümanını da ayrıca çürütür. Bütün bu tür durumlarda sözler kimi zaman yalın olarak söylenir, kimi zaman da onlarla birlikte daha fazla bir şey belirir. Bunu söylerken, söylediklerinin bir kısmının kanaate ya da düşünceye, bir kısmının sözcüğe göre olduğunu kastetmiyorum … ama benzerleri …
Sütun 11: … desin ki bu tür şeyleri bazen bizim söyleyiş biçimlerimize göre söyler, bazen de bunları çıkarıp bütünü … çevirerek, sözleri eksik ya da iki anlamlı söylemekten kaçınmak için. Bu alanı işaretlemiş olmak çok yararlıdır; ona daha sık dönebilelim diye. "Gezin, çünkü gündüzdür" gibi sözlerde belki iki türlü konuşuruz: söylenebilenlerden birine göre bütün bunu, yani "gezinmek, çünkü gündüzdür"ü emrederiz; öbürüne göre ise — daha çok görünen ve daha çok kullandığımız anlama göre — gezinmek emredilir, geri kalan dışarıdan eklenir …
Sütun 12: … "Bu adam gezinsin, değilse otur" gibi sözler … Çünkü hepsi emrin altına girer, ama yüklemeye dönüştürülmesi hiçbir biçimde mümkün değildir; zira "Bu adam geziniyor; değilse oturuyor" böyle bir şeyi göstermez. Bizim için ise bu sözün kullanımı şöyledir: "Gezin; bunu yapamazsan otur", yani "En iyisi gezin; bunu yapamazsan otur." Bu daha da uzatılabilir, Zeus hakkı için: "Gezin, değilse uyu"; ve "En iyisi şunu yap, değilse bunu yap, değilse şunu" diye sonsuza kadar … "bunun gezinmesi, değilse oturması" … kavrayıcı biçimde …
Sütun 13: … yapmamanın emredilmesi. Böyle bir şey iki türlü söylenecektir: "Ya gezin ya otur"; bunlardan biri şöyledir … bunlardan rastgele olanın emredilmemesi, yalnız şunun emredilmesi: "bu, değilse şu". Öyleyse bunları mı söyleyelim, yoksa burada da emredilen şeyin, "Dion geziniyor, değilse oturuyor" önermesi ve "gezinmek, değilse oturmak" yüklemi gibi bir şey olduğunu mu söylemeli? Bunlar varsa, böyle bir şeyin emredilmesi de inandırıcıdır. Bundan sonra şöyle başka bir duraklama noktası da vardır: "Bunlardan rastgele birini al" ve "Bunlardan herhangi birini al" diye emredenler belki hiçbir şey emretmezler; çünkü emredilen şey olarak ne bir yüklem ne de başka böyle bir şey bulunabilir. Aynı biçimde …
Sütun 14: … ama dışarıdan bir biçimde eklenen … Duraklatıcı bir biçimde şöyle denir: "sıvanmış ve badanalanmış duvar", "ziftlenmiş sütun", "beyaza boyanmış kapı ve kalkan"; bunlara yakın olarak "yağlanmış insan" ve "isle karartılmış insan"; yine "kirlenmiş giysi", "kirli giysi" ve "kirli insan". Bu konuda en baştan dikkatli olmak gerekir … bazılarında … birlikte sıralanmak … başka değişiklikler … pek çok şeyde … önermeler ve yüklemler …
Sütun 15: … yüklemlerin … çoğunu bir biçimde kabul eder, bazılarını da … iki türlü söylenenler … ve bunlar gibi bazı şeyler … Onlar hakkında söylenenler yeter.
ΧΡ(ΥΣΙΠΠΟΥ) ΛΟΓΙΚῼ(Ν) ΖΗΤ(Η)Μ(ΑΤΩΝ) Α. fr. 1 (n, deest in o): 3 ἐσομένου τῶν καὶ . . . . νος πληθυντικ . του . . . . . λν . εστωμητω . . τωπληθυντικω καὶ τῶν ἐρωτ(ή)ς . . ὁμοί- . . μετω . . . ομεν . . . ε . . γ . ι περὶ τ . . τουτο ἐν . . τω . εἷναι τι . . . . . τον . . . . λοι λεγους . . . . . το προ . . . . . . κονεν . . . . . . . . . . . . . . . τοτε . . . . . . . . . ντῶπα ρ)εληλυ(θότι)ν . . . . . . το . . τωνου . . . . . . αιπ . . . . . . τ . τη . . . . . . . . εν . . . . . . ἀ(λ)λα μόνον τα . . . . . . . . . . . ωνπροηγε . . . . . . fr. 2n (p. 284o): . . . . . . . . . κει . . τον (ο; κον . . . . . n) . . ea . . . ικεινος . . . . . . . πορίζεσθαι ὅπεροη . . . . . . (ὅπερ οὐ πιθανόν) φαίνετ)α(ι). κἀνταῦθ’ . . . . . . . το . . . . . . . . ιρητων ἀ(πιθα(νον παίνεσ)θαι, οὔτ . . (δι χῶ(ς) προ . . . . ωτ . . . . . . . τ . . . οσ . . μενα . . . . ερον τι κατὰ τῶ(ν) . οσυ(μ)βε . . . . . . . των ἐν τῶ ΑΙΔΙΚ . . ΙΣΘαι (ἐν τῷ διαλέγεσθαι?) εἰ . παν . . . . απρο . . . ( . . . τοα pro παν ο) . . να μ(ὴ ἐνεκ)τέον (εἶν)αι ἐπὶ ταῦτα ὥσθ' ἕν(α περὶ πάντων ποιήσασθαι λόγον . . πε . δες . τι (ὑπ)άρ- (εἴπερ ἐνεστὸς ὑπάρχει) χει . . . . μα . . . παρ . . (ἀξίωμα, πιθνὸν ὑπάρχειν) τις . . . νου παρε . . . . . . (τι ἐκείνου παρεληλυθός) καὶ πα(ρε)λη(λυθότων παρεληλυθ(ότ)α ἐστ(ὶν μέχρι εἰς ἄπειπον . καὶ ἔσ(τι μὲ)ν (παρεληλυθότα τοια(ῦτ)α καὶ κα- (θοτ . τοτα . . α ο) τα(τὸν) αὐτὸν ἐσ(ομέ)ν(ων ἐσόμενα ἔ(σ)ται (μέχ)ρι εἰς (ἄπειρον . καὶ (παρελη)λυθότων ἐστ(ί . . . . . . . . . γε . εν . ωεν. fr. 3n (p. 285o): τὸ . . . εισθα(ι . . ὑ)πτιο . . ὑπτ . . . . . . . . . . . . . . καὶ τ . . . μέ(χρι) εἰς ἄ(πειρον τ . ει . . . ταυτων ἐντ . . . . . νον . . . . . . . . . . . . . . . . . * ν . . τηοις ο . σι . . . . . . . . . . . τ . ν . . . . . . . . . . . . . . . τ)ῷ μ(ὲ)ν ἐν τῷ . . . . ε . ι ὑπ(άρ- (μουσιν εν τω n) χειν . . ὕπτιο(ν δ’ οὐ)δέν . . . (νεντψ pro ὑπτιο n) . . . . εῖσθαι (σ)υν . . . . . . . . . . . . ν ὑπάρχειν . . . . ν . κ . . . . ου . . . . . . . . . . . . . . . τητψν τοιού(τ)ων . ἀ(λλά)γε τὰ πρότερ(ον λ)εγόμενα παρεί(σθω τάτ’ ἐκείνου καὶ . . . . . . τα . . ινο . . . . ον . . . νε . . . . . . . α . . . . ερβωμε . . ε . . εον . . ν . . . . ν ἄπειρα . . . τω (πω n) . . . . . ος ετερ . . . . εσθαι τα . . . . ς ἔχοντα ο . . . . . . . . ρεληλυθότα και . . . . . . . . . . ροστ . (ὑ)παρ . . . . . . . . col. In (p. 286o): . . . . . . . . . . (δ)υοῖν τὸ . . . . . . . . . . . . . . (δ)υοῖν ἐ . . . . . . . . . . . . . . . μ)έχρι εἰς ἄπειρον) . . . . . . ὁμοίων ἐσ(τί (ομετωνες ο) 5 . . . . . . . . των . . . τα . . . α . . . . . . . . . ται ἐπιζ(ητ . . . α . . . . . . . . ουτων . . . . . τ . η . . . . . . . . . . κισε . . . . (ηπε legit Crönert) . . . . . . . . . . ατ . . . . . τερ . . ατε . . . . . ερτῶ(ν . τοιούτων εκ . . τουθ . α . περ . . τῶν συνβ(ε)βηκότ(ων . . . . . . δόξε(ι) καὶ (τ)ὸ π(ληθυντι)κὸν . . κατ’ αὐτ(ὸν) α . . . . . . ναι . . . . . ἀπὸ τούτων δ(ὲ) καὶ πρὸς ἐκεῖνα ἔσται πιθανῶς προσελθεῖν λέγοντα (ο)ὐ δ(ῆτα πλξθυντικὰ μὲν πλ(ηθυντικ)ῶν εἰναι, τρόπον τιν(ὰ . . . . . τῶν πρὸς τὰ ἑνικὰ . . . μενων, παρεληλυθότα δὲ παρεληλυθότων μὴ εἶναι καὶ ὕπτια ὑ(πτί)ων . μηδ’ ἐπὶ) τούτων (μὲν) τὴν ἀ(π)ειρίαν) γίνεσθαι, ἐπ’ ἐκείνων (δ') ἄρ(α μή, καὶ (ἔμ)παλιν . κἂν εἰ ἄ(ρα τις) τοιούτους ε(ἴ)ποι λόγους κ(ατὰ) τῶν ἑτέρ(ων κ κατ)ὰ (ταῦτ)α διαβαίνο(ι ἀπό τινος (τῶν) τοιούτων (εἰς) συνγενῆ . . . τόπον, ἡ(μ)ὲν (ἀγωγὴ τ(οῦ λόγου ὑγιὴς) τῶ(ι) εἴ(δ)ει, αὐτ(ὴ) δὲ ἡ (δι)άβασίς ἐστιν τῶν Col. 2n (p. 287o):* . . . . . . . . . . . δωνπ . . . . . . . (ο, ιιοντ n). . . . . . . . . . . (κ)ατὰ κλ . . . θην (ειιν o, ων n) . . . . . . . . . . (κ)ειμέν(ου δὲ) του . . . . πρὸς ἔλε(γ)χο(ν . . . η . . . (γ)ενομένων . . . . . . . . . . μὲν ἐκ τῆς κα τὰ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ε . . . . ο . . . . . . . . . νυπ . . . ε ὄντων . . . . . . . . . . . . . (παρε) (εἰ ἔστι παρελη(γυθοτ . . . . . . . . . . ληλυθότα κατηγορήματα τ. ιίτα . . . . . ιτα κ(αὶ παρελ)ηκαὶ ἀξιώματα) λ(υ)θότων παρεληλυθό(τ)α ἐ(στι μέχρι εἰς ἄπειρον . οὐ πάνυ δὲ τοῦτο . οὔτ’ ἄ(ρα κ)α(τηγορήματα οὔτ’ (ἀξι)ώ(μα)τά ἐστιν παρελη(λυθότα. Εἰ ἔ)στιν ὕ(πτι)α κατηγορήμ(α)τα, καὶ ὑπτίων ὕπτ(ιά) ἑστιν κατηγορήματα μέχρι εἰς (ἄ)πειρον . οὐ πάνυ δὲ τούτο . οὐδ’ ἄρα τὸ π(ρῶτον). Ε(ἰ πληθυντικά ἐστιν κατηγορήματα, καὶ πληθυντικῶν πληθυντικά ἐστι μέχρι εἰς ἄπειρον . οὐ πάνυ δὲ τοῦτο . ο(ὐδ’ ἄρα τὸ πρῶ)τον. Ἐπὶ γὰρ τῶν τοιού των . . με . . . . . αιμε . . . τ . . . . . . . . . . . . . . αβε . . . . . . . . (ακε ο ?) . . . . . . . . . . καὶ πρὸς ευ . . . . . ας . . . . εμ . . . . . . πλη . . σε . . . . ον ἔσται . . . . . . . . . . . τ)υγχάνει . . . . . . . . ἑτέρα(ν) αὐ . . . . . . . . . . . . . λεγ . . . . με . . . . τοιουτοις . . . δ . . . . . ιαλογισμο . . επ . . . . . αυτ . ουδ . . . . . . . . . επιτουδε . . Col. 3 n (288o):* . . σθαι . . . . . . . ημων . . ων . . . . . . . . . ητων . . . θησεις . . . . . . καὶ . . . . . αις . . . . . . . . . ουν . . . . . αν . . . . . . . . . . θη . . . . . . . τη . . . . . . . . . νης . . . . . ιι νομ . . . . . . . . . δεαν . . υτε πτω . . . . . . . . . . απο . ^^^ς αι . . . . . . . . (φ)αντασ(ί)αι γίνον(ται ἀληθ)εῖς καὶ ψευδεῖς (καὶ κα)τα(λη)πτικαὶ καὶ ἀκατ(άληπ)τοι· καὶ ἐπὶ τῆς διανοίας τ(ὸ) παραπλήσιον ὑπάρχει . . . γ)ᾲρ ἐπὶ πάντων . δικ . . . . . υτωιστε . . (φαντ)ασίας αὐτῶν λανβάνειν οὔτε κατανβάνειν δύναται πάντα, ψευδεῖς τε γίνονται κατ’ αὐτὴν φαντασίαι καὶ ἀκατά(ληπ)τοι, οὐθὲν (ἧτ)τον καὶ κατα(ληπτι)κῶν γινομέ νων . (π)α(ραπλή)σιον δὲ τούτων καὶ τοῦτο (σ)υντέτευχεν τὸ παρα . σ . . . . . . ἄ)λλα γ(εί- (fortasse: τὰς φύσεις) νεσθαι ἀ . . . . . ὁρ)ατὰ καὶ (fortasse: ἄλλοις) ἀκουστὰ (καὶ ὁμ)οίως ἐπί τ(ῶν λοιπῶν α(ἰσθήσε)ων . κ(αὶ κατὰ τὸ ὅλον ἀ . . . . . καὶ κα(τὰ (fortasse: τὸ ὅλον δὲ σῶμα) τὴν διάνο(ιαν . . . ατα . . λεγ . . . . . . . . . ἐπὶ τ(ῶν λοιπῶν . . . . . . . μὴ κ(αταCol. 4n (p. 289o): ε . . . ωι . . . . . . . . . . . . σε . . . . . . . σως κα . . . . . . . . α . . αν παρ . . . σοτ . . . . . . . δι(αφο)ρῶν . . . μεν . . . . . . θε . . . . . . . . . . . . . . κ . . . . . . . . τι . . . . . . . . . . . . . . . ου . . . . . . . . μον φαν . . . . . . . . χε . . . . . δαδη . σ . . . . . . χε . . . . . . οὐτοις . ο(ὐ μό)νον δ(ὲ π)αρὰ τ(ὰς φύσεις γίνονται το(ιαῦται δι)- αφοραί, ἀλλὰ καὶ π(α)ρ(ὰ) τέχ(ν)ας καὶ τριβὰς ἄλλων πρὸς ἄλλα πολλα(χ)ῶς. Ἔτι δὲ τὸ ὅμοιον το(ῖς) αἰσθητ(ηρίοι)ς καὶ ἐπὶ τῶν τεχνῶν συντέτευχεν . ο(ὔ)τε γὰρ οὐθὲν αὐταῖς ἐστιν φωρατὸν οὔτ’ ε(ἰς πάντα (τ)ὸν ὁμ(ογενῆ τόπον διατείνειν δ(ύνα(νται). Καὶ ταῦτα πάντα (διατείνειν ὑπονοητέον (ο)ὐ μόνον εἰς τοὺς φρονίμους ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ (ε)ἰς τοὺς νέ- (τοὺς ἐνεοὺς Cr.) ους. Ἐπιστ . . . αι . . . . . αιν . . τον ἐπὶ τῶν . ω . . . . . . . π . . . τί τὸ γινόμενόν ἐστιν οὐ δε(ικνύ)ντες δύο λέγωσιν (ἄν) ὅ(τ)ι οὐκ (ἐστιν) οὑτος οὑτος . . οτ μσ . . . . . διασαφῆ(σα)ι οὐκ ἂν δύν(αι)ντ(ο θαῤ(ῥ)ήσαντ(ες . . . . . . . . . ο)ὐδὲ μα . . . . υετ . . . . . . . . . . . . . . . . . . βαν . . . τιν . . . στενε . . παιδον . . . Col. 5n (p. 290o): (πε)ρὶ τ . . . . . . . . . . . . μος . . .* . ε . . . . . . . . . . . . ωαιρα . . αυτ . . . . . . . . . . . . ο . . . . . . δεν . . . . . . . . . . . η . θαι . . διε . . . . πρ)ὸς ταῦτα τὰ μετ . . . . . . ιμουτα . . . ναις δὴ τὸ ῥης . . . . . . . . των ὅτι ταὐτόν ἐστ(ι τὸ τοῦτον (τοῦτο)ν εἰναι (τῷ εἰναι τοῦ(τον τοῦτον) οἷον ὅτι τ(αὐτόν ἐστι (τὸ Δίω)να Θέυ(να εἶν)αι τῷ Δίωνα Θέωνα εἶναι (ἐάνθʼ) οὕτῶς ἐάνθ’ ὡρισμένως ἐκφέρωμεν. Εἰ(θ') ὅτι ἀντίκειται τῷ Δίωνα Θέωνα εἰναι τὸ μὴ εἰναι Δίωνα Θέωνα κἂν ὡρισμένως ἐκφέρωμεν. Ἐπὶ γο(ῦ)ν τούτων καὶ τῶν ὁμοίων οὐ μόνον τί (τὸ λ)εγόμενον ἐστὶν (χ)αλεπὸν συνβαλεῖν, (συνκαλεῖν n) ἀλλὰ καὶ μήποτε λανθάνομεν τᾲ (ψ)ευδῆ λέγοντες· ὁμοειδῶς ἂν τούτων διατει(νόντων καὶ εἰς τοὺς σοφούς· Οὔ(τε γὰρ πιθαν(ὸ)ν μηθὲν τοιοῦτο ἀποφαί(νεσ)θαι ἂν, οὔτ’ ἂν ἀποφ(αι)νόμ(ε)νο(ν μὴ) διαπο- (ρ)η(δῆ)ναι. Τὰ παραπλήσια δ’ ἐστὶν ἐπιλέγειν ματ . . . . . ιων καὶ ἐπακαω . . . . . . . . . . . ο . . ων παραλ(λ)α(γ)ὰς καὶ . . . . . . θ’ ὅταν κα . . . . . . . . . . . . . . . . διαλεγ . . . . . . . . . . . . . . κα . α . . . . . . . τ)ὸ παραβε . . . . . . . . . (sequuntur etiam 5 versus) Col. 6n (p. 291o): του* . . . ο)ὔτ’ αρ . πε . . . . . μη . . . . . . . . . τοιοῦτ(ον ὑ)πάρχει* (ἐκ ο) εν . . . . . . . . . . . κτά (ἐσ)τιν καὶ (βετ n) (δθγ ο) δεις . . κ)αὶ ταῦτα . . . ουτο (fortasse: δείκνυται ταῦτα) νει . . . θυν . . . . χε . . . . . . . . . . . εἰς πρ . . αδε . . . . . . . . . . . . τυγχάνει . . . . . . . κ)α(ὶ) τὸ μὲν (π)ληθ(υντι)κὸν . . οχ . . . . . . . . . λ . . . . . . ουτο . . . . . . τερο . . ανα λωνσ . . . . . ἐ)κφερομ . δης ἆρα πληθυντ(ι)κόν (ἐστι) διὰ τούτων, καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν παραπλησίων τούτων (παρέξει (ἡμῖν) ἐπίστασιν . ἢ κατὰ μὲν τοὺς α(ὐτο)ὺς δεικν(υ)μένου(ς ἔσται τοι(οῦτ)ο πληθυ(ντι)κόν, οἱον ἡμέτερος, ἄλλων δὲ καὶ ἄλλων (δεικ)ν(υμ)ένων οὔ· ἢ μή ποτε τὸ ζ(η)τούμενόν ἐστν τοι- (ἐστι μον o) οῦτο· ἑνικοῦ γὰρ ὄντος τοῦ τούτους τύπτων ἔστιν τ(ι τ)οιοῦτο πληθυντ(ικὸν . . . . . . . . . (πανοθντω n) . . . τοιούτωι . . . . . . . σιον τούους τύπτων (τῶν δʼ) ἄλλων δ(εικνυ)μένω(ν . . . οιστου . . . . ποικ . λ . . . . . . . . . . . ἂ)ν μ(ὴ) καθ’ ἕτερόν τινα . . . . . χθῶμ(ε)ν λόγον καὶ δια . . . . . . ες . . π)ληθυντ(ικά), εἰ καὶ τ(ὸν. * μετα . . . αρα . . . . . . . . . . . . . . . . εκε . . νλεγ . . . . . . . . . . . . Col. 7n (p. 292o): . . . . . . . . . σιον κατα (οιον o) . . . . . . . . . . . τοσον τοῦ . . . . . . . . . . . . των οὐδὲ ταῦτα) . . . . . . . . . . τας μεν (ωμ. . ν o) 5 . . . . . . . . . . . . . . τιστ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . νε . με θ . . . . . . . . . . . . . . τα . παντα το . . . . . πληθυν)τικὸν ὂν ἐκεῖ10 νο . . . . . . . . . . . εθαντα (ραντα o) τ . . . . . . . . . νπαι . εν ἐπὶ τοῦ το(ύτους τύπ)των καὶ τοῦτον τύ(πτ . . . . . εωσ . . . . τικων γαρτινω(ν π)ροηγουμένων ἐκφερι . . . . εται . α . τὰ τοιαῦτα σ(φέτερ)ος κα(ὶ) ἡμέτερος κα)ὶ . . . . . . ὡ)σαύτω(σ) ἐπὶ τῶν ὁ)μοίων (καὶ) μάλιστα τοιούτω(ν ο)ἷον (ἐμοὶ) ὑπάρχων καὶ ἐμ(οὶ) ὑπάρχοντ(α) καὶ ἡμῖν ὑπάρχων. . . ερ^ . ησ ἐστιν ἐν . εν. θω . . το . . αιδραυμοι ε . τ . α . . . . τουτ . . κ)αὶ ὡσαύτωσ ἐπὶ . . . . . . . . . . . . . . . . ἐὰν ἐγὼ . οσα . . . . ου . . . σιαι . . εις (περο ext. o) ρο . . . τὰ ὅμοια . . . . ὅτι δεῖ . . . ν καὶ . . . πι)θανον ἀπολ(α)βεῖν καὶ δ . . . αμιν ἀνθρωπ(.)ς ἀν . . τα . . . . . . εμε . . . . . οι . . . νου . . . . . . υλ . . . . . . τεσθαις . . . . εδης μέρος (versus inutiles omnitto) Col. 8n (p. 293o): εσι ταυ- (υνα o) . . . . . . . . η . δ . . . . . η . . . . . . . να . α καὶ πρόσ(ο)ν . . . . . ινον . . . . καὶ ἐκ πόσων 5 (γρ)άφεται . . . . . . . . . . . . . . . . αμε . . . . . . . . . . . . μαι . . λον . . . . . . . . κο διαστα . . . . . . μεν . ν . εξει δὲ καὶ . . . . . . . ασιν . . ιατιναν . . 10 . . . μ(ετ)ὰ (τὸ τ)οῦτον φρονῆσαι ἐφρόνησα καὶ μετὰ τὸ τοῦτον περιπατῆσαι ἐκάθι(σ)α. Οὐ γὰρ . . αυτ . . και ἔστιν τὰ ὡ(μ)οιωμένα ο(ἱο)ν (μ)ετὰ (δὲ) τοῦτο ἐφρό- (τισα o) νησα ἢ ἀνέστην. Ὄντων δὲ καὶ τοιούτων λεκτῶν ἔσται ἐπιζητεῖν κατὰ τί ἔσονται αἱ διαφαραὶ αὐτῶν. Ὅμοια δ’ ἐστὶν τὰ πράγματα καὶ ἐπὶ τι . . οι . . να (ἐπὶ τ(ούτ)ω(ν μετ)ὰ) τὸ) τοῦτον φρονῆσαι ἐφρόνη σα ὕστερον τοῦ τουτονὶ φρονῆσαι ἐφρόνησα υτων . ν ακολουθεντος καὶ τὸ τοῦτον φρονῆ- . . . . ν . σαις . . . . ψευδέσ ἐστιν τὰ δ’ οὐκ (ἀκολου) θοῦντος το . . ου . . . . . . τοιουτος ημα . . . εμον μετὰ τοῦτον . . . . . . . καὶ ὕστερον τούτου . . ρο . . . . . . . φευδές ἐστιν τὸ . . . . . . τα . . . . τοῦτο φρο ν . . ος . καὶ πο . . . . . . α . δε . . . . . μεταλη . . . . . . . Col. 9n (p. 294o): . . . . . . . . νομ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . θαι . . . . . . . . . . . ε . . κα . . . . δα . . . οτοσ . . . οφ . ιναι . . . . ερι . . . τειν . . . . (τ . ρα . . . υειν . . μ o) α . . κατα . . . . . . . μενο . . ατ τως τ . . . . . . . . . . . . υδιψν . ν* νομενοις . . . . . . . . . . . . . . τουτο . . . . . . . . . . . καὶ . . . νο . ει . . . τε . . ναιδην αυ τον τοιο(ῦ)τ(ο) δυνατὸν ἀπο(σ)η μαιν . ν . ο . . . . . . κ)αὶ λέγουσιν μὲν τὰ πράγματα (κ)αὶ σημαί(νου)σιν οὔτε δ(ὲ ὀμ)νύουσιν οὔτε προστάττου(σιν) οὔτ’ (ἀρ)ῶνται (οὔτ’ ἐ)ρωτῶσ(ιν οὔτ)ε πυνθάνον(τ)αι . (κ)αὶ ἕως τίνος δεῖ ταῦθ' ὑπα(κ)ούε(ι)ν παρέχ(ε)ι ἐπίστασιν κατὰ τὸν παρὰ μικρὸν λόγον . οι . . . τον . . . . ει περί τῆς ἀποκρίσε(ως) . ησειν, (πιθανὸν δὲ μ(ηδὲ) τοῦτο ὑπά(ρχε)ιν. καὶ ὁμοίω(ς πε)ρὶ τοὺς ἀληθεύο)ν . . . . . . ονομως λεγόνο)ν . . . . . . ονομως λεγόντων α . . . ου καὶ ἀλη(θ)η καὶ (ψ)εῦδόσ (ἐστιν ἡ) ἐφιφ(ορά) καὶ . . . . . . . . . . . . σινομο . . . οσιν . . . μενο . . . . . . . . ουτι . . . . . . . . . τος . . . . . . . . . σιν καὶ . . . . . . . αυτ . . . . . . ὅτι . . καὶ στα . . . . ανα . . . . . ντ . . . ω . . . . . . . . . . . . . ὀ)μνύειν ἀλλ . . . . . . . . Col. 10n (p. 295o): . . . · σ)υνκα . . . . . . . . . ο . . . . ντὰ πράγ(ματα) . . . . (o n) τα . . μεσ . . . αυτο . . . . . . . . . (τα n) ou . . . εξ . . . τα . . . . . . . . . (ou n) ἔσται . . τα . . ανμ . . . . . . . . . . . (εσ n) τα(ύ)ταις ἢ τοιαύτα(ισ) ἐπι(φοπαῖς (τα n) και . . . . . οναδι . . . . . . . (κατ n) σιν . . . ομν . . . . . . . . . . περι(ει λημμένα ἀξ . . . . . . . . . τειν . . . . μεν τον αυ . . . . . ἀ)πί θα(νον) δὲ καὶ τοῦτο . (ἀληθ)εύειν (κ)α(ὶ) ψεύδεσθαι αὐτοὺς οὐ ῥητέον, οὐ τοῦτο ὑφορωμένου(ς) ἀλλω τρόπω, εἰ ὁ αὐτὸς ἅμα ἀληθεύσει καὶ ψεύ(σ)εται, ἀλλ’ ὅτι τοῦ σημαινομένου τελέως ἀποπλαν(ῶν)ται. Κ(αὶ) τὸν προηγούμενον λόγον προσε)λέγ(χει) καὶ τὸν (ψεύσεσθαι αὐτοὺς ἅμα καὶ ἀ(λη)θεύσειν τυγχάνειν δ’ ἐν πᾶσιν τοῖς τοιούτοις ὁτὲ μὲν ἁπλῶς λεγόμενα ὁτὲ δὲ πλέονός τινος συνπαρενφαινομένου. λέγω δ’ οὐ τὸ μὲν λεγόμεν(ον αὐτῶν κατὰ δοξα(σμ)ὸν (ἢ διάνοι(αν), τὸ δὲ κατὰ λ(έξιν) . . νου το . . . αλλοι . . . . . . . οὔτ' εἰς το . . . αλλοι . . . . . . . . οὔτ’ εἰς ο . . . . . . ηντατε . . . καὶ . . . . . . . . . . ἀλλ(ὰ) τὰ ὅμοια τὰ . . Col. 11n (p. 296o): ον . οπ . . . . . . . . . ει . . . . . . . . . . . . . . . ιτ . . ν . . . . . . . . . . . . . . . . ομενο . . . . . . . . . . . . ντ . της διετ . . . . . . . . λέγ(ω) μέχ(ρι . . . . . κατ . . . . . ειν λοι . . εν . . . . . . . . . . . . . . οα . . . . . αμ . . . . . . . . . . . καὶ . αρον συν . γε . . . ἄλλων . εν εἰπάτω λέγειν τοι- (ἄλλοτε μὲν?) αῦτα κα(τὰ φ)ορὰς ἡμε(τέ)ρας, ἔστιν θ’ ὅτε (τα)ύτας (ὑ)πε(ξε)λόμενος καὶ τὸ ὅλον . τ. πωτι (τοις οτι n in fine) (στ)ρεφό(μ)ενοι ὥστε μὴ ἀναπηρτισμένως μηδ’ ἀμφιβόλους τὰς λέξεις λέγειν, χρησίμου σφόδρ’ ὄντος παρασεσημάνθαι τὸν τόπον τοῦτον, ὅπως ἀνα(στ)ρέφ(ω)μεν εἰς αὐτὸν) συνε(χέσ)τερον. Ἐπὶ δὲ τῶν τοιούτων περιπάτει, ἐπεὶ ἡμέρα ἐστιν μήπ(οτε) διχῶς λέγομεν, ὥστε κα(τὰ θά)τερον μὲν τῶν λεκτῶν προστάττειν τὸ ὅλον τοῦτο, τὸ περιπατεῖν, ἐπεὶ δ’ ἡμέρα ἐ(στι)ν κατὰ (τὸ) λο(ι)πὸν δ’ ὃ καὶ μᾶλλον ἐνφαίνεται καὶ (ὧ μᾶλ)λον χρώμεθα, τὸ περιπα(τεῖν προστάττεται, τὸ δὲ λο(ιπὸ)ν ἔξ(ωθεν ἐπι(γίν)εται . . . . . . κα- . . ματι . μενο . . . . . . . . . Col. 12n (p. 297o): . . . πρ . . . νυτο . . . . νυμεν . . . απ . . . οσ . . . . υ . . . . ρα . . ρεστ . . . . . . . . . οπ(ε)ριλαν- (βαν)ομ . . . . . . . . . . . . . . . . ον . . . ισ . . . α . . . . . . . . . . . . . . . . . ωθεν α . . . . πα . . . . νλα(νβαν)ομένου . δο . . . . . . . . . ε . ται κα(ὶ τοι)ο(ύ)των ο(ὗτος) πε (ρι)πάτε(ι, εἰ δ)ὲ μ(ὴ) κάθ(ου. Πάντα μὲ(ν γ)ὰ(ρ) ὑπ(ὸ) τὴν (π)ρόσταξιν πίπτει, κατηγόρησ(ιν δ(ὲ μεταλλα . ιν οὐθ(αμῆ) ἔσ- (μεταλαβεῖν Cr.) τιν . οὐθὲν γὰρ ἐμφα(ίνει) τοιοῦτο πρᾶγμα οὗτος (πε)ριπατ(ε)ῖ· εἰ δὲ μὴ κάθηται. (ἡμ)ῖν γ’ ἡ χρεία τοιαύτη δια . . ου . . χους λόγον περιπάτει, ἐὰν δὲ τοῦτ(ο μ)ὴ ἐκποι(ῇ κ)αθου καὶ οἷον μάλιστα (μ)ὲν περιπάτει, ἐὰν δὲ τοῦτο (μ)ὴ ἐκποιῇ, κάθου. Δύναται (δʼ) εἰς τὸ καὶ ἐπὶ (π)λέον ἐκτ(είνεσ-) θαι καὶ νὴ Δία[ν] κατηκ . . . . τι . . . τηπω τουτων . . ε . . . . εν (περι)πάτει, εἰ δ(ὲ μὴ καθεύδε(ι) καὶ μά(λισ)τα (ποί)ει (κάθου λέγεται) τοῦτο, εἰ δὲ (μ)ὴ τοῦ(το ποίει, εἰ δὲ μὴ τοῦτ(ο καὶ) οὕτως ε(ἰς) ἄπειρον ουν . . . . . . ο)ὕτως . . . . . . . . . σν . . . . . . . αχ . . . . . . . . . . . . . τοῦ(τ)ον πε(ριπατεῖν, εἰ δὲ μὴ, καθῆσθ(αι ουδ)εν φα . . . ναι . . . . . . . . . τετ . . . . . . . . . . . . . . . . εσ . . . . υ . (ν?) καταλη(πτικ)ὼς . . . . . . . . Col. 13n (p. 298o): . . . . . . . . εστι . . . ειε . . . (τε pro ειε n) . . . . . . ν . . . αμ . . . τ . . . . . . (διαλ pro αμ n) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἀ)λλ' ἐπὶ μ . ν . . . . . . . ατο . τουονο . . καταμε . ιουτο . . . ω . . . . . τιη . . . . ινεδ . . . . . ε πρὸ(στά(ττ)ε(σθ)αι μὴ π(οιεῖ)ν. Τὸ δὲ τοιοῦτο δ(ι)χῶς ῥηθήσ(ε)ται ἢ περιπάτε(ι ἢ) κάθ)ου) ὧν τὸ μ(ὲν ἐστι τοι(οῦτον) ω . . . . ατ . . (fortasse: ὡς τῶν ἀξιουμενων (τ)ούτωντ . ενι . . . . μένων τούτων τὸ ἐντυχὸν μεν οὐ προστάττεσθαι, τ(ὸ μόνον προστάττεσθαι) δὲ τοιοῦτο τοῦτο, εἰ δὲ μὴ (τοῦτο. Πότ(ε)ρον οὖν ταῦτα λέ(γωμεν ἢ ῥητέον κἀνταῦθα εἶνα(ι δ)ὴ τὸ προ(σ)ταττόμενον, ὃν τρόπον ἐ(σ)τί τοιοῦτο ἀξί- (fortasse: ὃν τρόπον ἐκεῖ) ωμα περιπατεῖ Δίων, εἰ δὲ μὴ κάθηται καὶ κατηγόρημ)α θ(α)νὸν εἶναι τοιοῦτο περιπατεῖν, εἰ δὲ μὴ καθῆσθαι, εἰ δὲ τοῦτο καὶ προστάττεσθ)αι τ(οι)οῦτο πιθανόν (ἐστιν). Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ (ἑτέρα ἐστὶν ἐπίστασις το(ι)αύτη, μήποτε καὶ οἱ οὕτως προστάττοντες ὃ ἔτυχε τούτων λαβέ καὶ ὁποιονο(ῦν τού)των λαβέ οὐθ(ὲ)ν προστάττουσιν. οὔτε γὰρ κατηγόρημά τι ἔστιν εὑρεῖν τὸ (προστ)αττόμ(ενον οὔτ’ ἄλλο τοιοῦτον οὐθέν. Ὁμοίως δὲ καὶ ἂν οὕτως ιπητ . . . . τοντ . . . . . ον . . . Δ . . . . . . . . ουτ . ισμελ . ν . . . . . . υσοδουμ . . . . . . . . . . Col. 14n (p. 299o): . . . . . τω . . . . γει . . καὶ . . . . . . ονος οὐχ ὡ . . . . . ου . . . ἀλλ’ ἔξωθέν πω(ς ἐπιγινόμεν)ον . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τα, κ(αὶ) ἄλ(λ)ων . δ . . . . . . . . . . . ν . ων . οὕτως δὲ ω . . . . . . . . ε . ἐπίστααίν πως λέγεται το(ῖχό)ς τ’ ἐξαληλειμμένος κ(αὶ κ)εκονιαμένος καὶ κίων πεπιττωμένος καὶ θύρα καὶ ἀσπίς λελευκωμένη καὶ τούτοις σύνεγγυς ἄνθρωπος ἀληλειμμένος καὶ ἠσβολωμένος καὶ πάλιν ἱμάτιον (ἐῤ)ῥυπασμένον καὶ (ῥυ)παρὸν καὶ ἄνθ(ρωπος) ῥυπαρός. Δεῖ δὲ διανέχειν κατὰ τὸν τόπον τοῦτ(ον . . ἄ)νωθεν ἐξ . . . . τον κα(ὶ σ . . . . . . τινῶν μὲν περι . . . ον συνκατατ(άτ)τεσθαι . . . αὐτὸν λογ . . . . ωσμε- . . . . . . ὑποτε . . . . τινῶν . . ἄλλα(ς πα)ραλλ(αγὰς . . . . . . . . . . . . . ῞σα γ . . . καὶ . . . . . . . . . ἐπὶ πολλῶν καὶ . . . . ἀξιώ)ματα καὶ κατηγορήματα . . . . . . . . . . . . . . . . (quinque versus inutiles omitto) Col. 15n (p. 300o): λιν καταμα . . με . δεον . ουγ . αρ . . . . . νευω . καρ σον κα(τηγορη)μάτων . . . πανδεις τὰ πολλὰ μὲν ἀποδέχεταί πως, τὰ δὲ καὶ ε . ε . . . πω . διχ(ῶ)ς λ(εγό)μεν(α . . . . καὶ τοιαῦτά τινα . . . . . . . . περὶ) δ’ ἐκ(εί)νων ἀρκεῖ τὰ εἰρημένα.