İçeriğe geç
Hakiki Din Üzerine

Augustinus · Hakiki Din Üzerine

35. Bölüm

  1. Zihnin bakışı bunları seyretmeye çalışırken titriyorsa, durun; bedenlerle kurduğunuz alışkanlıktan başka hiçbir şeyle kavga etmeyin: Onu yenin, her şey yenilmiş olacaktır. Elbette biz, ondan daha yalın hiçbir şey olmayan Bir'i arıyoruz. Öyleyse onu yüreğin yalınlığıyla arayalım. "Boş kalın," diyor, "ve benim Rab olduğumu bilin" (Mezmurlar 46:10): Tembelliğin boşluğu değil, düşüncenin boşluğu kastedilir; düşünce yerlerden ve zamanlardan boşalsın diye. Çünkü yerde şişen ve zamanda dönüp duran bu hayaller, kalıcı birliği görmeye izin vermez. Yerler sevebileceğimiz şeyi sunar, zamanlar sevdiğimiz şeyi çalar ve ruhta, arzuyu bir şeyden öbürüne kışkırtan hayal kalabalıkları bırakır. Böylece zihin, kendisini tutan şeyleri tutmayı boş yere dileyerek huzursuz ve sıkıntılı olur. Öyleyse boş kalmaya, yani zahmetsiz sevilemeyecek şeyleri sevmemeye çağrılır. Çünkü böylece onlara hâkim olur; böylece tutulan değil, tutan olur. "Boyunduruğum hafiftir," diyor (Matta 11:30). Bu boyunduruğa boyun eğen, öteki her şeyi kendine boyun eğmiş bulur. Öyleyse zahmet çekmez, çünkü boyun eğmiş olan direnmez. Ama bu dünyanın zavallı dostları (Tanrı'nın oğulları olmak isteselerdi dünyanın efendileri olacaklardı, çünkü "onlara Tanrı'nın oğulları olma yetkisini verdi" [Yuhanna 1:12]), evet, bu dünyanın dostları onun kucağından ayrılmaktan öyle korkarlar ki, onlar için zahmet çekmemekten daha zahmetli bir şey yoktur.

    35
    1. Quod si haec intueri palpitat mentis aspectus, quiescite; nolite certare, nisi cum consuetudine corporum: ipsam vincite, et victa erunt omnia. Unum certe quaerimus, quo simplicius nihil est. Ergo in simplicitate cordis quaeramus illum. Agite otium, inquit, et agnoscetis quia ego sum Dominus (Psal. XLV, 11): non otium desidiae, sed otium cogitationis, ut a locis et temporibus vacet. Haec enim phantasmata tumoris et volubilitatis, constantem unitatem videre non sinunt. Loca offerunt quod amemus, tempora surripiunt quod amamus, et relinquunt in anima turbas phantasmatum, quibus in aliud atque aliud cupiditas incitetur. Ita fit inquietus et aerumnosus animus, frustra tenere a quibus tenetur, exoptans. Vocatur ergo ad otium, id est, ut ista non diligat, quae diligi sine labore non possunt. Sic enim eis dominabitur, sic non tenebitur, sed tenebit. Jugum meum, inquit, leve est (Matth. XI, 30). Huic jugo qui subjectus est, subjecta habet caetera. Non ergo laborabit; non enim resistit quod subjectum est. Sed miseri amici hujus mundi, cujus domini erunt, si filii Dei esse voluerint, quoniam dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 12); amici ergo hujus mundi tam timent ab ejus amplexu separari, ut nihil eis sit laboriosius, quam non laborare.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…