İçeriğe geç
Kayıp Eserlerin Fragmanları

Aristoteles · Kayıp Eserlerin Fragmanları

XXI. Zıtlar Üzerine (Karşıtlar Üzerine) (Περὶ ἐναντίων)

s116Simplikios, Kategoriler Şerhi: Aristoteles'in Karşıtlar Üzerine kitabını incelemiş olan (Iamblikhos)…

Fr. 118. Kaynak: Simplikios, Kategoriler Şerhi. Aristoteles'in sözü açıklığa kavuştuğuna göre, yorumcuların en ünlülerinin bu yere ek olarak neler işlediğine de bakalım. Stoacılar mantık alanındaki işçilikleriyle çok övündüklerinden, yorumcular başka konularda olduğu gibi zıtlar konusunda da hepsinin hareket noktalarını Aristoteles'in Karşıtlar Üzerine başlıklı tek bir kitapta verdiğini göstermeye çalışırlar. Bu kitapta akıl almaz sayıda aporia vardır, Stoacılar bunların ancak küçük bir bölümünü almışlardır. Öteki şeyleri bir giriş eserine sıkıştırmak yerinde olmaz, ama Stoacıların Aristoteles'le uyumlu düzenlediklerini söylemek gerekir. Zıtlar hakkında, daha önce de andığımız eski bir tarif ortaya konmuştu: aynı cins içinde birbirinden en çok farklı olanlar. Aristoteles Karşıtlar Üzerine'de bu tarifi çeşitli şekillerde sınayarak düzeltmiştir. Farklı olanların zıt olup olmadığını, farkın zıtlık olup olamayacağını, her uzaklığın en çok farklı olan şey olup olmadığını, en uzak olanlarla en çok farklı olanların aynı olup olmadığını, uzaklığın ne olduğunu ve "en uzak" sözünün nasıl anlaşılması gerektiğini sorgulamıştır. Bunlardan saçma sonuçlar çıkınca cinse bir şey eklemek gerektiğini, tarifin "aynı cins içinde en uzak olanlar" olması gerektiğini, bundan da hangi saçmalıkların çıktığını, zıtlığın başkalığa ait olup olmadığını, en başka olanların zıt olup olmadığını araştırmış, daha pek çok çürütme ortaya koymuştur… Bu da Aristoteles'in Zıtlıklar Üzerine eserinde ileri sürdüğü aporia'ların çok küçük bir parçasıdır.

s116

Simpl. in categ. f. » 2^ (p. 88, 80 Br.): ὁ τὸ τοῦ ριστοτέλους περὶ ἀντικειμένων βιβλίον ἐπισκεψάμενος (Ἰάμβλιχορ). Simplicius in categ. f. τ 2^ (p. 88, 13 Br.): ἀλλ᾽ ἐπειδὴ σαφηνείας ἔτυχεν ἡ τοῦ ᾿Δριστοτέλους λέξις (categ. p. 11} 33—12, 25), ἴδωμεν καὶ ὅσα τῷ τόπῳ προσεξεργάξονται 365 of κλεινότεροι τῶν ἐξηγητῶν. τῶν γὰρ Στωικῶν μέγα φρονούντων ἐπὶ τῇ τῶν λογικῶν ἐξεργασίᾳ, ἔν ve τοῖς ἄλλοις xol ἐπὶ τῶν ἐναντίων σπουδάζουσι δεικνύναι ὅτι πάντων τὰς ἀφορμὰς ὁ ᾿Δριστοτέλης παρέσχεν ἐν ἑνὶ βιβλίῳ ὃ περὶ ἀντικειμένων ἐπέγραψεν, ἐν ᾧ καὶ ἀποριῶν ἐστὶ πλῆϑος ἀμήχανον" ὧν ὀλίγην ἐκεῖνοι μοῖραν παρέϑεντο. καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἐν εἰσαγωγῇ παρεμβαλεῖν οὐκ εὔλογον, ὅσα δὲ συμφώvoc οὗ Στωικοὶ τῷ ᾿Αριστοτέλει διετάξαντο, ταῦτα ῥητέον. δ ὅρου τοίνυν παλαιοῦ περὶ τῶν ἐναντίων καταβεβλημένου, οὗ καὶ ἔμπροσϑεν ἐμνημονεύσαμεν, ὅτι ὅσα ἐστὶν ἐν τῷ γένει πλεῖστον ἀλλήλων διαφέροντα, ηὔϑυνε τὸν ὅρον ὁ ᾿Αφιστοτέλης ἐν τῷ περὶ τῶν ἀντικειμένων πολυειδῶς βασανίσας αὐτόν. καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰ διαφέροντα ἐναντία ἐστὶν 10 ἐπέστησε, καὶ εἰ ἡ διαφορὰ ἐναντιότης εἶναι δύναται, εἰ ἡ πᾶσα διάστασίς ἐστιν ἡ τὸ πλεῖστον διαφέρουσα, καὶ εἰ ταὐτὸν τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα τῷ τὰ πλεῖστον διαφέροντα, τίς ἡ ἀπόστασις καὶ πῶς τοῦ πλεῖστον ἀπέχειν ἀκουστέον. ὧν ἀτόπων φανέντων προσληπτέον τι τῷ γένει, ἵνα ὅρος 15 τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα ἐν τῷ αὐτῷ γένει. καὶ τίνα τούτῳ ἄτοπα ἕπεται, καὶ εἰ ἕτερότητός ἐστιν ἡ ἐναντιότης, καὶ εἰ τὰ μάλιστα ἕτερα ἐναντία, ἄλλους τε ἔϑηκεν ἐλέγχους πλείονας. - . . τοῦτο δὲ πολλοστὸν μέν iw μέρος ὧν ᾿Αριστο30 τέλης ἐν τῷ λόγῳ τῷ περὶ τῶν ἐναντιοτήτων ἠπόρησεν.

s117Fr. 119. Kaynak: Aynı eser. Stoacılar bunların hepsini kullanmış, zıtlarla ilgili öteki ayrımlarda da Aristoteles'in adım adım izinden gitmişlerdir. Hareket noktalarını onlara Karşıtlar Üzerine eserinde o vermiş, onlar da bunları kendi kitaplarında işlemişlerdir… Stoa öğretisi böyle olduğuna göre, onu Aristoteles'in aktardıklarından nasıl aşırdıklarına bakalım. Aristoteles Karşıtlar Üzerine'de adaletin adaletsizliğe zıt olduğunu söyler, ama adil kişiye adil olmayanın zıddı denmediğini, onun zıt bir hâlde bulunduğunu söyler. Bunlar da zıtsa, der, "zıt" iki şekilde söylenecektir: ya kendiliklerinde zıt olanlar, aretē ve kötülük, hareket ve durağanlık gibi; ya da zıtlardan pay aldıkları için zıt olanlar, hareket edenin durana, iyinin kötüye zıt olması gibi.

s117

Ib. f£. τ 3* (p. 88" 7): τούτοις οὖν oí ἀπὸ τὴς στοᾶς ἐχρήσαντο πᾶσι καὶ τοῖς ἄλλοις διορισμοῖς τοῖς περὶ τῶν ἐναντίων ᾿Αφιστοτέλει κατὰ πόδας ἠκολούϑησαν, ἐκείνου τὰς ἀφορμὰς αὐτοῖς δεδωκότος ἐν τῷ περὶ τῶν ἀντικειμένων 25 συγγράμματι, ἃς ἐξειργάσαντο ἐν τοῖς αὑτῶν βιβλίοις. .. (88" 24): τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς Στωικῆς διδασκαλίας, ἴδωμεν πῶς αὐτὴν ἀπὸ τῆς ᾿Αριστοτέλους παραδόσεως παρεσπάσαντο. οὗτος γὰρ iv τῷ περὶ ἀντικειμένων τὴν δικαιοσύνην πρὸς τὴν ἀδικίαν ἐναντίαν λέγει" οὐ λέγεσϑαι δὲ τὸν δίκαιον τῷ ἀδίκῳ ἐναντίον φησὶν ἀλλ᾽ ἐναντίως διακεῖσϑαι. εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐναντία, φησί, διττῶς φηϑήσε- 5 ται τὸ ἐναντίον: ἢ γὰρ καθ᾽ αὐτὰ τὰ ἐναντία (mostra, οἷον ἀρετὴ καὶ κακία, κίνησις καὶ στάσις, ἢ τῷ μετέχειν ἐναντίων. οἷον τὸ κινούμενον τῷ ἕστηκότι καὶ τὸ ἀγαϑὸν τῷ κακῷ.

s118Fr. 120. Kaynak: Aynı eser. Bu yüzden Khrysippos phronēsis'in akılsızlığa zıt olduğunu, ama tarifin tarife (iyi, kötü ve ikisi de olmayan şeylerin epistēmē'sinin, aynı şeylerin bilgisizliğine) aynı biçimde zıt olmadığını söyler. Stoacılar bunlara gönderme yaparak tarifleri de çiftler hâlinde karşı karşıya koyarlar. Bunları ilk belirleyen Aristoteles'tir. Ona göre bileşik olmayan şey, zıddının tarifine zıt değildir: phronēsis, iyi, kötü ve ikisi de olmayan şeylerin bilgisizliğine zıt değildir. Olsa olsa çiftler hâlinde tarifi tarifin karşısına koymak ve bunlara, zıt şeylerin tarifleri oldukları için, zıt demek gerekir. Bu konuda daha ayrıntılı işçilik gösterir: Tarif eden bir söz başka bir söze ya cinsi ya ayrımları ya da ikisi bakımından zıt olabilir. Mesela güzelin tarifi diyelim ki parçaların birbirine uyumudur; buna zıt olan, parçaların birbirine uyumsuzluğudur; burada zıtlık cinstedir. Başka bir durumda zıtlık ayrımlardadır: beyaz görüşü dağıtan renktir, siyah görüşü toplayan renk; burada cins aynıdır, zıtlık ayrımlardadır. Böylece bir sözün başka bir söze nasıl zıt olduğu söylenmiş oldu; ousia'yı açıklayan sözler de zıt olabilecektir. Ama buraya kadarı yeter.

s118

Tb. f. τ 3^ (p. 88" 47): διὸ τὴν μὲν φρόνησιν τῇ ἀφροσύνῃ φησὶν εἶναι ἐναντίὸν (6 Χρύσιππος), τὸν δὲ ὅρον τῷ ὅρῳ (sc. σὴν ἐπιστήμην ἀγαϑῶν καὶ κακῶν καὶ οὐδετέρων τῇ ἀγνοίᾳ τῶν αὐτῶν) οὐκέτι ὁμοειδῶς ἐναντίον εἶναί φησιν. ἐπ’ ἐκεῖνα δὲ ποιούμενοι τὴν ἀναφοράν, καὶ τοὺς ὅρους κατὰ συξυγίαν ἀντιτυιϑέασιν. ταῦτα δὲ παρὰ τῷ ᾿άφιστο- i5 τέλει πρώτῳ διώρισται, ἀσύνϑετον μὲν μὴ ἀξιοῦντι ἐναντίον εἶναι τῷ τοῦ ἐναντίου ὅρῳ, olov τὴν φρόνησιν μὴ εἶναι ἐναντίον τῇ ἀγνοίᾳ τῶν ἀγαϑῶν καὶ κακῶν καὶ οὐδετέρων, ἀλλ᾽ εἰ ἄρα, κατὰ συξυγίαν ὅρον ὅρῳ ἀντιτιϑέναι καὶ ἔναντίους λέγειν τούτους τῷ ἐναντίων εἶναι πραγμάτων. φιλο- 30 τεχνεῖ δὲ περὶ τούτων ἐπιπλέον, ὡς λόγος δριστικὸς λόγῳ ἐναντίος ἐστίν, ἐὰν τῷ γένει τε ἦ ἐναντίον ἣ ταῖς διαφοραῖς ἢ ἀμφοτέροις" οἷόν ἐστι τοῦ καλοῦ δρισμός, εἰ οὕτω τύχοι; συμμετρία μερῶν πρὸς ἄλληλα, τούτῳ ἐναντίον ἀσυμμετρία μερῶν πρὸς ἄλληλα. καὶ ἔστι τῷ γένει ἡ ἐναντίωσις, ἀλλα- 535 χοῦ δὲ ταῖς διαφοραῖς, οἷον λευκὸν χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως, μέλαν δὲ χρῶμα συγκριτικόν" ἐν γὰρ τούτοις τὸ μὲν γένος τὸ αὐτό, κατὰ δὲ τὰς διαφορὰς ἐναντίωσις. εἴρηται οὖν πῶς λόγος λόγῳ ἐναντίος ἐστί κἂν οἱ τῆς οὐσίας δὲ δηλωτικοὶ λόγοι ἐναντίοι ἔσονται. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως μέχρι τοῦδε προήχϑω.

s119Fr. 121. Kaynak: Aynı eser. Aristoteles Karşıtlar Üzerine kitabında şunu araştırır: Biri zıtlardan birini yitirince ötekini zorunlu olarak almıyorsa, aralarında bir şey var mıdır, yoksa hiç yok mudur? Çünkü doğru kanaati yitiren zorunlu olarak yanlış kanaate geçmez, yanlışı yitiren de doğruya; bazen bu kanaatten ya hiçbir görüşü olmamaya ya da epistēmē'ye geçer. Oysa doğru ve yanlış kanaat arasında, bilgisizlik ya da epistēmē değilse, hiçbir şey yoktur.

s119

Ib. f. τ 8" (p. 84, 28): αὐτὸς δὲ ὃ ᾿Αφιστοτέλης ἐν τῷ περὶ τῶν ἀντικειμένων βιβλίῳ ἐξήτησεν, εἰ ϑάτερον ἀπο5 βαλών τις μὴ ἐξ ἀνάγκης ϑάτερον λαμβάνῃ, ἄρά ἐστί τι τούτων ἀνὰ μέσον ἢ οὐ πάντως; ὃ γὰρ τὴν ἀληϑῆ δόξαν ἀποβαλὼν οὐκ ἐξ ἀνάγκης ψευδῆ δόξαν λαμβάνει οὐδὲ ὁ ψευδῆ ἀληϑῆ, ἀλλ᾽ ἐνίοτε ἐκ τῆς δόξης ταύτης ἢ εἰς τὸ μηδὲν ὅλως ὑπολαμβάνειν ἣ εἰς ἐπιστήμην μεταβάλλει, δόξης 10 δὲ ἀληϑοῦς καὶ ψευδοῦς οὐδέν ἐστιν ἀνὰ μέσον εἰ οὐκ ἄγνοια οὐδὲ ἐπιστήμη. ᾿

s119bFr. 122–123. Kaynak: Aynı eser. Nikostratos alışkanlıkla ilgili yoksunluklardan kanıt getirerek yoksunluğun melekeye dönüştüğünü yersizce söyler… Aristoteles ise meleke ve yoksunluğu alışkanlıktan gelen şeylerde değil, tabiatça olan şeylerde ele almıştır; meleke ve yoksunluk karşıtlığı da asıl bunlarda söylenir. Nikostratos'a karşı Aristoteles'in kendi sözlerini kullanalım. Karşıtlar Üzerine'de der ki yoksunluklar kimi tabiata uygun şeylerde, kimi alışkanlıklarda, kimi mülklerde, kimi de başka şeylerde söylenir: körlük tabiattakilerin, çıplaklık alışkanlıktakilerin, paradan yoksunluk ise kullanımla edinilenlerin yoksunluğudur. Başka birçok yoksunluk da vardır; kimilerinden kurtulmak mümkün değildir, kimilerinden mümkündür… Yoksunluklar hakkında tam bilgi Aristoteles'in ve Khrysippos'un kitaplarından alınabilir; Iamblikhos da şunları eklemiştir: "Sahip olmak, gösterdiğimiz gibi çok anlamda söylendiğinden, yoksunluk sahip olmanın bütün anlamlarına yayılır, ama bütün zıtlara yayılmaz. Çünkü yoksunluk yitirmeye denktir. Dolayısıyla kötünün yoksunluğu denmez, çünkü yitirme kötü ya da zararlı bir şeyin değil, iyi ya da yararlı bir şeyin yitirilmesidir. Hastalıktan ya da yoksulluktan kurtulana hastalıktan ya da yoksulluktan yoksun kaldı denmez, sağlığı ya da serveti elinden alınana denir. Körlük iyinin yoksunluğudur, çünkü görme iyidir; çıplaklık ise ilgisiz bir şeyin yoksunluğudur, çünkü giysi ilgisiz bir şeydir, ne iyidir ne kötü. Bu yüzden hiçbir yoksunluk iyi değildir, ya kötüdür ya da ilgisizdir. İyi şeylerin yoksunluğu da ya hepsinin ya çoğunun yoksunluğudur. Aristoteles, ruhtaki ve prohairesis'e bağlı iyilerin yoksunluğunun en az görüldüğünü söyler. Kimse adaletten yoksun kaldığını söylemez; 'Epistēmē'yi kimse alıp götüremez' diyen de aynı düşünceyle söylemiştir. Yoksunluklar daha çok servet, ün, şeref ve benzerleri için, en çok da mülkle ilgili iyi denen şeyler için söz konusudur. Yoksunlukların çoğuna merhamet ve acıma eşlik etmesi de bundandır." Aristoteles burada tabiî yoksunlukların karşıtlığını zıtlarınkiyle karşılaştırmıştır. Ama bu kadarı yeter.

s119b

Ib. f. « 8^ (p. 86" 35): ἀτόπως δὲ ἐκ τῶν κατὰ ἔϑος στερήσεων τὰς ἐπιχειρήσεις ποιούμενος καὶ στέρησιν εἰς ἕξιν μεταβάλλειν φησίν (ὃ Νικόστρατος) . . . ὃ δὲ ᾿Αριστοτέλης 15 (categ. p. 18, 31) οὐκ ἐπὶ τῶν ἐξ ἔϑους ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶν φύσει τὴν ἕξιν καὶ τὴν στέρησιν παρέλαβεν, ἐφ᾽ ὧν καὶ κυρίως ἡ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν ἀντίϑεσις λέγεται. χρησώμεϑα οὖν αὐτοῖς τοῖς ᾿Αριστοτέλους πρὸς τὸν Νικόστρατον᾽ ἐν γὰρ τῷ περὶ τῶν ἀντικειμένων αὐτός φησιν ὡς 80 αἵ μὲν στερήσεις τῶν κατὰ φύσιν λέγονται, of δὲ τῶν ἐν ἔϑει, αἵ δὲ τῶν κτημάτων, oí δὲ ἄλλων τινῶν, τυφλότης μὲν τῶν φύσει, γυμνότης δὲ τῶν ἐν ἔϑει, ἀργυρίου δὲ στέρησις τῶν ἐν χρήσει παραγινομένων. εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλαι στερήσεις πλείονες, καὶ ἐνίων μὲν στερήσεων οὐκ ἔστιν ἀπαλ45 λαγή, ἐνίων δὲ ἔστιν... (87, 2) ἀλλὰ τὸν μὲν πλήρη περὶ τῶν στερήσεων λόγον ἔστιν ἔκ τε τοῦ ᾿Δριστοτελικοῦ καὶ τοῦ Χρυσιππείου βιβλίου λαμβάνειν, τινὰ δὲ καὶ ὃ Ιάμβλιχος παρέγραψεν ἔχοντα οὕτως" ο»πολλαχῶς τοῦ ἔχειν λεγομένου, ὡς ἤδη παρεδείξαμεν, ἡ στέρησις διατείνει μὲν ἐπὶ πάντα τὰ σημαινόμενα τοῦ ἔχειν, οὐκέτι μέντοι καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἐναντία. ἀπωλείᾳ γὰρ ἴσον ἡ στέρησις, ὥστε οὐκ ἂν τοῦ κακοῦ λέγοιτο στέρησις, ὅτι μηδὲ ἀπώλεια κακοῦ γένοιτο ἂν ἢ βλαβεροῦ ἀλλ᾽ ἀγαϑοῦ ἢ χρησίμου. οὐ γὰρ ὃ νόσου ἢ 5 πενίας ἀπαλλαγεὶς ῥηϑείη ἂν ἀπεστερῆσϑαι νόσου ἢ πενίας, ἀλλὰ μᾶλλον ὃ ὑγείας ἢ πλούτου ἀφαιρεϑείς. ἀγαϑοῦ μὲν στέρησις ἡ τυφλότης" ἀγαϑὸν γὰρ ἡ ὄψις, ἀδιαφόρου δὲ ἡ γυμνότης᾽ ἀδιάφορον γὰρ τὸ ἱμάτιον καὶ οὔτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν. διὸ στέρησις οὐδεμία ἀγαθὸν ἀλλ᾽ ἤτοι κακὸν ἢ τὸ ἀδιάφορον. καὶ ἀγαθῶν δὲ στέρησις γένοιτο ἂν ἤτοι τῶν πάντων ἢ τῶν πλείστων. ἥκιστα δέ φησιν ᾿Αριστοτέλης τῶν ἔν τῇ ψυχῇ ἀγαϑῶν καὶ προαιρέσεως ἐχομένων γενέσϑαι στέρησιν" οὐδεὶς γὰρ λέγει δικαιοσύνης ἐστερῆσϑαι, καὶ ὃ εἰπὼν ὅτι ἐπιστάμαν οὐδεὶς φέρει, ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐννοίας i5 εἴρηκε. μᾶλλον οὖν πλούτου δόξης τιμῆς τῶν τοιούτων καὶ μάλιστα τῶν περὶ τὰς κτήσεις καλουμένων ἀγαϑῶν εἰσιν af στερήσεις. διὸ καὶ ἔλεοι καὶ οἶκτοι ἐπακολουϑοῦσι ταῖς πλείσταις στερήσεσιν. 5 ὃ μέντοι ᾿Αριστοτέλης τῶν φυσικῶν στερήσεων νῦν (i.e.in categ.) τὴν ἀντίϑεσιν πρὸς τὴν τῶν so ἐναντίων παραβέβληκεν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀρκούντως.

s120Fr. 124. Kaynak: Aynı eser. Zıtlar hakkında söylediklerine şunu ekler: iyiye kötü mutlaka zıttır, kötüye ise bazen iyi, bazen kötü zıttır… Karşıtlar Üzerine kitabında ise bu zıtlık türlerine, ne iyi ne kötü olanların ne iyi ne kötü olanlara karşıtlığını da eklemiş, beyazın siyaha, tatlının acıya, tizin pese, durmanın harekete zıt olduğunu söylemiştir… Nikostratos da zıtlar bölümlemesini bir bakımdan eksik bulur, çünkü ilgisizin ilgisize karşıt olduğunu eklememiştir. Oysa bunu, daha önce söylendiği gibi, Karşıtlar Üzerine kitabında ne iyi ne kötü olanların karşılıklı karşıtlığı diye bir tür bulunduğunu söyleyerek eklemiştir. Bunlara ilgisiz dememiştir, çünkü sanırım "ilgisiz" adı Stoacıların koyduğu daha yeni bir addır.

s120

Ib. f. v 8" (f. 1039): ταῦτα τοῖς περὶ τῶν ἐναντίων εἰρημένοις προστέϑησι (in cat. p. 18^ 86)... ὅτι τῷ μὲν ἀγαϑῷ κακὸν πάντως ἐναντίον, τῷ δὲ κακῷ ποτὲ μὲν ἀγαϑὸν ποτὲ δὲ κακόν (x. τ. λ.) . .. (v 8" p. 88, 42) ἐν δὲ 35 τῷ περὶ ἀντικειμένων βιβλίῳ προσέϑηκε τοῖς τρόποις τούτοις τῶν ἐναντιώσεων καὶ τὸν τῶν μήτε ἀγαϑῶν μήτε κακῶν πρὸς τὰ μήτε ἀγαϑὰ μήτε κακά, οὕτως λέγων τὸ λευκὸν τῷ μέλανι καὶ τὸ γλυκὺ τῷ πικρῷ καὶ τὸ ὀξὺ τῷ βαρεῖ xol τῇ κινήσει τὴν στάσιν ἐναντιοῦσϑαι . . . (885 8) Νικόστρατος δὲ αἰτιᾶται ἐν μὲν ὅτι ἀτελῶς ἔχει ἡ τῶν ἐναντίων διαίρεσις᾽ οὐ γὰρ προσέϑηκεν ὅτι καὶ ἀδιάφορον ἀδιαφόρῳ 6 ἀντίκειται. ὅπερ ἐν μὲν τῷ περὶ τῶν ἀντικειμένων βιβλίῳ προσέϑηκεν εἰπὼν εἶναί τινα τρόπον ἀντυϑέσεως τῶν μήτε ἀγαϑῶν μήτε κακῶν πρὸς τὰ μήτε ἀγαϑὰ μήτε κακά, ὡς εἴρηται πρότερον. ἀδιάφορα δὲ αὐτὰ οὐκ ἐκάλεσεν, ὡς οἶμαι, διὸ νεώτερον ἦν τὸ τοῦ ἀδιαφόρου ὄνομα παρὰ τῶν 10 Στωικῶν τεϑέν.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…