Augustinus · Hakiki Din Üzerine
24. Bölüm
- Bu yüzden ilahî takdirin ve tarif edilemez iyiliğin yürüttüğü ruh tedavisi de basamak basamak ve belli bir ayrım içinde ilerlediği için son derece güzeldir. Çünkü otorite ve akıl diye ikiye ayrılır. Otorite iman ister ve insanı akla hazırlar. Akıl ise anlamaya ve bilmeye götürür. Gerçi akıl da otoriteyi büsbütün bırakmaz, çünkü kime inanılması gerektiği de düşünülür; ve elbette artık bilinen ve apaçık görülen hakikatin otoritesi en yüksek otoritedir. Ama geçici şeylere düştüğümüz ve onların sevgisiyle ebedî şeylerden alıkonduğumuz için, bilenleri değil inananları kurtuluşa çağıran bir tür geçici tedavi, tabiat ve üstünlük bakımından değil, zamanın sırası bakımından önce gelir. Çünkü kişi nereye düştüyse kalkmak için oraya dayanmalıdır. Demek ki bizi alıkoyan bu bedensel suretlerin kendisine dayanarak etin haber vermediği suretleri tanımaya çabalamalıyız. Bedensel dediğim suretler, et aracılığıyla, yani gözler, kulaklar ve bedenin öteki hisleri aracılığıyla hissedilebilenlerdir. Çocukların bu bedensel ya da cismanî suretlere sevgiyle bağlanması zorunludur; delikanlıların ise neredeyse zorunludur; yaş bundan ilerleyince artık zorunlu değildir.24
- Quamobrem ipsa quoque animae medicina, quae divina providentia et ineffabili beneficentia geritur, gradatim distincteque pulcherrima est. Distribuitur enim in auctoritatem atque rationem. Auctoritas fidem flagitat, et rationi praeparat hominem. Ratio ad intellectum cognitionemque perducit. Quanquam neque auctoritatem ratio penitus deserit, cum consideratur cui sit credendum; et certe summa est ipsius jam cognitae atque perspicuae veritatis auctoritas. Sed quia in temporalia devenimus, et eorum amore ab aeternis impedimur, quaedam temporalis medicina, quae non scientes, sed credentes ad salutem vocat, non naturae et excellentiae, sed ipsius temporis ordine prior est. Nam in quem locum quisque ceciderit, ibi debet incumbere ut surgat. Ergo ipsis carnalibus formis, quibus detinemur, nitendum est, ad eas cognoscendas quas caro non nuntiat. Eas enim carnales voco, quae per carnem sentiri queunt, id est per oculos, per aures, caeterosque corporis sensus. His ergo carnalibus vel corporalibus formis inhaerere amore pueros necesse est; adolescentes vero prope necesse est; hinc jam procedente aetate non est necesse.