İçeriğe geç
Yuhanna İncili Üzerine Fragmanlar

Origenes · Yuhanna İncili Üzerine Fragmanlar

Ek: Cod. Monac. 208 Fragmanları

110Yuhanna 1,1 üzerine.

Tanrı Logos'u için [ezelî "olan"] demek daha doğru olurdu. Ama Logos'un varlığını, belli bir zamanda gerçekleşen insan oluştan ayırarak gösterdiği için "dır" yerine "idi" kelimesini kullanır. Bilinmelidir ki ezelî olanlar için fiillerin zaman anlamları alınmamalıdır; yani "idi", "dır" ve "olacak" anlamındadır. Tanrı Logos'u ve Baba'nın Oğlu ezelî Tanrı olduğu için, onun hakkındaki fiiller zaman anlamıyla alınmamalıdır, çünkü o zamana tabi değildir. Aristoteles'in dediği gibi fiil, zamanı da gösteren şeydir.

110

Zu Joh. 1, 1. Κυριώτερον μὲν ἦν εἰπεῖν ἐπὶ τοῦ θεοῦ λόγου τὸ · ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς διαφορὰν τῆς ἐνανθρωπήσεως γενομένης ἔν τινι καιρῷ ἐδήλου τὴν ὕπαρξιν τοῦ λόγου, ἀντὶ τοῦ >Ἔστιν< τῷ »Ἦν« ἰστέον δὲ ὅτι τὰς κυρίως σημασίας τῶν ῥημάτων τοῦ χρόνου οὐ δεῖ ἐκλαμβάνειν ἐπὶ τῶν ἀιδίων, ἤγουν τὸ »Ἦν« καὶ ἔστιν καὶ ἔσται. ὁ γὰρ θεὸς λόγος καὶ υἱὸς ὢν τοῦ πατρὸς ἀίδιος τυγχάνων θεὸς τὰ ἐπ᾿ αὐτοῦ ῥήματα οὐ μετὰ τοῦ προσσημαίνειν χρόνον ἐκλαμβάνειν δεῖ, μὴ ὢν αὐτὸς ὑπὸ χρόνον· ῥῆμα δέ ἐστι τὸ προσσημαῖνον χρόνον, ὡς Ἀριστοτέλης φησίν.

111Yuhanna 1,2–3 üzerine.

Uygun fiiller kullanmıştır: Beden için "oldu", tanrılık için "idi". "Onun aracılığıyla" sözü hizmetkârlık için değil, Baba ile birlikte çalışmayı göstermek ve var olanlardan hiçbirinin onun aracılığıyla yaratılmanın dışında kalmadığını bildirmek için konmuştur.

111

Zu Joh. 1, 2. Καταλλήλοις τοῖς ῥήμασιν ἐχρήσατο τῷ μὲν »Ἐγένετο« ἐπὶ τῆς σαρκός, τῷ δὲ »Ἠν« ἐπὶ τῆς θεότητος. τὸ δὲ δι’ αὐτοῦ οὐ διακονίας ἕνεκα κεῖται, ἀλλὰ πρὸς τὸν πατέρα συνεργίας, καὶ ὅτι οὐδὲν ὑπεξαιρεῖται τῶν ὄντων τῆς δι᾿ αὐτοῦ ποιήσεως.

112Yuhanna 1,4 üzerine.

Ondaki hayat veren kudret yalnız diriltmeye değil, insanların psykhēlerini bilgiyle doldurmaya ve bilgisizliği kovmaya da yeter. Nitekim Pavlus Mesih'e zulmederken onu tanımıyordu, ama hayat ışığıyla aydınlanınca zulmettiğini tanıdı. Çarmıhta acı çeken haydut da aydınlanıp hayatı tanıdı. Çünkü Kurtarıcı der ki: "Baba çekmedikçe kimse bana gelemez."

112

Zu Joh. 1, 4. Ἡ γὰρ ἐν αὐτῷ ζωτικὴ δύναμις οὐ πρὸς τὸ ζωοποιεῖν μόνον ἱκανή ἐστιν, ἀλλὰ καὶ γνώσεως πληροῦν τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχάς, τήν τί) ἄγνοιαν ἐλαύνειν, ὅτι] ὅτι] ὁ Παῦλος ἠγνόει τὸν χριστὸν διώκων, ἀλλ᾿ ὑπὸ τοῦ φωτὸς τῆς ζωῆς αὐγασθεὶς ἔγνω τὸν διωκόμενον· καὶ ὁ λῃστὴς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ πάσχων καὶ φωτισθεὶς ἔγνω τὴν ζωήν. φησὶν γὰρ ὁ σωτήρ· »Οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ἑλκύσῃ αὐτόν«.

113Yuhanna 1,5–7 üzerine.

Gönderenin amacı herkesin iman etmesiydi. Herkes iman etmediyse ve aydınlanmayı kabul etmediyse, biri bunun için doğmadığını söyleyemez. Yahya'dan önceki peygamberler, İbraniler onlar sayesinde iman etsin diye ışığın tanıkları oldu. Onlardan sonra gelen Yahya ise Kurtarıcı'nın gelişine, yalnız İbraniler değil, milletlerden gelenlerin hepsi de iman etsin diye tanıklık eder. Peygamber nitekim "Ruhumdan bütün insanların üzerine dökeceğim" der, Davut da "Bütün milletler ona kulluk edecek" der.

113

Zu Joh. 1, 5. Ἡ μὲν γὰρ πρόθεσις τοῦ πέμψαντος ἦν πιστεῦσαι πάντας· εἰ δε μὴ πάντες ἐπίστευσαν, καὶ τὸν φωτισμὸν ⟨μὴ⟩ παρεδέξαντο τοῦ οὐκ ἤδη δὲ τὸν φαίη φαίη τις ἂν μὴ ἐπὶ τοῦτο ἀνατέλλειν. οἱ μὲν γὰρ πρὸ Ἰωάννου προφῆται μάρτυρες γεγόνασι τοῦ φωτὸς ἐπὶ τῷ τοὺς Ἐρα ίο υς πιστεῦσαι δι᾿ αὐτῶν. ὁ δὲ Ἰωἀννης μετ᾿ αὐτοὺς γενόμενος τοῦ σωτῆρος τὴν ἐπιδημίαν μαρτυρεῖ ἐπὶ ⟨ἐπὶ τῷ⟩ οὐ τοὺς Ἑβραίους μόνους πιστεῦσαι ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν πάντας, καθώς φησιν ὁ προφήτης· »Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρ- »κα«· καὶ ὁ Δαβίδ· »Πάντα τὰ ἔθνη δουλεύσουσιν αὐτῷ«.

114Yuhanna 1,13 üzerine.

"Kanlardan", yani maddî şeylerden doğumları vardır. Nitekim Kurtarıcı Petrus'a "Bunu sana et ve kan değil, göklerdeki Babam açıkladı" der.

(Başka bir yorum:) Tanrı'nın oğulları denenler şunlar değildir: Kanlardan olanlar, yani kanunlara göre kurban sunup boğazlama ve kan dökme yoluyla Tanrı'yı hoşnut etmeye çalışanlar; bedenin isteğinden olanlar, yani insanlara adil görünmek için her şeyi yapanlar; çünkü bunlar bedenlerini sünnet ettirerek ve açıkça Yahudi gibi davranmak isteyerek bedenin isteğiyle hoşnut etmeye yönelmişlerdir, kalbe ve gizlideki Yahudiliğe özen göstermezler; erkeğin isteğinden olanlar da insanî felsefe bahanesiyle kötülükten uzak duran ve aretēyi benimseyenlerdir.

114

Zu Joh. 1, 13. »Ἐξ αἱμάτων« τουτέστιν ἐξ ὑλικῶν ἔχουσι τὴν γέννησιν. τῷ γοῦν Πέτρῳ ὁ σωτήρ φησιν ὅτι »Σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ »Ο πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς ούρανοῖς«. (Καὶ ἄλλως·) Υἱοὶ θεοῦ εἶναι λέγονται οἱ οὐκ ἐξ αἱμάτων τὰς κατὰ νόμους θυσίας προσάγοντες, ἤγουν διὰ σφαγῶν καὶ αἱμάτων ἐκχύσεως εὐαρεστοῦντ·ες τῷ θεῷ, ἐκ θελήματος δὲ σαρκὸς οἱ πάντα ποιοῦντες πρὸς τὸ φανῆναι τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι. »θελή- »ματι γὰρ σαρκὸς‘ εὐαρεστεῖν οὗτοι προτέθεινται τὴν σάρκα περιτεμνόμενοι τεμνόμενοικαὶ προφανῶς ἰουδαΐζειν θέλοντες, μὴ ἐπιμελεῖσθαι ⟨δὲ⟩ τῆς καρδίας καὶ τοῦ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαϊσμοῦ ἐκ θελήματος ἀνδρὸς οἱ προφάσει ἀνθρωπίνης φιλοσοφίας ἀπεχόμενοι μὲν κακίας, ἀρετὴν δὲ ἀναλαβόμενοι.

115Yuhanna 1,15 üzerine.

"Yüksek sesle söyledi" sözü, gelişini açıkça, özgürce ve hiç çekinmeden ilan etti demektir. Haykırış sesin yüksekliğiyle değil, düşüncenin yoğunluğuyla ilgilidir. Çünkü büyük öğretileri gerektiği gibi kavrayarak bildiren kimse yüksek sesle söylemiş olur.

115

Zu Joh. 1, 15. Τὸ δὲ »Κέκραγε« λέγων ἀντὶ τοῦ Μετὰ παρρησίας καὶ ἐλευθερίας καὶ χωρὶς ὑποστολῆς ἁπάσης τὴν παρουσίαν ἐκήρυξε. τὴν δὲ κραυγὴν οὐ κατὰ τὴν προφορὰν ἀλλὰ κατὰ τὸ τῆς νοήσεως ἐπιτεταμένον. ὁ γὰρ περὶ μεγάλων δογμάτων ἀπαγγέλλων κατὰ τὴν νόησιν, ὡς δεῖ, μεγαλοφώνως προφέρει.

116Yuhanna 1,15 üzerine.

"Oldu" sözü "olacak" yerine alınmalıdır, çünkü dediğimiz gibi Yazı'nın âdeti budur. "Kavramadı" sözü de "kavramayacak" anlamındadır.

116

Zu Joh. 1, 15. Τὸ δὲ »Γέγονεν« ἀντὶ τοῦ >γενήσεται< ληπτέον. ἔθος γὰρ τοῦτο τῇ γραφῇ, καθὼς εἰρήκαμεν. καὶ τὸ »Οὐ κατέλαβεν‘ ἀντὶ τοῦ οὐ >καταλήψεται<.

117Yuhanna 1,23 üzerine.

Yahya peygamber olarak ve ışık kandili olarak, aydınlanmak isteyenin psykhē gözünü önceden alıştırır ve eğitir; aynı şekilde "haykıranın sesi"dir. "Haykıran" Logos'tur, ses ise Yahya'dır. Sözden önce sesin gelmesi zorunludur; sesin işi anlatılanı açıklamaktır. "Çöl" tanrısal öğretiden yoksun psykhēdir. Haykıranın sesi çöl psykhēlere ne buyurur? Onu kabul etmek için "Rab'bin yolunu düzeltin."

117

Zu Joh. 1, 23. Ὡς γὰρ προφήτης καὶ λύχνος φωτὸς προγυμνάζων καὶ ἐθίζων τῆς ψυχῆς τὸ ὄμμα τοῦ θέλοντος φωτίζεσθαι, οὕτω καὶ φωνὴ βοῶντος. »βοῶντα« λέγει τὸν λόγον· φωνὴν δὲ τὸν Ἰωάννην. ἀνάγκη δὲ πρὸ τοῦ λόγου φωνὴν γίνεσθαι. ἔργον δὲ φωνῆς σαφηνίζειν τὸ σημαινόμενον. ἔρημον δὲ λέγει τὴν ἀπεστερημένην ψυχὴν τῆς θείας διδασκαλίας. τί δὲ προστάσσει ἡ τοῦ βοῶντος φωνὴ ταῖς ἐρήμοις ψυχαῖς; »εὐθεῖαν ποιήσατε τὴν ὁδὸν τοῦ κυρίου« πρὸς ὑποδοχήν.

118Yuhanna 1,26 üzerine.

Yahya, ışığa tanıklık ederken onun Tanrı Logos'u olduğunu da biliyordu. Logos her akıl sahibinde bulunur. Bizde en ortada olan ise yönetici diye de anılan zihindir; çünkü sayesinde akıl sahibi olduğumuz iç logos oradadır. Vaftiz edilmeye gelecek olan Mesih, Tanrı ve Logos olarak onu gözetir. Tanımadığınız bu kişi, herkesin kalbine ve böbreklerine nüfuz ederek ortanızda durmaktadır.

118

Zu Joh. 1, 26. Μαρτυρῶν ὁ Ἰωάννης περὶ τοῦ φωτὸς ᾔδει, ὅτι καὶ θεὸς λόγος ἦν· οὗτος δὲ παντὶ λογικῷ πάρεστι. τὸ δὲ διανοητικὸν ἡν], ὃ καὶ ἡγεμονικὸν καλεῖται, μεσαίτατον ἡμῶν ἔστιν· ἐκεῖ γὰρ ἐστιν ὁ ἐνδιάθετος λόγος, καθ’ ὃν λογικοί ἐσμεν, ὃν καὶ ἐπισκοπεῖ ὡς θεὸς ὁ χριστὸς καὶ λόγος, ὁ μέλλων ἔρχεσθαι βαπτισθῆναι. οὗτος ὁ ἀγνοούμενος ὑφ᾿ ὑμῶν μέσος ὑμῶν ἕστηκε τὰς καρδίας πάντων καὶ τοὺς νεφροὺς ἐμβατεύων.

119Yuhanna 1,33 üzerine.

Orada bulunanların hepsi gördü, ama hepsi iman etmedi. Bazıları da herkesin Ruh'u görmediğini, yalnız Yahya'nın ve daha iyi yatkınlıktakilerin gördüğünü söyler. Duyulur gözlerle görseler bile, herkes için belli olması gerekmez. Peygamberler ve Musa daha birçok şey görmüştür; dağdaki suret değişiminden öğrencilerin hepsi yararlanmamış, diriliş görümüne de hepsi ortak olmamıştır. Vaftizde Yahudiler için bu daha da geçerlidir.

119

Zu Joh. 1, 33. Εἶδον μὲν καὶ οἱ παρόντες ἅπαντες, οὐ μὴν δὲ πάντες ἐπίστευον. τι.νὲς δὲ φασιν οὐδὲ πάντας τεθεᾶσθαι τὸ πνεῦμα, ἀλλὰ Ἰωάννην καὶ τοὺς εὐγνωμονέστερον διακειμένους. εἰ γὰρ καὶ τοῖς αἰσθητοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδον, ἀλλ’ οὐ πάντως πᾶσι διὰ τοῦτο κατάδηλος ἠν. ἐπεὶ δὲ προφῆται καὶ Μωσῆς πολλὰ τεθέανται ἄλλα, καὶ ἐν τῇ μεταμοφρώσει τοῦ ὄρους οὐ πάντες ἀπέλαυσαν οἱ μαθηταί, ἀλλ᾿ οὐδὲ τῆς κατά τὴν ἀνάστασιν ὄφεως ἐκοινώνησαν ἅπαντες· πολλῷ γε μᾶλλον οἱ Ἰουδαῖοι ἐπὶ τοῦ βαπτισμοῦ.

120Yuhanna 1,51 üzerine.

Bu, duyularla görülemez. İsa'ya hizmet etmek için gelip çıkan ve inen melekler ancak zihnin kavrayışıyla görülebilir.

Amin kelimesi bazen tek, bazen iki kez geçer. Bu İbranice kelime [böyle olsun] anlamındadır. Çünkü amin, "gerçekten" ve [böyle olsun] ile aynıdır. Sonunda "Böyle olsun, böyle olsun" diyen birçok Mezmur, İbranicede "Amin amin" diye geçer. Dolayısıyla Kurtarıcı'nın, göğün açıldığını ve vaadin devamını görecek kadar sadık bulunmanız için "Böyle olsun, böyle olsun" diye dua etmesi doğaldır. Amin, [gerçekten] ile de eştir: Matta'da İsa "Amin size derim, burada duranlardan bazıları" der, Luka'da ise "Gerçekten size derim, burada duranlardan bazıları ölümü tatmayacak." Yani amin, "gerçekten size söylüyorum" sözünde olduğu gibi [olsun] anlamıyla da eştir.

120

Zu Joh. 1, 51. Οὐκ αἰσθητῶς ἔστιν ἰδεῖν δυνατόν. ἀλλὰ διανοίᾳ σκοπούσῃ τοὺς προσερχομένους ἀγγέλους μένους ἀγγέλους ἐπὶ τῷ διακονεῖν τῷ Ἰησοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας. τὸ δὲ Ἀμὴν ὁτὲ μὲν ἁπλοῦν, ὁτὲ δὲ διπλασιαζόμενον ἔστιν εὑρεῖν. ἡ δὲ λέξις ἐστὶν Ἑβραϊκή, δηλοῦσα τὸ . ταὐτὸν γάρ ἐστιν τὸ Ἀμὴν· ⟨τῷ⟩ ἀληθῶς καὶ . πολλοὶ Ψαλμοὶ ἐπὶ τέλει ἔχοντες· Γένοιτο, γένοιτο« ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ Ἀμὴν Ἀμὴν ἔχουσιν. εἰκὸς οὖν τὸν σωτῆρα ἐπευχόμενον λέγειν Γένοιτο, γένοιτο τὸ πιστοὺς ὑμᾶς εὑρεθῆναι ὡς ἰδεῖν »τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον« καὶ τὰ ἑξῆς τῆς ἐπαγγελίας. τὸ δὲ Ἀμὴν ἴσον ἐστὶν καὶ τώ , ὡς ἐν τῷ κατὰ ΜατΘαῖον Ἰησοῦς λέγει· »Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων«· ἐν δὲ τῷ Λουκᾷ· »Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν, εἰσί τινες τῶν αὐτοῦ ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου( ἠγοῦν ἴσον ἐστὶν τὸ »Ἀμὴν« καὶ τῷ » καὶ τῷ , ὡς ἐν τῷ »Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν« τοῦτο γενέσθαι.

121Yuhanna 2,13–15 üzerine.

İsa'nın iplerden yaptığı kırbaç, kanunsuzluk edenlerin günahlarıydı. İsa onları bunlarla döverek kovdu. Yazı günahlara sık sık ip der: "Günahkârların ipleri beni sardı, elleri de haksızlık örer." Süleyman'ın Özdeyişleri'nde de "Herkes kendi günahlarının zinciriyle bağlanır", yani cezalandırılır. Onlar kendilerinin ördüğü iple İsa tarafından kırbaçlanıp tapınaktan kovuldular. Çünkü adil yargıcın dinsizlere vereceği cezayı, onların kendi günahlarıyla işledikleri kanunsuzluklardan başka bir şeyden örmesi yakışmazdı.

121

Zu Joh. 2, 13. Τὸ μὲν ἐκ σχοινίου φραγέλλιον ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ γεγονὸς ὑπῆρχον αἱ τῶν παρανομούντων ἁμαρτίαι. δι᾿ ὧν ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ αἰκιζόμενοι ἀπηλαύνοντο. σχοινίον μὲν γὰρ πολλαχῶς ἡ γραφὴ τὰς ἁμαρτίας ὠνόμασε· »Σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκισάν μοι καὶ ἀδικίαν αἱ »χεῖρες αὐτῶν συμπλέκουσιν«· καὶ ἐν ταῖς Παροιμίαις· Σειραῖς τῶν »ἑαυτοῦ ἁμαρτημάτων ἕκαστος σφίγγεται«, τουτέστιν κολάζεται. ἐφραγελλώθησαν δὲ ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἀπηλάθησαν τοῦ ναοῦ τῷ ἑαυτῶν πλεχθέντι σχοινίῳ. τὸν γὰρ δίκαιον κριτὴν οὐκ ἠν ἑτέρωθεν πλέξαι καὶ ἐπάγειν τὴν κατὰ τῶν ἀσεβῶν τιμωρίαν, ἢ ἀφ’ ὧν αὐτοὶ ἡμαρτηκότες ἠνόμησαν.

122Yuhanna 3,5 üzerine.

Matta yönetilen ve onların miras aldığı yeri, Yuhanna ve Luka ise hüküm süren Tanrı'yı esas alarak adlandırmıştır. Bizde de âdet böyledir: Krallık bazen hüküm sürenden, bazen yerden gösterilir. "Romalıların krallığı" ve "Mısır kralı" deriz.

122

Zu Joh. 3, 5. Ο μὲν Ματθαῖος περὶ τοῦ βασιλευομένου τόπου ἔφη, ἐν ᾧ οὗτοι κληροῦνται, ὁ δὲ Ἰωάννης καὶ Λουκᾶς ἀπὸ τοῦ βασιλεύοντος θεοῦ ὠνόμασε. καὶ γὰρ καὶ παρ’ ἡμῖν ἐν τῇ συνηθείᾳ ὁτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ βασιλεύοντος, ὁτὲ δὲ ἀπὸ τοῦ τόπου ἡ αὐτοῦ βασιλεία σημαίνεται. ὥς φαμεν· ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία καὶ Αἰγύπτου βασιλεύς.

123Yuhanna 3,8 üzerine.

Ruh yalnız iman ve aretē sahibi erdemlilere gelir; kendini kötülerden ayırır ve onlardan uzak durur. "Uzak" ve "yakın" mekân bakımından değil, aydınlanışını alacak arınmış kaplara göre anlaşılmalıdır, arınmış olup olmamalarına göre. "Dilediği yerde eser" sözü Ruh'un bir ousia olduğunu gösterir. Çünkü bazıları kendi hipostazı olmayan bir Tanrı faaliyeti sanır. Bu yüzden Elçi Ruh'un armağanlarını sayıp şunu ekler: "Bütün bunları, her birine dilediği gibi dağıtan bir ve aynı Ruh yapar." Elçilerin İşleri'nde de "Kutsal Ruh'a ve bize uygun göründü" denir. Yine: "Oruç tutup Rab'be ibadet ederken Kutsal Ruh dedi ki: Pavlus'la Barnabas'ı, onları çağırdığım iş için bana ayırın." Peygamber Agabos da "Kutsal Ruh şöyle diyor: Bu kuşağın sahibini bağlayacaklar" ve devamını söyler.

123

Zu Joh. 3, 11. Τοῖς γὰρ σπουδαίοις καὶ πίστιν καὶ ἀρετὴν ἔχουσι μόνοις ἐκείνοις ἐπιφοιτᾷ· τῶν δὲ φαύλων ἀπαλλοτριουμένων μένων μακρὰν ὑπάρχει. οὐ τοπικῶς δὲ τὸ »μακρὰν« καὶ »ἐγγύς« ἀκούειν δεῖ, ἀλλὰ πρὸς τὰ δοχεῖα † τούτου ἐλλάμψεων κεκαθαρμένων· εἴτε καὶ μή· τὸ δὲ »Ὅπου »θέλει πνεῖ« δείκνυσι οὐσίαν εἶναι τὸ πνεῦμα. τινὲς γὰρ οἴονται ἐνέργειαν εἶναι θεοῦ, μὴ ἔχον ἰδίαν ὑπόστασιν. διὸ καὶ ὁ ἀπόστολος ἀπαριθμησάμενος τὰ τοῦ πνεύματος χαρίσματα ἐπήνεγκεν· Ταῦτα δὲ ἐνεργεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πνεῦμα, διαιροῦν ἑκάστῳ ὡς βούλεται«. ἀλλὰ καὶ τὸ »Ἔδοξε δὲ τῷ ἁγίῳ πνεύματι καὶ ἡμῖν‘ ἐν ταῖς Πράξεσιν εἰρημένον· καὶ πάλιν Νηστευόντων, γὰρ φησιν, καὶ λειτουργούν- »των τῷ κυρίῳ εἶπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀφορίσατέ μοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν εἰς τὸ ἔργον ὃ προσκέκλημαι αὐτούς«. ὁ δὲ προφήτης Ἄγαβός φησι »Τάδε λέγει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον· τοῦ ἀνδρός, »οὑ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσι« καὶ τὰ ἑξῆς.

124Yuhanna 3,19 üzerine.

Bu, ne çok kötü ne de aretē bakımından kâmil olanlar için geçerli görünür: Bir şekilde ikisini de seven, ama işleriyle karanlığı daha çok sevdikleri görülenler. İnsanlar kendi kendilerinin efendisi olarak ışığı kabul edip karanlıktan kaçmaları gerekirken tersini yaparlar: Karanlığı kabul eder, ışıktan kaçarlar. Karanlığı ışıktan daha çok sevmeleri karşılaştırma olarak anlaşılmamalıdır; çünkü ışıktan nefret ettikleri için onu hiç sevmemişlerdir. Bu yorum doğrudur: Kötülük yapanlar ışıktan nefret eder, nefret ediyorlarsa da karanlığı karşılaştırmalı olarak sevmezler. Elçi'nin kötü insanlar için "Tanrı'yı sevmekten çok hazzı seven" sözü de böyledir. Mezmurlarda da "Kötü adam kötülüğü iyilikten, haksızlığı adaleti söylemekten çok sevdi" denir.

124

Zu Joh. 3, 19. Τοῦτο γὰρ δοκεῖ ἐπὶ τῶν μήτε ἄγαν φαύλων μήτε κατ᾿ ἀρετὴν τελείων ὅτι τὰ ἀμφότερα ἀπατῶντας μᾶλλον τὸ σκότος ἀγαπᾶν αὐτοὺς ἔστιν ἰδεῖν ἐκ ἐκ τοῦ τὰ ἔργα τούτου ποιεῖν. αὐτεξούσιοι γὰρ ὄντες οἱ ἄνθρωποι καὶ ὀφείλοντες τὸ φῶς ἀποδέχεσθαι καὶ τὸ σκότος τούναντίον τοὐναντίον ποιοῦσι· τὸ μὲν σκότος ἀποδέχονται, φεύγουσι δὲ τὸ φῶς. οὐ συγκριτικῶς δὲ ἀκούειν δεῖ τὸ πλεῖον ἠγαπηκέναι αὐτοὺς τὸ σκότος πρὸς τὸ φῶς· οὐδ᾿ ὅλως γὰρ ἠγάπησαν τὸ φῶς τοῦτο μισήσαντες, ὅτι ἡ νόησις αὐτῶν ὀρθῶς ἔχει. οἱ γὰρ φαῦλα πράσσοντες μισοῦσι τὸ φῶς, εἰ δὲ μισοῦσι τὸ φῶς, οὐ συγκριτικῶς ἀγαπῶσι τὸ σκότος. ὅμοιόν ἐστιν καὶ τὸ τοῦ ἀποστόλου περὶ τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων ὡς »φιλήδονοι μᾶλλον εἶεν ἢ φιλόθεοι«. καὶ ἐν Ψαλμοῖς· »Ὁ φαῦλος ἠγάπησε κακίαν μᾶλλον ὑπὲρ ἀγαθοσύνην, ἀδικίαν ὑπὲρ τοῦ λαλῆσαι δικαιοσύνην«.

125Yuhanna 3,29 üzerine.

Gelin, insanın psykhēsidir. Kendiliğinden iyi şeylerin hiçbirini doğuramaz. Ama tabiatı gereği kadın gibi kabul edici olduğundan, başkasından ameli ve zihnî aretēleri doğurur. Güvey ise bu iyiliklerin tohumunu ekendir; o da benim tanıklık edip vaftiz ettiğim İsa Mesih'ten başkası değildir. Dostu, sağlam bir onayla yanında duran ve ona sarsılmaz bir imanı olandır. Çünkü İsa'nın yanında bulunanlardan hiçbiri sarsılmaz. Aretēye göre yaşayan Musa da Tanrı'nın "Sen benimle dur" dediğini böyle duymuştur. Tanrı bizimle durmaz, biz onunla dururuz; o da bize kendinden sarsılmaz bir duruş sunar.

125

Zu Joh. 3, 29. Νύμφη ἐστὶν ἡ ἀνθρώπου ψυχή, ἥτις ἐξ ἑαυτῆς οὐδενός ἐστι τῶν ἀγαθῶν γεννητική· εἰ δὲ δεκτικὴ πέφυκεν αὕτη γυναικὸς τρόπῳ ἐξ ἄλλου, γεννᾷ ἀρετὰς πρακτικάς τε καὶ διανοητικάς. νυμφίος δὲ ὁ ταύτης σπορεὺς τῶν ἀγαθῶν οὐκ ἄλλος ἢ ὁ χριστὸς Ἰησοῦς ὁ ὑπ ἐμοῦ μαρτυρούμενος καὶ βαπτιζόμενος· φίλος δὲ ἐκεῖνος ἐστὶν ὁ ἑστηκὼς παρ’ αὐτῷ τῇ βεβαίᾳ συγκαταθέσει καὶ παγίαν ἔχων τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν. οὐδεὶς γὰρ τῶν παρ᾿ αὐτῷ τῷ Ἰησοῦ τυγχανόντων κλονεῖται. οὕτω καὶ Μωσῆς κατ’ ἀρετὴν βιοὺς ἤκουσε τοῦ θεοῦ λέγοντος· »Σὺ δὲ αὐτὸς στῆθι μετ᾿ ἐμοῦ‘· οὐ γὰρ ὁ θεὸς μεθ’ ἡμῶν ἵσταται, ἀλλ᾿ ἡμεῖς μετ᾿ αὐτοῦ, ὀρέγοντος ἡμῖν τὴν παρ’ αὐτοῦ ἀμετακίνητον στάσιν.

126Yuhanna 3,31 üzerine.

Düşüncesi göksel olmayıp yerden olan, topraktan olan diye anılır ve topraktan olanın suretini taşır. Bu yüzden bilgelik iddia etse bile, elçi Yakup'un dediği gibi bilgeliği yerden, nefsanî ve şeytanîdir.

126

Zu Joh. 3, 31. Ὁ μὴ ἐπουράνιον ἔχων τὸ φρόνημα ἀλλ’ ἐπίγειος ὢν λέγεται χοϊκὸς καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ φορεῖν. διὸ καὶ εἴ ποτε σοφίαν ἐπαγγέλλεται ἔχειν, ἐπίγειός έστιν ψυχικὴ δαιμονιώδης, καθώς φησι Ἰάκωβοσ ὁ ἀπόστολος.

127Yuhanna 3,35 üzerine.

Sevme sözünü burada da yine insanca bir anlamda duyuyoruz. Tabiî bir kanun vardır: insanın kendi doğurduklarına karşı ayrı, başka türlü sevdiklerine karşı ayrı bir sevgisi olur. Tanrı adaleti seviyorsa, Tanrı olarak sever; nitekim “Ben Tanrı, adaleti severim, haksızlıkla yapılan gasptan nefret ederim” der. Çünkü adaleti insanın sevdiği gibi, onu kendinde bulundurmak ve ona göre bir şey yapmak için sevmez. Baba Oğul'u ise hakikat, bilgelik ve kutsallık olarak da sever; Davud'un dediği gibi: “İşte, hakikati sevdin.” Oğul'u Baba olduğu için sever, Tanrı olduğu için değil; dünyayı ise Tanrı ve onun yaratıcısı olduğu için sever, Baba olduğu için değil.

127

Zu Joh. 3, 35. Τὸ ἀγαπᾶν ἀνθρωπινώτερον πάλιν ἀκούομεν. νόμος δέ ἐστι φυσικός· ἄλλος μὲν 〈πρὸς〉 τὰ γεννώμενα, ἄλλος δέ πως πρὸς ἑτέρως ἀγαπώμενα. εἰ γὰρ δικαιοσύνην ἀγαπᾷ ὁ θεός, ⟨ἀγαπᾷ ὡς θεός⟩, ὥς Ἐγὼ θεὸς ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἅρπαγμα ἐξ ἀδικίας.. οὐ γὰρ ὡς ἄνθρωπος ἀγαπᾷ ταύτην ἐπὶ τὸ ἔχειν αὐτὴν ἐν ἑαυτῷ καὶ ποιεῖν τι κατ᾿ αὐτήν. ἀγα·πᾷ δὲ τὸν υἱὸν ὁ πατὴρ καὶ ὡς ἀλήθειαν σοφίαν καὶ ἁγιασμόν, ὥς φησιν Δαβίδ· »Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας«. καὶ ἀγαπᾷ μὲν τὸν υἱὸν καθ’ ὃ πατήρ, οὐ καθ’ ὃ θεός, ἀγαπᾷ δὲ τὸν κόσμον καθ᾿ ὃ θεὸς καὶ τούτου δημιουργός, οὐ καθ’ ὃ δὲ πατήρ.

128Yuhanna 4,10 üzerine.

Alegoriyle şöyle de denebilir: Yakup'un kuyusu, Musa'nın kanun aracılığıyla verdiği öğretidir. Ondan Yakup'un oğulları ve sürüleri, yani on iki patrik ile onlardan türeyen halklar içiyordu. Bu kaynaktan içenler yeniden susar; yani zaman ilerledikçe susar ve İncil'in kurtarıcı, yerini başka hiçbir öğretiye bırakmayan öğretisine gelirler. Çünkü Kurtarıcı'nın dediği gibi, “gök de yer de geçip gidecek, ama benim sözlerim asla geçmeyecek.”

128

Zu Joh. 4, 10. Εστιν δὲ καὶ ἀλληγορικῶς εἰπεῖν· φρέαρ μὲν Ἰακὼβ τὴν τοῦ Μωσέως διὰ νόμου διδασκαλίαν. ἔπινον δὲ ἀπ᾿ αὐτοῦ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ οἱ δώδεκα πατριάρχαι καὶ οἱ ἐξ αὐτῶν λαοὶ γεγεννημένοι. ταύτης δὲ τῆς πηγῆς πίνοντα πάλιν ταύτης διψᾶν. ἤγουν καιροῦ τινος προἰ·όντος διψᾶν αὐτὰ καὶ ἔρχεσθαι ἐπὶ τὴν εὐ- αγγελικὴν καὶ σωτήριον καὶ ἀδιάδοχον διδασκαλίαν. »καὶ ὁ οὐρανὸς γὰρ καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, ὥς φησι ὁ σωτήρ, οἱ δὲ λόγοι μουοὐ μὴ »παρέλθωσιν«.

129Yuhanna 5,13 üzerine.

[Çekemedikleri kişiyi görmek bile kıskançların içine hiç de küçük olmayan bir kıvılcım atmaya yeter.]

129

Zu Joh. 5, 13. [Οἶδε γὰρ καὶ ὄψις μόνη τοῦ διαφθονουμένου οὐ μικρὸν τοῖς βασκαίνουσιν ἐνιέναι σπινθῆρα.]

130Yuhanna 6,51 üzerine.

[Bu yüzden bize … karıştırmış olurdu … ve daimōnlara da … olarak.]

130

Zu Joh. 6, 51. [Διὰ τοῦτο ἂν ἔμιξεν ἡμῖν . . . . καὶ τοῖς δαίμοσι γινόμενοι.]

131Yuhanna 9,8 üzerine.

Gerekli şeylerden yoksun ve güçsüz olduğu için dilenciydi. Yunanlar ve barbarlar arasında da böyle kişiler bulursun: Mesih'in hakikatinin yararını ve kazancını, onun zengin düşüncelerinin bilgisini dilenenler. İsa onu yalnız körlükten değil, dilencilikten de kurtardı; çünkü görmeyle birlikte psykhēnin kurtuluşu için gerekli olanları da bağışladı. Burada dilenmenin sebebi körlüktür, Elçilerin İşleri'nde ise topallık.

131

Zu Joh. 9, 8. Προσαίτης ἦν δι᾿ ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων καὶ ἀδυναμίαν. Τι τοιούτους δ᾿ ἂν εὕροις τοὺς ἀπὸ Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων τῶν ὠφέλειαν καὶ τὸ πορισμὸν τῆς Χριστοῦ ἀληθείας καὶ τῶν πλουσίων θεωρημά- των αὐτοῦ τὴν γνῶσιν προσαιτοῦντας. οὐ μόνον δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀπήλλαξεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς τυφλότητος ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ προσαιτεῖν. ἐχαρίσατο γὰρ αὐτῷ ἄμα τοῦ βλέπειν καὶ τὰ πρὸς σωτηρίαν ψυχῆς ἀναγκαῖα. καὶ ἐνταῦθα μὲν ἡ τυφλότης τοῦ προσαιτεῖν αἰτία, ἐν δὲ ταῖς Πράξεσιν ἡ χωλότης.

132Yuhanna 9,16 üzerine.

Şabata uymayan kişi Tanrı'dan değilse, şabatı sünnet uğruna bozan kâhinleriniz de Tanrı'dan değildir.

132

Zu Joh. 9, 16. Εἰ ὁ μὴ τηρῶν τὸ σάββατον οὔκ ἐστιν ἀπὸ θεοῦ, οὐδὲ ἱερεῖς ὑμῶν οἱ τὸ σάββατον διὰ τῆς περιτομῆς βεβηλοῦντες εἰσὶν ἀπὸ τοῦ θεοῦ.

133Yuhanna 9,21 üzerine.

Onu güvenilir bir tanık yaparak yalana karşı böylece ortaya koydular. Mesih körün gözlerini açarken küçük bir çocuğun değil, yetişkin yaştaki birinin gözlerini açtı; öyle ki hem görsün hem de bir adam gibi kendini savunsun. Gözleri açılan öteki körler de böyleydi.

133

Zu Joh. 9, 21. Ἀξιόπιστον αὐτὸν ποιήσαντες οὕτω παρεστήσαντο πρὸς τὸ διεψεῦσθαι. ἀνοίγων ὁ χριστὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ· οὐ μικροῦ παιδίου ἠνέωξεν ἀλλὰ τελείαν ἡλικίαν ἔχοντος, ἴνα καὶ βλέπῃ καὶ ὡς ἀνὴρ ἀπολογήσηται. τοιοῦτοι δὲ ἦσαν καὶ οἱ λοιποὶ ἀναβλέψαντες τυφλοί.

134Yuhanna 9,27 üzerine.

“Dinlemediniz” sözü, “söyleneni kabul etmek istemediniz” anlamındadır. “Öyleyse neden yeniden duymak istiyorsunuz?” sözü de şuna denktir: Söylenenleri kabul etmiyorsanız, size bunların boş yere yeniden anlatılmasını neden istiyorsunuz?

134

Zu Joh. 9, 27. Τὸ »Οὐκ ἠκούσατε« ἀντὶ τοῦ Οὐκ ἠθελήσατε παραδέξασθαι τὸ λεγόμενον. τὸ δὲ »Τί οὐν πάλιν θέλετε ἀκούειν;« ἰσοδυναμεῖ τῷ Εἰ μὴ παραδέχεσθε τὰ εἰρημένα. τί πάλιν αὐτὰ απαγγέλλεσθαι μάτην ὑμῖν θέλετε;

135Yuhanna 9,31 üzerine.

Tanrı günahkârları dinlemiyorsa, Mesih nasıl olup da günahkârlara “Bize borçlu olanları bağışladığımız gibi sen de suçlarımızı bağışla” diye dua etmeyi öğretiyordu? Tanrı, henüz günah işlemeyi bırakmamış olsalar da tövbeye yönelenleri dinler. Tanrı günahkârları dinlemeseydi, Mesih vergi tahsildarları ve fahişelerle yiyip içmezdi. Ya da söylenmek istenen şudur: Tanrı, İsa'nın yaptıkları türden işleri gerçekleştirsin diye dua eden günahkârı dinlemez.

135

Zu Joh. 9, 31. Εἰ ἁμαρτωλῶν ὁ θεὸς οὐκ ἀκούει, πῶς ἐδίδασκεν ὁ χριστὸς λέγων τοὺς ἁμαρτωλοὺς προσεύχεσθαι· »Ἄφες ἡμῖν τὰ παραπτώματα ἡμῶν, »ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ωφειλέταις ἡμῶν«. τούτων ἀκούει ὁ θεός τῶν ἐπὶ μετάνοιαν νευόντων, εἰ καὶ μήπω ἐπαύσαντο ἁμαρτάνοντες, καὶ εἰ μὴ ἤκουσεν ὁ θεὸς ἁμαρτωλῶν, οὐκ ἂν μετὰ τελωνῶν καὶ πορνῶν ἤσθιεν καὶ ἔπινεν· ἢ ὅτι ὁ περὶ τοιούτων ἔργων εὐχόμενος ὁποῖα ἠν τὰ τοῦ Ἰησοῦ ἔργα ἵν ἐκτελέσῃ τοιαῦτα ὁ θεός, αὐτοῦ ουκ ακουει.

136Yuhanna 10,31 üzerine.

Daha önce de yerden taş almışlardı, şimdi yine aldılar. Bence birine kötü söz söyleyen de ona taş atmış olur. Ona kötü söz söylüyorlardı ve onun yüzünden Yahudiler arasında ayrılık çıkıyordu. Böylece bu kişiler iftira dolu sözlerin ağırlığını yeniden yüklenip ona taş atıyorlardı. Bu yüzden Bilgelik şöyle der: “Yukarı taş atan, onu kendi başına atar.” Mezmur yazarı da der ki: “Haksızlığı kendi başına inecek.” Yükseğe karşı konuşan haksız da yükseğe taş atmış olur.

136

Zu Joh. 10, 31. Εἰ πρότερον ἐβάστασαν, καὶ πάλιν ἐβάστασαν. οἶμαι δὲ ὅτι καὶ ὁ κακολογῶν τινα λίθους ἐπ’ αὐτὸν βάλλει. κακῶς δὲ αὐτὸν ἔλεγον καὶ σχίσμα δι᾿ αὐτὸν ἐν τοῖς Ἰουδαίοις ἐγίνετο. πάλιν οὖν τὸ βάρος τὧν δυσφήμων λόγων οὗτοι βαστάσαντες λίθους λίθους ἐπ᾿ αὐτὸν ἔβαλλον. διὰ τοῦτό φησιν ἡ Σοφία· »Ὁ βάλλων λίθον εἰς ὕψος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ βάλλει«· ὁ δὲ ψαλμῳδός· »Ἡ ἀδικία αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν »αὐτοῦ καταβήσεται«, ὁ δὲ ἄδικος εἰς ὕψος λαλῶν εἰς ὕψος βαλλει.

137Yuhanna 11,9 üzerine.

Gün on iki saate bölündüğü gibi, on iki patrik de havariler korosu da sayıca günün saatlerine eşittir; onların güneşi Mesih ve Tanrımızdır. O aynı zamanda akılla kavranan gündür; logoslar da onlara dair bilginin aydınlığı da ondan gelir.

137

Zu Joh. 11, 9. Ωσπερ εἰς δώδεκα ὥρας διαιρεῖται ἡ ἠμέρα, κατὰ τοῦτο καὶ οἱ δώδεκα πατριάρχαι καὶ ὁ χορὸς τῶν ἀποστόλων ἰσάριθμοι τῶν ὡρῶν τῆς ἡμέρας, ἔχοντες ἥλιον τὸν χριστὸν καὶ θεὸν ἡμῶν, ὅστις καὶ νοητή ἐστιν ἡμέρα, ἐξ οὗ οἱ λόγοι καὶ ὁ τῆς γνώσεως τούτων φωτισμός.

138Yuhanna 11,54 üzerine.

Daha önce çok kez söylendiği gibi, onu yine öldürmek istiyorlardı. Şimdi ise kararı kesinleştirmiş, işi olup bitmiş sayıyorlardı. O da yine insanca kendini kurtarıyor; bunu sık sık yapıyor. Sebebini de söylemişti: Saati henüz gelmemişti. Şimdi de ıssız bölgede, Efraim denen şehirde kalıyor. Uygun vakti bekleyerek ve onların helâk olmasına kıyamayarak orada öğrencileriyle birlikte kaldı.

138

Zu Joh. 11, 54. Καὶ πάλιν ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὡς πολλάκις εἴρηται. νῦν δὲ ἐκύρωσαν τὴν γνώμην καὶ † ὡς ἔργον τῷ πράγματι κέχρηνται. πάλιν δὲ ἀνθρωπίνως ἐαυτὸν σώζει, καὶ συνεχῶς ταῦτα ποιεῖ. τὴν δὲ αἰτίαν εἶπεν, ὅτι οὔπω ἥκει ἡ ὥρα αὐτοῦ, καὶ νῦν ἐπὶ τῆς ἐρήμου διατρίβει ἐν πόλει λεγομένῃ Ἐφραίμ. καὶ ἔμεινε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τὸν ἐπιτήδειον καιρὸν ἀναμένων καὶ τῆς ἐκείνων φειδόμενος απωλείας.

139Yuhanna 12,2 üzerine.

Ona uyan ona hizmet eder; onun hizmetkârı da ancak böyle olunur. Bu yüzden logos neredeyse o da oradadır. Ama bu vaat bedensel ve mekânsal olarak anlaşılmamalıdır. Yine de biri burada bir yer düşünürse o da yanılmış olmaz. Çünkü parlaklıkta üstün olanlar, dirilişte hak ettikleri payı alıp esirin en saf, ışığın inceliğinden bile daha berrak bölgelerine varırlar; buralar Tanrı'nın logosuna dair düşüncelere vakit ayırmak için en elverişli yerlerdir.

139

Zu Joh. 12, 2. Ὁ ἐπόμενος αὐτῷ διακονεῖ αὐτῷ, οὕτως δὲ διάκονος αὐτοῦ ἐστι. καὶ διὰ τοῦτο ὅπου ἐστὶν ὁ λόγος, κἀκεῖ καὶ αὐτός ἐστιν. οὐ σωματικῶς τικῶς⟨δὲ⟩ οὐδὲ τοπικῶς τὴν ἐπαγγελίαν νοητέον. εἰ εἰ δὲ τόπον τις ὑπολάβοι, καὶ οὗτος οὐκ ἂν ἁμάρτοι. ἐν γὰρ τοῖς καθαρωτάτοις τοῦ αἰθέρος καὶ λεπτότητι φωτὸς διαυγεστέροις τοὺς διαφέροντας τῇ λαμπρότητι ἀπολαμβάνοντας κατὰ τὴν ἀξίαν ἐν τῇ ἀναστάσει χωρίοις γίνεσθαι ὡς ἐπιτηδειοτάτοις πρὸς τὴν σχολὴν τῶν θεωρημάτων τοῦ Οεοῦ λόγου.

140Yuhanna 17,11 üzerine.

“Bir” sözü birçok anlamda söylenir: benzerlik bakımından ve başka pek çok bakımdan. Uyum bakımından: “İman edenler topluluğunun tek yüreği ve tek psykhēsi vardı” dendiğinde. Benzerlik bakımından: “Hepimiz tek Ruh'ta tek beden olmak üzere vaftiz edildik” dendiğinde; burada tabiat benzerliği kastedilir. Tabiat bakımından doğumumuzun başlangıcı ve başı olarak Âdem'i tanıdığımız için hepimizin tek bedene sahip olduğu söylenir; bunun gibi, ilahî yeniden doğuşla da Mesih'i başımız diye anarız. Bu yeniden doğuş bizim için onun ölümünün ve dirilişinin bir örneği olmuştur; o ise ölüler arasından ilk doğan olarak dirilmiştir. Dirilişinin bizde önceden çizilmiş örneğine göre onu başımız diye anarız: “Biz onun tek tek üyeleriyiz, Ruh aracılığıyla çürümezliğe yeniden doğan bedeniz.”

140

Zu Joh. 17, 11. Ὅτι] Τὸ »Ἓν« πολλαχῶς λέγεται καὶ καθ’ ὁμοιότητα καὶ καθ’ ἕτερα πολλά· καὶ κατὰ μὲν συμφωνίαν, ὅταν εἴπῃ ὅτι »Τὸ πλῆθος τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία μία καὶ ἡ ψυχὴ μία«, καθ’ ὁμοιότητα δέ, ὡς ὅταν λέγῃ· »Καὶ γὰρ ἡμεῖς πάντες έν ἑνὶ πνεύματι εἰς ἓν σῶμα ἐβαπτίσθημεν‘ καθ᾿ ὁμοιότητα τῆς φύσεως· καὶ ὡς τὸν Ἀδὰμ ἀρχὴν καὶ κεφαλὴν ἔχοντες κατὰ φύσιν ἡμῶν γεννήσεως ἓν σῶμα λεγόμεθα οἱ πάντες ἔχειν, οὕτως καὶ τὸν χριστὸν κεφαλὴν ἐπιγραφόμεθα διὰ τῆς θείας ἀνγεννήσεως ἥτις γέγονε τύπος ἡμῖν τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ, ὃς πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν ἀναστάς. ἐπιγραφόμεθα αὐτὸν κεφαλὴν κατὰ προτύπωσιν τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως »οὐτινος ἐσμὲν μέλη ἐκ μέρους καὶ σῶμα διὰ τοῦ πνεύματος »εἰς ἀφθαρσίαν ἀναγεννώμενοι«.

Çeviri değerlendirmesi

Yıldızlar eseri değil, çevirinin kalitesini ölçer

Yükleniyor…

Çeviri önerileri

Nasıl önerilir?

Yükleniyor…

İncelemeler

Okurların eser üzerine yazdığı değerlendirmeler.

Yükleniyor…

Tartışma

Yükleniyor…